로마서 2:11-15 이는 하나님께서 외모로 사람을 취하지 아니하심이니라 무릇 율법 없이 범죄한 자는 또한 율법 없이 망하고 무릇 율법

[Barnabas최종대]

.로마서 2:11-15

이는 하나님께서 외모로 사람을 취하지 아니하심이니라 무릇 율법 없이 범죄한 자는 또한 율법 없이 망하고 무릇 율법이 있고 범죄한 자는 율법으로 말미암아 심판을 받으리라 하나님 앞에서는 율법을 듣는 자가 의인이 아니요 오직 율법을 행하는 자라야 의롭다 하심을 얻으리니 （율법 없는 이방인이 본성으로 율법의 일을 행할 때는 이 사람은 율법이 없어도 자기가 자기에게 율법이 되나니 이런 이들은 그 양심이 증거가 되어 그 생각들이 서로 혹은 송사하며 혹은 변명하여 그 마음에 새긴 율법의 행위를 나타내느니라）

*

하나님은 외모로 사람을 판단치 않습니다, 사람의 얼굴이나 능력 지위 학식 돈 명예 등 세상 기준을 따라 아무도 판단치 않습니다.

오직 하나님의 율법만이 모두를 올바르게 판단하는 기준입니다.

구약 때는 십계명이고, 신약 때는 예수님의 말씀이 인간을 판단하는 기준입니다.

율법을 어기는 것이 죄이고, 죄의 대가는 저주와 질병과 사망과 지옥인 것이다.

그러나 자신의 죄를 인정하고 회개하고, 예수의 피로 씻을 때 구원받는다.

율법을 듣는 것으로 의롭게 되지 않는다, 이를 실천해야 의롭게 된다.

율법을 실천하는 것은 하나님과 이웃을 사랑하는 것이다.

그리고 사랑을 실천하지 못한 것을 항상 회개해야 한다.

율법의 기준을 따라 하나님과 이웃을 사랑하고 자신의 부족한 부분을 회개하는 것이 구원받는 길이다.

구약의 제사 율법은 사라졌다. 예수님이 오신 이후로 어린 양의 피를 통하지 않고 오직 예수의 보혈을 통해서만 죄사함 받는 것이다.

죄를 용서받기 위해서 반드시 회개해야 한다. 회개하는 기준은 예수님의 사랑의 계명입니다.

예수님의 계명을 따라 하나님과 이웃을 사랑하지 못한 죄를 회개해야 용서받고 구원받는다.

하나님의 율법으로 자신의 죄를 발견하라, 그리고 그 죄를 예수의 피로 씻으라.

우리가 회개할 때 예수님의 피가 무조건 우리 죄를 깨끗게 하십니다.

예수님께서 이 복음을 백성들에게 외치신 것입니다.

모든 주님의 종들은 이 복음을 실천하며 백성들에게 가르쳐야 한다.

인간의 양심에도 율법의 그림자가 남았다. 그러나 이것은 완전하지 않다. 사람마다 양심의 차이가 있고, 절대 기준이 될 수 없는 것이다.

오직 예수님의 말씀만이 회개와 순종의 절대 기준인 것이다.

이를 지키는 자들이 천국에 들어가는 것이다.

그러나 율법주의자가 되지 말라.

율법주의자들의 겉모습은 항상 깨끗하다. 그러나 그들의 속 마음은 한없이 추하다. 미움과 질투와 욕심과 음란과 교만으로 가득한 것이다, 그리고 그 죄들을 회개할 줄 모른다.

이런 더러운 마음에는 예수님이 거할 수 없습니다. 회개하지 않는 자들의 마음에 성령이 오시지 않습니다.

율법주의자들은 항상 사탄의 지배 아래 놓인다, 그리고 세상을 떠날 때 지옥으로 끌려가는 것이다.

-----------------

**Romans 2:11–15**

For God does not show favoritism. All who sin apart from the law will also perish apart from the law, and all who sin under the law will be judged by the law. For it is not those who hear the law who are righteous in God’s sight, but it is those who obey the law who will be declared righteous. (Indeed, when Gentiles, who do not have the law, do by nature things required by the law, they are a law for themselves, even though they do not have the law. They show that the requirements of the law are written on their hearts, their consciences also bearing witness, and their thoughts sometimes accusing them and at other times even defending them.)

*

God does not judge people by outward appearance. He does not judge anyone according to worldly standards such as a person’s face, ability, status, education, wealth, or honor.

Only God’s law is the standard that judges everyone rightly.

In the Old Testament, it was the Ten Commandments; in the New Testament, the words of Jesus are the standard by which humanity is judged.

To break the law is sin, and the wages of sin are curse, sickness, death, and hell.

However, when a person acknowledges their sin, repents, and is cleansed by the blood of Jesus, they are saved.

One is not made righteous by hearing the law, but by practicing it.

To practice the law is to love God and love one’s neighbor.

And one must always repent for failing to practice this love.

The way to be saved is to love God and one’s neighbor according to the standard of the law, and to repent of one’s shortcomings.

The sacrificial laws of the Old Testament have passed away. Since Jesus came, forgiveness of sins is received not through the blood of lambs, but only through the blood of Jesus.

To receive forgiveness of sins, one must repent. The standard of repentance is the commandment of love given by Jesus.

Only by repenting of the sin of failing to love God and one’s neighbor according to Jesus’ command can one be forgiven and saved.

Discover your sins through God’s law, and cleanse those sins by the blood of Jesus.

When we repent, the blood of Jesus surely cleanses our sins completely.

This is the gospel that Jesus proclaimed to the people.

All servants of the Lord must practice this gospel and teach it to the people.

A shadow of the law remains even in human conscience, but it is not perfect. Each person’s conscience differs and cannot be an absolute standard.

Only the words of Jesus are the absolute standard for repentance and obedience.

Those who keep this enter the kingdom of heaven.

But do not become legalists.

The outward appearance of legalists is always clean, but their inner hearts are exceedingly corrupt—full of hatred, jealousy, greed, lust, and pride—and they do not know how to repent of these sins.

Jesus cannot dwell in such unclean hearts. The Holy Spirit does not come upon those who do not repent.

Legalists are always under the dominion of Satan, and when they leave this world, they are led into hell.

-----------------

**رومیوں 2:11–15**

کیونکہ خدا کسی کی رو رعایت نہیں کرتا۔ جو لوگ شریعت کے بغیر گناہ کرتے ہیں وہ شریعت کے بغیر ہی ہلاک ہوں گے، اور جو لوگ شریعت کے تحت گناہ کرتے ہیں وہ شریعت کے وسیلہ سے عدالت پائیں گے۔ کیونکہ خدا کے حضور شریعت کے سننے والے راستباز نہیں ٹھہرتے بلکہ شریعت پر عمل کرنے والے راستباز ٹھہرائے جائیں گے۔ (چنانچہ جب غیر قومیں، جن کے پاس شریعت نہیں، فطرتاً شریعت کے کام کرتی ہیں تو وہ اگرچہ شریعت نہیں رکھتے، تو بھی اپنے لئے خود شریعت ہیں۔ وہ ظاہر کرتے ہیں کہ شریعت کے تقاضے ان کے دلوں پر لکھے ہوئے ہیں، ان کا ضمیر بھی گواہی دیتا ہے، اور ان کے خیالات کبھی ان پر الزام لگاتے ہیں اور کبھی ان کا دفاع کرتے ہیں۔)

*

خدا انسانوں کو ظاہری صورت سے نہیں جانچتا۔ وہ کسی کو بھی دنیاوی معیار جیسے چہرہ، صلاحیت، مقام، تعلیم، دولت یا عزت کے مطابق نہیں پرکھتا۔

صرف خدا کی شریعت ہی وہ معیار ہے جو سب کو درست طور پر جانچتی ہے۔

پرانے عہد میں یہ دس احکام تھے، اور نئے عہد میں یسوع کے کلام انسان کے لئے معیار ہیں۔

شریعت کو توڑنا گناہ ہے، اور گناہ کی مزدوری لعنت، بیماری، موت اور جہنم ہے۔

لیکن جب انسان اپنے گناہ کو مانتا ہے، توبہ کرتا ہے، اور یسوع کے خون سے پاک کیا جاتا ہے تو وہ نجات پاتا ہے۔

شریعت کو سننے سے انسان راستباز نہیں ٹھہرتا بلکہ اس پر عمل کرنے سے راستباز ٹھہرتا ہے۔

شریعت پر عمل کرنا خدا سے محبت کرنا اور اپنے پڑوسی سے محبت کرنا ہے۔

اور محبت کو عمل میں نہ لانے پر ہمیشہ توبہ کرنی چاہیے۔

شریعت کے معیار کے مطابق خدا اور پڑوسی سے محبت کرنا اور اپنی کمیوں پر توبہ کرنا نجات کا راستہ ہے۔

پرانے عہد کی قربانی کی شریعت ختم ہو گئی ہے۔ یسوع کے آنے کے بعد اب بھیڑوں کے خون سے نہیں بلکہ صرف یسوع کے خون سے گناہوں کی معافی ملتی ہے۔

گناہوں کی معافی کے لئے لازماً توبہ کرنی چاہیے۔ توبہ کا معیار یسوع کی محبت کا حکم ہے۔

جب تک انسان یسوع کے حکم کے مطابق خدا اور پڑوسی سے محبت نہ کرنے کے گناہ پر توبہ نہیں کرتا، وہ معاف نہیں ہوتا اور نہ نجات پاتا ہے۔

خدا کی شریعت کے ذریعے اپنے گناہ کو پہچانو، اور ان گناہوں کو یسوع کے خون سے پاک کرو۔

جب ہم توبہ کرتے ہیں تو یسوع کا خون یقیناً ہمارے گناہوں کو مکمل طور پر پاک کرتا ہے۔

یہی وہ خوشخبری ہے جس کا یسوع نے لوگوں میں اعلان کیا۔

خدا کے سب خادموں کو اس خوشخبری پر عمل کرنا اور لوگوں کو سکھانا چاہیے۔

انسان کے ضمیر میں بھی شریعت کا عکس باقی ہے، مگر یہ کامل نہیں ہے۔ ہر شخص کا ضمیر مختلف ہے اور یہ مطلق معیار نہیں بن سکتا۔

صرف یسوع کا کلام ہی توبہ اور فرمانبرداری کا مطلق معیار ہے۔

جو اس پر عمل کرتے ہیں وہی آسمان کی بادشاہی میں داخل ہوتے ہیں۔

لیکن شریعت پرست نہ بنو۔

شریعت پرستوں کا ظاہر ہمیشہ صاف ہوتا ہے، مگر ان کے دل نہایت گندے ہوتے ہیں—نفرت، حسد، لالچ، شہوت اور غرور سے بھرے ہوئے—اور وہ ان گناہوں سے توبہ کرنا نہیں جانتے۔

ایسے ناپاک دلوں میں یسوع سکونت نہیں کرتے۔ جو توبہ نہیں کرتے ان کے دل میں روح القدس نہیں آتا۔

شریعت پرست ہمیشہ شیطان کے قبضہ میں رہتے ہیں، اور جب وہ دنیا سے جاتے ہیں تو جہنم کی طرف لے جائے جاتے ہیں۔

---

**రోమీయులకు 2:11–15**

ఎందుకనగా దేవుడు పక్షపాతం చూపువాడు కాదు. ధర్మశాస్త్రము లేకుండా పాపము చేసిన వారందరూ ధర్మశాస్త్రము లేకుండనే నశించుదురు; ధర్మశాస్త్రము కలిగి పాపము చేసిన వారందరూ ధర్మశాస్త్రముచేత తీర్పు పొందుదురు. దేవుని సన్నిధిలో ధర్మశాస్త్రము వినువారు నీతిమంతులు కారు, కాని ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించువారే నీతిమంతులుగా ప్రకటింపబడుదురు. (ధర్మశాస్త్రము లేని అన్యజనులు స్వభావముచేత ధర్మశాస్త్రము విషయములను ఆచరించిన యెడల వారు ధర్మశాస్త్రము లేకపోయినను తమకే తాము ధర్మశాస్త్రముగా ఉన్నారు. వారి హృదయములలో ధర్మశాస్త్రము వ్రాయబడియున్నది అని వారు చూపుచున్నారు; వారి మనస్సాక్షి సాక్ష్యమిచ్చుచున్నది, వారి ఆలోచనలు వారిని కొన్నిసార్లు నిందించుచు కొన్నిసార్లు సమర్థించుచున్నవి.)

*

దేవుడు మనుష్యులను బయటి రూపముచేత తీర్పు చేయడు. ముఖము, సామర్థ్యం, స్థానం, విద్య, సంపద లేదా గౌరవము వంటి లోక ప్రమాణాల ప్రకారం ఆయన ఎవరినీ తీర్పు చేయడు।

దేవుని ధర్మశాస్త్రమే అందరిని సరిగా తీర్పు చేసే ప్రమాణము.

పాత నిబంధనలో అది పది ఆజ్ఞలు; కొత్త నిబంధనలో యేసు మాటలే ప్రమాణము.

ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించుట పాపము; పాపపు ఫలితము శాపము, వ్యాధి, మరణము, నరకము.

కాని ఎవడు తన పాపమును ఒప్పుకొని పశ్చాత్తాపపడుచు యేసు రక్తముచేత శుద్ధి పొందునో వాడు రక్షింపబడును.

ధర్మశాస్త్రమును వినుటచేత కాదు, దానిని ఆచరించుటచేత మనుష్యుడు నీతిమంతుడగును.

ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించుట అంటే దేవునిని ప్రేమించుట మరియు పొరుగువానిని ప్రేమించుట.

ఈ ప్రేమను ఆచరించలేకపోయినప్పుడు ఎల్లప్పుడూ పశ్చాత్తాపపడవలెను।

ధర్మశాస్త్రము ప్రకారం దేవుని మరియు పొరుగువానిని ప్రేమించి, తన లోపములపై పశ్చాత్తాపపడుటే రక్షణ మార్గము.

పాత నిబంధన బలి ధర్మశాస్త్రము తొలగించబడెను. యేసు వచ్చిన తరువాత గొఱ్ఱె రక్తముచేత కాదు, యేసు రక్తముచేతనే పాపక్షమ లభించును।

పాపముల క్షమకు తప్పక పశ్చాత్తాపము కావాలి. పశ్చాత్తాపపు ప్రమాణము యేసు ప్రేమ ఆజ్ఞ.

యేసు ఆజ్ఞ ప్రకారం దేవుని మరియు పొరుగువానిని ప్రేమించకపోయిన పాపమును పశ్చాత్తాపపడినప్పుడే క్షమ మరియు రక్షణ లభించును।

దేవుని ధర్మశాస్త్రముచేత తన పాపమును కనుగొనుము; ఆ పాపములను యేసు రక్తముచేత శుద్ధి చేసికొనుము।

మనము పశ్చాత్తాపపడినప్పుడు యేసు రక్తము మన పాపములను నిశ్చయంగా శుద్ధి చేయును।

ఇదే యేసు ప్రజలకు ప్రకటించిన సువార్త।

ప్రభువు సేవకులందరూ ఈ సువార్తను ఆచరించి ప్రజలకు బోధించవలెను।

మనుష్యుల మనస్సాక్షిలో ధర్మశాస్త్రము నీడ ఉన్నది గాని అది సంపూర్ణము కాదు। ప్రతి మనుష్యుని మనస్సాక్షి వేరుగా ఉండును; అది పరిపూర్ణ ప్రమాణము కాదు।

యేసు మాటలే పశ్చాత్తాపము మరియు విధేయతకు సంపూర్ణ ప్రమాణము।

దీనిని ఆచరించువారు పరలోక రాజ్యములో ప్రవేశింతురు।

కాని ధర్మశాస్త్రవాదులుగా మారకుడి।

ధర్మశాస్త్రవాదుల బయటి రూపము పరిశుద్ధమై యుండును; కానీ వారి హృదయములు ద్వేషము, అసూయ, లోభము, కామము, అహంకారములతో నిండియుండును; వారు ఈ పాపములపై పశ్చాత్తాపపడరు।

ఇటువంటి అపవిత్ర హృదయములలో యేసు నివసించడు। పశ్చాత్తాపపడని వారి హృదయములో పరిశుద్ధాత్మ రాడు।

ధర్మశాస్త్రవాదులు ఎల్లప్పుడు సాతాను ఆధీనములో నుండుదురు; వారు ఈ లోకమును విడిచినప్పుడు నరకమునకు నడిపింపబడుదురు।

---

**ரோமர் 2:11–15**

ஏனெனில் தேவன் பாரபட்சம் காட்டுபவர் அல்ல. நியாயப்பிரமாணம் இல்லாமல் பாவஞ்செய்தவர்கள் நியாயப்பிரமாணம் இல்லாமல் அழிந்துபோகிறார்கள்; நியாயப்பிரமாணத்தின்கீழ் பாவஞ்செய்தவர்கள் நியாயப்பிரமாணத்தினால் நியாயந்தீர்ப்பைப் பெறுவார்கள். தேவனுடைய சந்நிதியில் நியாயப்பிரமாணத்தை கேட்கிறவர்கள் நீதிமான்கள் அல்ல; அதை நடப்பவர்கள் தான் நீதிமான்களாக அறிவிக்கப்படுவார்கள். (நியாயப்பிரமாணம் இல்லாத ஜாதிகள் இயற்கையினாலே நியாயப்பிரமாணத்தின் காரியங்களைச் செய்தால், அவர்கள் நியாயப்பிரமாணம் இல்லாவிட்டாலும் தாங்களே தங்களுக்கு நியாயப்பிரமாணமாக இருக்கிறார்கள். அவர்கள் நியாயப்பிரமாணத்தின் காரியம் தங்கள் இருதயங்களில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்பதைத் தெரிவிக்கிறார்கள்; அவர்களின் மனச்சாட்சி சாட்சி சொல்லுகிறது, அவர்களின் சிந்தனைகள் சில சமயம் குற்றம் சாட்டுகின்றன, சில சமயம் பாதுகாக்கின்றன.)

*

தேவன் மனிதரை வெளிப்புற தோற்றத்தின் அடிப்படையில் தீர்ப்பதில்லை. முகம், திறமை, பதவி, கல்வி, செல்வம் அல்லது கௌரவம் போன்ற உலகியலான அளவுகோல்களின் படி அவர் யாரையும் தீர்ப்பதில்லை।

தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணமே அனைவரையும் சரியாக தீர்ப்பதற்கான அளவுகோல்।

பழைய ஏற்பாட்டில் அது பத்து கட்டளைகள்; புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசுவின் வார்த்தைகள் மனிதனைத் தீர்ப்பதற்கான அளவுகோல்।

நியாயப்பிரமாணத்தை மீறுவது பாவம்; பாவத்தின் கூலி சாபம், நோய், மரணம் மற்றும் நரகம்।

ஆனால் ஒருவர் தனது பாவத்தை ஒப்புக்கொண்டு மனந்திரும்பி, இயேசுவின் இரத்தத்தினால் சுத்திகரிக்கப்படும்போது இரட்சிக்கப்படுகிறார்।

நியாயப்பிரமாணத்தை கேட்பதால் அல்ல, அதை நடத்துவதால் ஒருவர் நீதிமானாகிறார்।

நியாயப்பிரமாணத்தை நடத்துவது தேவனை நேசிப்பதும் அயலானை நேசிப்பதும் ஆகும்।

இந்த அன்பை நடத்தாததற்காக எப்போதும் மனந்திரும்ப வேண்டும்।

நியாயப்பிரமாணத்தின் அளவுகோலின்படி தேவனையும் அயலானையும் நேசித்து, தன் குறைகளை மனந்திரும்புவது இரட்சிப்பின் வழியாகும்।

பழைய ஏற்பாட்டின் பலி நியாயப்பிரமாணம் நீக்கப்பட்டது. இயேசு வந்தபின் ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தால் அல்ல, இயேசுவின் இரத்தத்தினால் மட்டுமே பாவமன்னிப்பு கிடைக்கிறது।

பாவமன்னிப்பைப் பெறுவதற்கு கட்டாயமாக மனந்திரும்ப வேண்டும். மனந்திரும்புவதற்கான அளவுகோல் இயேசுவின் அன்புக் கட்டளை।

இயேசுவின் கட்டளையின் படி தேவனையும் அயலானையும் நேசிக்காத பாவத்திற்காக மனந்திரும்பினால் மட்டுமே மன்னிப்பும் இரட்சிப்பும் கிடைக்கும்।

தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தின் மூலம் உங்கள் பாவத்தை அறியுங்கள்; அந்த பாவங்களை இயேசுவின் இரத்தத்தினால் சுத்திகரியுங்கள்।

நாம் மனந்திரும்பும்போது இயேசுவின் இரத்தம் நிச்சயமாக எங்கள் பாவங்களை முழுமையாக சுத்திகரிக்கிறது।

இதுவே இயேசு மக்களுக்குச் சொன்ன சுவிசேஷம்।

கர்த்தரின் எல்லா ஊழியக்காரர்களும் இந்த சுவிசேஷத்தை நடத்தி மக்களுக்கு கற்பிக்க வேண்டும்।

மனித மனச்சாட்சியிலும் நியாயப்பிரமாணத்தின் நிழல் உள்ளது; ஆனால் அது முழுமையானது அல்ல। ஒவ்வொருவரின் மனச்சாட்சி வேறுபடுகிறது; அது முழுமையான அளவுகோல் அல்ல।

இயேசுவின் வார்த்தைகளே மனந்திரும்பலும் கீழ்ப்படிதலும் பெறும் முழுமையான அளவுகோல்।

இதைக் கடைப்பிடிப்பவர்கள் பரலோக ராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பார்கள்।

ஆனால் சட்டவாதிகளாக ஆகாதீர்கள்।

சட்டவாதிகளின் வெளிப்புறம் எப்போதும் சுத்தமாக இருக்கும்; ஆனால் அவர்களின் உள்ளம் வெறுப்பு, பொறாமை, பேராசை, காமம், அகம்பாவம் ஆகியவற்றால் நிரம்பியிருக்கிறது; அவர்கள் இப்பாவங்களுக்கு மனந்திரும்பமாட்டார்கள்।

இத்தகைய அசுத்தமான இருதயங்களில் இயேசு வாசமிருக்கமாட்டார்। மனந்திரும்பாதவர்களின் இருதயத்தில் பரிசுத்த ஆவி வரமாட்டார்।

சட்டவாதிகள் எப்போதும் சாத்தானின் ஆளுகையில் இருப்பார்கள்; அவர்கள் உலகை விட்டுப் போகும் போது நரகத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்படுவார்கள்।

---

**रोमी 2:11–15**

किनकि परमेश्वरले पक्षपात गर्नुहुन्न। जोहरू व्यवस्थाविना पाप गर्छन्, तिनीहरू व्यवस्थाविना नै नाश हुनेछन्; र जोहरू व्यवस्थाअन्तर्गत पाप गर्छन्, तिनीहरू व्यवस्थाद्वारा न्याय गरिनेछन्। किनकि परमेश्वरको सामु व्यवस्थाको सुनुवाइ गर्नेहरू धर्मी हुँदैनन्, तर व्यवस्थालाई पालन गर्नेहरू नै धर्मी ठहरिनेछन्। (जब अन्यजातिहरू, जससँग व्यवस्था छैन, स्वभावतः व्यवस्थाका कामहरू गर्छन्, तिनीहरू व्यवस्था नभए पनि आफ्नै लागि व्यवस्था हुन्छन्। तिनीहरूले देखाउँछन् कि व्यवस्थाका कामहरू तिनीहरूको हृदयमा लेखिएका छन्; तिनीहरूको अन्तःकरणले साक्षी दिन्छ, र तिनीहरूको विचारहरूले कहिले दोष लगाउँछन् र कहिले बचाउ गर्छन्।)

*

परमेश्वर मानिसलाई बाहिरी रूप हेरेर न्याय गर्नुहुन्न। उहाँले अनुहार, क्षमता, पद, शिक्षा, धन वा सम्मान जस्ता संसारिक मापदण्डअनुसार कसैलाई पनि न्याय गर्नुहुन्न।

परमेश्वरको व्यवस्था मात्र सबैलाई ठीकसँग न्याय गर्ने मापदण्ड हो।

पुरानो करारमा यो दस आज्ञा थियो; नयाँ करारमा येशूका वचनहरू नै मापदण्ड हुन्।

व्यवस्थालाई उल्लङ्घन गर्नु पाप हो, र पापको ज्याला श्राप, रोग, मृत्यु र नरक हो।

तर जब मानिसले आफ्नो पाप स्वीकार गर्छ, पश्चात्ताप गर्छ, र येशूको रगतद्वारा शुद्ध हुन्छ, तब उसले उद्धार पाउँछ।

व्यवस्था सुन्नाले होइन, त्यसलाई पालन गर्नाले मानिस धर्मी ठहरिन्छ।

व्यवस्था पालन गर्नु भनेको परमेश्वरलाई प्रेम गर्नु र आफ्नो छिमेकीलाई प्रेम गर्नु हो।

र यो प्रेम पालन गर्न नसकेकोमा सधैं पश्चात्ताप गर्नुपर्छ।

व्यवस्थाको मापदण्डअनुसार परमेश्वर र छिमेकीलाई प्रेम गर्नु र आफ्नो कमीहरूमा पश्चात्ताप गर्नु नै उद्धारको बाटो हो।

पुरानो करारको बलि व्यवस्था समाप्त भइसकेको छ। येशू आएपछि भेडाको रगतद्वारा होइन, केवल येशूको रगतद्वारा पापको क्षमा पाइन्छ।

पापको क्षमाका लागि अनिवार्य रूपमा पश्चात्ताप गर्नुपर्छ। पश्चात्तापको मापदण्ड येशूको प्रेमको आज्ञा हो।

येशूको आज्ञाअनुसार परमेश्वर र छिमेकीलाई प्रेम नगरेको पापमा पश्चात्ताप नगरेसम्म क्षमा र उद्धार पाइँदैन।

परमेश्वरको व्यवस्थाद्वारा आफ्नो पाप पत्ता लगाऊ; र ती पापहरूलाई येशूको रगतद्वारा शुद्ध गर।

जब हामी पश्चात्ताप गर्छौं, येशूको रगतले निश्चय नै हाम्रा पापहरू पूर्ण रूपमा शुद्ध गर्छ।

यही सुसमाचार हो जुन येशूले मानिसहरूलाई घोषणा गर्नुभयो।

प्रभुका सबै सेवकहरूले यस सुसमाचारलाई पालन गर्न र मानिसहरूलाई सिकाउनुपर्छ।

मानिसको अन्तःकरणमा पनि व्यवस्थाको छाया बाँकी छ, तर यो पूर्ण छैन। प्रत्येक व्यक्तिको अन्तःकरण फरक हुन्छ; यो पूर्ण मापदण्ड हुन सक्दैन।

केवल येशूका वचनहरू नै पश्चात्ताप र आज्ञापालनको पूर्ण मापदण्ड हुन्।

यसलाई पालन गर्नेहरू स्वर्गको राज्यमा प्रवेश गर्छन्।

तर व्यवस्था-पन्थी नबन्नुहोस्।

व्यवस्था-पन्थीहरूको बाहिरी रूप सधैं सफा देखिन्छ, तर तिनीहरूको भित्री मन घृणा, डाह, लोभ, काम र अहंकारले भरिएको हुन्छ; र तिनीहरू यी पापहरूमा पश्चात्ताप गर्दैनन्।

यस्ता अशुद्ध हृदयहरूमा येशू बस्नुहुन्न। पश्चात्ताप नगर्नेहरूको हृदयमा पवित्र आत्मा आउँदैन।

व्यवस्था-पन्थीहरू सधैं शैतानको अधीनमा हुन्छन्, र जब तिनीहरू संसार छोड्छन्, तिनीहरू नरकतर्फ लगिन्छन्।

------------------

**Warumi 2:11–15**

Kwa maana Mungu hana upendeleo. Wote watenda dhambi pasipo sheria wataangamia pasipo sheria; na wote watenda dhambi chini ya sheria watahukumiwa kwa sheria. Kwa maana si wale wanaoisikia sheria walio wenye haki mbele za Mungu, bali wale waitendao sheria ndio watakaohesabiwa haki. (Kwa maana watu wa mataifa wasio na sheria, wanapofanya kwa asili mambo ya sheria, hao, ijapokuwa hawana sheria, wamekuwa sheria kwao wenyewe. Wao huonyesha kwamba matakwa ya sheria yameandikwa mioyoni mwao, dhamiri zao zikishuhudia, na mawazo yao wakati mwingine yakishtaki na wakati mwingine yakitetea.)

*

Mungu hamhukumu mtu kwa sura ya nje. Hamhukumu mtu yeyote kwa viwango vya dunia kama uso, uwezo, cheo, elimu, mali au heshima.

Ni sheria ya Mungu pekee ndiyo kipimo kinachowahukumu wote kwa haki.

Katika Agano la Kale ilikuwa Amri Kumi; katika Agano Jipya, maneno ya Yesu ndiyo kipimo kinachomhukumu mwanadamu.

Kuvunja sheria ni dhambi, na mshahara wa dhambi ni laana, magonjwa, kifo na jehanamu.

Lakini mtu anapokiri dhambi zake, anatubu, na kutakaswa kwa damu ya Yesu, anaokolewa.

Mtu hahesabiwi haki kwa kusikia sheria, bali kwa kuitenda.

Kuitenda sheria ni kumpenda Mungu na kumpenda jirani.

Na lazima atubu kila mara kwa kushindwa kuonyesha upendo huu.

Njia ya wokovu ni kumpenda Mungu na jirani kulingana na kipimo cha sheria, na kutubu kwa mapungufu yake.

Sheria ya sadaka ya Agano la Kale imeondolewa. Tangu Yesu alipokuja, msamaha wa dhambi haupatikani tena kwa damu ya wana-kondoo bali kwa damu ya Yesu pekee.

Ili kupokea msamaha wa dhambi, ni lazima kutubu. Kipimo cha toba ni amri ya upendo ya Yesu.

Ni kwa kutubu dhambi ya kushindwa kumpenda Mungu na jirani kulingana na amri ya Yesu ndipo mtu anasamehewa na kuokolewa.

Tambua dhambi zako kupitia sheria ya Mungu, na uzioshe kwa damu ya Yesu.

Tunapotubu, damu ya Yesu husafisha kabisa dhambi zetu.

Hii ndiyo injili ambayo Yesu aliitangaza kwa watu.

Watumishi wote wa Bwana wanapaswa kuishi injili hii na kuwafundisha watu.

Kivuli cha sheria bado kipo katika dhamiri ya mwanadamu, lakini si kamilifu. Dhamiri ya kila mtu ni tofauti, na haiwezi kuwa kipimo cha mwisho.

Ni maneno ya Yesu pekee ndiyo kipimo kamili cha toba na utii.

Wanaoshika haya wataingia katika ufalme wa mbinguni.

Lakini msiwe wafuasi wa sheria tu.

Wafuasi wa sheria wanaonekana safi kwa nje, lakini mioyo yao imejaa chuki, wivu, tamaa, uasherati na kiburi, na hawajui kutubu dhambi hizi.

Yesu hawezi kukaa katika mioyo michafu kama hiyo. Roho Mtakatifu haji kwa wale wasiobadili mioyo yao.

Wafuasi wa sheria wako chini ya utawala wa Shetani, na wanapoondoka duniani hupelekwa jehanamu.

---

**Romanos 2:11–15**

Porque no hay acepción de personas para con Dios. Todos los que pecaron sin la ley, sin la ley también perecerán; y todos los que pecaron bajo la ley, por la ley serán juzgados. Porque no son los oidores de la ley los justos ante Dios, sino los hacedores de la ley serán justificados. (Porque cuando los gentiles que no tienen ley hacen por naturaleza lo que es de la ley, éstos, aunque no tengan ley, son ley para sí mismos. Ellos muestran que la obra de la ley está escrita en sus corazones, dando testimonio su conciencia, y acusándolos o defendiéndolos sus pensamientos.)

*

Dios no juzga a las personas por la apariencia exterior. No juzga a nadie según estándares mundanos como rostro, habilidad, posición, educación, riqueza u honor.

Solo la ley de Dios es el estándar que juzga correctamente a todos.

En el Antiguo Testamento eran los Diez Mandamientos; en el Nuevo Testamento, las palabras de Jesús son el estándar.

Quebrantar la ley es pecado, y la paga del pecado es maldición, enfermedad, muerte y el infierno.

Pero cuando una persona reconoce su pecado, se arrepiente y es limpiada por la sangre de Jesús, es salva.

No se es justificado por oír la ley, sino por practicarla.

Practicar la ley es amar a Dios y amar al prójimo.

Y siempre se debe arrepentir por no practicar este amor.

El camino de la salvación es amar a Dios y al prójimo conforme al estándar de la ley, y arrepentirse de las propias faltas.

La ley de sacrificios del Antiguo Testamento ha desaparecido. Después de la venida de Jesús, el perdón de los pecados no se obtiene por la sangre de corderos, sino solo por la sangre de Jesús.

Para recibir el perdón de los pecados, es necesario arrepentirse. El estándar del arrepentimiento es el mandamiento del amor de Jesús.

Solo al arrepentirse del pecado de no amar a Dios y al prójimo conforme al mandamiento de Jesús, uno es perdonado y salvo.

Descubre tus pecados por medio de la ley de Dios, y límpialos con la sangre de Jesús.

Cuando nos arrepentimos, la sangre de Jesús limpia completamente nuestros pecados.

Este es el evangelio que Jesús proclamó al pueblo.

Todos los siervos del Señor deben practicar este evangelio y enseñarlo a las personas.

Aún queda una sombra de la ley en la conciencia humana, pero no es perfecta. La conciencia de cada persona es diferente y no puede ser un estándar absoluto.

Solo las palabras de Jesús son el estándar absoluto para el arrepentimiento y la obediencia.

Los que guardan esto entrarán en el reino de los cielos.

Pero no se conviertan en legalistas.

La apariencia externa de los legalistas siempre es limpia, pero sus corazones están llenos de odio, envidia, codicia, lujuria y orgullo, y no saben arrepentirse de estos pecados.

Jesús no puede habitar en tales corazones impuros. El Espíritu Santo no viene a los que no se arrepienten.

Los legalistas están siempre bajo el dominio de Satanás, y cuando dejan este mundo, son llevados al infierno.

---

**ローマ人への手紙 2:11–15**

神にはえこひいきがないからである。律法なしに罪を犯した者は律法なしに滅び、律法の下で罪を犯した者は律法によってさばかれる。神の前では、律法を聞く者が義とされるのではなく、律法を行う者が義とされるのである。（律法を持たない異邦人が、生まれつき律法のことを行うなら、律法を持たなくても、自分自身が自分にとっての律法となっている。彼らは律法の働きが自分の心に書かれていることを示しており、その良心も証しし、その思いは互いに責めたり、また弁明したりしている。）

*

神は人を外見によってさばかれません。顔、能力、地位、学歴、富、名誉などの世の基準によって、誰もさばかれません。

ただ神の律法だけが、すべての人を正しくさばく基準です。

旧約では十戒であり、新約ではイエスの言葉が人をさばく基準です。

律法を破ることは罪であり、罪の報いはのろい、病、死、そして地獄です。

しかし、自分の罪を認め、悔い改め、イエスの血によって清められるとき、人は救われます。

律法を聞くだけでは義とされず、それを行うことによって義とされます。

律法を行うとは、神を愛し、隣人を愛することです。

そして、この愛を実行できなかったことを常に悔い改めなければなりません。

律法の基準に従って神と隣人を愛し、自分の不足を悔い改めることが救いの道です。

旧約のいけにえの律法はなくなりました。イエスが来られてからは、小羊の血ではなく、ただイエスの血によってのみ罪の赦しが与えられます。

罪の赦しを受けるためには、必ず悔い改めなければなりません。悔い改めの基準はイエスの愛の戒めです。

イエスの戒めに従って神と隣人を愛さなかった罪を悔い改めてこそ、赦され、救われます。

神の律法によって自分の罪を見いだし、その罪をイエスの血によって洗い清めなさい。

私たちが悔い改めるとき、イエスの血は必ず私たちの罪を完全に清めます。

これがイエスが人々に宣べ伝えた福音です。

主のすべてのしもべは、この福音を実践し、人々に教えなければなりません。

人間の良心にも律法の影は残っていますが、それは完全ではありません。人それぞれの良心は異なり、絶対的な基準にはなりません。

ただイエスの言葉だけが、悔い改めと従順の絶対的な基準です。

これを守る者が天の御国に入ります。

しかし、律法主義者になってはいけません。

律法主義者の外見はいつも清く見えますが、その心の中は憎しみ、ねたみ、貪欲、情欲、高慢で満ちており、それらの罪を悔い改めることを知りません。

このような汚れた心にはイエスは住まわれません。悔い改めない者の心には聖霊は来られません。

律法主義者は常にサタンの支配の下にあり、この世を去るとき、地獄へと引かれて行きます。

---

**罗马书 2:11–15**

因为神不偏待人。凡没有律法犯了罪的，也必不按律法灭亡；凡在律法之下犯了罪的，必按律法受审判。因为在神面前，不是听律法的为义，乃是行律法的称义。（没有律法的外邦人，若顺着本性行律法上的事，他们虽然没有律法，却是自己的律法。他们显出律法的功用刻在他们心里，他们的良心同作见证，他们的思念互相较量，或以为是，或以为非。）

*

神不按外貌判断人。他不按世上的标准，如外表、能力、地位、学识、财富或名誉来判断人。

唯有神的律法才是审判一切人的正确标准。

在旧约是十诫，在新约是耶稣的话作为审判人的标准。

违背律法就是罪，罪的代价是咒诅、疾病、死亡和地狱。

但当人承认自己的罪，悔改，并被耶稣的宝血洁净时，就得救了。

人不是因听律法称义，乃是因遵行律法称义。

遵行律法就是爱神和爱邻舍。

并且要常常为没有实行这种爱而悔改。

按照律法的标准去爱神和爱邻舍，并为自己的不足悔改，这就是得救的道路。

旧约的献祭律法已经废去。自从耶稣来了之后，赦罪不再靠羔羊的血，乃是只靠耶稣的宝血。

要得赦罪，必须悔改。悔改的标准是耶稣爱的诫命。

只有悔改没有按照耶稣的诫命去爱神和爱邻舍的罪，才能得赦免和得救。

借着神的律法发现自己的罪，并用耶稣的宝血洗净这些罪。

当我们悔改的时候，耶稣的宝血必定完全洁净我们的罪。

这就是耶稣向众人宣告的福音。

所有主的仆人都应当实行这福音，并教导众人。

人的良心中也存有律法的影子，但这并不完全。每个人的良心不同，不能成为绝对标准。

唯有耶稣的话才是悔改与顺从的绝对标准。

遵守这些的人才能进入天国。

但不要成为律法主义者。

律法主义者外表总是洁净的，但他们的内心却充满仇恨、嫉妒、贪婪、情欲和骄傲，并且不知道为这些罪悔改。

这样的污秽之心，耶稣不能居住。那些不悔改的人，圣灵不会临到他们。

律法主义者常在撒但的权势之下，离开这个世界时，就被带到地狱里去。

[나의생명 예수님]

아멘 아멘.