로마서 7:9-15 전에 법을 깨닫지 못할 때에는 내가 살았더니 계명이 이르매 죄는 살아나고 나는 죽었도다 생명에 이르게 할 그 계명이

[Barnabas최종대]

.로마서 7:9-15

전에 법을 깨닫지 못할 때에는 내가 살았더니 계명이 이르매 죄는 살아나고 나는 죽었도다 생명에 이르게 할 그 계명이 내게 대하여 도리어 사망에 이르게 하는 것이 되었도다 죄가 기회를 타서 계명으로 말미암아 나를 속이고 그것으로 나를 죽였는지라 이로 보건대 율법도 거룩하며 계명도 거룩하며 의로우며 선하도다 그런즉 선한 것이 내게 사망이 되었느뇨 그럴 수 없느니라 오직 죄가 죄로 드러나기 위하여 선한 그것으로 말미암아 나를 죽게 만들었으니 이는 계명으로 말미암아 죄로 심히 죄되게 하려함이니라 우리가 율법은 신령한줄 알거니와 나는 육신에 속하여 죄 아래 팔렸도다 나의 행하는 것을 내가 알지 못하노니 곧 원하는 이것은 행하지 아니하고 도리어 미워하는 그것을 함이라

*

하나님의 법을 알지 못했을 때 사람은 자신을 의롭다고 여겼다. 그러나 하나님의 계명 앞에 자신을 비추어 보면, 모든 사람이 죄인으로 드러난다.

계명은 선하고 의로운 것이다. 하나님의 계명을 지키는 자는 살지만, 계명을 지키지 못하는 자는 심판을 받고 죽게 된다.

그러나 세상에는 하나님의 계명을 온전하게 지키는 자가 하나도 없다. 그러므로 모든 사람은 계명 앞에서 죄인으로 드러나며, 심판 아래 놓이게 된다.

본래 생명으로 인도하기 위해 주어진 거룩한 법이, 죄 아래 있는 인간에게는 도리어 사망을 선언하는 역할을 하게 된 것이다.

육체의 욕망을 따라 사는 자는 하나님의 법을 어기는 자이며, 결국 하나님의 심판을 받고 멸망에 이르게 된다.

율법이 없을 때에는 타락한 인간의 양심이 죄를 판단하였다. 그러나 타락한 인간의 양심은 이미 굴절되고, 편협해지고, 흐려졌기 때문에 죄를 올바르게 판단할 수 없다. 오직 하나님의 법만이 모든 것을 공의롭고 정의롭게 판단하신다.

결국 하나님의 공의롭고 의로운 법 앞에서 모든 사람은 심판받을 죄인으로 드러난다.

하나님의 법을 아는 이스라엘 백성들조차도 육신의 강한 욕망에 이끌려 자신이 원하지 않는 죄를 짓는다.

이런 절망에 처한 인간들이 어떻게 구원의 소망을 가질 수 있는가?

로마서 1:21-24

그러므로 내가 한 법을 깨달았노니 곧 선을 행하기 원하는 나에게 악이 함께 있는 것이로다 내 속 사람으로는 하나님의 법을 즐거워하되 내 지체 속에서 한 다른 법이 내 마음의 법과 싸워 내 지체 속에 있는 죄의 법 아래로 나를 사로잡아 오는 것을 보는도다 오호라 나는 곤고한 사람이로다 이 사망의 몸에서 누가 나를 건져 내랴

불신자들은 자신에게 멸망이 다가오는 것조차 알지 못한다. 그러나 하나님의 백성들도 하나님의 법을 알면서도 자기 힘으로는 그 법을 온전히 지키지 못하므로, 역시 심판을 피할 수 없다.

그러므로 인류에게 남은 유일한 구원의 길은 예수 그리스도를 믿고 죄를 회개하는 것이다. 사람이 하나님을 믿는다고 말해도, 인간 자신의 능력으로는 하나님의 계명을 다 지킬 수 없다.

오직 자신의 죄를 깨닫고 회개하며, 예수 그리스도의 피로 죄 씻음을 받을 때 구원받을 수 있다.

율법은 죄를 드러내고, 계명은 인간의 무능함을 밝히 보여 준다. 그러나 예수 그리스도는 죄인을 구원하신다. 그러므로 모든 사람은 자신의 의를 의지하지 말고 예수님께 나아가 회개하고, 그 피로 씻음을 받아야 한다. 이것만이 사망의 몸에서 건짐을 받고 영원한 생명에 이르는 유일한 길이다.

---------------------

Romans 7:9-15

Before I understood the law, I was alive. But when the commandment came, sin revived, and I died. The commandment that was meant to lead to life turned out to bring death to me. For sin, taking opportunity through the commandment, deceived me and killed me through it. Therefore the law is holy, and the commandment is holy, righteous, and good. Then did that which is good become death to me? Certainly not. Rather, sin, in order that it might be revealed as sin, produced death in me through what is good, so that through the commandment sin might become exceedingly sinful. For we know that the law is spiritual, but I am fleshly, sold under sin. For I do not understand what I am doing. For what I want to do, I do not do; but what I hate, that I do.

*

When people did not know the law of God, they considered themselves righteous. However, when they examine themselves before God’s commandments, everyone is revealed to be a sinner.

The commandment is good and righteous. Those who keep God’s commandments shall live, but those who fail to keep them will be judged and die.

However, there is no one in the world who keeps God’s commandments perfectly. Therefore, all people are revealed as sinners before the commandment and are placed under judgment.

The holy law, originally given to lead people to life, has instead come to declare death to human beings who are under sin.

Those who live according to the desires of the flesh violate the law of God, and in the end they will receive God’s judgment and perish.

When there was no written law, the fallen human conscience judged sin. However, the fallen human conscience has already become distorted, narrow, and darkened, so it cannot judge sin rightly. Only the law of God judges all things with righteousness and justice.

In the end, before God’s righteous and just law, all people are revealed as sinners deserving judgment.

Even the Israelites, who knew the law of God, were led by the strong desires of the flesh and committed the sins they did not want to commit.

How, then, can human beings in such despair have the hope of salvation?

Romans 1:21-24

Therefore I find this law: when I want to do good, evil is present with me. For in my inner being I delight in the law of God, but I see another law in my members, warring against the law of my mind and bringing me into captivity to the law of sin which is in my members. O wretched man that I am! Who will deliver me from this body of death?

Unbelievers do not even know that destruction is coming upon them. But even God’s people, though they know the law of God, cannot keep it perfectly by their own strength; therefore, they too cannot escape judgment.

Therefore, the only way of salvation left for humankind is to believe in Jesus Christ and repent of sin. Even if a person says he believes in God, by human ability alone he cannot keep all of God’s commandments.

A person can be saved only when he recognizes his sins, repents, and has his sins washed away by the blood of Jesus Christ.

The law reveals sin, and the commandment clearly shows the helplessness of human beings. But Jesus Christ saves sinners. Therefore, all people must not rely on their own righteousness, but must come to Jesus, repent, and be washed by His blood. This alone is the only way to be delivered from the body of death and to enter eternal life.

-------------------

## 우르두어

رومیوں 7:9-15

پہلے جب میں شریعت کو نہیں سمجھتا تھا تو میں زندہ تھا، لیکن جب حکم آیا تو گناہ زندہ ہو گیا اور میں مر گیا۔ وہ حکم جو زندگی تک پہنچانے کے لیے تھا، میرے لیے موت تک پہنچانے والا بن گیا۔ کیونکہ گناہ نے حکم کے وسیلہ سے موقع پا کر مجھے دھوکا دیا، اور اسی کے وسیلہ سے مجھے مار ڈالا۔ پس شریعت پاک ہے، اور حکم بھی پاک، راست باز اور اچھا ہے۔ پس کیا وہ چیز جو اچھی ہے میرے لیے موت بن گئی؟ ہرگز نہیں۔ بلکہ گناہ نے، تاکہ گناہ ظاہر ہو، اچھی چیز کے وسیلہ سے میرے اندر موت پیدا کی، تاکہ حکم کے وسیلہ سے گناہ نہایت گناہ آلود ثابت ہو۔ کیونکہ ہم جانتے ہیں کہ شریعت روحانی ہے، لیکن میں جسمانی ہوں، گناہ کے ہاتھ بیچا ہوا۔ کیونکہ جو میں کرتا ہوں، اسے میں سمجھتا نہیں؛ کیونکہ جو میں کرنا چاہتا ہوں وہ نہیں کرتا، بلکہ جس سے نفرت کرتا ہوں وہی کرتا ہوں۔

*

جب انسان خدا کی شریعت کو نہیں جانتا تھا، تو وہ اپنے آپ کو راست باز سمجھتا تھا۔ لیکن جب وہ اپنے آپ کو خدا کے احکام کے سامنے دیکھتا ہے، تو ہر انسان گنہگار ظاہر ہوتا ہے۔

حکم اچھا اور راست باز ہے۔ جو خدا کے احکام پر عمل کرتا ہے وہ زندہ رہے گا، لیکن جو ان پر عمل نہیں کر سکتا وہ عدالت کے نیچے آ کر مرے گا۔

لیکن دنیا میں کوئی بھی شخص ایسا نہیں جو خدا کے احکام کو کامل طور پر پورا کرتا ہو۔ اس لیے سب لوگ حکم کے سامنے گنہگار ظاہر ہوتے ہیں اور عدالت کے نیچے آ جاتے ہیں۔

وہ پاک شریعت جو اصل میں زندگی کی طرف لے جانے کے لیے دی گئی تھی، گناہ کے نیچے رہنے والے انسان کے لیے موت کا اعلان کرنے والی بن گئی۔

جو شخص جسمانی خواہشات کے مطابق زندگی گزارتا ہے، وہ خدا کی شریعت کو توڑتا ہے، اور آخرکار خدا کی عدالت پا کر ہلاک ہو جاتا ہے۔

جب شریعت نہیں تھی، تو گرا ہوا انسانی ضمیر گناہ کا فیصلہ کرتا تھا۔ لیکن گرا ہوا انسانی ضمیر پہلے ہی بگڑ چکا ہے، تنگ ہو چکا ہے، اور تاریک ہو چکا ہے؛ اس لیے وہ گناہ کا درست فیصلہ نہیں کر سکتا۔ صرف خدا کی شریعت ہی ہر چیز کا راست بازی اور انصاف کے ساتھ فیصلہ کرتی ہے۔

آخرکار خدا کی راست باز اور منصفانہ شریعت کے سامنے سب لوگ عدالت کے لائق گنہگار ظاہر ہوتے ہیں۔

حتیٰ کہ اسرائیلی قوم، جو خدا کی شریعت کو جانتی تھی، جسم کی طاقتور خواہشات کے کھینچنے سے وہ گناہ کرتی تھی جو وہ خود نہیں کرنا چاہتی تھی۔

تو ایسے مایوس حال انسان نجات کی امید کیسے رکھ سکتے ہیں؟

رومیوں 7:21-24

پس میں یہ قانون پاتا ہوں کہ جب میں نیکی کرنا چاہتا ہوں تو بدی میرے پاس موجود ہوتی ہے۔ کیونکہ اپنے باطنی انسان کے لحاظ سے میں خدا کی شریعت سے خوش ہوں، لیکن اپنے اعضا میں ایک دوسری شریعت دیکھتا ہوں جو میرے ذہن کی شریعت سے لڑتی ہے اور مجھے اس گناہ کی شریعت کا قیدی بنا دیتی ہے جو میرے اعضا میں ہے۔ ہائے، میں کیسا بدبخت آدمی ہوں! اس موت کے بدن سے مجھے کون چھڑائے گا؟

بے ایمان لوگ یہ بھی نہیں جانتے کہ ہلاکت ان پر آ رہی ہے۔ لیکن خدا کے لوگ بھی، اگرچہ خدا کی شریعت کو جانتے ہیں، اپنی طاقت سے اسے کامل طور پر نہیں رکھ سکتے؛ اس لیے وہ بھی عدالت سے بچ نہیں سکتے۔

اس لیے تمام انسانوں کے لیے نجات کا واحد راستہ یہ ہے کہ وہ یسوع مسیح پر ایمان لائیں اور اپنے گناہوں سے توبہ کریں۔ اگر کوئی شخص یہ کہے کہ وہ خدا پر ایمان رکھتا ہے، پھر بھی انسانی طاقت سے وہ خدا کے تمام احکام کو پورا نہیں کر سکتا۔

صرف اس وقت انسان نجات پا سکتا ہے جب وہ اپنے گناہوں کو پہچانے، توبہ کرے، اور یسوع مسیح کے خون سے اپنے گناہوں کو دھلوائے۔

شریعت گناہ کو ظاہر کرتی ہے، اور حکم انسان کی بے بسی کو صاف دکھاتا ہے۔ لیکن یسوع مسیح گنہگاروں کو نجات دیتا ہے۔ اس لیے سب لوگوں کو اپنی راست بازی پر بھروسا نہیں کرنا چاہیے، بلکہ یسوع کے پاس آ کر توبہ کرنی چاہیے اور اس کے خون سے دھلنا چاہیے۔ یہی موت کے بدن سے چھٹکارا پانے اور ابدی زندگی میں داخل ہونے کا واحد راستہ ہے۔

---

## 탤루구어

రోమీయులకు 7:9-15

ముందు నేను ధర్మశాస్త్రాన్ని గ్రహించనప్పుడు బ్రతికినవాడనై ఉన్నాను. అయితే ఆజ్ఞ వచ్చినప్పుడు పాపం బ్రతికి లేచింది, నేను చనిపోయాను. జీవానికి నడిపించవలసిన ఆ ఆజ్ఞ నాకు మరణానికి నడిపించేదిగా మారింది. ఎందుకంటే పాపం ఆజ్ఞ ద్వారా అవకాశాన్ని పొందుకొని నన్ను మోసం చేసి, అదే ఆజ్ఞ ద్వారా నన్ను చంపింది. అందువలన ధర్మశాస్త్రం పరిశుద్ధమైనది; ఆజ్ఞ కూడా పరిశుద్ధమైనది, నీతియుక్తమైనది, మంచిది. అయితే మంచిదైనది నాకు మరణమైందా? అసలు కాదు. పాపం పాపమని బయటపడుటకై, మంచిదైనదాని ద్వారా నాలో మరణాన్ని కలిగించింది. ఆజ్ఞ ద్వారా పాపం అత్యంత పాపమైందని వెల్లడించబడటానికి అలా జరిగింది. ధర్మశాస్త్రం ఆత్మీయమైనదని మనకు తెలుసు; అయితే నేను శరీర సంబంధినవాడను, పాపానికి అమ్మబడినవాడను. నేను చేస్తున్నదేమిటో నాకు తెలియదు. ఎందుకంటే నేను చేయాలని కోరుకునేది చేయను; నేను ద్వేషించేది అదే చేస్తాను.

*

మనిషి దేవుని ధర్మాన్ని తెలియనప్పుడు, తాను నీతిమంతుడినని భావించాడు. అయితే దేవుని ఆజ్ఞల ఎదుట తనను తాను పరిశీలించినప్పుడు, ప్రతి మనిషి పాపిగా బయలుపడతాడు.

ఆజ్ఞ మంచిదీ నీతియుక్తమైనదీ. దేవుని ఆజ్ఞలను పాటించేవాడు బ్రతుకుతాడు; కానీ వాటిని పాటించలేనివాడు తీర్పు పొంది మరణిస్తాడు.

కానీ ఈ లోకంలో దేవుని ఆజ్ఞలను సంపూర్ణంగా పాటించే వాడు ఒక్కరుండడు. అందువలన ప్రతి మనిషి ఆజ్ఞ ఎదుట పాపిగా బయలుపడతాడు, తీర్పు క్రింద నిలబడతాడు.

మొదట జీవానికి నడిపించుటకు ఇవ్వబడిన పరిశుద్ధమైన ధర్మం, పాపం క్రింద ఉన్న మనిషికి మరణాన్ని ప్రకటించేదిగా మారింది.

శరీర కోరికల ప్రకారం జీవించే వాడు దేవుని ధర్మాన్ని అతిక్రమిస్తాడు; చివరికి దేవుని తీర్పు పొంది నాశనమవుతాడు.

ధర్మశాస్త్రం లేని కాలంలో, పతనమైన మనిషి మనస్సాక్షి పాపాన్ని తీర్పు చేసేది. కానీ పతనమైన మనిషి మనస్సాక్షి ఇప్పటికే వంకరైంది, సంకుచితమైంది, చీకటిలో పడింది. కాబట్టి అది పాపాన్ని సరిగా తీర్పు చేయలేడు. దేవుని ధర్మమే సమస్తాన్ని నీతితోను న్యాయంతోను తీర్పు చేస్తుంది.

చివరికి దేవుని నీతిమంతమైన, న్యాయమైన ధర్మం ఎదుట ప్రతి మనిషి తీర్పు పొందవలసిన పాపిగా బయలుపడతాడు.

దేవుని ధర్మాన్ని తెలిసిన ఇశ్రాయేలు ప్రజలుకూడా శరీరపు బలమైన కోరికలచే లాగబడి, తాము చేయకూడదనుకున్న పాపాలనే చేశారు.

ఇలాంటి నిరాశలో ఉన్న మనుష్యులు రక్షణ యొక్క ఆశను ఎలా పొందగలరు?

రోమీయులకు 7:21-24

కాబట్టి నేను ఈ నియమాన్ని గ్రహించాను: నేను మేలు చేయాలని కోరుకునేప్పుడు చెడు నా దగ్గరే ఉంది. నా అంతరంగ మనిషి ప్రకారం నేను దేవుని ధర్మంలో ఆనందిస్తాను. కానీ నా అవయవాలలో మరొక నియమాన్ని చూస్తున్నాను. అది నా మనస్సు యొక్క నియమంతో యుద్ధం చేసి, నా అవయవాలలో ఉన్న పాప నియమానికి నన్ను బందిగా చేస్తోంది. అయ్యో, నేను ఎంత దౌర్భాగ్యుడను! ఈ మరణ శరీరం నుండి నన్ను ఎవరు విడిపిస్తారు?

అవిశ్వాసులు తమ మీద నాశనం వస్తున్నదనే విషయముకూడా తెలియదు. కానీ దేవుని ప్రజలు దేవుని ధర్మాన్ని తెలిసినా, తమ స్వంత శక్తితో దానిని సంపూర్ణంగా పాటించలేరు. కాబట్టి వారుకూడా తీర్పు నుండి తప్పించుకోలేరు.

అందువలన సమస్త మానవజాతికి మిగిలిన ఏకైక రక్షణ మార్గం యేసు క్రీస్తును నమ్మి పాపాలను పశ్చాత్తాపపడటం. ఎవడు దేవుని నమ్ముతున్నానని చెప్పినా, మనిషి తన స్వశక్తితో దేవుని సమస్త ఆజ్ఞలను పాటించలేడు.

తన పాపాలను గుర్తించి పశ్చాత్తాపపడి, యేసు క్రీస్తు రక్తముచేత తన పాపాలను కడుగించుకున్నప్పుడే మనిషి రక్షణ పొందగలడు.

ధర్మశాస్త్రం పాపాన్ని బయలుపరుస్తుంది; ఆజ్ఞ మనిషి అసమర్థతను స్పష్టంగా చూపిస్తుంది. కానీ యేసు క్రీస్తు పాపులను రక్షిస్తాడు. కాబట్టి ప్రతి మనిషి తన స్వనీతిపై ఆధారపడకూడదు. యేసు వద్దకు వచ్చి పశ్చాత్తాపపడాలి; ఆయన రక్తముచేత కడుగబడాలి. ఇదే మరణ శరీరం నుండి విడిపించబడి నిత్యజీవంలో ప్రవేశించే ఏకైక మార్గం.

---

## 타밀어

ரோமர் 7:9-15

முன்பு நான் சட்டத்தை உணராதபோது உயிருள்ளவனாக இருந்தேன். ஆனால் கட்டளை வந்தபோது பாவம் உயிரடைந்தது; நான் இறந்தேன். ஜீவனுக்கு வழிநடத்த வேண்டிய அந்தக் கட்டளை எனக்கு மரணத்துக்கு வழிநடத்துவது ஆனது. ஏனெனில் பாவம் கட்டளையின் மூலம் வாய்ப்பு பெற்று என்னை ஏமாற்றி, அதன்மூலம் என்னைக் கொன்றது. ஆகையால் சட்டம் பரிசுத்தமானது; கட்டளையும் பரிசுத்தமானதும், நீதியானதும், நன்மையானதும் ஆகும். அப்படியானால் நன்மையானது எனக்கு மரணமானதா? ஒருபோதும் இல்லை. மாறாக, பாவம் பாவமாக வெளிப்படுவதற்காக, நன்மையானதின் மூலம் என்னில் மரணத்தை உண்டாக்கியது. கட்டளையின் மூலம் பாவம் மிகுந்த பாவமாய் வெளிப்படுவதற்காக இது நடந்தது. சட்டம் ஆவிக்குரியது என்பதை நாம் அறிவோம். ஆனால் நான் மாம்சத்துக்குரியவன்; பாவத்திற்குக் கீழ் விற்கப்பட்டவன். நான் செய்கிறதை நான் அறியேன். நான் செய்ய விரும்புகிறதைச் செய்யாமல், நான் வெறுப்பதையே செய்கிறேன்.

*

மனிதன் தேவனுடைய சட்டத்தை அறியாதபோது, தன்னை நீதிமான் என்று எண்ணினான். ஆனால் தேவனுடைய கட்டளைகளின் முன் தன்னைப் பார்த்தபோது, எல்லா மனிதர்களும் பாவிகளாக வெளிப்படுகின்றனர்.

கட்டளை நன்மையானதும் நீதியானதும் ஆகும். தேவனுடைய கட்டளைகளை காக்கிறவன் வாழ்வான்; ஆனால் அவற்றைக் காக்க முடியாதவன் நியாயத்தீர்ப்பைப் பெற்று மரிக்கிறான்.

ஆனால் உலகத்தில் தேவனுடைய கட்டளைகளை முழுமையாகக் காக்கிறவன் ஒருவரும் இல்லை. ஆகையால் எல்லா மனிதர்களும் கட்டளையின் முன் பாவிகளாக வெளிப்பட்டு, நியாயத்தீர்ப்பின் கீழ் நிற்கின்றனர்.

முதலில் ஜீவனுக்குத் திசைதிருப்புவதற்காக வழங்கப்பட்ட பரிசுத்தமான சட்டம், பாவத்தின் கீழ் இருக்கும் மனிதனுக்கு மரணத்தை அறிவிப்பதாக மாறியது.

மாம்சத்தின் ஆசைகளைப் பின்பற்றி வாழ்கிறவன் தேவனுடைய சட்டத்தை மீறுகிறவன். இறுதியில் அவன் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பைப் பெற்று அழிவான்.

சட்டம் இல்லாதபோது, வீழ்ச்சியடைந்த மனிதனுடைய மனச்சாட்சி பாவத்தைத் தீர்மானித்தது. ஆனால் வீழ்ச்சியடைந்த மனிதனுடைய மனச்சாட்சி ஏற்கனவே வளைந்ததும், குறுகியதும், இருளடைந்ததும் ஆகிவிட்டது. எனவே அது பாவத்தைச் சரியாகத் தீர்மானிக்க முடியாது. தேவனுடைய சட்டமட்டுமே அனைத்தையும் நீதியுடனும் நியாயத்துடனும் தீர்மானிக்கிறது.

இறுதியில் தேவனுடைய நீதியான, நியாயமான சட்டத்தின் முன் எல்லா மனிதர்களும் நியாயத்தீர்ப்புக்குரிய பாவிகளாக வெளிப்படுகின்றனர்.

தேவனுடைய சட்டத்தை அறிந்த இஸ்ரவேல் ஜனங்கள்கூட மாம்சத்தின் வலுவான ஆசைகளால் இழுக்கப்பட்டு, தாங்கள் செய்ய விரும்பாத பாவங்களையே செய்தனர்.

இவ்வாறு நம்பிக்கையற்ற நிலையில் உள்ள மனிதர்கள் இரட்சிப்பின் நம்பிக்கையை எவ்வாறு பெற முடியும்?

ரோமர் 7:21-24

ஆகையால் நான் இந்த விதியை உணர்கிறேன்: நன்மை செய்ய விரும்புகிற என்னிடத்தில் தீமை இருக்கிறது. என் உள்ளான மனிதனின்படி நான் தேவனுடைய சட்டத்தில் மகிழ்கிறேன். ஆனால் என் உறுப்புகளில் வேறொரு சட்டத்தைப் பார்க்கிறேன். அது என் மனத்தின் சட்டத்துடன் போராடி, என் உறுப்புகளில் உள்ள பாவத்தின் சட்டத்திற்குக் கீழ் என்னைச் சிறைபிடிக்கிறது. ஐயோ, நான் எவ்வளவு துயரமுள்ள மனிதன்! இந்த மரணத்தின் உடலிலிருந்து என்னை யார் விடுவிப்பார்?

அவிசுவாசிகள் தங்கள்மேல் அழிவு வருகிறதையே அறியமாட்டார்கள். ஆனால் தேவனுடைய மக்கள் தேவனுடைய சட்டத்தை அறிந்திருந்தாலும், தங்களுடைய சொந்த சக்தியால் அதை முழுமையாகக் காக்க முடியாது. ஆகையால் அவர்களும் நியாயத்தீர்ப்பிலிருந்து தப்ப முடியாது.

ஆகையால் மனிதகுலத்திற்கு மீதமிருக்கும் ஒரே இரட்சிப்பின் வழி, இயேசு கிறிஸ்துவை நம்பி பாவங்களை மனந்திரும்புவது. ஒருவர் தேவனை நம்புகிறேன் என்று சொன்னாலும், மனிதனுடைய சொந்த திறனால் தேவனுடைய எல்லா கட்டளைகளையும் காக்க முடியாது.

தன் பாவங்களை உணர்ந்து மனந்திரும்பி, இயேசு கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் பாவங்களை கழுவிக்கொள்ளும்போதே மனிதன் இரட்சிக்கப்பட முடியும்.

சட்டம் பாவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது; கட்டளை மனிதனுடைய இயலாமையைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. ஆனால் இயேசு கிறிஸ்து பாவிகளை இரட்சிக்கிறார். ஆகையால் எல்லா மனிதர்களும் தங்கள் சொந்த நீதியைச் சாராமல், இயேசுவிடம் வந்து மனந்திரும்பி, அவருடைய இரத்தத்தால் கழுவப்பட வேண்டும். இதுவே மரணத்தின் உடலிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு நித்திய ஜீவனுக்குள் பிரவேசிக்கும் ஒரே வழி.

---

## 네팔어

रोमी 7:9-15

पहिले जब म व्यवस्थालाई बुझ्दिनथेँ, तब म जीवित थिएँ। तर जब आज्ञा आयो, पाप जीवित भयो, र म मरेँ। जीवनतिर लैजानुपर्ने त्यो आज्ञा मेरो निम्ति मृत्यु ल्याउने भयो। किनकि पापले आज्ञाद्वारा मौका पाएर मलाई धोका दियो, र त्यही आज्ञाद्वारा मलाई मार्‍यो। यसैले व्यवस्था पवित्र छ, र आज्ञा पनि पवित्र, धर्मी, र असल छ। त्यसो भए के असल कुरा मेरो निम्ति मृत्यु भयो? कदापि होइन। तर पाप, पापकै रूपमा प्रकट होस् भनेर, असल कुराद्वारा ममा मृत्यु उत्पन्न गर्‍यो। यसो हुनुको कारण आज्ञाद्वारा पाप अत्यन्त पापमय देखियोस् भन्ने हो। किनकि हामी जान्दछौँ कि व्यवस्था आत्मिक छ; तर म शारीरिक छु, पापको अधीनमा बेचिएको छु। म जे गर्छु, त्यो म बुझ्दिनँ। किनकि म जे गर्न चाहन्छु, त्यो गर्दिनँ; बरु म जे घृणा गर्छु, त्यही गर्छु।

*

जब मानिसले परमेश्वरको व्यवस्था जान्दैनथ्यो, तब उसले आफूलाई धर्मी ठान्थ्यो। तर परमेश्वरका आज्ञाहरूको सामु आफैँलाई जाँच्दा, सबै मानिस पापीको रूपमा प्रकट हुन्छन्।

आज्ञा असल र धर्मी हो। परमेश्वरका आज्ञाहरू पालन गर्ने मानिस जीवित रहनेछ, तर ती आज्ञाहरू पालन गर्न नसक्ने मानिस न्यायमा परी मर्नेछ।

तर संसारमा परमेश्वरका आज्ञाहरू पूर्ण रूपमा पालन गर्ने मानिस एक जना पनि छैन। त्यसैले सबै मानिस आज्ञाको सामु पापीको रूपमा प्रकट हुन्छन् र न्यायको अधीनमा पर्छन्।

सुरुमा जीवनतिर डोर्‍याउन दिइएको पवित्र व्यवस्था, पापको अधीनमा रहेको मानिसका लागि मृत्यु घोषणा गर्ने कुरा बन्यो।

शरीरका इच्छाहरू पछ्याएर जिउने मानिस परमेश्वरको व्यवस्था उल्लङ्घन गर्ने मानिस हो। अन्त्यमा उसले परमेश्वरको न्याय पाउँछ र नाश हुन्छ।

व्यवस्था नभएको बेला, पतित मानिसको विवेकले पापको निर्णय गर्थ्यो। तर पतित मानिसको विवेक पहिले नै विकृत, सङ्कुचित, र अँध्यारो भइसकेको छ। त्यसैले त्यसले पापलाई ठीकसँग न्याय गर्न सक्दैन। केवल परमेश्वरको व्यवस्थाले मात्र सबै कुरालाई धार्मिकता र न्यायसहित न्याय गर्छ।

अन्ततः परमेश्वरको धर्मी र न्यायपूर्ण व्यवस्थाको सामु सबै मानिस न्याय पाउन योग्य पापीको रूपमा प्रकट हुन्छन्।

परमेश्वरको व्यवस्था जान्ने इस्राएलीहरू समेत शरीरका बलिया इच्छाहरूले तानिएर आफूले गर्न नचाहेका पापहरू गर्थे।

यस्तो निराश अवस्थामा रहेका मानिसहरूले कसरी मुक्तिको आशा पाउन सक्छन्?

रोमी 7:21-24

यसकारण म यो व्यवस्था पाउँछु: जब म असल गर्न चाहन्छु, खराबी मसँगै हुन्छ। किनकि मेरो भित्री मानिसअनुसार म परमेश्वरको व्यवस्थामा आनन्दित हुन्छु। तर मेरा अङ्गहरूमा अर्को व्यवस्था देख्छु, जसले मेरो मनको व्यवस्थासँग युद्ध गर्छ र मेरा अङ्गहरूमा रहेको पापको व्यवस्थाको अधीनमा मलाई कैदी बनाउँछ। हाय, म कस्तो दुःखी मानिस! यस मृत्युको शरीरबाट मलाई कसले छुटकारा दिनेछ?

अविश्वासीहरू आफूहरूमाथि विनाश आइरहेको छ भन्ने कुरा समेत जान्दैनन्। तर परमेश्वरका जनहरूले पनि परमेश्वरको व्यवस्था जाने पनि, आफ्नै शक्तिले त्यसलाई पूर्ण रूपमा पालन गर्न सक्दैनन्। त्यसैले उनीहरू पनि न्यायबाट बच्न सक्दैनन्।

त्यसैले सम्पूर्ण मानवजातिका लागि बाँकी रहेको मुक्तिको एक मात्र बाटो येशू ख्रीष्टमा विश्वास गर्नु र पापबाट पश्चात्ताप गर्नु हो। कुनै मानिसले म परमेश्वरमा विश्वास गर्छु भने पनि, मानव शक्तिले मात्र परमेश्वरका सबै आज्ञाहरू पालन गर्न सक्दैन।

मानिसले आफ्ना पापहरू चिनेर पश्चात्ताप गर्दा, र येशू ख्रीष्टको रगतद्वारा आफ्ना पापहरू धुवाउँदा मात्र मुक्ति पाउन सक्छ।

व्यवस्थाले पापलाई प्रकट गर्छ, र आज्ञाले मानिसको असमर्थतालाई स्पष्ट देखाउँछ। तर येशू ख्रीष्टले पापीहरूलाई बचाउनुहुन्छ। त्यसैले सबै मानिसहरूले आफ्नै धार्मिकतामा भर पर्नु हुँदैन। उनीहरू येशूकहाँ आएर पश्चात्ताप गर्नुपर्छ र उहाँको रगतद्वारा धुविनुपर्छ। मृत्युको शरीरबाट छुटकारा पाएर अनन्त जीवनमा प्रवेश गर्ने एक मात्र बाटो यही हो।

---------------------------

## 스와힐리어

Warumi 7:9-15

Hapo zamani, nilipokuwa sijafahamu sheria, nilikuwa hai. Lakini amri ilipokuja, dhambi ikawa hai, nami nikafa. Ile amri iliyopaswa kuniongoza kwenye uzima, kwangu ikawa sababu ya kifo. Kwa maana dhambi, ilipopata nafasi kupitia amri, ilinidanganya, na kwa hiyo amri ikaniua. Basi sheria ni takatifu, na amri ni takatifu, ya haki, na njema. Je, basi, kile kilicho chema kimekuwa kifo kwangu? Hasha. Bali dhambi, ili ionekane kuwa ni dhambi, ilileta kifo ndani yangu kupitia kile kilicho chema, ili kwa njia ya amri dhambi ionekane kuwa ni dhambi mno. Kwa maana tunajua kwamba sheria ni ya kiroho, lakini mimi ni wa mwili, nimeuzwa chini ya dhambi. Kwa maana sielewi kile ninachokifanya. Kwa sababu kile ninachotaka kufanya, sikifanyi; bali kile ninachokichukia, ndicho ninachokifanya.

*

Wakati mtu hakujua sheria ya Mungu, alijiona kuwa mwenye haki. Lakini anapojiangalia mbele ya amri za Mungu, kila mtu hufunuliwa kuwa mwenye dhambi.

Amri ni njema na ya haki. Yeye anayezishika amri za Mungu ataishi, lakini yeye asiyeshika amri hizo atahukumiwa na kufa.

Lakini duniani hakuna hata mmoja anayezishika amri za Mungu kikamilifu. Kwa hiyo, watu wote hufunuliwa kuwa wenye dhambi mbele ya amri, na huwekwa chini ya hukumu.

Sheria takatifu iliyotolewa awali ili kuwaongoza watu kwenye uzima, kwa mwanadamu aliye chini ya dhambi, imekuwa kama tangazo la kifo.

Yeye anayeishi kwa kufuata tamaa za mwili huvunja sheria ya Mungu, na mwishowe atapokea hukumu ya Mungu na kuangamia.

Wakati sheria haikuwepo, dhamiri ya mwanadamu aliyeanguka ndiyo iliyohukumu dhambi. Lakini dhamiri ya mwanadamu aliyeanguka tayari imepotoshwa, imefinywa, na kutiwa giza; kwa hiyo haiwezi kuhukumu dhambi kwa usahihi. Ni sheria ya Mungu peke yake inayohukumu mambo yote kwa haki na uadilifu.

Hatimaye, mbele ya sheria ya Mungu iliyo ya haki na uadilifu, watu wote hufunuliwa kuwa wenye dhambi wanaostahili hukumu.

Hata watu wa Israeli, waliokuwa wanaijua sheria ya Mungu, walivutwa na tamaa kali za mwili na kutenda dhambi ambazo hawakutaka kuzitenda.

Basi, wanadamu walio katika hali hii ya kukata tamaa wanawezaje kuwa na tumaini la wokovu?

Warumi 7:21-24

Basi naona sheria hii: ninapotaka kutenda mema, uovu upo pamoja nami. Kwa maana kwa utu wangu wa ndani naifurahia sheria ya Mungu. Lakini ninaona sheria nyingine katika viungo vyangu, ikipigana na sheria ya akili yangu, na kunifanya mateka wa sheria ya dhambi iliyo katika viungo vyangu. Ole wangu, mimi mtu mnyonge! Ni nani atakayeniokoa na mwili huu wa mauti?

Wasioamini hata hawajui kwamba uharibifu unawajia. Lakini hata watu wa Mungu, ingawa wanaijua sheria ya Mungu, hawawezi kuishika kikamilifu kwa nguvu zao wenyewe; kwa hiyo wao pia hawawezi kuikwepa hukumu.

Kwa hiyo, njia pekee ya wokovu iliyobaki kwa wanadamu ni kumwamini Yesu Kristo na kutubu dhambi. Hata kama mtu anasema anamwamini Mungu, kwa uwezo wa kibinadamu peke yake hawezi kuzishika amri zote za Mungu.

Mtu anaweza kuokolewa tu anapotambua dhambi zake, kutubu, na kuoshwa dhambi zake kwa damu ya Yesu Kristo.

Sheria hufunua dhambi, na amri huonyesha wazi udhaifu wa mwanadamu. Lakini Yesu Kristo huwaokoa wenye dhambi. Kwa hiyo, watu wote hawapaswi kutegemea haki yao wenyewe, bali wanapaswa kuja kwa Yesu, kutubu, na kuoshwa kwa damu yake. Hii ndiyo njia pekee ya kuokolewa kutoka katika mwili wa mauti na kuingia katika uzima wa milele.

---

## 스페인어

Romanos 7:9-15

Antes, cuando no comprendía la ley, yo estaba vivo; pero cuando vino el mandamiento, el pecado revivió y yo morí. El mandamiento que debía llevarme a la vida resultó ser para mí causa de muerte. Porque el pecado, tomando ocasión por medio del mandamiento, me engañó y por medio de él me mató. De manera que la ley es santa, y el mandamiento es santo, justo y bueno. Entonces, ¿lo que es bueno llegó a ser muerte para mí? De ninguna manera. Más bien, el pecado, para mostrarse como pecado, produjo muerte en mí por medio de lo que es bueno, a fin de que, por medio del mandamiento, el pecado llegara a ser extremadamente pecaminoso. Porque sabemos que la ley es espiritual, pero yo soy carnal, vendido bajo el pecado. Porque no entiendo lo que hago; pues no hago lo que quiero, sino que hago lo que aborrezco.

*

Cuando el ser humano no conocía la ley de Dios, se consideraba justo. Pero al examinarse delante de los mandamientos de Dios, todos son revelados como pecadores.

El mandamiento es bueno y justo. El que guarda los mandamientos de Dios vivirá, pero el que no puede guardarlos será juzgado y morirá.

Pero en el mundo no hay ni una sola persona que guarde perfectamente los mandamientos de Dios. Por eso, todos son revelados como pecadores delante del mandamiento y quedan bajo juicio.

La ley santa, que originalmente fue dada para conducir a la vida, ha llegado a declarar muerte al ser humano que está bajo el pecado.

El que vive según los deseos de la carne quebranta la ley de Dios, y al final recibirá el juicio de Dios y perecerá.

Cuando no había ley, la conciencia caída del ser humano juzgaba el pecado. Pero la conciencia caída del ser humano ya está distorsionada, estrechada y oscurecida; por eso no puede juzgar correctamente el pecado. Solo la ley de Dios juzga todas las cosas con justicia y rectitud.

Finalmente, delante de la ley justa y recta de Dios, todos los seres humanos son revelados como pecadores merecedores de juicio.

Aun los israelitas, que conocían la ley de Dios, fueron arrastrados por los fuertes deseos de la carne y cometieron los pecados que no querían cometer.

Entonces, ¿cómo pueden tener esperanza de salvación los seres humanos que están en semejante desesperación?

Romanos 7:21-24

Así que hallo esta ley: cuando quiero hacer el bien, el mal está presente conmigo. Porque según el hombre interior, me deleito en la ley de Dios. Pero veo otra ley en mis miembros, que lucha contra la ley de mi mente y me lleva cautivo a la ley del pecado que está en mis miembros. ¡Miserable de mí! ¿Quién me librará de este cuerpo de muerte?

Los incrédulos ni siquiera saben que la destrucción viene sobre ellos. Pero aun el pueblo de Dios, aunque conoce la ley de Dios, no puede guardarla perfectamente por su propia fuerza; por eso tampoco puede escapar del juicio.

Por lo tanto, el único camino de salvación que queda para toda la humanidad es creer en Jesucristo y arrepentirse del pecado. Aunque una persona diga que cree en Dios, con la capacidad humana por sí sola no puede guardar todos los mandamientos de Dios.

Una persona solo puede ser salva cuando reconoce sus pecados, se arrepiente y sus pecados son lavados por la sangre de Jesucristo.

La ley revela el pecado, y el mandamiento muestra claramente la incapacidad del ser humano. Pero Jesucristo salva a los pecadores. Por eso, todos deben dejar de confiar en su propia justicia, venir a Jesús, arrepentirse y ser lavados por su sangre. Este es el único camino para ser librados del cuerpo de muerte y entrar en la vida eterna.

---

## 일본어

ローマ人への手紙 7:9-15

以前、私が律法を悟らなかったとき、私は生きていると思っていました。しかし戒めが来ると、罪は生き返り、私は死にました。命に導くはずのその戒めが、私にとってはかえって死に至らせるものとなったのです。罪が戒めによって機会を得て私を欺き、その戒めによって私を殺したからです。ですから、律法は聖なるものであり、戒めも聖く、正しく、善いものです。では、善いものが私にとって死となったのでしょうか。決してそうではありません。むしろ罪が罪として明らかにされるために、善いものを通して私のうちに死を生じさせたのです。それは、戒めによって罪が極めて罪深いものとして示されるためでした。私たちは、律法が霊的なものであることを知っています。しかし私は肉に属する者であり、罪の下に売られている者です。私は自分のしていることが分かりません。自分がしたいと願うことはせず、かえって自分の憎むことを行っているからです。

*

人は神の律法を知らなかったとき、自分を義人だと思っていました。しかし神の戒めの前に自分を照らして見ると、すべての人が罪人であることが明らかになります。

戒めは善く、正しいものです。神の戒めを守る者は生きますが、その戒めを守れない者は裁きを受けて死ぬことになります。

しかし、この世には神の戒めを完全に守る者は一人もいません。ですから、すべての人は戒めの前で罪人として明らかにされ、裁きの下に置かれるのです。

本来、命へ導くために与えられた聖なる律法が、罪の下にある人間に対しては、かえって死を宣告する役割を果たすようになりました。

肉の欲望に従って生きる者は、神の律法を破る者であり、最終的には神の裁きを受けて滅びに至ります。

律法がなかったときには、堕落した人間の良心が罪を判断していました。しかし堕落した人間の良心は、すでに歪み、狭くなり、暗くなっているため、罪を正しく判断することができません。神の律法だけが、すべてのことを公義と正義によって裁くのです。

結局、神の公義で正しい律法の前で、すべての人は裁きを受けるべき罪人として明らかにされます。

神の律法を知っていたイスラエルの民でさえ、肉の強い欲望に引かれて、自分が望まない罪を犯しました。

このような絶望の中にある人間は、どのようにして救いの望みを持つことができるのでしょうか。

ローマ人への手紙 7:21-24

それで私は一つの法則を見いだします。すなわち、善を行いたいと願う私のそばに悪があるということです。内なる人としては、私は神の律法を喜んでいます。しかし、私のからだの中には別の法則があって、私の心の法則と戦い、私のからだの中にある罪の法則の下に私を捕らえているのを見ます。ああ、私はなんと惨めな人間でしょう。この死のからだから、だれが私を救い出してくれるのでしょうか。

不信者たちは、自分たちに滅びが近づいていることさえ知りません。しかし神の民も、神の律法を知っていながら、自分の力ではそれを完全に守ることができないので、やはり裁きを避けることはできません。

ですから、人類に残された唯一の救いの道は、イエス・キリストを信じ、罪を悔い改めることです。たとえ人が神を信じていると言っても、人間自身の力では神のすべての戒めを守ることはできません。

人は自分の罪を悟って悔い改め、イエス・キリストの血によって罪を洗い清められるときにだけ救われることができます。

律法は罪を明らかにし、戒めは人間の無力さをはっきりと示します。しかしイエス・キリストは罪人を救われます。ですから、すべての人は自分の義に頼らず、イエスのもとに来て悔い改め、その血によって洗い清められなければなりません。これこそが、死のからだから救い出され、永遠の命に入る唯一の道です。

---

## 중국어

罗马书 7:9-15

从前我不明白律法的时候，我以为自己是活着的；但是诫命来到，罪就活了，我却死了。那本应使人得生命的诫命，反而成了使我致死的原因。因为罪借着诫命得着机会，欺骗了我，并借着诫命杀了我。这样看来，律法是圣洁的，诫命也是圣洁、公义、良善的。那么，良善的东西成了我的死亡吗？绝对不是。乃是罪，为了显明自己是罪，就借着良善的东西在我里面造成死亡，使罪借着诫命显出极其罪恶来。我们知道律法是属灵的，但我是属肉体的，已经卖给罪了。因为我所做的，我自己不明白；我所愿意做的，我不去做；我所恨恶的，反倒去做。

*

人不认识神的律法时，就以为自己是义的。但是当人在神的诫命面前省察自己时，所有人都会显明为罪人。

诫命是良善而公义的。遵守神诫命的人必得生命，但不能遵守诫命的人必受审判而死亡。

然而，世上没有一个人能完全遵守神的诫命。因此，所有人在诫命面前都显明为罪人，并且被置于审判之下。

那原本为引导人进入生命而赐下的圣洁律法，对于在罪之下的人来说，反而成了宣告死亡的律法。

随从肉体私欲生活的人，就是违背神律法的人，最终必受神的审判而灭亡。

没有律法的时候，堕落之人的良心判断罪。但是堕落之人的良心已经扭曲、狭隘、昏暗，所以不能正确判断罪。唯有神的律法能以公义和正义审判一切。

最终，在神公义而正直的律法面前，所有人都显明为应当受审判的罪人。

连明白神律法的以色列百姓，也被肉体强烈的私欲牵引，犯下自己不愿意犯的罪。

那么，陷在这种绝望中的人，怎样才能有救恩的盼望呢？

罗马书 7:21-24

所以我发现一个律：我愿意行善的时候，恶就在我身边。按着我里面的人，我喜欢神的律；但我看见我肢体中另有一个律，和我心中的律交战，把我掳去，叫我服从那在我肢体中的罪的律。唉！我真是苦恼的人！谁能救我脱离这取死的身体呢？

不信的人甚至不知道灭亡正在临到自己。然而神的百姓虽然知道神的律法，却也不能靠自己的力量完全遵守，所以同样不能逃避审判。

因此，留给全人类唯一的救恩之路，就是相信耶稣基督，并为罪悔改。即使一个人说自己相信神，靠人的能力也无法遵守神所有的诫命。

人只有认识自己的罪，悔改，并借着耶稣基督的宝血洗净自己的罪，才能得救。

律法显明罪，诫命清楚显出人的无能。但是耶稣基督拯救罪人。因此，所有人都不可依靠自己的义，而要来到耶稣面前悔改，并被祂的宝血洗净。这才是脱离这取死的身体、进入永生的唯一道路。

[나의생명 예수님]

아멘 감사합니다.