사도행전 20:33-35 내가 아무의 은이나 금이나 의복을 탐하지 아니하였고 너희 아는 바에 이 손으로 나와 내 동행들의 쓰는 것을 당

[Barnabas최종대]

.사도행전 20:33-35

내가 아무의 은이나 금이나 의복을 탐하지 아니하였고 너희 아는 바에 이 손으로 나와 내 동행들의 쓰는 것을 당하여 범사에 너희에게 모본을 보였노니 곧 이같이 수고하여 약한 사람들을 돕고 또 주 예수의 친히 말씀하신바 주는 것이 받는 것보다 복이 있다 하심을 기억하여야 할찌니라

*

사도 바울은 복음을 전파하면서 금이나 은이나 의복을 성도들에게 요구하지 않았다. 선교 여행할 때 마땅히 경비가 필요하다, 그러나 바울은 직접 일하여 그 경비를 충당한 것이다. 그는 복음을 전할 때 아무에게도 부담 주기를 원치 않았다. 그 이유는 모든 사람들이 순수한 마음으로 그의 복음을 받도록 하기 위함인 것이다.

그는 경제적인 어려움 속에서도 도리어 가난한 자들을 도왔다. 그는 모든 측면에서 사람들에게 누를 끼지지 않고 모범을 보인 것이다.

복음은 하나님과 이웃을 사랑하고 자신의 부족함을 항상 회개하는 것이다. 이를 통해 영원한 구원이 이뤄지는 것이다, 이 약속의 말씀이 기쁜 소식이다.

바울은 예수님의 말씀을 전파하면서 그 자신이 그 말씀을 실천하였다. 그래서 성령이 항상 그와 함께 역사하셨고, 성령의 역사로 인해 무수한 영혼들이 우상과 죄악을 버리고 하나님께로 돌아온 것이다.

성경은 우리에게 항상 말씀하셨다 “주는 것이 받는 것보다 복이있도다”

우리는 주님을 위해 작은 것을 심지만 주님은 이와 비교할 수 없는 큰 축복으로 우리에게 갚아주십니다. 우리의 작은 희생과 헌신을 통해 주님은 위대하고 영원한 천국을 우리에게 주시는 것입니다. 그리고 이 땅에서도 우리가 심은 것의 30,60,100배로 갚아주십니다. 이것이 복음이다. 받는 자보다 주는 자가 더 복되도다.

지금의 주님의 종들의 삶은 어떠한가? 돈 벌고 명예를 얻기 위해 목회하는 자들이 너무나 많다. 이런 목회는 주님을 위해 하는 것이 아니다, 자기 자신을 위해 목회하는 것이다.

모든 주님의 종들이 바울처럼 목회할 수는 없다, 기본적으로 필요한 생활비를 지원받아야 한다.

그러나 많은 목사가 도를 넘는 세상 영광과 사치를 구한다.

이는 주님의 마음을 아프게 하는 것이다. 가난한 교인들이 그런 모습을 바라볼 때 그들의 마음 문이 닫힌다, 예수 믿고 싶은 생각이 사라진다, 이런 목사들을 통해 생명의 복음이 전파될 수 없다.

성령을 슬프게 하는 자가 어떻게 생명의 말씀을 전하는가? 주님의 종은 모든 면에서 성도들에게 모법을 보여야 한다, 목사님들의 순종과 회개가 설득력있는 설교가 되는 것이다.

------------------

**Acts 20:33–35**

I have coveted no one’s silver or gold or apparel.

You yourselves know that these hands have provided for my necessities and for those who were with me.

In all things I have shown you that by working hard in this way we must help the weak and remember the words of the Lord Jesus, how He Himself said, “It is more blessed to give than to receive.”

*

While preaching the gospel, the Apostle Paul did not demand gold or silver or clothing from the believers. When traveling for missions, expenses were certainly necessary, yet Paul worked with his own hands to provide for them. He did not want to burden anyone when he preached the gospel. The reason for this was so that all people might receive his message with a pure heart.

Even in financial hardship, he instead helped the poor. In every aspect, he set an example without becoming a burden to others.

The gospel is to love God and one’s neighbor and to continually repent of one’s own shortcomings. Through this, eternal salvation is accomplished. This word of promise is the good news.

As Paul preached the words of Jesus, he himself practiced them. Therefore, the Holy Spirit always worked with him, and through the work of the Holy Spirit, countless souls abandoned idols and sin and returned to God.

The Bible always tells us, “It is more blessed to give than to receive.”

We sow small things for the Lord, but the Lord repays us with blessings that cannot be compared. Through our small sacrifices and devotion, the Lord grants us a great and eternal kingdom of heaven. And even on this earth, He repays what we have sown thirty, sixty, and a hundredfold. This is the gospel. The one who gives is more blessed than the one who receives.

What is the life of the Lord’s servants today? There are so many who minister in order to earn money and gain honor. Such ministry is not for the Lord, but for themselves.

Not all servants of the Lord can minister exactly like Paul; they must be supported with basic living expenses.

However, many pastors seek excessive worldly glory and luxury.

This grieves the heart of the Lord. When poor believers see such things, their hearts are closed, and their desire to believe in Jesus disappears. Through such pastors, the gospel of life cannot be preached.

How can one who grieves the Holy Spirit preach the word of life? The servant of the Lord must be an example to the believers in all things. The obedience and repentance of pastors become a persuasive sermon.

---------------

**[Nepali]**

मैले कसैको चाँदी वा सुन वा वस्त्र लोभ गरेको छैन। तिमीहरूले आफैँ जान्दछौ कि यी हातहरूले मेरा र मेरा सहयात्रीहरूको आवश्यकताहरू पूरा गरेका छन्। सबै कुरामा मैले तिमीहरूलाई देखाएको छु कि यसरी परिश्रम गरेर हामीले दुर्बलहरूलाई सहायता गर्नुपर्छ र प्रभु येशूले भन्नुभएको वचन सम्झनुपर्छ, “लिनु भन्दा दिनु धन्य हो।”

*

प्रेरित पौलुसले सुसमाचार प्रचार गर्दा विश्वासिहरूसँग सुन, चाँदी वा लुगा मागेनन्। प्रचार यात्रामा अवश्य खर्च आवश्यक पर्थ्यो, तर पौलुसले आफ्नै हातले काम गरेर ती खर्चहरू पूरा गरे। उनले सुसमाचार प्रचार गर्दा कसैलाई पनि बोझ नबनाउन चाहन्थे। यसको कारण सबै मानिसहरूले शुद्ध हृदयले उनको सन्देश स्वीकारून् भन्ने थियो।

आर्थिक कठिनाइमा भए पनि उनले गरिबहरूलाई सहयोग गरे। उनले सबै पक्षमा अरूलाई बोझ नबनी उदाहरण प्रस्तुत गरे।

सुसमाचार भनेको परमेश्वर र छिमेकीलाई प्रेम गर्नु र आफ्ना कमजोरीहरू सधैं पश्चात्ताप गर्नु हो। यसमार्फत अनन्त मुक्ति प्राप्त हुन्छ। यो प्रतिज्ञाको वचन नै शुभ समाचार हो।

पौलुसले येशूका वचनहरू प्रचार गर्दा आफैंले पनि ती पालन गरे। त्यसैले पवित्र आत्मा सधैं उनीसँग कार्यरत रहनुभयो, र पवित्र आत्माको कार्यद्वारा असंख्य आत्माहरूले मूर्ति र पाप त्यागेर परमेश्वरतर्फ फर्किए।

बाइबलले हामीलाई सधैं भन्छ: “लिनु भन्दा दिनु धन्य हो।”

हामी प्रभुको लागि साना कुरा रोप्छौं, तर प्रभुले यससँग तुलना गर्न नसकिने ठूलो आशीर्वादले हामीलाई प्रतिफल दिनुहुन्छ। हाम्रो सानो बलिदान र समर्पणद्वारा प्रभुले हामीलाई महान् र अनन्त स्वर्ग दिनुहुन्छ। यस पृथ्वीमा पनि उहाँले हामीले रोपेको कुराको 30, 60, 100 गुणा प्रतिफल दिनुहुन्छ। यही सुसमाचार हो। लिनेलाई भन्दा दिनेवाला अझ धन्य हुन्छ।

आज प्रभुका सेवकहरूको जीवन कस्तो छ? धेरैले पैसा कमाउन र मान-सम्मान पाउनका लागि सेवा गर्छन्। यस्तो सेवा प्रभुको लागि होइन, आफ्नै लागि हो।

सबै सेवकहरू पौलुसजस्तै सेवा गर्न सक्दैनन्; आधारभूत जीवनयापनका लागि सहयोग आवश्यक हुन्छ।

तर धेरै पास्टरहरूले अत्यधिक सांसारिक महिमा र विलासिता खोज्छन्।

यसले प्रभुको हृदयलाई दुःखी बनाउँछ। गरिब विश्वासिहरूले यस्तो देख्दा उनीहरूको हृदय बन्द हुन्छ, येशूमाथि विश्वास गर्ने इच्छा हराउँछ। यस्ता पास्टरहरूमार्फत जीवनको सुसमाचार प्रचार हुन सक्दैन।

पवित्र आत्मालाई दुःखी पार्नेले कसरी जीवनको वचन प्रचार गर्न सक्छ? प्रभुको सेवकले सबै कुरामा विश्वासिहरूका लागि उदाहरण बन्नुपर्छ। पास्टरहरूको आज्ञाकारिता र पश्चात्ताप नै प्रभावकारी उपदेश बन्छ।

---

**[Urdu]**

میں نے کسی کی چاندی یا سونا یا کپڑا لالچ نہیں کیا۔ تم خود جانتے ہو کہ ان ہاتھوں نے میری اور میرے ساتھ والوں کی ضروریات پوری کی ہیں۔ ہر بات میں میں نے تمہیں نمونہ دکھایا کہ اس طرح محنت کرکے ہمیں کمزوروں کی مدد کرنی چاہیے اور خداوند یسوع کے ان الفاظ کو یاد رکھنا چاہیے کہ “لینے سے زیادہ دینا مبارک ہے۔”

*

رسول پولس نے جب خوشخبری کی منادی کی تو اس نے ایمان والوں سے نہ سونا مانگا، نہ چاندی اور نہ لباس۔ اگرچہ مشنری سفر میں اخراجات ضروری تھے، لیکن پولس نے اپنے ہاتھوں سے محنت کر کے ان اخراجات کو پورا کیا۔ وہ خوشخبری سناتے وقت کسی پر بوجھ نہیں بننا چاہتا تھا۔ اس کی وجہ یہ تھی کہ سب لوگ خالص دل سے اس کے پیغام کو قبول کریں۔

مالی تنگی کے باوجود اس نے غریبوں کی مدد کی۔ اس نے ہر لحاظ سے لوگوں پر بوجھ بنے بغیر ایک نمونہ پیش کیا۔

خوشخبری یہ ہے کہ خدا اور پڑوسی سے محبت کی جائے اور اپنی کمیوں سے ہمیشہ توبہ کی جائے۔ اسی کے ذریعے ابدی نجات حاصل ہوتی ہے۔ یہی وعدے کا کلام خوشخبری ہے۔

پولس نے جب یسوع کے کلام کی منادی کی تو خود بھی اس پر عمل کیا۔ اس لیے روح القدس ہمیشہ اس کے ساتھ کام کرتی رہی، اور روح القدس کے کام کے ذریعے بے شمار جانیں بتوں اور گناہ کو چھوڑ کر خدا کی طرف لوٹ آئیں۔

بائبل ہمیشہ ہمیں بتاتی ہے: “لینے سے زیادہ دینا مبارک ہے۔”

ہم خداوند کے لیے چھوٹی چیزیں بوتے ہیں، لیکن خداوند ہمیں ان سے کہیں زیادہ بڑی برکتوں سے نوازتا ہے۔ ہماری چھوٹی قربانی اور وفاداری کے ذریعے خداوند ہمیں عظیم اور ابدی آسمانی بادشاہی عطا کرتا ہے۔ اور اس زمین پر بھی وہ ہمیں 30، 60 اور 100 گنا واپس دیتا ہے۔ یہی خوشخبری ہے۔ لینے والے سے دینے والا زیادہ مبارک ہے۔

آج خداوند کے خادموں کی زندگی کیسی ہے؟ بہت سے لوگ پیسہ کمانے اور عزت حاصل کرنے کے لیے خدمت کرتے ہیں۔ ایسی خدمت خداوند کے لیے نہیں بلکہ اپنے لیے ہوتی ہے۔

تمام خادم پولس کی طرح خدمت نہیں کر سکتے؛ بنیادی ضروریات کے لیے مدد لینا ضروری ہے۔

لیکن بہت سے پادری حد سے زیادہ دنیاوی جلال اور عیش و عشرت چاہتے ہیں۔

یہ خداوند کے دل کو دکھ دیتا ہے۔ جب غریب ایماندار یہ دیکھتے ہیں تو ان کے دل بند ہو جاتے ہیں اور یسوع پر ایمان لانے کی خواہش ختم ہو جاتی ہے۔ ایسے پادریوں کے ذریعے زندگی کی خوشخبری نہیں پھیل سکتی۔

جو روح القدس کو غمگین کرتا ہے وہ کیسے زندگی کا کلام سنا سکتا ہے؟ خداوند کے خادم کو ہر بات میں ایمانداروں کے لیے نمونہ بننا چاہیے۔ پادریوں کی فرمانبرداری اور توبہ ہی مؤثر منادی بنتی ہے۔

---

**[Telugu]**

నేను ఎవరి వెండి గాని బంగారం గాని వస్త్రం గాని ఆశపడలేదు। మీరే తెలిసికొనుచున్నారు ఈ చేతులు నా అవసరములను మరియు నాతో ఉన్న వారి అవసరములను తీర్చినవి। సమస్త విషయములలో నేను మీకు చూపించినదేమనగా ఈ విధంగా శ్రమించి బలహీనులను సహాయపడవలెనని మరియు ప్రభువైన యేసు తానే చెప్పిన మాటలను జ్ఞాపకముంచుకొనవలెనని, “తీసుకొనుటకంటె ఇవ్వుట ధన్యము।”

*

అపొస్తలుడైన పౌలు సువార్త ప్రకటించినప్పుడు విశ్వాసుల నుండి బంగారం, వెండి లేదా వస్త్రాలను కోరలేదు। సువార్త ప్రయాణాలలో ఖర్చులు అవసరమే అయినప్పటికీ, పౌలు తన స్వంత చేతులతో పనిచేసి ఆ ఖర్చులను తీర్చుకున్నాడు। ఆయన సువార్త ప్రకటించినప్పుడు ఎవరికి భారమవ్వాలని కోరుకోలేదు। అందుకు కారణం ప్రతి ఒక్కరూ శుద్ధ హృదయంతో ఆయన సందేశాన్ని స్వీకరించాలి అనే ఉద్దేశ్యం।

ఆర్థిక కష్టాల్లో ఉన్నప్పటికీ ఆయన పేదవారికి సహాయం చేశాడు। ప్రతి విషయంలో ఆయన ఎవరికీ భారమవకుండా ఒక ఆదర్శంగా నిలిచాడు।

సువార్త అంటే దేవునిని మరియు పొరుగువారిని ప్రేమించడం, తన లోపాలను ఎల్లప్పుడూ పశ్చాత్తాపపడటం। దీనివల్ల నిత్య రక్షణ కలుగుతుంది। ఈ వాగ్దాన వాక్యమే సువార్త।

పౌలు యేసు మాటలను ప్రకటించినప్పుడు వాటిని తానే ఆచరించాడు। అందువల్ల పరిశుద్ధాత్మ ఎల్లప్పుడూ ఆయనతో పనిచేసింది, మరియు పరిశుద్ధాత్మ కార్యముచేత అనేక ఆత్మలు విగ్రహాలను మరియు పాపాన్ని విడిచిపెట్టి దేవుని వైపు తిరిగాయి।

బైబిల్ ఎల్లప్పుడూ మనకు చెబుతుంది: “తీసుకోవడం కంటే ఇవ్వడం ధన్యము।”

మనము ప్రభువుకోసం చిన్నవాటిని విత్తుతాము, కాని ప్రభువు వాటికి సరితూగని గొప్ప ఆశీర్వాదాలతో మనకు ప్రతిఫలమిస్తాడు। మన చిన్న త్యాగం మరియు సమర్పణ ద్వారా ప్రభువు మనకు గొప్ప నిత్య పరలోక రాజ్యాన్ని ఇస్తాడు। ఈ భూమిపై కూడా మనం విత్తిన దానికి 30, 60, 100 రెట్లు ప్రతిఫలం ఇస్తాడు। ఇదే సువార్త। తీసుకునేవాడికంటే ఇచ్చేవాడు ఎక్కువ ధన్యుడు।

ఈ రోజు ప్రభువు సేవకుల జీవితం ఎలా ఉంది? చాలా మంది డబ్బు సంపాదించడానికి మరియు గౌరవం పొందడానికి సేవ చేస్తున్నారు। అలాంటి సేవ ప్రభువుకోసం కాదు, తమకోసమే।

ప్రభువు సేవకులందరూ పౌలులా సేవ చేయలేరు; ప్రాథమిక జీవన అవసరాల కోసం సహాయం అవసరం।

కాని చాలా మంది పాస్టర్లు అతిగా లోక మహిమ మరియు ఐశ్వర్యాన్ని కోరుకుంటున్నారు।

ఇది ప్రభువుని హృదయాన్ని బాధపెడుతుంది। పేద విశ్వాసులు దీనిని చూసినప్పుడు వారి హృదయాలు మూసుకుపోతాయి, యేసును నమ్మాలనే కోరిక తగ్గిపోతుంది। అలాంటి పాస్టర్ల ద్వారా జీవ సువార్త ప్రకటించబడదు।

పరిశుద్ధాత్మను దుఃఖింపజేసేవాడు ఎలా జీవ వాక్యాన్ని ప్రకటించగలడు? ప్రభువు సేవకుడు ప్రతి విషయంలో విశ్వాసులకు ఆదర్శంగా ఉండాలి। పాస్టర్ల విధేయత మరియు పశ్చాత్తాపమే ప్రభావవంతమైన ప్రసంగంగా మారుతుంది।

---

**[Tamil]**

நான் யாருடைய வெள்ளியையோ பொன்னையோ உடையையோ ஆசைப்படவில்லை। நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள், இந்தக் கைகள் எனக்கும் என்னுடன் இருந்தவர்களுக்கும் தேவையானவற்றை செய்தன। எல்லாவற்றிலும் நான் உங்களுக்கு முன்மாதிரியாக இருந்து, இவ்வாறு உழைத்து பலவீனர்களுக்கு உதவ வேண்டும் என்றும், கர்த்தராகிய இயேசு சொன்ன வார்த்தையை நினைவில் கொள்ள வேண்டும் என்றும் காட்டினேன்: “பெறுவதைக் காட்டிலும் கொடுப்பது ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது.”

*

அப்போஸ்தலன் பவுல் சுவிசேஷத்தை அறிவித்தபோது விசுவாசிகளிடமிருந்து பொன்னையோ வெள்ளியையோ உடையையோ கேட்கவில்லை। சுவிசேஷப் பயணங்களில் செலவுகள் தேவையானவை இருந்தாலும், பவுல் தன் கைகளால் உழைத்து அந்த செலவுகளைச் சமாளித்தார்। அவர் சுவிசேஷத்தை அறிவிக்கும் போது யாருக்கும் சுமையாக இருக்க விரும்பவில்லை। இதன் காரணம் அனைவரும் தூய இருதயத்துடன் அவரது செய்தியை ஏற்க வேண்டும் என்பதற்காக।

பொருளாதாரக் குறைபாட்டில் இருந்தபோதும் அவர் ஏழைகளுக்கு உதவினார்। எல்லா விஷயங்களிலும் அவர் யாருக்கும் சுமையாகாமல் முன்மாதிரியாக இருந்தார்।

சுவிசேஷம் என்பது தேவனையும் அயலானையும் நேசித்து, தன்னுடைய குறைகளை எப்போதும் மனந்திரும்புவது ஆகும்। இதன் மூலம் நித்திய இரட்சிப்பு கிடைக்கிறது। இந்த வாக்குத்தத்தத்தின் வார்த்தையே நற்செய்தி ஆகும்।

பவுல் இயேசுவின் வார்த்தைகளை அறிவித்தபோது, அவற்றைப் தானும் நடப்பில் கடைப்பிடித்தார்। ஆகையால் பரிசுத்த ஆவி எப்போதும் அவருடன் செயல்பட்டது, அதன் மூலம் எண்ணற்ற ஆத்துமாக்கள் சிலைகளையும் பாவத்தையும் விட்டு தேவனிடத்திற்குத் திரும்பின।

வேதாகமம் எப்போதும் கூறுகிறது: “பெறுவதைக் காட்டிலும் கொடுப்பது ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது।”

நாம் ஆண்டவருக்காகச் சிறியவற்றை விதைக்கிறோம், ஆனால் ஆண்டவர் அதற்கு ஒப்பிட முடியாத பெரிய ஆசீர்வாதங்களால் நமக்கு திருப்பித் தருகிறார்। நமது சிறிய பலியும் அர்ப்பணிப்பும் மூலம் ஆண்டவர் நமக்கு மகத்தான நித்திய பரலோக ராஜ்யத்தை அளிக்கிறார்। இந்த பூமியிலும் நாம் விதைத்ததற்குத் 30, 60, 100 மடங்கு பலன் கிடைக்கிறது। இதுவே சுவிசேஷம்। பெறுபவனைவிட கொடுப்பவன் அதிகம் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன்।

இன்றைய ஆண்டவரின் ஊழியக்காரர்களின் வாழ்க்கை எப்படி உள்ளது? பலர் பணமும் கௌரவமும் பெறுவதற்காக ஊழியம் செய்கிறார்கள்। இப்படிப்பட்ட ஊழியம் ஆண்டவருக்காக அல்ல, அவர்களுக்காகவே ஆகும்।

அனைத்து ஊழியக்காரர்களும் பவுலைப் போல இருக்க முடியாது; அடிப்படை வாழ்க்கைத் தேவைகளுக்கு ஆதரவு தேவைப்படுகிறது।

ஆனால் பல மேய்ப்பர்கள் அளவுக்கு மீறிய உலக மகிமையும் ஆடம்பரத்தையும் விரும்புகிறார்கள்।

இது ஆண்டவரின் இருதயத்தை வருத்துகிறது। ஏழை விசுவாசிகள் இதைப் பார்க்கும்போது அவர்களின் இருதயம் மூடப்படுகிறது, இயேசுவை நம்பும் விருப்பம் குறைகிறது। இப்படிப்பட்ட மேய்ப்பர்களின் மூலம் ஜீவனுடைய சுவிசேஷம் அறிவிக்க முடியாது।

பரிசுத்த ஆவியை வருத்துகிறவன் எப்படி ஜீவனுடைய வார்த்தையை அறிவிக்க முடியும்? ஆண்டவரின் ஊழியக்காரர் எல்லாவற்றிலும் விசுவாசிகளுக்குப் முன்மாதிரியாக இருக்க வேண்டும்। மேய்ப்பர்களின் கீழ்ப்படிதலும் மனந்திரும்புதலும் சக்திவாய்ந்த பிரசங்கமாகும்।

----------

**[Swahili]**

Sikutamani fedha wala dhahabu wala mavazi ya mtu yeyote. Ninyi wenyewe mnajua kwamba mikono hii ilihudumia mahitaji yangu na ya wale waliokuwa pamoja nami. Katika mambo yote nimewaonyesha kwamba kwa kufanya kazi kwa bidii namna hii, tunapaswa kuwasaidia walio dhaifu na kukumbuka maneno ya Bwana Yesu, jinsi yeye mwenyewe alivyosema, “Kuna baraka zaidi katika kutoa kuliko kupokea.”

*

Mtume Paulo alipohubiri injili hakuwadai waumini dhahabu, fedha, wala mavazi. Katika safari za umisionari, gharama zilihitajika, lakini Paulo alifanya kazi kwa mikono yake mwenyewe ili kugharamia mahitaji hayo. Hakutaka kuwa mzigo kwa mtu yeyote alipokuwa akihubiri injili. Sababu yake ilikuwa ili watu wote wapokee ujumbe wake kwa moyo safi.

Hata katika hali ya shida ya kifedha, aliwasaidia maskini. Katika kila jambo, alitoa mfano bila kuwa mzigo kwa wengine.

Injili ni kumpenda Mungu na jirani, na kutubu daima mapungufu yetu. Kupitia hili, wokovu wa milele hutimizwa. Neno hili la ahadi ndilo habari njema.

Paulo alipohubiri maneno ya Yesu, yeye mwenyewe aliyatekeleza. Kwa hiyo Roho Mtakatifu alikuwa pamoja naye daima akitenda kazi, na kupitia kazi ya Roho Mtakatifu, roho nyingi ziliacha sanamu na dhambi na kurudi kwa Mungu.

Biblia inatuambia daima, “Kuna baraka zaidi katika kutoa kuliko kupokea.”

Tunapanda vitu vidogo kwa ajili ya Bwana, lakini Bwana hutulipa kwa baraka kubwa zisizolinganishwa. Kupitia dhabihu zetu ndogo na kujitoa kwetu, Bwana hutupa ufalme mkuu wa milele wa mbinguni. Na hata katika dunia hii, hutulipa mara 30, 60, na 100 ya tulichopanda. Hii ndiyo injili. Mwenye kutoa amebarikiwa zaidi kuliko anayepokea.

Maisha ya watumishi wa Bwana leo yakoje? Wapo wengi wanaohudumu ili kupata fedha na heshima. Huduma ya namna hii si kwa ajili ya Bwana, bali ni kwa ajili yao wenyewe.

Si watumishi wote wa Bwana wanaoweza kuhudumu kama Paulo; wanahitaji msaada wa mahitaji ya msingi ya maisha.

Lakini wachungaji wengi wanatafuta utukufu wa dunia na anasa kupita kiasi.

Hili linaumiza moyo wa Bwana. Waumini maskini wanapoona hali hii, mioyo yao hufungwa, na hamu ya kumwamini Yesu hupotea. Kupitia wachungaji wa namna hii, injili ya uzima haiwezi kuhubiriwa.

Yeye anayemhuzunisha Roho Mtakatifu anawezaje kuhubiri neno la uzima? Mtumishi wa Bwana lazima awe mfano kwa waumini katika mambo yote. Utii na toba ya wachungaji ndiyo inayofanya mahubiri kuwa yenye ushawishi.

---

**[Spanish]**

No he codiciado la plata ni el oro ni la ropa de nadie. Vosotros mismos sabéis que estas manos han servido para mis necesidades y las de los que estaban conmigo. En todo os he mostrado que, trabajando así, se debe ayudar a los débiles y recordar las palabras del Señor Jesús, que Él mismo dijo: “Más bienaventurado es dar que recibir.”

*

El apóstol Pablo, al predicar el evangelio, no pidió oro, ni plata, ni ropa a los creyentes. Aunque en los viajes misioneros eran necesarios los gastos, Pablo trabajó con sus propias manos para cubrirlos. No quiso ser carga para nadie mientras predicaba el evangelio. La razón era que todos recibieran su mensaje con un corazón puro.

Aun en dificultades económicas, ayudó a los pobres. En todos los aspectos dio ejemplo sin causar carga a los demás.

El evangelio es amar a Dios y al prójimo, y arrepentirse siempre de las propias faltas. Por medio de esto se cumple la salvación eterna. Esta palabra de promesa es la buena noticia.

Mientras Pablo predicaba las palabras de Jesús, él mismo las practicaba. Por eso el Espíritu Santo obraba siempre con él, y por la obra del Espíritu Santo innumerables almas abandonaron los ídolos y el pecado y volvieron a Dios.

La Biblia siempre nos dice: “Más bienaventurado es dar que recibir.”

Nosotros sembramos cosas pequeñas para el Señor, pero Él nos recompensa con bendiciones incomparables. A través de nuestros pequeños sacrificios y dedicación, el Señor nos da un gran y eterno reino celestial. Y aun en esta tierra, nos devuelve treinta, sesenta y cien veces lo que hemos sembrado. Este es el evangelio. El que da es más bienaventurado que el que recibe.

¿Cómo es la vida de los siervos del Señor hoy? Hay muchos que ministran para ganar dinero y obtener honor. Tal ministerio no es para el Señor, sino para sí mismos.

No todos los siervos del Señor pueden ministrar como Pablo; es necesario recibir el sustento básico.

Pero muchos pastores buscan gloria y lujo mundano en exceso.

Esto entristece el corazón del Señor. Cuando los creyentes pobres ven esto, sus corazones se cierran y desaparece el deseo de creer en Jesús. A través de tales pastores, el evangelio de vida no puede ser predicado.

¿Cómo puede alguien que entristece al Espíritu Santo predicar la palabra de vida? El siervo del Señor debe ser ejemplo para los creyentes en todo. La obediencia y el arrepentimiento de los pastores hacen que la predicación sea convincente.

---

**[Japanese]**

私はだれの銀や金や衣服も欲しがらなかった。あなたがた自身が知っているとおり、この手は私と共にいた人々の必要を満たすために働いた。すべてのことにおいて、このように労して弱い者を助け、主イエスご自身が言われた「受けるよりも与えるほうが幸いである」という言葉を覚えておくべきであることを、私はあなたがたに示した。

*

使徒パウロは福音を宣べ伝える際、信徒たちに金や銀や衣服を求めなかった。宣教の旅には費用が必要であったが、パウロは自ら働いてその費用を満たした。彼は福音を伝えるとき、だれにも負担をかけたくなかった。その理由は、すべての人が純粋な心で彼の福音を受け取るようにするためであった。

彼は経済的な困難の中でも、むしろ貧しい人々を助けた。あらゆる面で人々に負担をかけず、模範を示したのである。

福音とは、神と隣人を愛し、自分の欠けを常に悔い改めることである。これによって永遠の救いが成し遂げられる。この約束の言葉こそが良い知らせである。

パウロはイエスの言葉を宣べ伝えながら、自らそれを実践した。そのため聖霊は常に彼と共に働き、聖霊の働きによって数えきれない魂が偶像と罪を捨てて神に立ち返った。

聖書はいつも私たちに語っている。「受けるよりも与えるほうが幸いである。」

私たちは主のために小さなものを蒔くが、主はそれとは比べものにならない大きな祝福で報いてくださる。私たちの小さな犠牲と献身を通して、主は偉大で永遠の天の御国を与えてくださる。そしてこの地上でも、蒔いたものの三十倍、六十倍、百倍を報いてくださる。これが福音である。受ける者よりも与える者のほうが幸いである。

今日の主のしもべたちの生活はどうであろうか。多くの人が金を得、名誉を得るために働いている。このような働きは主のためではなく、自分自身のためである。

すべての主のしもべがパウロのように働くことはできない。基本的な生活費の支えは必要である。

しかし多くの牧師が過度な世の栄光と贅沢を求めている。

これは主の心を悲しませることである。貧しい信徒たちがそれを見ると心を閉ざし、イエスを信じたいという思いが消えてしまう。このような牧師たちを通しては、いのちの福音は伝えられない。

聖霊を悲しませる者がどうしていのちの言葉を語ることができるだろうか。主のしもべはすべての面で信徒たちの模範とならなければならない。牧師たちの従順と悔い改めこそが、説得力のある説教となるのである。

---

**[Chinese (Simplified)]**

我未曾贪图任何人的银子、金子或衣服。你们自己知道，这双手供给了我和同工的需用。我在凡事上给你们作了榜样，叫你们知道应当这样劳苦，扶助软弱的人，并且记念主耶稣亲自说过的话：“施比受更为有福。”

*

使徒保罗在传讲福音时，没有向信徒索取金银或衣服。宣教旅程中本来需要费用，但保罗亲手做工来供应这些需要。他在传福音时不愿成为任何人的负担。其原因是要使所有人都能以纯正的心接受他的福音。

即使在经济困难中，他反而帮助贫穷的人。在各方面，他都不成为别人的负担，反而作了榜样。

福音就是爱神和爱邻舍，并且常常为自己的不足悔改。借此成就永远的救恩。这应许的话语就是好消息。

保罗在传讲耶稣的话语时，他自己也去实行。因此圣灵常与他同工，借着圣灵的工作，无数的灵魂离弃偶像和罪恶，归向神。

圣经一直告诉我们：“施比受更为有福。”

我们为主种下微小的种子，但主用无法相比的巨大祝福回报我们。借着我们微小的牺牲和奉献，主赐给我们伟大而永恒的天国。在这地上，祂也使我们所种的得着三十倍、六十倍、一百倍的回报。这就是福音。施与的人比领受的人更为有福。

如今主仆人的生活如何呢？有许多人为了赚钱和得名誉而事奉。这样的事奉不是为了主，而是为了自己。

不是所有主的仆人都能像保罗一样事奉；基本的生活需要是应当得到供应的。

然而，许多牧师却追求过分的世俗荣耀和奢华。

这使主的心忧伤。当贫穷的信徒看到这些，他们的心就关闭了，想要相信耶稣的心也消失了。借着这样的牧师，生命的福音无法被传扬。

一个使圣灵忧伤的人，怎能传讲生命之道呢？主的仆人必须在各方面作信徒的榜样。牧者的顺服和悔改，才能成为有说服力的讲道。

[나의생명 예수님]

아멘. 아멘. 늘 힘이되고 위로되고 도전되는 생명의 말씀으로 글로써 함께 해주셔서 감사합니다.