로마서 11:17-21 또한 가지 얼마가 꺾여졌는데 돌감람나무인 네가 그들 중에 접붙임이 되어 참감람나무 뿌리의 진액을 함께 받는 자

[Barnabas최종대]

.로마서 11:17-21

또한 가지 얼마가 꺾여졌는데 돌감람나무인 네가 그들 중에 접붙임이 되어 참감람나무 뿌리의 진액을 함께 받는 자 되었은즉 그 가지들을 향하여 자긍하지 말라 자긍할찌라도 네가 뿌리를 보전하는 것이 아니요 뿌리가 너를 보전하는 것이니라 그러면 네 말이 가지들이 꺾이운 것은 나로 접붙임을 받게 하려 함이라 하리니 옳도다 저희는 믿지 아니하므로 꺾이우고 너는 믿으므로 섰느니라 높은 마음을 품지 말고 도리어 두려워하라 하나님이 원 가지들도 아끼지 아니하셨은즉 너도 아끼지 아니하시리라

*

감람나무의 일부가 꺾이고, 그 자리에 돌감람나무 가지가 접붙임받고 참감람나무의 진액을 공급받으며 좋은 열매를 맺는다.

그러나 접붙임 받은 돌감람나무 가지가 교만해진다. 참감람나무 가지가 꺾인 이유는 합당한 열매를 맺지 못했기 때문이다.

또한 접붙임 받은 돌감람나무가 처음에 좋은 열매를 맺다가 나중에 악한 열매를 맺으면 주인에 의해 역시 잘라지는 것이다.

참감람나무는 하나님께 선택받은 이스라엘 백성을 가리킵니다. 처음에 그들은 주님의 말씀에 순종하며 하나님의 은혜와 사랑을 풍성히 받았다. 그들이 좋은 열매를 맺은 것이다.

그러나 시간이 지나면서 하나님의 백성이 교만해졌습니다. 우상을 섬기고 주님의 말씀에 불순종하며 죄를 회개하지 않았다. 그들의 겉모습은 여전히 하나님을 믿었다. 그러나 그들의 마음이 주님을 멀리 떠난 것이다.

그 결과 그들이 주님의 징계를 받았다. 여러 환난과 어려움이 임하였고, 회개하지 않을 때 이방 민족의 침략을 받아 많은 것을 잃었다. 그들이 절박한 상황에 이르러 울며 회개할 때마다 주님께서는 긍휼을 베푸시고 어느 정도 그들을 회복시켜 주셨습니다.

그러나 시간이 조금 지나면 그들은 다시 주님의 은혜를 잊고 교만해져 불순종과 회개 없는 삶으로 돌아가곤 했습니다. 하나님께서는 많은 선지자를 보내어 회개를 촉구하셨으나, 그들은 주님의 말씀 듣기 싫어했고 그 선지자들을 핍박하였습니다. 그리고 예수님께서 오셔서 회개를 촉구하셨을 때 그들은 예수님까지 십자가에 못 박아 죽였습니다.

이 말씀을 통해 우리가 깨달아야 할 것은, 하나님의 백성으로 선택받는 것 자체보다 더 중요한 것은 주님의 말씀에 순종하는 삶을 사는 것입니다.

누구든지 예수 그리스도를 구원자로 믿고 받아들이면 하나님의 자녀가 됩니다. 그러나 그 후에는 계속하여 주님의 말씀에 순종하고 죄를 회개하는 삶을 살아야 합니다.

교회에 다니는 것 자체가 목적이 아니라, 하나님의 말씀 안에서 살아가는 것이 중요합니다. 신앙생활을 하면서도 말씀에 불순종하고 회개하지 않는다면 그는 다시 멸망의 길을 가는 것이다.

이방인은 돌감람나무 가지에 비유됩니다. 참감람나무는 이스라엘 민족이다.

그들이 불순종하므로 꺽어졌다. 그 자리에 이방인이 접붙임을 받아 하나님의 은혜에 참여하게 되었다. 이것은 오직 주님의 십자가 은혜로 이루어진 것입니다.

그러므로 우리는 교만하지 말고 아름다운 열매를 맺어야 합니다. 그 아름다운 열매는 주님의 말씀에 순종하고 날마다 회개하며 살아가는 삶입니다. 인간의 잘못된 생각과 여러 유혹은 순종과 회개를 약하게 만든다.

우리는 세상 유혹을 이기고 끝까지 믿음을 지켜야 한다. 주님의 뜻을 따라가야 합니다. 끝까지 믿음을 지키며 주님 안에 거하는 자가 하나님의 나라에 가는 것이다.

---------------

### English

**Romans 11:17-21**

If some of the branches have been broken off, and you, though a wild olive shoot, have been grafted in among the others and now share in the nourishing sap from the olive root, do not consider yourself to be superior to those other branches. If you do, consider this: You do not support the root, but the root supports you. You will say then, “Branches were broken off so that I could be grafted in.” Granted. But they were broken off because of unbelief, and you stand by faith. Do not be arrogant, but tremble. For if God did not spare the natural branches, he will not spare you either.

Some branches of an olive tree are broken off, and a wild olive branch is grafted into their place, receiving nourishment from the true olive tree and bearing good fruit.

However, the grafted wild olive branch becomes arrogant. The reason the true olive branches were broken off is that they failed to bear proper fruit.

Furthermore, if the grafted wild olive branch bears good fruit at first but later bears evil fruit, it, too, will be cut off by the owner.

The true olive tree refers to the people of Israel, who were chosen by God. At first, they obeyed the Lord’s word and received His grace and love abundantly. They bore good fruit.

However, as time passed, God’s people became arrogant. They worshiped idols, disobeyed the Lord’s word, and did not repent of their sins. Outwardly, they still believed in God. But their hearts had wandered far from the Lord.

As a result, they were disciplined by the Lord. Various tribulations and difficulties came upon them, and when they did not repent, they were invaded by Gentile nations and lost many things. Whenever they reached a desperate situation and wept in repentance, the Lord showed them compassion and restored them to some extent.

But after a little time passed, they would again forget the Lord’s grace, become arrogant, and return to a life of disobedience and unrepentant behavior. God sent many prophets to urge them to repent, but they did not want to hear the Lord’s word and persecuted those prophets. And when Jesus came and urged them to repent, they even crucified Jesus to death.

What we must realize through these words is that living a life of obedience to the Lord’s word is more important than the fact of being chosen as God’s people itself.

Anyone who believes in and accepts Jesus Christ as their Savior becomes a child of God. But after that, one must continue to live a life of obeying the Lord’s word and repenting of sins.

The purpose is not merely to attend church, but to live within the word of God. If one lives a life of faith but disobeys the word and does not repent, they are once again heading down the path of destruction.

Gentiles are likened to wild olive branches. The true olive tree is the people of Israel.

They were broken off because of their disobedience. In their place, Gentiles were grafted in and became participants in God’s grace. This was achieved solely through the grace of the Lord’s cross.

Therefore, we must not be arrogant but must bear beautiful fruit. That beautiful fruit is a life of obeying the Lord’s word and repenting every day. Human misconceptions and various temptations weaken obedience and repentance.

We must overcome worldly temptations and keep the faith until the end. We must follow the Lord’s will. Those who keep the faith until the end and remain in the Lord are the ones who will enter the kingdom of God.

---

### اردو (Urdu)

**رومیوں 11:17-21**

اور اگر کچھ شاخیں توڑ دی گئیں اور تو نے، جو جنگلی زیتون تھا، ان کی جگہ پیوند کھایا اور زیتون کی جڑ کی چکنائی میں شریک ہوا تو ان شاخوں کے برخلاف فخر نہ کر۔ اگر فخر کرے تو یاد رکھ کہ تو جڑ کو نہیں سنبھالتا بلکہ جڑ تجھے سنبھالتی ہے۔ پس تو کہے گا کہ شاخیں اس لیے توڑی گئیں کہ میں پیوند کھاؤں۔ اچھا تو نے سچ کہا۔ وہ بے ایمانی کے سبب سے توڑی گئیں اور تو ایمان کے سبب سے قائم ہے۔ مغرور نہ ہو بلکہ ڈر۔ کیونکہ جب خدا نے ان فطری شاخوں کو نہ چھوڑا تو شاید تجھے بھی نہ چھوڑے۔

زیتون کے درخت کی کچھ شاخیں ٹوٹ جاتی ہیں، اور ان کی جگہ ایک جنگلی زیتون کی شاخ کو پیوند کیا جاتا ہے، جو اصلی زیتون کے درخت سے غذائیت حاصل کرتی ہے اور اچھے پھل لاتی ہے۔

تاہم، پیوند شدہ جنگلی زیتون کی شاخ متکبر ہو جاتی ہے۔ اصلی زیتون کی شاخوں کے ٹوٹنے کی وجہ یہ ہے کہ وہ مناسب پھل لانے میں ناکام رہیں۔

مزید برآں، اگر پیوند شدہ جنگلی زیتون کی شاخ پہلے تو اچھے پھل لاتی ہے لیکن بعد میں برے پھل لاتی ہے، تو اسے بھی مالک کی طرف سے کاٹ دیا جائے گا۔

اصلی زیتون کا درخت خدا کے منتخب کردہ اسرائیل کے لوگوں کی نشاندہی کرتا ہے۔ شروع میں، انہوں نے خداوند کے کلام کی اطاعت کی اور اس کے فضل اور محبت کو کثرت سے حاصل کیا۔ انہوں نے اچھے پھل دیے۔

تاہم، جیسے جیسے وقت گزرتا گیا، خدا کے لوگ مغرور ہو گئے۔ انہوں نے بتوں کی پوجا کی، خداوند کے کلام کی نافرمانی کی، اور اپنے گناہوں سے توبہ نہیں کی۔ ظاہری طور پر، وہ اب بھی خدا پر یقین رکھتے تھے۔ لیکن ان کے دل خداوند سے بہت دور چلے گئے تھے۔

نتیجے کے طور پر، انہیں خداوند کی طرف سے تادیب کا سامنا کرنا پڑا۔ ان پر مختلف مصائب اور مشکلات آئیں، اور جب انہوں نے توبہ نہیں کی، تو غیر اقوام نے ان پر حملہ کیا اور وہ بہت کچھ کھو بیٹھے۔ جب بھی وہ مایوس کن صورتحال تک پہنچ جاتے اور توبہ میں روتے، تو خداوند ان پر رحم کرتا اور کسی حد تک انہیں بحال کر دیتا۔

لیکن کچھ وقت گزرنے کے بعد، وہ دوبارہ خداوند کے فضل کو بھول جاتے، مغرور ہو جاتے، اور نافرمانی اور توبہ کے بغیر زندگی کی طرف لوٹ جاتے۔ خدا نے بہت سے انبیاء بھیجے تاکہ انہیں توبہ کرنے کی ترغیب دی جائے، لیکن وہ خداوند کا کلام سننا نہیں چاہتے تھے اور انہوں نے ان انبیاء پر ظلم کیا۔ اور جب یسوع آئے اور ان سے توبہ کرنے کی تاکید کی، تو انہوں نے یسوع کو بھی صلیب پر چڑھا کر مار ڈالا۔

ان الفاظ کے ذریعے ہمیں جس چیز کا ادراک کرنا چاہیے وہ یہ ہے کہ خدا کے لوگ منتخب ہونے سے زیادہ اہم بات خداوند کے کلام کی اطاعت میں زندگی گزارنا ہے۔

جو کوئی یسوع مسیح پر نجات دہندہ کے طور پر ایمان لاتا ہے اور اسے قبول کرتا ہے، وہ خدا کا فرزند بن جاتا ہے۔ لیکن اس کے بعد، انسان کو خداوند کے کلام کی اطاعت اور گناہوں سے توبہ کرنے کی زندگی مسلسل گزارنی چاہیے۔

چرچ جانا ہی مقصد نہیں ہے، بلکہ خدا کے کلام کے اندر زندگی گزارنا ضروری ہے۔ اگر کوئی ایمان کی زندگی گزارتے ہوئے کلام کی نافرمانی کرتا ہے اور توبہ نہیں کرتا، تو وہ دوبارہ تباہی کے راستے پر گامزن ہے۔

غیر قوموں کو جنگلی زیتون کی شاخوں سے تشبیہ دی گئی ہے۔ اصلی زیتون کا درخت اسرائیل کی قوم ہے۔

وہ اپنی نافرمانی کی وجہ سے توڑ دیے گئے۔ ان کی جگہ غیر قوموں کو پیوند کیا گیا اور وہ خدا کے فضل میں شامل ہو گئے۔ یہ صرف خداوند کی صلیب کے فضل سے حاصل ہوا ہے۔

لہذا، ہمیں مغرور نہیں ہونا چاہیے بلکہ خوبصورت پھل لانا چاہیے۔ وہ خوبصورت پھل خداوند کے کلام کی اطاعت کرنا اور ہر روز توبہ کے ساتھ زندگی گزارنا ہے۔ انسانی غلط فہمیاں اور مختلف آزمائشیں اطاعت اور توبہ کو کمزور کر دیتی ہیں۔

ہمیں دنیاوی آزمائشوں پر قابو پانا چاہیے اور آخر تک ایمان کی حفاظت کرنی چاہیے۔ ہمیں خداوند کی مرضی کے مطابق چلنا چاہیے۔ جو آخر تک ایمان کو محفوظ رکھتا ہے اور خداوند میں قائم رہتا ہے وہی خدا کی بادشاہی میں داخل ہوگا۔

---

### தமிழ் (Tamil)

**ரோமர் 11:17-21**

அந்தக் கிளைகளில் சில முறிக்கப்பட்டிருக்க, காட்டு ஒலிவ மரமாகிய நீ, அவைகளுக்குள்ளே ஒட்டவைக்கப்பட்டு, ஒலிவ மரத்தின் வேரின் சாரத்திற்கு உடன்பங்காளியானாயே; நீ அந்தக் கிளைகளுக்கு விரோதமாய்ப் பெருமைபாராட்டாதே; பெருமைபாராட்டினால், நீ வேரைச் சுமக்கவில்லை, வேர் உன்னைச் சுமக்கிறதென்று நினைத்துக்கொள். அப்படியானால், நான் ஒட்டவைக்கப்படுவதற்காகவே கிளைகள் முறிக்கப்பட்டன என்று சொல்வாய். நல்லது; அவைகள் அவிசுவாசத்தினாலே முறிக்கப்பட்டன, நீ விசுவாசத்தினாலே நிற்கிறாய்; பெருமைபாராட்டாமல் பயந்திரு. இயற்கைக்கிளைகளையே தேவன் தப்பவிடாதிருந்தாரானால், உன்னையும் தப்பவிடமாட்டார்.

ஒலிவ மரத்தின் சில கிளைகள் முறிக்கப்பட்டு, அந்த இடத்தில் காட்டு ஒலிவக் கிளை ஒட்டவைக்கப்படுகிறது. அது உண்மையான ஒலிவ மரத்தின் சாரத்தைப் பெற்று நல்ல கனிகளைக் கொடுக்கிறது.

இருப்பினும், ஒட்டவைக்கப்பட்ட காட்டு ஒலிவக் கிளை பெருமையடைகிறது. உண்மையான ஒலிவக் கிளைகள் முறிக்கப்பட்டதற்குக் காரணம், அவை தகுந்த கனிகளைக் கொடுக்கத் தவறியதுதான்.

மேலும், ஒட்டவைக்கப்பட்ட காட்டு ஒலிவக் கிளை முதலில் நல்ல கனிகளைக் கொடுத்தாலும், பிற்காலத்தில் தீய கனிகளைக் கொடுத்தால், அதுவும் உரிமையாளரால் வெட்டப்படும்.

உண்மையான ஒலிவ மரம் என்பது தேவன் தேர்ந்தெடுத்த இஸ்ரவேல் மக்களைக் குறிக்கிறது. ஆரம்பத்தில், அவர்கள் ஆண்டவருடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்து, அவருடைய கிருபையையும் அன்பையும் ஏராளமாகப் பெற்றனர். அவர்கள் நல்ல கனிகளைக் கொடுத்தார்கள்.

இருப்பினும், காலம் செல்லச் செல்ல, தேவனுடைய மக்கள் பெருமையடைந்தார்கள். அவர்கள் சிலைகளை வணங்கினார்கள், ஆண்டவருடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படியாமல் இருந்தார்கள், தங்கள் பாவங்களுக்கு மனந்திரும்பவில்லை. வெளிப்புறத்தில், அவர்கள் இன்னும் தேவனை நம்புவதாகக் காட்டிக்கொண்டனர். ஆனால் அவர்களின் இருதயம் ஆண்டவரை விட்டு வெகுதூரம் சென்றுவிட்டது.

இதன் விளைவாக, அவர்கள் ஆண்டவரிடமிருந்து தண்டனையைப் பெற்றார்கள். பல்வேறு துன்பங்களும் கஷ்டங்களும் அவர்களைத் தாக்கின, அவர்கள் மனந்திரும்பாதபோது, பிற இனத்தவர்கள் அவர்களைத் தாக்கி பலவற்றை இழந்தனர். அவர்கள் அபாயகரமான நிலையை அடைந்து மனந்திரும்பி அழுதபோதெல்லாம், ஆண்டவர் அவர்கள் மீது இரக்கத்தை வெளிப்படுத்தி, அவர்களை ஒரு அளவிற்கு மீட்டெடுத்தார்.

ஆனால் சிறிது காலம் கழிந்ததும், அவர்கள் மீண்டும் ஆண்டவருடைய கிருபையை மறந்து, பெருமையடைந்து, கீழ்ப்படியாமலும் மனந்திரும்பாமலும் இருந்த வாழ்க்கைக்குத் திரும்பினர். தேவன் மனந்திரும்புமாறு தூண்டுவதற்குப் பல தீர்க்கதரிசிகளை அனுப்பினார், ஆனால் அவர்கள் ஆண்டவருடைய வார்த்தையைக் கேட்க விரும்பவில்லை மற்றும் அந்தத் தீர்க்கதரிசிகளைத் துன்புறுத்தினார்கள். இயேசு வந்து மனந்திரும்புமாறு அவர்களைத் தூண்டியபோது, அவர்கள் இயேசுவைச் சிலுவையில் அறைந்து கொன்றார்கள்.

இந்த வார்த்தைகளின் மூலம் நாம் உணர வேண்டியது என்னவென்றால், தேவனுடைய மக்களாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதை விட, ஆண்டவருடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்து வாழ்வதே முக்கியமானது.

யாராவது இயேசு கிறிஸ்துவை இரட்சகராக நம்பி ஏற்றுக்கொண்டால், அவர்கள் தேவனுடைய பிள்ளைகளாக மாறுகிறார்கள். ஆனால் அதற்குப் பிறகு, ஆண்டவருடைய வார்த்தைக்குத் தொடர்ந்து கீழ்ப்படியவும், பாவங்களுக்கு மனந்திரும்பவும் வேண்டும்.

தேவாலயத்திற்குச் செல்வதே நோக்கம் அல்ல, மாறாக தேவனுடைய வார்த்தைக்குள் வாழ்வதே முக்கியம். விசுவாச வாழ்க்கையை வாழ்ந்தாலும், வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படியாமல் மனந்திரும்பவில்லை என்றால், அவன் மீண்டும் அழிவின் பாதையில் செல்கிறான்.

பிற இனத்தவர்கள் காட்டு ஒலிவக் கிளைகளுக்கு ஒப்பிடப்படுகிறார்கள். உண்மையான ஒலிவ மரம் இஸ்ரவேல் தேசம்.

அவர்கள் கீழ்ப்படியாததால் முறிக்கப்பட்டார்கள். அந்த இடத்தில் பிற இனத்தவர்கள் ஒட்டவைக்கப்பட்டு தேவனுடைய கிருபையில் பங்கேற்பாளர்களாக மாறினார்கள். இது ஆண்டவரின் சிலுவை கிருபையினால் மட்டுமே சாத்தியமானது.

எனவே, நாம் பெருமைப்படாமல் அழகான கனிகளைக் கொடுக்க வேண்டும். அந்த அழகான கனி ஆண்டவருடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்து, தினமும் மனந்திரும்பி வாழும் வாழ்க்கை. மனிதனின் தவறான எண்ணங்களும் பல்வேறு சோதனைகளும் கீழ்ப்படிதலையும் மனந்திரும்புதலையும் பலவீனப்படுத்துகின்றன.

நாம் உலக சோதனைகளை வென்று இறுதிவரை விசுவாசத்தைக் காக்க வேண்டும். நாம் ஆண்டவருடைய சித்தத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும். இறுதிவரை விசுவாசத்தைக் காத்து, ஆண்டவருக்குள் நிலைத்திருப்பவர்கள் மட்டுமே தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்குச் செல்வார்கள்.

---

### తెలుగు (Telugu)

**రోమీయులకు 11:17-21**

కొమ్మలలో కొన్ని తెంచివేయబడగా, అడవి ఒలీవ మైన నీవు వాటి మధ్యన అంటుకట్టబడి, ఒలీవ చెట్టు యొక్క వేళ్ల సారములో పాలివాడవైతివి గదా, ఆ కొమ్మలమీద అతిశయపడకుము; అతిశయపడితే, నీవు వేరును మోయుటలేదు, వేరే నిన్ను మోయుచున్నదని జ్ఞాపకముంచుకొనుము. అయితే కొమ్మలు తెంచివేయబడినవి, అప్పుడు నేను అంటుకట్టబడుదునని నీవు అందువు. మంచిది; అవి అవిశ్వాసమునుబట్టి తెంచివేయబడినవి, నీవు విశ్వాసమునుబట్టి నిలుచుచున్నావు; గర్వపడక భయపడుము. దేవుడు సహజమైన కొమ్మలను విడిచిపెట్టకపోయినయెడల, ఆయన నిన్నును విడిచిపెట్టడు.

ఒలీవ చెట్టులోని కొన్ని కొమ్మలు విరిగిపోయి, ఆ స్థానంలో ఒక అడవి ఒలీవ కొమ్మ అంటుకట్టబడి, నిజమైన ఒలీవ చెట్టు నుండి పోషణను పొందుతూ మంచి ఫలాలను ఇస్తుంది.

అయితే, అంటుకట్టబడిన అడవి ఒలీవ కొమ్మ అహంకరించింది. నిజమైన ఒలీవ కొమ్మలు తెంచివేయబడటానికి కారణం అవి తగిన ఫలాలను ఇవ్వడంలో విఫలం కావడమే.

అంతేకాకుండా, అంటుకట్టబడిన అడవి ఒలీవ కొమ్మ మొదట మంచి ఫలాలను ఇచ్చినా, తర్వాత చెడు ఫలాలను ఇస్తే, యజమాని దానిని కూడా కత్తిరించివేస్తాడు.

నిజమైన ఒలీవ చెట్టు దేవునిచే ఎన్నుకోబడిన ఇశ్రాయేలీయులను సూచిస్తుంది. మొదట్లో, వారు ప్రభువు మాటలకు లోబడి, ఆయన కృపను మరియు ప్రేమను సమృద్ధిగా పొందారు. వారు మంచి ఫలాలను ఇచ్చారు.

అయితే, కాలక్రమేణా, దేవుని ప్రజలు అహంకరించారు. వారు విగ్రహాలను ఆరాధించారు, ప్రభువు మాటలకు అవిధేయులయ్యారు మరియు వారి పాపాలకు పశ్చాత్తాపపడలేదు. పైకి వారు ఇంకా దేవుణ్ణి నమ్ముతున్నట్లు కనిపించారు. కానీ వారి హృదయాలు ప్రభువుకు దూరంగా వెళ్ళిపోయాయి.

ఫలితంగా, వారు ప్రభువు నుండి క్రమశిక్షణ పొందారు. వారికి వివిధ శ్రమలు మరియు కష్టాలు వచ్చాయి, వారు పశ్చాత్తాపపడనప్పుడు, అన్యజనులు వారిపై దండెత్తారు మరియు వారు చాలా కోల్పోయారు. వారు నిరాశాపూరిత స్థితికి చేరుకుని పశ్చాత్తాపంతో ఏడ్చినప్పుడల్లా, ప్రభువు వారిపై కనికరం చూపి, వారిని కొంతవరకు పునరుద్ధరించాడు.

కానీ కొంత సమయం గడిచిన తర్వాత, వారు మళ్ళీ ప్రభువు కృపను మర్చిపోయి, గర్వపడి, అవిధేయత మరియు పశ్చాత్తాపం లేని జీవితానికి తిరిగి వచ్చేవారు. పశ్చాత్తాపపడమని కోరడానికి దేవుడు అనేకమంది ప్రవక్తలను పంపాడు, కానీ వారు ప్రభువు మాటలను వినడానికి ఇష్టపడలేదు మరియు ఆ ప్రవక్తలను హింసించారు. మరియు యేసు వచ్చి పశ్చాత్తాపపడమని కోరినప్పుడు, వారు యేసును కూడా సిలువ వేసి చంపారు.

ఈ మాటల ద్వారా మనం గ్రహించవలసింది ఏమిటంటే, దేవుని ప్రజలుగా ఎన్నుకోబడటం కంటే, ప్రభువు మాటలకు లోబడి జీవించడం చాలా ముఖ్యం.

యేసుక్రీస్తును రక్షకునిగా నమ్మి అంగీకరించిన ఎవరైనా దేవుని పిల్లలవుతారు. కానీ ఆ తర్వాత, ఒక వ్యక్తి ప్రభువు మాటలకు లోబడి, పాపాలకు పశ్చాత్తాపపడే జీవితాన్ని నిరంతరం గడపాలి.

చర్చికి వెళ్లడం మాత్రమే లక్ష్యం కాదు, దేవుని వాక్యంలో జీవించడం ముఖ్యం. విశ్వాస జీవితాన్ని గడుపుతూ కూడా వాక్యానికి అవిధేయులై, పశ్చాత్తాపపడకపోతే, అతను మళ్ళీ వినాశన మార్గంలో వెళ్తున్నట్లే.

అన్యజనులు అడవి ఒలీవ కొమ్మలకు పోల్చబడ్డారు. నిజమైన ఒలీవ చెట్టు ఇశ్రాయేలు దేశం.

వారు అవిధేయత వల్ల తెంచివేయబడ్డారు. ఆ స్థానంలో అన్యజనులు అంటుకట్టబడి దేవుని కృపలో భాగస్వాములయ్యారు. ఇది కేవలం ప్రభువు సిలువ కృప ద్వారానే సాధ్యమైంది.

కాబట్టి, మనం గర్వపడకుండా అందమైన ఫలాలను ఇవ్వాలి. ఆ అందమైన ఫలం ఏమిటంటే ప్రభువు మాటలకు లోబడి, ప్రతిరోజూ పశ్చాత్తాపంతో జీవించే జీవితం. మనిషి యొక్క తప్పుడు ఆలోచనలు మరియు వివిధ శోధనలు విధేయతను మరియు పశ్చాత్తాపాన్ని బలహీనపరుస్తాయి.

మనం లోకసంబంధమైన శోధనలను అధిగమించి చివరి వరకు విశ్వాసాన్ని కాపాడుకోవాలి. మనం ప్రభువు చిత్తాన్ని అనుసరించాలి. చివరి వరకు విశ్వాసాన్ని కాపాడుకుని, ప్రభువులో నిలిచి ఉండేవారు దేవుని రాజ్యంలోకి ప్రవేశిస్తారు.

---

### नेपाली (Nepali)

**रोमी ११:१७-२१**

यदि केही हाँगाहरू भाँचिएका थिए, र तिमी, जङ्गली भ्यागुते जैतुनको रुख भए तापनि, तिनीहरूका बीचमा गाभिएका थियौ र अब जैतुनको जराको पोषण साझा गर्छौ भने, ती अन्य हाँगाहरूभन्दा आफूलाई उच्च नठान। यदि तिमी ठान्छौ भने, यो विचार गर: तिमीले जरालाई होइन, जराले तिमीलाई धान्छ। त्यसोभए तिमीले भन्नेछौ, "मलाई गाभ्नको लागि हाँगाहरू भाँचिएका थिए।" स्वीकार्य छ। तर तिनीहरू अविश्वासको कारण भाँचिएका थिए, र तिमी विश्वासद्वारा उभिएका छौ। घमण्ड नगर, बरु डराऊ। किनकि यदि परमेश्वरले प्राकृतिक हाँगाहरूलाई बाँकी राख्नुभएन भने, उहाँले तिमीलाई पनि बाँकी राख्नुहुन्न।

जैतुनको रुखका केही हाँगाहरू भाँचिन्छन्, र तिनको ठाउँमा एउटा जङ्गली जैतुनको हाँगा गाभिन्छ, जसले साँचो जैतुनको रुखबाट पोषण प्राप्त गर्छ र असल फल फलाउँछ।

तर, गाभिएको जङ्गली जैतुनको हाँगा घमण्डी हुन्छ। साँचो जैतुनका हाँगाहरू भाँचिनुको कारण यो हो कि तिनीहरूले उचित फल फलाउन सकेनन्।

यसबाहेक, यदि गाभिएको जङ्गली जैतुनको हाँगाले सुरुमा असल फल फलाउँछ तर पछि दुष्ट फल फलाउँछ भने, त्यसलाई पनि मालिकले काटिदिन्छन्।

साँचो जैतुनको रुखले परमेश्वरद्वारा चुनिएका इस्रायली मानिसहरूलाई जनाउँछ। सुरुमा, तिनीहरूले प्रभुको वचन पालन गरे र उहाँको अनुग्रह र प्रेम प्रशस्त मात्रामा प्राप्त गरे। तिनीहरूले असल फल फलाए।

तर, समय बित्दै जाँदा, परमेश्वरका मानिसहरू घमण्डी भए। तिनीहरूले मूर्तिहरूको पूजा गरे, प्रभुको वचनको अवज्ञा गरे र आफ्ना पापहरूको पश्चात्ताप गरेनन्। बाहिरबाट, तिनीहरू अझै पनि परमेश्वरमा विश्वास गर्छन् जस्तो देखिन्थ्यो। तर तिनीहरूका हृदय प्रभुबाट धेरै टाढा गएका थिए।

नतिजास्वरुप, तिनीहरूले प्रभुको अनुशासन पाए। विभिन्न कष्ट र कठिनाइहरू तिनीहरूमाथि आइलागे, र जब तिनीहरूले पश्चात्ताप गरेनन्, तिनीहरू पराई जातिहरूद्वारा आक्रमणमा परे र धेरै कुरा गुमाए। जब जब तिनीहरू निराशाजनक स्थितिमा पुग्थे र पश्चात्तापमा रुन्थे, प्रभुले तिनीहरूमाथि दया देखाउनुहुन्थ्यो र तिनीहरूलाई केही हदसम्म पुनर्स्थापित गर्नुहुन्थ्यो।

तर केही समय बितेपछि, तिनीहरू फेरि प्रभुको अनुग्रह बिर्सन्थे, घमण्डी हुन्थे, र अवज्ञा र पश्चात्ताप नभएको जीवनमा फर्किन्थे। परमेश्वरले पश्चात्ताप गर्न आग्रह गर्न धेरै अगमवक्ताहरू पठाउनुभयो, तर तिनीहरू प्रभुको वचन सुन्न चाहँदैनथे र ती अगमवक्ताहरूलाई सताउँथे। र जब येशू आउनुभयो र पश्चात्ताप गर्न आग्रह गर्नुभयो, तिनीहरूले येशूलाई पनि क्रूसमा टाँगेर मारे।

यी शब्दहरू मार्फत हामीले महसुस गर्नुपर्ने कुरा के हो भने, परमेश्वरका मानिसको रूपमा चुनिनु भन्दा प्रभुको वचन पालन गर्ने जीवन जिउनु बढी महत्त्वपूर्ण छ।

जसले येशू ख्रीष्टलाई मुक्तिदाताको रूपमा विश्वास गर्छ र स्वीकार गर्छ, ऊ परमेश्वरको सन्तान बन्छ। तर त्यसपछि, मानिसले प्रभुको वचन पालन गर्ने र पापहरूको पश्चात्ताप गर्ने जीवन निरन्तर जिउनुपर्छ।

चर्च जानु मात्र उद्देश्य होइन, परमेश्वरको वचन भित्र जिउनु महत्त्वपूर्ण छ। यदि कसैले विश्वासको जीवन जिउँदा पनि वचनको अवज्ञा गर्छ र पश्चात्ताप गर्दैन भने, ऊ फेरि विनाशको बाटोमा जाँदैछ।

पराई जातिहरूलाई जङ्गली जैतुनका हाँगाहरूसँग तुलना गरिएको छ। साँचो जैतुनको रुख इस्रायली राष्ट्र हो।

तिनीहरू आफ्नो अवज्ञाका कारण भाँचिएका थिए। तिनीहरूको ठाउँमा पराई जातिहरूलाई गाभियो र तिनीहरू परमेश्वरको अनुग्रहमा सहभागी भए। यो केवल प्रभुको क्रूसको अनुग्रहबाट मात्र सम्भव भएको हो।

त्यसैले, हामी घमण्डी नभई असल फल फलाउनुपर्छ। त्यो असल फल भनेको प्रभुको वचन पालन गर्ने र हरेक दिन पश्चात्ताप गर्दै जिउने जीवन हो। मानिसका गलत विचार र विभिन्न प्रलोभनहरूले आज्ञाकारिता र पश्चात्तापलाई कमजोर बनाउँछन्।

हामीले सांसारिक प्रलोभनहरूलाई जित्नुपर्छ र अन्त्यसम्म विश्वास जोगाउनुपर्छ। हामीले प्रभुको इच्छा पछ्याउनुपर्छ। जसले अन्त्यसम्म विश्वास जोगाउँछ र प्रभुमा रहिरहन्छ, उही परमेश्वरको राज्यमा प्रवेश गर्नेछ।

----------------

### Tagalog (타갈로그어)

**Mga Taga-Roma 11:17-21**

Ngunit kung ang ilang mga sanga ay binali, at ikaw, na isang olibong gubat, ay naisama sa kanila at nakabahagi sa katas ng ugat ng olibong tunay, huwag kang magmapuri laban sa mga sanga. Ngunit kung ikaw ay nagmamapuri, alalahanin mong hindi ikaw ang nagdadala sa ugat, kundi ang ugat ang nagdadala sa iyo. Sasabihin mo nga, “Ang mga sanga ay binali upang ako ang maisama.” Tama. Sila ay binali dahil sa kawalan ng pananampalataya, at ikaw ay nananatili dahil sa pananampalataya. Huwag kang magmataas, kundi matakot. Sapagkat kung hindi ipinagkait ng Diyos ang mga likas na sanga, hindi rin Niya ipagkakait ang pagpatawad sa iyo.

Ang ilang mga sanga ng puno ng olibo ay nabali, at sa lugar nito ay ikinabit ang sanga ng olibong gubat, na tumatanggap ng sustansya mula sa tunay na puno ng olibo at nagbubunga ng mabuti.

Gayunpaman, ang ikinabit na sanga ng olibong gubat ay nagiging mapagmataas. Ang dahilan kung bakit nabali ang mga sanga ng tunay na olibo ay dahil hindi sila nakapagbunga ng nararapat na bunga.

Bukod dito, kung ang ikinabit na sanga ng olibong gubat ay nagbunga nang mabuti sa simula ngunit kalaunan ay nagbunga ng masama, ito rin ay puputulin ng may-ari.

Ang tunay na puno ng olibo ay tumutukoy sa mga Israelita na pinili ng Diyos. Sa simula, sila ay sumunod sa salita ng Panginoon at tumanggap ng Kanyang biyaya at pagmamahal nang sagana. Sila ay nagbunga ng mabuti.

Ngunit habang lumilipas ang panahon, ang bayan ng Diyos ay naging mapagmataas. Sila ay sumamba sa mga diyus-diyosan, sumuway sa salita ng Panginoon, at hindi nagsisi sa kanilang mga kasalanan. Sa labas, mukhang naniniwala pa rin sila sa Diyos. Ngunit ang kanilang mga puso ay lumayo na sa Panginoon.

Dahil dito, sila ay dinisiplina ng Panginoon. Dumating ang iba't ibang pagsubok at kahirapan, at noong hindi sila nagsisi, sila ay sinalakay ng mga bansang Gentil at marami silang nawala. Sa tuwing sila ay umaabot sa desperadong sitwasyon at tumatangis sa pagsisisi, ang Panginoon ay nagpapakita ng habag at ibinabalik sila sa dati hanggang sa ilang antas.

Ngunit makalipas ang ilang panahon, malilimutan nilang muli ang biyaya ng Panginoon, magmamataas, at babalik sa buhay ng pagsuway at hindi pagsisisi. Nagpadala ang Diyos ng maraming propeta upang hikayatin silang magsisi, ngunit ayaw nilang pakinggan ang salita ng Panginoon at pinag-uusig nila ang mga propetang iyon. At noong dumating si Jesus at hinikayat silang magsisi, ipinako pa nila si Jesus sa krus hanggang mamatay.

Ang dapat nating mapagtanto sa pamamagitan ng mga salitang ito ay mas mahalaga ang pamumuhay nang may pagsunod sa salita ng Panginoon kaysa sa pagiging pinili lamang bilang bayan ng Diyos.

Sinumang maniwala at tumanggap kay Jesu-Cristo bilang Tagapagligtas ay nagiging anak ng Diyos. Ngunit pagkatapos nito, dapat patuloy na mamuhay ng may pagsunod sa salita ng Panginoon at pagsisisi sa mga kasalanan.

Ang pagpunta sa simbahan ay hindi lamang ang layunin, kundi ang mamuhay sa loob ng salita ng Diyos. Kung ang isang tao ay namumuhay sa pananampalataya ngunit sumusuway sa salita at hindi nagsisisi, siya ay muling patungo sa landas ng pagkawasak.

Ang mga Gentil ay itinutulad sa mga sanga ng olibong gubat. Ang tunay na olibo ay ang bansang Israel.

Sila ay nabali dahil sa kanilang pagsuway. Sa kanilang lugar, ang mga Gentil ay ikinabit at naging kabahagi sa biyaya ng Diyos. Ito ay nakamit lamang sa pamamagitan ng biyaya ng krus ng Panginoon.

Samakatuwid, hindi tayo dapat magmataas kundi dapat magbunga ng magandang bunga. Ang magandang bungang iyon ay ang buhay ng pagsunod sa salita ng Panginoon at araw-araw na pagsisisi. Ang maling kaisipan ng tao at iba't ibang tukso ay nagpapahina sa pagsunod at pagsisisi.

Dapat nating mapagtagumpayan ang mga tukso ng mundo at manatili sa pananampalataya hanggang wakas. Dapat nating sundin ang kalooban ng Panginoon. Ang mga nananatili sa pananampalataya hanggang wakas at nananatili sa Panginoon ang siyang makakapasok sa kaharian ng Diyos.

---

### Swahili (스와힐리어)

**Warumi 11:17-21**

Basi ikiwa matawi fulani yalikatwa, na wewe, ukiwa mzeituni mwitu, ukapandikizwa kati yao, ukashiriki utomvu wa shina la mzeituni wenye rutuba, usijisifu juu ya matawi hayo. Lakini ukijisifu, kumbuka ya kuwa wewe hulibebi shina, bali shina linakubeba wewe. Basi utasema, "Matawi yalikatwa ili mimi nipandikizwe." Ni kweli. Yalikatawa kwa sababu ya kutokuamini, na wewe unasimama kwa imani. Usijivune, bali uogope. Kwa maana ikiwa Mungu hakuwaachilia matawi ya asili, hatakuachilia wewe pia.

Matawi fulani ya mzeituni yanakatwa, na mahali pake tawi la mzeituni mwitu linaingizwa (kupandikizwa), likipata lishe kutoka kwa mzeituni wa kweli na kuzaa matunda mema.

Hata hivyo, tawi lililopandikizwa la mzeituni mwitu linakuwa na kiburi. Sababu ya matawi ya mzeituni wa kweli kukatwa ni kwa sababu yalishindwa kuzaa matunda yanayofaa.

Zaidi ya hayo, ikiwa tawi lililopandikizwa la mzeituni mwitu linazaa matunda mema mwanzoni lakini baadaye likazaa matunda mabaya, hilo nalo litakatwa na mwenye nyumba.

Mzeituni wa kweli unamaanisha watu wa Israeli waliochaguliwa na Mungu. Mwanzoni, walitii neno la Bwana na kupokea neema na upendo Wake kwa wingi. Walizaa matunda mema.

Hata hivyo, muda ulipopita, watu wa Mungu wakawa na kiburi. Waliabudu sanamu, waliasi neno la Bwana, na hawakutubu dhambi zao. Kwa nje, walionekana bado wanamwamini Mungu. Lakini mioyo yao ilikuwa imembali sana na Bwana.

Matokeo yake, walipokea nidhamu kutoka kwa Bwana. Dhiki na shida mbalimbali ziliwajilia, na walipotokutubu, walivamiwa na mataifa ya kigeni na kupoteza vitu vingi. Kila walipofikia hali ya kukata tamaa na kulia kwa toba, Bwana alionyesha huruma na kuwarejesha kwa kiasi fulani.

Lakini muda ulipopita kidogo, walisahau tena neema ya Bwana, wakawa na kiburi, na kurudi kwenye maisha ya uasi na kutotubu. Mungu alituma manabii wengi ili kuwahimiza kutubu, lakini hawakutaka kusikia neno la Bwana na waliwatesa manabii hao. Na Yesu alipokuja na kuwahimiza kutubu, walimmsulubisha Yesu hadi akafa.

Tunachopaswa kutambua kupitia maneno haya ni kwamba maisha ya utii kwa neno la Bwana ni muhimu kuliko kuchaguliwa tu kuwa watu wa Mungu.

Yeyote anayemwamini na kumpokea Yesu Kristo kama Mwokozi anakuwa mtoto wa Mungu. Lakini baada ya hapo, mtu lazima aendelee kuishi maisha ya kutii neno la Bwana na kutubu dhambi.

Kuhudhuria kanisani si lengo pekee, bali ni muhimu kuishi ndani ya neno la Mungu. Ikiwa mtu anaishi maisha ya imani lakini anahalifu neno na hatubu, anarudi tena kwenye njia ya uharibifu.

Mataifa yamefananishwa na matawi ya mzeituni mwitu. Mzeituni wa kweli ni taifa la Israeli.

Walikatwa kwa sababu ya uasi wao. Mahali pao, mataifa yakaingizwa na kuwa washiriki wa neema ya Mungu. Hili lilifanyika tu kwa neema ya msalaba wa Bwana.

Kwa hiyo, hatupaswi kuwa na kiburi bali tunapaswa kuzaa matunda mazuri. Tunda hilo zuri ni maisha ya kutii neno la Bwana na kutubu kila siku. Mawazo mabaya ya mwanadamu na majaribu mbalimbali hudhoofisha utii na toba.

Tunapaswa kushinda majaribu ya ulimwengu na kulinda imani hadi mwisho. Tunapaswa kufuata mapenzi ya Bwana. Wale wanaolinda imani hadi mwisho na kubaki ndani ya Bwana ndio watakaoingia katika ufalme wa Mungu.

---

### Español (스페인어)

**Romanos 11:17-21**

Pero si algunas de las ramas fueron desgajadas, y tú, siendo olivo silvestre, has sido injertado en lugar de ellas y has participado de la raíz y de la rica savia del olivo, no te jactes contra las ramas. Y si te jactas, recuerda que tú no sustentas a la raíz, sino la raíz a ti. Dirás entonces: Las ramas fueron desgajadas para que yo fuese injertado. Bien; por su incredulidad fueron desgajadas, pero tú por la fe estás en pie. No te ensoberbezcas, sino teme. Porque si Dios no perdonó a las ramas naturales, a ti tampoco te perdonará.

Algunas ramas de un olivo son desgajadas, y en su lugar se injerta una rama de olivo silvestre, que recibe nutrición del olivo verdadero y da buen fruto.

Sin embargo, la rama de olivo silvestre injertada se vuelve arrogante. La razón por la que las ramas del olivo verdadero fueron desgajadas es que no pudieron dar el fruto adecuado.

Además, si la rama de olivo silvestre injertada da buen fruto al principio pero luego da fruto malo, también será cortada por el dueño.

El olivo verdadero representa al pueblo de Israel, elegido por Dios. Al principio, obedecieron la palabra del Señor y recibieron Su gracia y amor en abundancia. Dieron buen fruto.

Sin embargo, con el paso del tiempo, el pueblo de Dios se volvió arrogante. Adoraron ídolos, desobedecieron la palabra del Señor y no se arrepintieron de sus pecados. Exteriormente, todavía parecían creer en Dios. Pero sus corazones se habían alejado mucho del Señor.

Como resultado, fueron disciplinados por el Señor. Les llegaron diversas tribulaciones y dificultades, y cuando no se arrepintieron, fueron invadidos por naciones gentiles y perdieron muchas cosas. Cada vez que llegaban a una situación desesperada y lloraban en arrepentimiento, el Señor mostraba compasión y los restauraba hasta cierto punto.

Pero después de un poco de tiempo, volvían a olvidar la gracia del Señor, se volvían arrogantes y regresaban a una vida de desobediencia y falta de arrepentimiento. Dios envió a muchos profetas para instarlos a arrepentirse, pero no querían escuchar la palabra del Señor y perseguían a esos profetas. Y cuando Jesús vino y los instó a arrepentirse, incluso crucificaron a Jesús hasta la muerte.

Lo que debemos comprender a través de estas palabras es que vivir una vida de obediencia a la palabra del Señor es más importante que el hecho de ser elegido como pueblo de Dios.

Cualquiera que crea y acepte a Jesucristo como Salvador se convierte en hijo de Dios. Pero después de eso, uno debe continuar viviendo una vida de obediencia a la palabra del Señor y de arrepentimiento de los pecados.

El propósito no es simplemente asistir a la iglesia, sino vivir dentro de la palabra de Dios. Si uno vive una vida de fe pero desobedece la palabra y no se arrepiente, vuelve a encaminarse por el camino de la destrucción.

Los gentiles son comparados con las ramas de olivo silvestre. El olivo verdadero es la nación de Israel.

Fueron desgajadas debido a su desobediencia. En su lugar, los gentiles fueron injertados y se convirtieron en participantes de la gracia de Dios. Esto se logró únicamente por la gracia de la cruz del Señor.

Por lo tanto, no debemos ser arrogantes, sino dar buen fruto. Ese buen fruto es una vida de obediencia a la palabra del Señor y de arrepentimiento diario. Los conceptos erróneos humanos y las diversas tentaciones debilitan la obediencia y el arrepentimiento.

Debemos vencer las tentaciones mundanas y mantener la fe hasta el final. Debemos seguir la voluntad del Señor. Aquellos que mantienen la fe hasta el final y permanecen en el Señor son los que entrarán en el reino de Dios.

---

### 日本語 (일본어)

**ローマ人への手紙 11:17-21**

もし枝がいくつか折られ、野生のオリーブであるあなたがその代わりに接ぎ木され、オリーブの根の肥えた液を分け与えられるようになったのなら、あなたは折られた枝に対して誇ってはいけません。誇ったとしても、あなたが根を支えているのではなく、根があなたを支えているのです。するとあなたは「枝が折られたのは、私が接ぎ木されるためだった」と言うでしょう。その通りです。彼らは不信仰のために折られ、あなたは信仰によって立っているのです。高ぶらないで、むしろ恐れなさい。神が自然の枝を惜しまれなかったのなら、あなたをも惜しまれないでしょう。

オリーブの木の枝の一部が折られ、その場所に野生のオリーブの枝が接ぎ木され、真のオリーブの木から栄養を受け取って良い実を結ぶ。

しかし、接ぎ木された野生のオリーブの枝は高慢になる。真のオリーブの枝が折られた理由は、ふさわしい実を結ぶことができなかったからである。

さらに、接ぎ木された野生のオリーブの枝が最初は良い実を結んでも、後に悪い実を結べば、それも持ち主によって切り落とされる。

真のオリーブの木は、神に選ばれたイスラエルの民を指している。当初、彼らは主の言葉に従い、神の恵みと愛を豊かに受けた。彼らは良い実を結んだのである。

しかし、時間が経つにつれて、神の民は高慢になった。彼らは偶像を拝み、主の言葉に不従順で、自分の罪を悔い改めなかった。外見上はまだ神を信じているように見えた。しかし、彼らの心は主から遠く離れてしまったのである。

その結果、彼らは主の懲らしめを受けた。さまざまな患難と困難が彼らに降りかかり、悔い改めないときには異教の民に侵略され、多くのものを失った。彼らが絶望的な状況に陥り、悔い改めて泣くたびに、主は憐れみを示し、ある程度彼らを回復させてくださった。

しかし、少し時間が経つと、彼らは再び主の恵みを忘れ、高慢になり、不従順と悔い改めのない生活に戻ってしまった。神は悔い改めを促すために多くの預言者を送られたが、彼らは主の言葉を聞くことを嫌い、その預言者たちを迫害した。そしてイエスが来られて悔い改めを促されたとき、彼らはイエスまでをも十字架につけて殺してしまったのである。

この言葉を通して私たちが悟るべきことは、神の民として選ばれること自体よりも、主の言葉に従う人生を生きることの方が重要だということである。

誰であれ、イエス・キリストを救い主として信じ受け入れるなら、神の子となる。しかしその後は、主の言葉に従い、罪を悔い改める生活を継続しなければならない。

教会に通うこと自体が目的ではなく、神の言葉の中で生きることが重要である。信仰生活をしていても、言葉に不従順で悔い改めないなら、彼は再び滅びの道へ進んでいるのである。

異邦人は野生のオリーブの枝に例えられる。真のオリーブの木はイスラエルの民である。

彼らは不従順のために折られた。その場所に異邦人が接ぎ木され、神の恵みにあずかることになった。これは主の十字架の恵みによってのみ成し遂げられたのである。

したがって、私たちは高慢にならず、美しい実を結ばなければならない。その美しい実とは、主の言葉に従い、日々悔い改めて生きる人生である。人間の誤った考えやさまざまな誘惑は、従順と悔い改めを弱くさせる。

私たちは世の誘惑に打ち勝ち、最後まで信仰を守り抜かなければならない。主の御心に従わなければならない。最後まで信仰を守り、主のうちにとどまる者こそが、神の国に行くのである。

### 中文 (중국어)

**罗马书 11:17-21**

若有几枝子被折下来，你这野橄榄得接在其中，一同得着橄榄根的肥汁，你就不可向旧枝子夸口。若是夸口，当知道不是你托着根，是根托着你。你若说，那枝子被折下来是特为叫我接上。不错，他们因为不信，所以被折下来；你因为信，所以立得住。你不可自高，反要惧怕。神既不爱惜原来的枝子，也必不爱惜你。

橄榄树的一些枝子被折断，在原来的位置接上了野橄榄枝，接受真橄榄树的养分并结出美好的果子。

然而，被接上的野橄榄枝却变得傲慢。真橄榄枝被折断的原因是它们没能结出合宜的果子。

此外，如果被接上的野橄榄枝起初结了好果子，但后来却结出恶果，它也会被主人砍掉。

真橄榄树指向被神拣选的以色列百姓。起初，他们顺服主的话语，丰盛地领受了神的恩典和慈爱。他们结出了美好的果子。

然而，随着时间的推移，神的百姓变得傲慢了。他们侍奉偶像，违背主的话语，不对自己的罪进行悔改。外表上，他们看起来似乎仍然信神。但他们的心早已远离了主。

结果，他们受到了主的惩戒。各种患难和困境临到他们，当他们不悔改时，遭到异族入侵，失去了许多东西。每当他们陷入绝望并流泪悔改时，主都施以怜悯，在一定程度上恢复了他们。

但过了一段时间，他们又忘记了主的恩典，变得傲慢，回到不顺服和不悔改的生活中。神派遣了许多先知督促他们悔改，但他们不愿听主的话语，甚至迫害那些先知。当耶稣降临并督促他们悔改时，他们甚至将耶稣钉死在十字架上。

通过这段话我们应当意识到，比起被选为神的百姓，更重要的是过一种顺服主话语的生活。

无论谁只要信而接受耶稣基督为救主，就成为神的儿女。但在此之后，必须持续过一种顺服主的话语并为罪悔改的生活。

去教会本身不是目的，在神的话语中生活才是最重要的。如果一边过着信仰生活，一边违背话语且不悔改，那他就是重新走上了灭亡之路。

外邦人被比作野橄榄枝。真橄榄树是以色列民族。

他们因不顺服而被折断。外邦人接在他们的位置上，参与了神的恩典。这是唯有通过主的十字架恩典才成就的。

因此，我们不可傲慢，而要结出美好的果子。那美好的果子就是顺服主的话语，每日悔改生活的人生。人类错误的思想和各种诱惑会削弱顺服与悔改。

我们要战胜世上的诱惑，持守信仰到底。要跟随主的旨意。持守信仰到底并住在主里面的人，才能进入神的国度。