누가복음 16:1-8 또한 제자들에게 이르시되 어떤 부자에게 청지기가 있는데, 그가 주인의 소유를 허비한다는 말이 주인에게 들렸습니다.

[Barnabas최종대]

.누가복음 16:1-8

또한 제자들에게 이르시되 어떤 부자에게 청지기가 있는데, 그가 주인의 소유를 허비한다는 말이 주인에게 들렸습니다. 주인이 그를 불러 말했습니다. “내가 네게 대하여 들은 이 말이 어찌 된 일이냐? 네가 맡아보던 일을 셈하라. 이제 청지기 직분을 계속하지 못하리라.청지기가 속으로 말했습니다. “주인이 내 직분을 빼앗으니 내가 무엇을 할까 땅을 파자니 힘이 없고, 빌어먹자니 부끄럽구나. 내가 할 일을 알았도다. 이렇게 하면 직분을 빼앗긴 후에 사람들이 나를 자기 집으로 영접하리라.그가 주인에게 빚진 자들을 하나씩 불러 먼저 온 자에게 말했습니다. 네가 내 주인에게 얼마나 빚졌느냐 그가 말했습니다. 기름 백 말입니다.청지기가 말했습니다. 여기 네 증서를 가지고 빨리 앉아 오십이라 쓰라.또 다른 사람에게 말했습니다. 너는 얼마나 빚졌느냐 그가 말했습니다. 밀 백 석입니다. 청지기가 말했습니다. 여기 네 증서를 가지고 팔십이라 쓰라.주인이 이 옳지 않은 청지기가 일을 지혜 있게 하였으므로 칭찬하였습니다. 이는 이 세대의 아들들이 자기 시대에 있어서는 빛의 아들들보다 더 지혜롭기 때문입니다.

*

청지기가 주인의 소유를 허비했다는 말씀은, 그리스도인들이 하나님께서 맡기신 생명과 재물을 자기 자랑과 세상 즐거움을 위해 사용하고 있다는 뜻입니다.

주인이 청지기의 직분을 끝내는 것은, 하나님께서 사람의 생명을 거두시는 것을 의미합니다. 사람에게 아직 정상적인 수명이 남아 있는 것처럼 보여도, 갑자기 병들거나 사고를 만나 죽음이 가까워질 때가 있습니다. 이것은 주님께서 그 사람에게 생명의 끝이 가까웠음을 경고하시는 것이며, 죽음 이후의 세계를 준비하라는 뜻입니다.

하나님께서 세상과 인간을 창조하신 목적은 하나님의 나라와 의를 이루기 위함입니다. 그러나 많은 사람들이 하나님께 받은 생명과 재산을 잘못 사용합니다. 이런 사람들은 더 이상 세상에 존재할 가치가 없습니다. 왜냐하면 하나님의 목적과 반대로 살기 때문입니다. 열매 없는 포도나무 가지가 잘려 나가듯이, 하나님의 뜻을 거역하고 열매 없이 사는 자는 버림받게 됩니다.

그러나 불의한 청지기는 늦게라도 자신의 형편을 깨달았습니다. 그는 자기에게 맡겨진 것이 영원히 자기 것이 아니라는 사실을 알았습니다. 이처럼 사람도 자신에게 주어진 생명과 재산이 자기 것이 아니라 하나님의 것임을 인정해야 합니다.

지금까지 인색하게 살았다면 이제부터는 남에게 베푸는 삶으로 바뀌어야 합니다. 악착같이 자기 유익만 챙기던 삶을 버리고, 다른 사람과 화목하기 위해 자기 것을 양보하는 사람으로 변해야 합니다.

이렇게 깨닫고 돌이키는 사람을 주님께서 칭찬하십니다. 그리고 그 사람이 세상을 떠날 때, 주님께서 그를 천국으로 인도하십니다.

누가복음 16:9-13

내가 너희에게 말하노니 불의의 재물로 친구를 사귀라. 그리하면 재물이 없어질 때에 그들이 너희를 영원한 처소로 영접하리라.지극히 작은 것에 충성된 자는 큰 것에도 충성되고, 지극히 작은 것에 불의한 자는 큰 것에도 불의합니다. 너희가 만일 불의한 재물에 충성하지 아니하면, 누가 참된 것을 너희에게 맡기겠느냐 너희가 만일 남의 것에 충성하지 아니하면, 누가 너희의 것을 너희에게 주겠느냐.

집 하인이 두 주인을 섬길 수 없습니다. 혹 이를 미워하고 저를 사랑하거나, 혹 이를 중히 여기고 저를 경히 여길 것입니다. 그러므로 너희가 하나님과 재물을 겸하여 섬길 수 없습니다.

하나님의 것을 자기 것으로 여기는 것이 불의한 생각입니다. 그러나 모든 사람의 마음이 본래 이런 수준에 머물러 있습니다. 그래서 주님께서는 이 세상의 재물을 “불의한 재물”이라고 표현하신 것입니다.

사람이 가진 모든 것은 처음부터 자기 것이 아닙니다. 생명도 하나님의 것이고, 재물도 하나님의 것이며, 시간과 재능도 하나님의 것입니다. 그러므로 사람은 하나님의 것을 맡은 청지기일 뿐입니다.

주님께서는 남의 것에 충성하는 자에게 참된 것을 맡기겠다고 말씀하셨습니다. 여기서 남의 것이란 하나님의 것을 뜻합니다. 하나님의 것에 충성하는 자에게 하나님께서 참된 소유, 곧 천국을 주시는 것입니다.

하인이 두 주인을 섬길 수 없듯이, 그리스도인도 하나님과 재물을 함께 섬길 수 없습니다. 재물을 사랑하면 하나님을 잃게 되고, 하나님을 사랑하면 재물을 하나님의 뜻대로 사용하게 됩니다.

그러므로 우리는 재물을 자기 욕심과 세상 즐거움을 위해 쓰지 말고, 하나님의 나라와 의를 위해 사용해야 합니다. 또한 이웃을 섬기고, 용서하고, 베풀고, 화목을 이루는 일에 사용해야 합니다.

이것이 불의한 재물로 친구를 사귀라는 주님의 뜻입니다. 세상 재물은 잠시 후 없어지지만, 그 재물을 하나님의 뜻대로 사용한 열매는 영원한 처소에서 갚음을 받게 됩니다.

----------------

### 1. English (영어)

Luke 16:1-8

Jesus told his disciples: “There was a rich man whose manager was accused of wasting his possessions. So he called him in and asked him, ‘What is this I hear about you? Give an account of your management, because you cannot be manager any longer.’ The manager said to himself, ‘What shall I do now? My master is taking away my job. I’m not strong enough to dig, and I’m ashamed to beg— I know what I’ll do so that, when I lose my job here, people will welcome me into their houses.’ So he called in each one of his master’s debtors. He asked the first, ‘How much do you owe my master?’ ‘Nine hundred gallons of olive oil,’ he replied. The manager told him, ‘Take your bill, sit down quickly, and make it four hundred and fifty.’ Then he asked the second, ‘And how much do you owe?’ ‘A thousand bushels of wheat,’ he replied. He told him, ‘Take your bill and make it eight hundred.’ The master commended the dishonest manager because he had acted shrewdly. For the people of this world are more shrewd in dealing with their own kind than are the people of the light.”

*

The statement that the manager wasted his master's possessions means that Christians are using the life and wealth entrusted to them by God for their own pride and worldly pleasures.

The master ending the manager's duty signifies God taking away a person's life. Even if a person seems to have a normal life expectancy left, there are times when sudden illness or accidents bring death near. This is a warning from the Lord that the end of life is near, telling them to prepare for the world after death.

The purpose for which God created the world and human beings is to fulfill the kingdom of God and His righteousness. However, many people misuse the life and wealth they received from God. Such people no longer have a value to exist in the world because they live contrary to God's purpose. Just as a vine branch without fruit is cut off, those who disobey God's will and live without fruit will be abandoned.

However, the unrighteous manager realized his situation, even if it was late. He knew that what was entrusted to him was not his forever. In the same way, humans must acknowledge that the life and property given to them are not their own, but God's.

If you have lived stingily until now, your life must change to one of giving to others. You must abandon a life of fiercely seeking only your own benefit and transform into a person who yields what is yours to be at peace with others.

The Lord praises those who realize this and turn around. And when that person leaves the world, the Lord guides them to heaven.

Luke 16:9-13

"I tell you, use worldly wealth to gain friends for yourselves, so that when it is gone, you will be welcomed into eternal dwellings. Whoever can be trusted with very little can also be trusted with much, and whoever is dishonest with very little will also be dishonest with much. So if you have not been trustworthy in handling worldly wealth, who will trust you with true riches? And if you have not been trustworthy with someone else’s property, who will give you property of your own?

No servant can serve two masters. Either he will hate the one and love the other, or he will be devoted to the one and despise the other. You cannot serve both God and Money."

Regarding God's things as one's own is an unrighteous thought. However, the hearts of all people originally remain at this level. That is why the Lord referred to the wealth of this world as "unrighteous wealth."

Everything a person has is not theirs from the beginning. Life belongs to God, wealth belongs to God, and time and talent also belong to God. Therefore, humans are merely stewards entrusted with God's things.

The Lord said that He would entrust true things to those who are faithful with what belongs to someone else. Here, "someone else's" means God's. To those who are faithful to God's things, God gives true possession, which is heaven.

Just as a servant cannot serve two masters, a Christian cannot serve both God and wealth. If you love wealth, you lose God; if you love God, you use wealth according to God's will.

Therefore, we must not use wealth for our own greed and worldly pleasures, but for the kingdom of God and His righteousness. We must also use it to serve, forgive, give to, and achieve harmony with our neighbors.

This is the Lord's will to make friends with unrighteous wealth. Worldly wealth disappears after a short while, but the fruit of using that wealth according to God's will will be rewarded in eternal dwellings.

---

### 2. Urdu (우르두어)

لوقا 16:1-8

پھر اس نے اپنے شاگردوں سے کہا، "کسی امیر آدمی کا ایک مختارکار تھا، اور اس پر الزام لگا کہ وہ اپنے مالک کا مال اڑا رہا ہے۔ تب مالک نے اسے بلا کر کہا، 'یہ کیا ہے جو میں تمہارے بارے میں سن رہا ہوں؟ اپنے کام کا حساب دو، کیونکہ تم اب آگے مختارکار نہیں رہ سکتے۔' مختارکار نے اپنے دل میں کہا، 'اب میں کیا کروں؟ میرا مالک مجھ سے مختارکاری چھین رہا ہے۔ مٹی کھودنے کی مجھ میں طاقت نہیں، اور بھیک مانگنے سے مجھے شرم آتی ہے۔ میں سمجھ گیا کہ مجھے کیا کرنا ہے، تاکہ جب مجھے یہاں سے نکالا جائے تو لوگ مجھے اپنے گھروں میں جگہ دیں۔' چنانچہ اس نے اپنے مالک کے قرض داروں میں سے ایک ایک کو بلایا۔ پہلے سے پوچھا، 'تجھ پر میرے مالک کا کتنا قرض ہے؟' اس نے کہا، 'سو من زیتون کا تیل۔' مختارکار نے اس سے کہا، 'اپنا کھاتا لو، جلدی سے بیٹھو اور پچاس لکھ دو۔' پھر اس نے دوسرے سے پوچھا، 'اور تجھ پر کتنا قرض ہے؟' اس نے کہا، 'سو من گیہوں۔' اس نے اس سے کہا، 'اپنا کھاتا لو اور اسی لکھ دو۔' مالک نے اس بے ایمان مختارکار کی تعریف کی کیونکہ اس نے ہوشیاری سے کام لیا تھا۔ کیونکہ اس جہان کے فرزند اپنی نسل کے معاملے میں نور کے فرزندوں سے زیادہ ہوشیار ہیں۔"

*

مختارکار کی طرف سے مالک کا مال اڑانے کا مطلب یہ ہے کہ مسیحی اس زندگی اور مال و دولت کو، جو خدا نے انہیں سونپی ہے، اپنے فخر اور دنیاوی لذتوں کے لیے استعمال کر رہے ہیں۔

مالک کا مختارکار کے عہدے کو ختم کرنا اس بات کی علامت ہے کہ خدا انسان کی زندگی کو واپس لے لیتا ہے۔ اگرچہ بظاہر ایسا لگتا ہے کہ انسان کی عمر ابھی باقی ہے، لیکن بعض اوقات اچانک بیماری یا حادثہ موت کو قریب لے آتا ہے۔ یہ خداوند کی طرف سے ایک انتباہ ہے کہ زندگی کا انجام قریب ہے، اور یہ موت کے بعد کی دنیا کی تیاری کا اشارہ ہے۔

خدا نے دنیا اور انسان کو جس مقصد کے لیے پیدا کیا ہے وہ خدا کی بادشاہی اور اس کی راستبازی کو قائم کرنا ہے۔ تاہم، بہت سے لوگ خدا سے ملی ہوئی زندگی اور مال کا غلط استعمال کرتے ہیں۔ ایسے لوگوں کی دنیا میں رہنے کی کوئی قیمت نہیں رہ جاتی کیونکہ وہ خدا کے مقصد کے برعکس جیتے ہیں۔ جس طرح پھل نہ لانے والی انگور کی ڈالی کاٹ دی جاتی ہے، اسی طرح جو خدا کی مرضی کی نافرمانی کرتے ہیں اور بغیر پھل کے جیتے ہیں، وہ رد کر دیے جائیں گے۔

لیکن اس ناانصاف مختارکار نے دیر سے ہی سہی، اپنی حالت کو بھانپ لیا۔ وہ جان گیا کہ جو کچھ اسے سونپا گیا ہے وہ ہمیشہ کے لیے اس کا نہیں ہے۔ اسی طرح انسان کو بھی یہ تسلیم کرنا چاہیے کہ اسے دی گئی زندگی اور مال اس کا نہیں بلکہ خدا کا ہے۔

اگر آپ اب تک کنجوسی کی زندگی گزار رہے تھے، تو اب آپ کی زندگی دوسروں کو دینے والی زندگی میں بدل جانی چاہیے۔ اپنے فائدے کے لیے سخت محنت کرنے والی زندگی کو چھوڑ کر، دوسروں کے ساتھ میل ملاپ کے لیے اپنا حق چھوڑنے والے انسان میں تبدیل ہونا چاہیے۔

خداوند ایسے شخص کی تعریف کرتا ہے جو اس بات کو سمجھتا ہے اور رجوع کرتا ہے۔ اور جب وہ شخص دنیا سے رخصت ہوتا ہے، تو خداوند اسے آسمان کی طرف لے جاتا ہے۔

لوقا 16:9-13

"اور میں تم سے کہتا ہوں کہ ناراستی کی دولت سے اپنے لیے دوست بنا لو، تاکہ جب وہ جاتی رہے تو وہ تمہیں ابدی مکانوں میں قبول کریں۔ جو بہت ہی تھوڑے میں دیانتدار ہے وہ بہتیرے میں بھی دیانتدار ہے، اور جو بہت ہی تھوڑے میں بے ایمان ہے وہ بہتیرے میں بھی بے ایمان ہے۔ پس جب تم ناراستی کی دولت میں دیانتدار نہ ٹھہرے، تو سچا مال کون تمہارے سپرد کرے گا؟ اور اگر تم بیگانے مال میں دیانتدار نہ ٹھہرے، تو جو تمہارا اپنا ہے اسے کون تمہیں دے گا؟

کوئی نوکر دو مالکوں کی خدمت نہیں کر سکتا۔ کیونکہ یا تو ایک سے عداوت رکھے گا اور دوسرے سے محبت، یا ایک سے ملا رہے گا اور دوسرے کو ناچیز جانے گا۔ تم خدا اور دولت دونوں کی خدمت نہیں کر سکتے۔"

خدا کی چیزوں کو اپنا سمجھنا ایک ناانصافی پر مبنی سوچ ہے۔ تاہم، تمام انسانوں کے دل فطرتی طور پر اسی سطح پر رہتے ہیں۔ اسی لیے خداوند نے اس دنیا کی دولت کو "ناراستی کی دولت" قرار دیا ہے۔

انسان کے پاس جو کچھ بھی ہے، وہ شروع سے ہی اس کا اپنا نہیں ہے۔ زندگی بھی خدا کی ہے، دولت بھی خدا کی ہے، اور وقت اور صلاحیتیں بھی خدا کی ہیں۔ اس لیے انسان صرف ایک مختارکار ہے جسے خدا کی چیزیں سونپی گئی ہیں۔

خداوند نے فرمایا کہ جو شخص بیگانے مال میں دیانتدار ہے، اسے وہ سچا مال سونپے گا۔ یہاں بیگانے مال سے مراد خدا کا مال ہے۔ جو خدا کی چیزوں میں دیانتدار ہیں، خدا انہیں حقیقی ملکیت، یعنی آسمان کی بادشاہی دیتا ہے۔

جس طرح ایک نوکر دو مالکوں کی خدمت نہیں کر سکتا، اسی طرح ایک مسیحی خدا اور دولت دونوں کی بندگی اکٹھی نہیں کر سکتا۔ اگر آپ دولت سے محبت کریں گے تو خدا کو کھو دیں گے؛ اگر آپ خدا سے محبت کریں گے تو دولت کو خدا کی مرضی کے مطابق استعمال کریں گے۔

اس لیے ہمیں دولت کو اپنی لالچ اور دنیاوی لذتوں کے لیے نہیں، بلکہ خدا کی بادشاہی اور اس کی راستبازی کے لیے استعمال کرنا چاہیے۔ ہمیں اسے اپنے پڑوسیوں کی خدمت، معافی، سخاوت اور امن قائم کرنے کے لیے بھی استعمال کرنا چاہیے۔

ناراستی کی دولت سے دوست بنانے کا خداوند کا یہی مقصد ہے۔ دنیا کی دولت کچھ دیر بعد ختم ہو جاتی ہے، لیکن اس دولت کو خدا کی مرضی کے مطابق استعمال کرنے کا پھل ابدی مکانوں میں اجر کی صورت میں ملے گا۔

---

### 3. Nepali (नेपाली)

लूका १६:१-८

येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई भन्नुभयो: “एकजना धनी मानिसको एउटा भण्डारे थियो, जसले मालिकको सम्पत्ति उडाइरहेछ भनी मालिककहाँ उजुर पर्‍यो। यसैले मालिकले उसलाई बोलाएर भन्यो, ‘मैले तिम्रो बारेमा सुनेको यो के कुरा हो? तिम्रो भण्डारे कामको हिसाब देऊ, किनभने तिमी अब उप्रान्त भण्डारे भइरहन सक्दैनौ।’ तब भण्डारेले मनमनै भन्यो, ‘अब मैले के गर्ने? मेरो मालिकले मबाट भण्डारेको काम खोस्दैछ। खन्नलाई ममा बल छैन, र भीख माग्न मलाई सरम लाग्छ। मैले के गर्नुपर्छ, सो मलाई थाहा भयो, ताकि मैले भण्डारेको कामबाट हात धुनुपर्दा मानिसहरूले मलाई आफ्ना घरहरूमा स्वागत गरून्।’ यसैले उसले आफ्नो मालिकका ऋणीहरूलाई एक-एक गरी बोलायो। उसले पहिलोलाई सोध्यो, ‘तिमीले मेरो मालिकलाई कति तिर्नुछ?’ उसले भन्यो, ‘सय मुरी भद्राक्षको तेल।’ भण्डारेले उसलाई भन्यो, ‘तिम्रो तमसुक लेऊ, र चाँडै बसेर पचास लेख।’ तब उसले अर्कोलाई सोध्यो, ‘अनि तिमीले कति तिर्नुछ?’ उसले भन्यो, ‘सय मुरी गहुँ।’ उसले उसलाई भन्यो, ‘तिम्रो तमसुक लेऊ र असी लेख।’ मालिकले त्यस अन्यायी भण्डारेको प्रशंसा गर्‍यो, किनभने उसले चतुर्‍याइँसँग काम गरेको थियो। यस युगका सन्तानहरू आफ्नै पुस्ताका मानिसहरूसँग व्यवहार गर्नमा ज्योतिका सन्तानहरूभन्दा बढी चतुर हुन्छन्।”

*

भण्डारेले मालिकको सम्पत्ति उडायो भन्ने कुराको अर्थ, ख्रीष्टियनहरूले परमेश्वरले सुम्पनुभएको जीवन र सम्पत्तिलाई आफ्नो घमण्ड र सांसारिक सुख-विलासका लागि प्रयोग गरिरहेका छन् भन्ने हो।

मालिकले भण्डारेको काम समाप्त गर्नुको अर्थ परमेश्वरले मानिसको जीवन फिर्ता लिनुहुने कुरालाई बुझाउँछ। मानिसको सामान्य आयु अझै बाँकी रहेको जस्तो देखिए तापनि, कहिलेकाहीँ अचानक बिरामी पर्दा वा दुर्घटना हुँदा मृत्यु नजिक आउँछ। यो प्रभुको तर्फबाट मानिसलाई जीवनको अन्त्य नजिकै छ भनी दिइएको चेतावनी हो, र मृत्युपछिको संसारको तयारी गर्नका लागि हो।

परमेश्वरले संसार र मानवजातिको सृष्टि गर्नुभएको उद्देश्य परमेश्वरको राज्य र उहाँको धार्मिकता पूरा गर्नका लागि हो। तर धेरै मानिसहरूले परमेश्वरबाट पाएको जीवन र सम्पत्तिको दुरुपयोग गर्छन्। यस्ता मानिसहरूको संसारमा बाँच्नुको कुनै मूल्य रहँदैन, किनभने तिनीहरू परमेश्वरको उद्देश्यविपरीत जिउँछन्। फल नफल्ने दाखको हाँगा काटिएझैँ, परमेश्वरको इच्छाको अवज्ञा गर्ने र फलविना जिउनेहरू त्यागिनेछन्।

तर त्यस अन्यायी भण्डारेले ढिलो भए पनि आफ्नो अवस्था महसुस गर्‍यो। उसलाई थाहा थियो कि आफूलाई सुम्पिएको कुरा सधैँका लागि आफ्नो होइन। त्यसैगरी, मानिसले पनि आफूलाई दिइएको जीवन र सम्पत्ति आफ्नो नभई परमेश्वरको हो भनी स्वीकार गर्नुपर्छ।

यदि तपाईं अहिलेसम्म कञ्जूस भएर जिउनुभएको थियो भने, अबदेखि अरूलाई बाँड्ने जीवनमा परिवर्तन हुनुपर्छ। केवल आफ्नो फाइदा मात्र खोज्ने स्वार्थी जीवनलाई त्यागेर, अरूसँग मेलमिलाप गर्नका लागि आफ्नो कुरा त्याग्न सक्ने मानिसमा परिवर्तन हुनुपर्छ।

यसरी बुझेर मन फिराउने मानिसको प्रभुले प्रशंसा गर्नुहुन्छ। र जब त्यो मानिसले संसार छोड्छ, प्रभुले उसलाई स्वर्गमा डोर्‍याउनुहुन्छ।

लूका १६:९-१३

"म तिमीहरूलाई भन्दछु, अन्यायी धनद्वारा आफ्ना निम्ति मित्रहरू बनाओ, ताकि धन सकिँदा तिनीहरूले तिमीहरूलाई अनन्तको बासमा स्वागत गरून्। जो सबैभन्दा सानो कुरामा इमानदार हुन्छ, त्यो धेरै कुरामा पनि इमानदार हुन्छ; र जो सबैभन्दा सानो कुरामा बेइमान हुन्छ, त्यो धेरै कुरामा पनि बेइमान हुन्छ। यसकारण, यदि तिमीहरू अन्यायी धनको मामिलामा भरपर्दा ठहरिएनौ भने, साँचो धन तिमीहरूलाई कसले सुम्पनेछ? अनि यदि तिमीहरू अरूको थोकको मामिलामा भरपर्दा ठहरिएनौ भने, तिम्रो आफ्नै हुने थोक तिमीहरूलाई कसले दिनेछ?

कुनै पनि चाकरले दुईजना मालिकको सेवा गर्न सक्दैन। किनकि कि त उसले एउटालाई घृणा गर्नेछ र अर्कोलाई प्रेम गर्नेछ, कि त एउटाप्रति बफादार हुनेछ र अर्कोलाई तुच्छ ठान्नेछ। तिमीहरू परमेश्वर र धन दुवैको सेवा गर्न सक्दैनौ।"

परमेश्वरको थोकलाई आफ्नो ठान्नु अन्यायी विचार हो। तर सबै मानिसको मन स्वभावैले यस्तै स्तरमा रहिरहन्छ। त्यसैले प्रभुले यस संसारको धनलाई "अन्यायी धन" भन्नुभएको हो।

मानिससँग भएको सबै कुरा सुरुदेखि नै उसको आफ्नो होइन। जीवन पनि परमेश्वरको हो, धन पनि परमेश्वरको हो, र समय अनि प्रतिभा पनि परमेश्वरकै हो। यसकारण मानिस त केवल परमेश्वरका थोकहरू रेखदेख गर्ने भण्डारे मात्र हो।

प्रभुले भन्नुभयो कि जसले अरूको थोकमा विश्वासी योग्यता देखाउँछ, उसलाई उहाँले साँचो थोक सुम्पनुहुनेछ। यहाँ अरूको थोक भन्नाले परमेश्वरको थोकलाई बुझाउँछ। परमेश्वरको थोकमा विश्वासी हुनेहरूलाई परमेश्वरले साँचो सम्पत्ति, अर्थात् स्वर्गको राज्य दिनुहुन्छ।

जसरी एउटा चाकरले दुई मालिकको सेवा गर्न सक्दैन, त्यसरी नै ख्रीष्टियनले पनि परमेश्वर र धन दुवैको सेवा सँगसँगै गर्न सक्दैन। यदि तपाईं धनलाई प्रेम गर्नुहुन्छ भने परमेश्वरलाई गुमाउनुहुन्छ; यदि तपाईं परमेश्वरलाई प्रेम गर्नुहुन्छ भने धनलाई परमेश्वरको इच्छाअनुसार प्रयोग गर्नुहुन्छ।

यसकारण, हामीले धनलाई आफ्नो लोभ र सांसारिक सुखको लागि होइन, तर परमेश्वरको राज्य र उहाँको धार्मिकताको लागि प्रयोग गर्नुपर्छ। साथै, छिमेकीहरूको सेवा गर्न, क्षमा दिन, उदार बन्न र मेलमिलाप कायम गर्नका लागि यसको प्रयोग गर्नुपर्छ।

अन्यायी धनले मित्र बनाउनु भन्ने प्रभुको इच्छा यही हो। सांसारिक धन केही समयपछि नष्ट भएर जान्छ, तर त्यो धनलाई परमेश्वरको इच्छाअनुसार प्रयोग गरेको फल अनन्तको बासमा सदा सर्वदा रहिरहनेछ।

---

### 4. Telugu (తెలుగు)

లూకా 16:1-8

ఆయన తన శిష్యులతో ఇట్లనెను: “ఒక ఐశ్వర్యవంతునికి ఒక గృహనిర్వాహకుడు ఉండెను. వాడు తన యజమానుని ఆస్తిని పాడుచేయుచున్నాడని యజమానునికి ఫిర్యాదు వచ్చెను. అందుకని యజమానుడు వానిని పిలిపించి, ‘నిన్ను గూర్చి నేను వినుచున్న యీ మాట ఏమిటి? నీ గృహనిర్వాహకత్వపు లెక్క అప్పగించుము, ఇకమీదట నీవు గృహనిర్వాహకుడవుగా ఉండలేవు’ అని చెప్పెను. అప్పుడు ఆ గృహనిర్వాహకుడు తనలో తాను, ‘నా యజమానుడు నా ఉద్యోగము తీసివేయుచున్నాడు, నేనేమి చేతును? త్రవ్వలేను, అడుక్కునడానికి సిగ్గుపడుచున్నాను. నన్ను ఈ ఉద్యోగములో నుండి తీసివేసినప్పుడు ప్రజలు నన్ను తమ ఇండ్లలో చేర్చుకొనుటకై నేనేమి చేయాలో నాకు తెలియును’ అనుకొనెను. వాడు తన యజమానుని అప్పులవారిని ఒక్కొక్కని పిలిపించి, ‘నీవు నా యజమానునికి ఎంత అప్పున్నావు?’ అని మొదటివాని నడిగెను. వాడు, ‘వంద మానికల నూనె’ అనెను. అందుకు వాడు, ‘నీ చీటి తీసికొని త్వరగా కూర్చుని యాభై అని వ్రాయుము’ అనెను. తరువాత వాడు, ‘నీవు ఎంత అప్పున్నావు?’ అని మరియొకని నడిగెను. వాడు, ‘వంద తూముల గోధుమలు’ అనెను. అందుకు వాడు, ‘నీ చీటి తీసికొని ఎనభై అని వ్రాయుము’ అని చెప్పెను. ఆ అన్యాయపు గృహనిర్వాహకుడు యుక్తిగా ప్రవర్తించినందుకు యజమానుడు వానిని మెచ్చుకొనెను. ఎందుకంటే ఈ లోకపు పిల్లలు తమ తరము విషయములో వెలుగు పిల్లలకంటే ఎక్కువ యుక్తిపరులై యున్నారు.”

*

గృహనిర్వాహకుడు యజమానుని ఆస్తిని పాడుచేయుచున్నాడనే మాట, క్రైస్తవులు దేవుడు తమకు అప్పగించిన జీవాన్ని, సంపదను తమ సొంత గొప్పలకు, లోక భోగాలకు వాడుకుంటున్నారని అర్థం ఇస్తుంది.

యజమానుడు గృహనిర్వాహకుడి పదవిని ముగించడం అనేది, దేవుడు మనిషి ప్రాణాన్ని తీసివేయడాన్ని సూచిస్తుంది. మనిషికి ఇంకా సాధారణ ఆయుష్షు ఉన్నట్లు కనిపించినప్పటికీ, అకస్మాత్తుగా అనారోగ్యం లేదా ప్రమాదం సంభవించి మరణం సమీపించవచ్చు. ఇది ప్రభువు ఆ వ్యక్తికి జీవితాంతం సమీపించిందని హెచ్చరించడం, మరియు మరణానంతర లోకానికి సిద్ధపడమని చెప్పడమే.

దేవుడు లోకాన్ని, మానవులను సృష్టించిన ఉద్దేశ్యం దేవుని రాజ్యాన్ని, నీతిని నెరవేర్చడానికే. అయితే చాలామంది దేవుని నుండి పొందిన జీవాన్ని, ఆస్తిని దుర్వినియోగం చేస్తున్నారు. అలాంటి వారు దేవుని ఉద్దేశ్యానికి విరుద్ధంగా జీవిస్తున్నారు గనుక, వారు ఇకపై లోకంలో జీవించడానికి అర్హత లేనివారవుతారు. ఫలించని ద్రాక్షావల్లి కొమ్మ నరికివేయబడినట్లే, దేవుని చిత్తాన్ని ఎదిరించి ఫలము లేకుండా జీవించేవారు విసర్జించబడతారు.

అయితే ఆ అన్యాయపు గృహనిర్వాహకుడు ఆలస్యంగానైనా తన పరిస్థితిని గ్రహించాడు. తనకు అప్పగించబడినది శాశ్వతంగా తనది కాదని వాడు తెలుసుకున్నాడు. అదేవిధంగా, మనిషి కూడా తనకు ఇవ్వబడిన జీవము, ఆస్తి తనవి కావు గాని దేవునివని అంగీకరించాలి.

ఇప్పటివరకు లోభత్వంతో జీవించినట్లయితే, ఇప్పటినుండైనా ఇతరులకు ఇచ్చే జీవితంగా మారాలి. కేవలం తన స్వలాభం మాత్రమే చూసుకొనే జీవితాన్ని విడిచిపెట్టి, ఇతరులతో సమాధానపడటానికి తనదైన దాన్ని వదులుకొనే వ్యక్తిగా మారాలి.

ఈ విధంగా గ్రహించి మారుమనస్సు పొందే వ్యక్తిని ప్రభువు మెచ్చుకుంటారు. మరియు ఆ వ్యక్తి లోకాన్ని విడిచిపెట్టినప్పుడు, ప్రభువు అతనిని పరలోకానికి నడిపిస్తారు.

లూకా 16:9-13

"నేను మీతో చెప్పునదేమనగా, ఆ అన్యాయపు సిరివలన మీకు స్నేహితులను సంపాదించుకొనుడి; ఆ సిరి అంతమైపోవునప్పుడు వారు మిమ్మును నిత్యమైన నివాసములలో చేర్చుకొందురు. మిక్కిలి చిన్న విషయములో నమ్మకముగా ఉండువాడు ఎక్కువ విషయములోను నమ్మకముగా ఉండును; మిక్కిలి చిన్న విషయములో అన్యాయముగా ఉండువాడు ఎక్కువ విషయములోను అన్యాయముగా ఉండును. కాబట్టి మీరు అన్యాయపు సిరి విషయములో నమ్మకముగా ఉండకపోతే, సత్యమైన సంపదను ఎవరు మీకు అప్పగింతురు? మరియు మీరు ఇతరుల విషయములో నమ్మకముగా ఉండకపోతే, మీ సొంతమైనదానిని ఎవరు మీకిత్తురు?

ఏ సేవకుడును ఇద్దరు యజమానులను సేవింపలేడు. వాడు ఒకనిని ద్వేషించి ఒకనిని ప్రేమించును, లేదా ఒకనిని అనుసరించి ఒకనిని తృణీకరించును. మీరు దేవునికిని సిరికిని (ధనమునకును) దాసులుగా ఉండలేరు."

దేవుని వస్తువులను తమ సొంతమైనవిగా భావించడం అన్యాయపు ఆలోచన. అయితే మనుషులందరి హృదయాలు సహజంగానే ఈ స్థితిలోనే ఉంటాయి. అందుకే ప్రభువు ఈ లోకపు సంపదను "అన్యాయపు సిరి" అని పిలిచారు.

మనిషికి ఉన్నదంతా మొదటి నుండి అతని సొంతం కాదు. జీవము దేవునిది, సంపద దేవునిది, సమయము మరియు తలాంతులు కూడా దేవునివే. కాబట్టి మనిషి దేవుని వస్తువులను చూసుకొనే గృహనిర్వాహకుడు మాత్రమే.

ఇతరుల (దేవుని) విషయములో నమ్మకముగా ఉండువానికి దేవుడు సత్యమైన సంపదను అప్పగిస్తానని ప్రభువు చెప్పారు. దేవుని విషయాలలో నమ్మకముగా ఉండేవారికి దేవుడు నిజమైన స్వాస్థ్యమైన పరలోక రాజ్యాన్ని ఇస్తాడు.

ఒక సేవకుడు ఇద్దరు యజమానులను సేవింపలేనట్లే, ఒక క్రైస్తవుడు దేవుడిని, ధనాన్ని కలిపి సేవింపలేడు. ధనాన్ని ప్రేమిస్తే దేవుడిని కోల్పోతారు; దేవుడిని ప్రేమిస్తే ధనాన్ని దేవుని చిత్తప్రకారం వాడుకుంటారు.

కాబట్టి, మనం సంపదను మన స్వార్థం కోసం, లోక భోగాల కోసం వాడకుండా, దేవుని రాజ్యం కోసం, ఆయన నీతి కోసం వాడాలి. అలాగే పొరుగువారిని సేవించడానికి, క్షమించడానికి, ఇవ్వడానికి, సమాధానాన్ని స్థాపించడానికి వాడాలి.

అన్యాయపు సిరితో స్నేహితులను సంపాదించుకొనుడి అని ప్రభువు చెప్పినదాని ఉద్దేశ్యం ఇదే. లోక సంపద కొద్దిసేపట్లో అంతమైపోతుంది, కానీ ఆ సంపదను దేవుని చిత్తప్రకారం వాడినందువల్ల కలిగే ఫలము నిత్యమైన నివాసములలో శాశ్వతంగా ఉంటుంది.

---

### 5. Tamil (தமிழ்)

லூக்கா 16:1-8

பின்பு அவர் தம்முடைய சீஷர்களை நோக்கி: “ஐசுவரியமுள்ள ஒரு மனுஷனுக்கு ஒரு உத்தியோகஸ்தன் இருந்தான்; அவன் தன் எஜமானுடைய ஆஸ்திகளை அழித்துப்போடுகிறதாக எஜமானுக்கு அவதூறுவந்தது. அப்பொழுது எஜமான் அவனை வரவழைத்து: ‘உன்னைக்குறித்து நான் இப்படி அரியலாமா? உன் உத்தியோகக்கணக்கை ஒப்புவி, இனி நீ உத்தியோகஸ்தனாயிருக்கக்கூடாது’ என்றான். அப்பொழுது அந்த உத்தியோகஸ்தன் தன் உள்ளத்திலே: ‘என் எஜமான் என்னை உத்தியோகத்திலிருந்து தள்ளிப்போடுகிறாரே, நான் என்ன செய்வேன்? மண்வெட்ட எனக்குப் பெலனில்லை, இரக்க வெட்கப்படுகிறேன். என்னை உத்தியோகத்திலிருந்து தள்ளிப்போடும்போது, என்னைத்தங்கள் வீடுகளில் ஏற்றுக்கொள்ளுவாரை உண்டாக்கிக்கொள்ள என்ன செய்யவேண்டும் என்று எனக்குத் தெரியும்’ என்று எண்ணி, தன் எஜமானிடத்தில் கடன்பட்டவர்களை ஒவ்வொருவனாக வரவழைத்து, முதலாவது வந்தவனை நோக்கி: ‘என் எஜமானிடத்தில் நீ எவ்வளவு கடன்பட்டிருக்கிறாய்?’ என்றான். அவன்: ‘நூறுகுடம் எண்ணெய்’ என்றான். அப்பொழுது அவன்: ‘உன் சீட்டை வாங்கி, சீக்கிரமாய் உட்கார்ந்து, ஐம்பது என்று எழுது’ என்றான். பின்பு அவன் வேறொருவனை நோக்கி: ‘நீ எவ்வளவு கடன்பட்டிருக்கிறாய்?’ என்றான். அவன்: ‘நூறு கலம் கோதுமை’ என்றான். அப்பொழுது அவன்: ‘உன் சீட்டை வாங்கி, எண்பது என்று எழுது’ என்றான். அநீதியுள்ள அந்த உத்தியோகஸ்தன் விவேகமாய் 행செய்தபடியினால் எஜமான் அவனை மெச்சிக்கொண்டான்; இவ்வுலகத்தின் பிள்ளைகள் தங்கள் சந்ததியில் ஒளியின் பிள்ளைகளைப்பார்க்கிலும் அதிக விவேகமுள்ளவர்களாயிருக்கிறார்கள்.”

*

உத்தியோகஸ்தன் எஜமானுடைய ஆஸ்திகளை அழித்துப்போட்டான் என்பது, கிறிஸ்தவர்கள் தேவன் தங்களுக்கு ஒப்படைத்த ஜீவனையும் ஐசுவரியத்தையும் தங்கள் சொந்த பெருமைக்காகவும் உலக இன்பங்களுக்காகவும் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதாகும்.

எஜமான் உத்தியோகஸ்தனின் பதவியை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவது, தேவன் மனிதனுடைய ஜீவனை எடுத்துக்கொள்வதைக் குறிக்கிறது. மனிதனுக்கு இன்னும் சாதாரண ஆயுட்காலம் இருப்பது போலத் தோன்றினாலும், திடீரென நோய் அல்லது விபத்து ஏற்பட்டு மரணம் நெருங்கி வரலாம். இது கர்த்தர் அந்த மனிதனுக்கு ஜீவனின் முடிவு நெருங்கிவிட்டது என்று எச்சரிப்பதும், மரணத்திற்குப் பிந்தைய உலகிற்கு ஆயத்தமாகச் சொல்வதுமாகும்.

தேவன் உலகத்தையும் மனிதனையும் படைத்ததன் நோக்கம் தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் நிறைவேற்றுவதற்கே ஆகும். ஆனால் பல மனிதர்கள் தேவனிடமிருந்து பெற்ற ஜீவனையும் ஆஸ்தியையும் தவறாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள். அப்படிப்பட்டவர்கள் தேவனுடைய நோக்கத்திற்கு எதிராக வாழ்வதால், அவர்கள் இனி இவ்வுலகில் வாழ்வதற்கு தகுதியற்றவர்களாகிறார்கள். கனிகொடாத திராட்சைக் கொடி வெட்டப்பட்டுப்போவது போல, தேவனுடைய சித்தத்திற்கு விரோதமாகக் கனியின்றி வாழ்கிறவர்கள் கைவிடப்படுவார்கள்.

ஆனால் அந்த அநீதியுள்ள உத்தியோகஸ்தன் தாமதமாகவாவது தன் சூழ்நிலையை உணர்ந்துகொண்டான். தனக்கு ஒப்படைக்கப்பட்டவை என்றென்றைக்கும் தன் சொந்தமல்ல என்பதை அவன் அறிந்துகொண்டான். அதுபோலவே, மனிதனும் தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஜீவனும் ஆஸ்தியும் தன் சொந்தமல்ல, அது தேவனுடையது என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

இதுவரை கஞ்சத்தனமாக வாழ்ந்திருந்தால், இனிமேல் பிறருக்குக் கொடுக்கும் வாழ்க்கையாக மாற வேண்டும். தன் சொந்த நலனை மட்டுமே வெறியோடு தேடும் வாழ்க்கையை கைவிட்டு, பிறரோடு சமாதானமாக இருக்க தன் சொந்த காரியங்களை விட்டுக்கொடுக்கும் மனிதனாக மாற வேண்டும்.

இதை உணர்ந்து மனம் திரும்புகிற மனிதனைக் கர்த்தர் மெச்சிக்கொள்கிறார். மேலும் அந்த மனிதன் இவ்வுலகை விட்டுப் பிரியும்போது, கர்த்தர் அவனைப் பரலோகத்திற்கு வழிநடத்துகிறார்.

லூக்கா 16:9-13

"நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், அநீதியான உலக ஐசுவரியத்தால் உங்களுக்குச் சிநேகிதரைச் சம்பாதித்துக்கொள்ளுங்கள்; அது இல்லாதபோது அவர்கள் உங்களை நித்தியமான வாசஸ்தலங்களிலே ஏற்றுக்கொள்வார்கள். மிகச் சிறிய காரியத்தில் உண்மையுள்ளவன் அதிக காரியத்திலும் உண்மையுள்ளவனாயிருக்கிறான், மிகச் சிறிய காரியத்தில் அநீதியுள்ளவன் அதிக காரியத்திலும் அநீதியுள்ளவனாயிருக்கிறான். நீங்கள் அநீதியான ஐசுவரியத்தில் உண்மையாயிராவிட்டால், யார் உங்களை நம்பி நிஜமான ஐசுவரியத்தை ஒப்படைப்பார்கள்? நீங்கள் பிறருடைய காரியத்தில் உண்மையாயிராவிட்டால், உங்களுடையதாயிருக்கும் காரியத்தை யார் உங்களுக்குக் கொடுப்பார்கள்?

எந்த வேலைக்காரனும் இரண்டு எஜமான்களுக்கு ஊழியஞ்செய்யமாட்டான்; ஒருவனைப் பகைத்து மற்றவனை நேசிப்பான், அல்லது ஒருவனைச் சார்ந்துக்கொண்டு மற்றவனை அசட்டைபண்ணுவான். நீங்கள் தேவனுக்கும் உலக ஐசுவரியத்திற்கும் ஊழியஞ்செய்ய முடியாது."

தேவனுடைய காரியங்களைத் தன் சொந்தமாகக் கருதுவது அநீதியான எண்ணமாகும். ஆனால் எல்லா மனிதர்களின் இருதயமும் இயல்பாகவே இந்த நிலையிலேயே இருக்கிறது. அதனால்தான் கர்த்தர் இவ்வுலகின் ஐசுவரியத்தை "அநீதியான ஐசுவரியம்" என்று குறிப்பிட்டார்.

மனிதனிடமுள்ள அனைத்தும் ஆரம்பத்திலிருந்தே அவனுடைய சொந்தமல்ல. ஜீவனும் தேவனுடையது, ஐசுவரியமும் தேவனுடையது, நேரமும் திறமைகளும் தேவனுடையதே ஆகும். எனவே மனிதன் தேவனுடைய காரியங்களைப் பராமரிக்கும் ஒரு உத்தியோகஸ்தன் மட்டுமே.

பிறருடைய (தேவனுடைய) காரியத்தில் உண்மையுள்ளவனுக்குத் தேவன் நிஜமான காரியங்களை ஒப்படைப்பார் என்று கர்த்தர் சொன்னார். தேவனுடைய காரியங்களில் உண்மையுள்ளவர்களுக்குத் தேவன் உண்மையான சுதந்தரமாகிய பரலோக ராஜ்யத்தைக் கொடுக்கிறார்.

ஒரு வேலைக்காரன் இரண்டு எஜமான்களுக்கு ஊழியஞ்செய்ய முடியாதது போல, ஒரு கிறிஸ்தவனும் தேவனையும் ஐசுவரியத்தையும் ஒன்றாகச் சேவிக்க முடியாது. நீங்கள் ஐசுவரியத்தை நேசித்தால் தேவனை இழப்பீர்கள்; தேவனை நேசித்தால் ஐசுவரியத்தைத் தேவனுடைய சித்தத்தின்படி பயன்படுத்துவீர்கள்.

எனவே, நாம் ஐசுவரியத்தை நம்முடைய சொந்த பேராசைக்காகவும் உலக இன்பத்திற்காகவும் பயன்படுத்தாமல், தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்காகவும் அவருடைய நீதிக்காகவும் பயன்படுத்த வேண்டும். மேலும் பிறருக்கு ஊழியம் செய்யவும், மன்னிக்கவும், கொடுக்கவும், சமாதானத்தை உண்டாக்கவுமே அதைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

அநீதியான ஐசுவரியத்தால் சிநேகிதரைச் சம்பாதித்துக்கொள்ளுங்கள் என்று கர்த்தர் சொன்னதன் நோக்கம் இதுவே. உலக ஐசுவரியம் சிறிது காலத்தில் அழிந்துவிடும், ஆனால் அந்த ஐசுவரியத்தைத் தேவனுடைய சித்தத்தின்படி பயன்படுத்திய கனி நித்திய வாசஸ்தலங்களில் என்றென்றும் பலன் தரும்.

---

### 6. Tagalog (타갈로그어)

Lucas 16:1-8

Sinabi rin ni Jesus sa kaniyang mga alagad: “May isang mayaman na may isang tagapangasiwa, at may nagsumbong sa kaniya na nilulustay nito ang kaniyang mga ari-arian. Kaya tinawag niya ito at tinanong, ‘Ano ito na naririnig ko tungkol sa iyo? Magbigay-sulit ka sa iyong pinangasiwaan, dahil hindi ka na maaaring maging tagapangasiwa pa.’ Sinabi ng tagapangasiwa sa kaniyang sarili, ‘Ano ang gagawin ko ngayon? Inaalis na ng aking panginoon ang aking trabaho. Wala akong lakas upang maghukay ng lupa, at nahihiya naman akong magpalimos— Alam ko na ang aking gagawin upang kapag naalis na ako sa pangangasiwa, ay tanggapin ako ng mga tao sa kanilang mga bahay.’ Kaya tinawag niya ang bawat isa sa mga may utang sa kaniyang panginoon. Tinanong niya ang una, ‘Magkano ang utang mo sa aking panginoon?’ Sumagot ito, ‘Isandaang tapayang langis ng olibo.’ Sinabi ng tagapangasiwa sa kaniya, ‘Kunin mo ang iyong kasulatan, maupo ka agad, at isulat mo ang limampu.’ Pagkatapos ay tinanong niya ang isa pa, ‘At ikaw, magkano ang utang mo?’ Sumagot ito, ‘Isandaang kabang trigo.’ Sinabi niya rito, ‘Kunin mo ang iyong kasulatan at isulat mo ang walumpu.’ Pinuri ng panginoon ang tusong tagapangasiwa dahil siya ay kumilos nang may katalinuhan. Sapagkat ang mga anak ng sanlibutang ito ay mas matatalino sa pakikitungo sa kanilang sariling henerasyon kaysa sa mga anak ng liwanag.”

*

Ang pahayag na nilulustay ng tagapangasiwa ang mga ari-arian ng kaniyang panginoon ay nangangahulugang ginagamit ng mga Kristiyano ang buhay at kayamanan na ipinagkatiwala sa kanila ng Diyos para sa kanilang sariling pagmamalaki at sekular na kaligayahan.

Ang pagwawakas ng panginoon sa tungkulin ng tagapangasiwa ay sumisimbolo sa pagbawi ng Diyos sa buhay ng tao. Kahit na tila may natitira pang normal na haba ng buhay ang isang tao, may mga pagkakataon na ang biglaang pagkakasakit o aksidente ay naglalapit sa kamatayan. Ito ay isang babala mula sa Panginoon na ang katapusan ng buhay ay malapit na, at nag-uutos sa kanila na maghanda para sa mundo pagkatapos ng kamatayan.

Ang layunin kung bakit nilikha ng Diyos ang mundo at ang mga tao ay upang matupad ang kaharian ng Diyos at ang Kaniyang katuwiran. Gayunpaman, maraming tao ang nag-aaksaya sa buhay at kayamanan na natanggap nila mula sa Diyos. Ang mga ganitong tao ay wala nang halaga upang manatili sa mundo dahil nabubuhay sila nang taliwas sa layunin ng Diyos. Kung paanong ang sanga ng ubas na walang bunga ay pinuputol, ang mga sumusuway sa kalooban ng Diyos at nabubuhay nang walang bunga ay itatakwil.

Ngunit natanto ng hindi matuwid na tagapangasiwa ang kaniyang sitwasyon kahit na huli na. Alam niya na ang ipinagkatiwala sa kaniya ay hindi sa kaniya magpakailanman. Sa katulad na paraan, dapat kilalanin ng tao na ang buhay at ari-arian na ibinigay sa kanila ay hindi sa kanila, kundi sa Diyos.

Kung nabuhay ka nang maramot hanggang ngayon, ang iyong buhay ay dapat magbago tungo sa pagbibigay sa iba. Dapat mong iwanan ang buhay na sakim na naghahanap lamang ng sariling pakinabang, at magbago upang maging isang tao na nagpaparaya ng sariling pag-aari upang makipagkasundo sa iba.

Pinupuri ng Panginoon ang mga nakakaunawa nito at nagbabalik-loob. At kapag ang taong iyon ay umalis na sa mundong ito, gagabayan sila ng Panginoon patungo sa langit.

Lucas 16:9-13

"At sinasabi ko sa inyo, gamitin ninyo ang kayamanan ng mundong ito upang makipagkaibigan, upang kung ito ay maubos na, tanggapin kayo sa mga walang hanggang tahanan. Ang tapat sa napakatitingit na bagay ay tapat din sa maraming bagay, at ang hindi matapat sa napakatitingit na bagay ay hindi rin matapat sa maraming bagay. Kaya kung hindi kayo naging tapat sa paghawak ng kayamanan ng mundo, sino ang magtitiwala sa inyo ng tunay na kayamanan? At kung hindi kayo naging tapat sa pag-aari ng iba, sino ang magbibigay sa inyo ng sarili ninyong pag-aari?

Walang alipin ang maaaring maglingkod sa dalawang panginoon. Sapagkat alinman sa kapopootan niya ang isa at iibigin ang isa pa, o magiging tapat siya sa isa at hahamakin ang isa pa. Hindi kayo makapaglilingkod sa Diyos at sa kayamanan."

Ang pag-turing sa mga bagay ng Diyos bilang sariling pag-aari ay isang hindi matuwid na kaisipan. Gayunpaman, ang puso ng lahat ng tao ay likas na nananatili sa antas na ito. Kaya naman tinawag ng Panginoon ang kayamanan ng mundong ito na "hindi matuwid na kayamanan."

Ang lahat ng mayroon ang isang tao ay hindi sa kanila sa simula pa lang. Ang buhay ay sa Diyos, ang kayamanan ay sa Diyos, at ang oras at talento ay sa Diyos din. Samakatuwid, ang tao ay mga tagapangasiwa lamang na pinagkatiwalaan ng mga bagay ng Diyos.

Sinabi ng Panginoon na ipagkakatiwala Niya ang mga tunay na bagay sa mga tapat sa pag-aari ng iba. Dito, ang "sa iba" ay nangangahulugang sa Diyos. Sa mga tapat sa mga bagay ng Diyos, ibinibigay ng Diyos ang tunay na pag-aari, na walang iba kundi ang kaharian ng langit.

Kung paanong ang isang alipin ay hindi makapaglilingkod sa dalawang panginoon, ang isang Kristiyano ay hindi rin makapaglilingkod sa Diyos at sa kayamanan nang sabay. Kung mamahalin mo ang kayamanan, mawawala sa iyo ang Diyos; kung mamahalin mo ang Diyos, gagamitin mo ang kayamanan ayon sa kalooban ng Diyos.

Kaya naman, hindi natin dapat gamitin ang kayamanan para sa sarili nating kasakiman at sekular na kaligayahan, kundi para sa kaharian ng Diyos at sa Kaniyang katuwiran. Dapat din natin itong gamitin upang maglingkod, magpatawad, magbigay, at makipagkasundo sa ating kapuwa.

Ito ang kalooban ng Panginoon sa paggawa ng kaibigan gamit ang hindi matuwid na kayamanan. Ang kayamanan ng mundo ay mawawala pagkaraan ng maikling panahon, ngunit ang bunga ng paggamit ng kayamanang iyon ayon sa kalooban ng Diyos ay gagantimpalaan sa mga walang hanggang tahanan.

---

### 7. Swahili (스와힐리어)

Luka 16:1-8

Yesu aliwaambia wanafunzi wake: “Alikuwapo mtu mmoja tajiri ambaye alikuwa na msimamizi wa mali zake. Huyu msimamizi alishtakiwa kwake kwamba alikuwa akitapanya mali zake. Ndipo akamwita akamwambia, ‘Ni nini mambo haya ninayosikia juu yako? Toa hesabu ya usimamizi wako, kwa kuwa huwezi kuwa msimamizi tena.’ Yule msimamizi akasema moyoni mwake, ‘Nifanye nini sasa? Bwana wangu ananiondoa katika kazi ya usimamizi. Kulima sina nguvu, na kuombaomba naona aibu. Najua la kufanya ili nitakapoondolewa kwenye usimamizi huu, watu wanakaribishe nyumbani mwao.’ Hivyo akawaita wadai wote wa bwana wake mmoja mmoja. Akamwuliza wa kwanza, ‘Unamdaiwa bwana wangu kiasi gani?’ Akajibu, ‘Ndoo mia za mafuta ya mizeituni.’ Msimamizi akamwambia, ‘Chukua hati yako ya deni, keti upesi uandike hamsini.’ Kisha akamwuliza wa pili, ‘Na wewe unadaiwa kiasi gani?’ Akajibu, ‘Mifuko mia ya ngano.’ Akamwambia, ‘Chukua hati yako uandike themanini.’ Yule bwana akamsifu yule msimamizi dhalimu kwa sababu alikuwa ametenda kwa akili. Kwa maana watu wa ulimwengu huu wana akili nyingi katika mambo ya kizazi chao kuliko walio wa nuru.”

*

Kauli kwamba msimamizi alitapanya mali ya bwana wake ina maana kwamba Wakristo wanatumia uzima na utajiri waliokabidhiwa na Mungu kwa ajili ya kiburi chao wenyewe na anasa za dunia.

Bwana kumwondolewa msimamizi katika wajibu wake inaashiria Mungu kuuondoa uzima wa mwanadamu. Hata kama mwanadamu anaonekana bado ana umri wa kawaida wa kuishi, kuna nyakati ambapo ugonjwa wa ghafla au ajali huleta kifo karibu. Hili ni onyo kutoka kwa Bwana kwamba mwisho wa maisha umekaribia, likiwataka kujiandaa kwa ajili ya ulimwengu wa baada ya kifo.

Kusudi ambalo Mungu aliumba ulimwengu na wanadamu ni kutimiza ufalme wa Mungu na haki yake. Hata hivyo, watu wengi wanautumia vibaya uzima na mali walizopokea kutoka kwa Mungu. Watu kama hao hawana thamani tena ya kuwepo duniani kwa sababu wanaishi kinyume na kusudi la Mungu. Kama vile tawi la mzabibu lisilozaa matunda linavyokatwa, wale wanaokaidi mapenzi ya Mungu na kuishi bila matunda watatupwa.

Lakini yule msimamizi dhalimu alitambua hali yake hata kama ilikuwa umechelewa. Alijua kwamba kile alichokabidhiwa hakikuwa chake milele. Vivyo hivyo, mwanadamu lazima akiri kwamba uzima na mali alizopewa si vyake, bali ni vya Mungu.

Ikiwa umeishi kwa ubakhili mpaka sasa, maisha yako lazima yabadilike na kuwa ya kuwagawia wengine. Lazima uache maisha ya kujitafutia faida yako mwenyewe kwa ulafi na ubadilike kuwa mtu anayeachilia vilivyo vyako ili kuwa na amani na wengine.

Bwana anawasifu wale wanaotambua hili na kugeuka. Na mtu huyo anapoondoka duniani, Bwana anamwongoza kwenda mbinguni.

Luka 16:9-13

"Nami nawaambia, jifanyieni rafiki kwa mali ya dhuluma, ili itakapokwisha, wawakaribishe katika makao ya milele. Aliye mwaminifu katika lililo dogo sana ni mwaminifu katika lililo kubwa pia, na aliye dhalimu katika lililo dogo sana ni dhalimu katika lililo kubwa pia. Basi, kama ninyi hamkuwa waaminifu katika mali ya dhuluma, ni nani atakayewakabidhi mali ya kweli? Na kama hamkuwa waaminifu katika mali ya mtu mwingine, ni nani atakayewapa iliyo yenu wenyewe?

Hakuna mtumishi awezaye kuwatumikia mabwana wawili. Kwa maana ama atamchukia huyu na kumpenda yule, au atashikamana na huyu na kumdharau yule. Hamwezi kumtumikia Mungu na Mali."

Kuzichukulia mali za Mungu kama mali yako mwenyewe ni fikra dhalimu. Hata hivyo, mioyo ya watu wote hapo awali inabaki katika kiwango hiki. Ndiyo maana Bwana aliuita utajiri wa ulimwengu huu kuwa "mali ya dhuluma."

Kila kitu alicho nacho mtu si chake tangu mwanzo. Uzima ni wa Mungu, utajiri ni wa Mungu, na wakati na vipaji pia ni vya Mungu. Kwa hiyo, wanadamu ni wasimamizi tu waliokabidhiwa mali za Mungu.

Bwana alisema kwamba atawakabidhi mambo ya kweli wale walio waaminifu katika mali ya mtu mwingine. Hapa, "mali ya mtu mwingine" ina maana ya Mungu. Kwa wale walio waaminifu kwa mali za Mungu, Mungu anawapa milki ya kweli, ambayo ni ufalme wa mbinguni.

Kama vile mtumishi asivyoweza kuwatumikia mabwana wawili, Mkristo hawezi kumtumikia Mungu na utajiri kwa pamoja. Ukipenda utajiri, unampoteza Mungu; ukimpenda Mungu, unautumia utajiri kulingana na mapenzi ya Mungu.

Kwa hiyo, hatupaswi kutumia utajiri kwa ajili ya tamaa zetu wenyewe na anasa za dunia, bali kwa ajili ya ufalme wa Mungu na haki yake. Ni lazima pia tuutumie kuwatumikia, kuwasamehe, kuwagawia, na kuleta amani na majirani zetu.

Haya ndiyo mapenzi ya Bwana ya kufanya rafiki kwa mali ya dhuluma. Utajiri wa dunia hutoweka baada ya muda mfupi, lakini tunda la kuutumia utajiri huo kulingana na mapenzi ya Mungu litathawabishwa katika makao ya milele.

---

### 8. Spanish (스페인어)

Lucas 16:1-8

Jesús dijo también a sus discípulos: “Había un hombre rico que tenía un administrador, y este fue acusado ante él de malgastar sus bienes. Así que lo llamó y le dijo: ‘¿Qué es esto que oigo de ti? Rinde cuentas de tu administración, porque ya no puedes seguir siendo el administrador’. El administrador se dijo a sí mismo: ‘¿Qué haré ahora? Mi amo me quita el trabajo. No tengo fuerzas para cavar, y me da vergüenza mendigar. Ya sé lo que haré para que, cuando me echen de la administración, la gente me reciba en sus casas’. Así que llamó a cada uno de los deudores de su amo. Al primero le preguntó: ‘¿Cuánto le debes a mi amo?’. Él respondió: ‘Cien barriles de aceite de oliva’. El administrador le dijo: ‘Toma tu cuenta, siéntate rápido y escribe cincuenta’. Luego preguntó a otro: ‘Y tú, ¿cuánto debes?’. Él respondió: ‘Cien cargas de trigo’. Le dijo: ‘Toma tu cuenta y escribe ochenta’. El amo elogió al administrador deshonesto por haber actuado con astucia. Porque los hijos de este mundo son más astutos en el trato con sus semejantes que los hijos de la luz”.

*

La afirmación de que el administrador malgastó los bienes de su amo significa que los cristianos están utilizando la vida y las riquezas que Dios les ha confiado para su propio orgullo y placeres mundanos.

El hecho de que el amo ponga fin a las funciones del administrador significa que Dios quita la vida de una persona. Aunque parezca que a alguien le queda una esperanza de vida normal, hay momentos en que una enfermedad repentina o un accidente acercan la muerte. Esta es una advertencia del Señor de que el fin de la vida está cerca, indicándole que se prepare para el mundo después de la muerte.

El propósito por el cual Dios creó el mundo y a los seres humanos es cumplir el reino de Dios y su justicia. Sin embargo, muchas personas hacen un mal uso de la vida y los bienes que recibieron de Dios. Esas personas ya no tienen valor para existir en el mundo porque viven en contra del propósito de Dios. Así como se corta la rama de la vid que no da fruto, serán abandonados quienes desobedezcan la voluntad de Dios y vivan sin dar fruto.

Sin embargo, el administrador injusto se dio cuenta de su situación, aunque fuera tarde. Sabía que lo que se le había confiado no era suyo para siempre. De la misma manera, los seres humanos deben reconocer que la vida y los bienes que se les han dado no son suyos, sino de Dios.

Si hasta ahora has vivido con tacañería, tu vida debe cambiar a una de entrega a los demás. Debes abandonar una vida de buscar ferozmente solo tu propio beneficio y transformarte en una persona que cede lo suyo para estar en paz con los demás.

El Señor alaba a quienes se dan cuenta de esto y se convierten. Y cuando esa persona deja este mundo, el Señor la guía al cielo.

Lucas 16:9-13

"Y yo os digo: Ganad amigos por medio de las riquezas injustas, para que cuando estas falten, os reciban en las moradas eternas. El que es fiel en lo muy poco, también en lo más es fiel; y el que en lo muy poco es injusto, también en lo más es injusto. Pues si en las riquezas injustas no fuisteis fieles, ¿quién os confiará lo verdadero? Y si en lo ajeno no fuisteis fieles, ¿quién os dará lo que es vuestro?

Ningún siervo puede servir a dos señores; porque o aborrecerá al uno y amará al otro, o estimará al uno y menospreciará al otro. No podéis servir a Dios y a las riquezas".

Considerar las cosas de Dios como propias es un pensamiento injusto. Sin embargo, los corazones de todas las personas permanecen originalmente en este nivel. Por eso el Señor se refirió a las riquezas de este mundo como "riquezas injustas".

Todo lo que una persona tiene no es suyo desde el principio. La vida pertenece a Dios, las riquezas pertenecen a Dios, y el tiempo y el talento también pertenecen a Dios. Por lo tanto, los seres humanos son simplemente administradores a quienes se les han confiado las cosas de Dios.

El Señor dijo que confiaría las cosas verdaderas a quienes son fieles con lo que pertenece a otro. Aquí, "lo de otro" significa lo de Dios. A quienes son fieles con las cosas de Dios, Dios les da la verdadera posesión, que es el reino de los cielos.

Así como un siervo no puede servir a dos señores, un cristiano no puede servir a Dios y a las riquezas al mismo tiempo. Si amas las riquezas, pierdes a Dios; si amas a Dios, usas las riquezas de acuerdo con la voluntad de Dios.

Por lo tanto, no debemos usar las riquezas para nuestra propia codicia y placeres mundanos, sino para el reino de Dios y su justicia. También debemos usarlas para servir, perdonar, dar y lograr la armonía con nuestros prójimos.

Esta es la voluntad del Señor al decir que ganemos amigos con las riquezas injustas. Las riquezas del mundo desaparecen después de un corto tiempo, pero el fruto de usar esas riquezas de acuerdo con la voluntad de Dios será recompensado en las moradas eternas.

---

### 9. Japanese (일본어)

ルカによる福音書 16:1-8

イエスは弟子たちにも言われた。「ある金持ちに一人の管理人がいたが、この男が主人の財産を無駄遣いしているという噂が主人の耳に入った。そこで、主人は彼を呼んで言った。『お前について聞いていることは、いったいどういうことか。管理の会計報告を出しなさい。もう管理を続けさせるわけにはいかない。』管理人は心の中で言った。『主人が私から管理の職を取り上げようとしているが、どうしようか。土を掘る力はないし、物乞いをするのは恥ずかしい。どうすべきか分かった。こうしておけば、職を追われた後、人々が私を自分の家に迎えてくれるだろう。』そこで、彼は主人の借金持ちを一人ずつ呼び、最初の人に言った。『私の主人にいくら借りがありますか。』『油百樽（約三千リットル）です』と答えた。管理人は言った。『ここにあなたの証書がある。早く座って五十と書き直しなさい。』次に、もう一人に言った。『あなたはいくら借りがありますか。』『小麦百石です』と答えた。管理人は言った。『ここにあなたの証書がある。八十と書きなさい。』主人は、この不正な管理人が賢く振る舞ったことを褒めた。この世の子らは、その世代の扱いにおいて、光の子らよりも賢いからである。」

*

管理人が主人の財産を無駄遣いしたという御言葉は、クリスチャンが神から委ねられた命と財産を、自己の誇りや世の楽しみのために使用していることを意味します。

主人が管理人の職を終わらせることは、神が人の命を回収されることを意味します。人間にまだ正常な寿命が残っているように見えても、突然病気になったり事故に遭ったりして死が近づくことがあります。これは主がその人に命の終わりが近いことを警告されているのであり、死後の世界を準備しなさいという意味です。

神が世界と人間を創造された目的は、神の国と神の義を成し遂げるためです。しかし、多くの人々が神から与えられた命と財産を誤って使用しています。このような人々は、神の目的と反対に生きているため、これ以上この世に存在する価値がありません。実を結ばないぶどうの枝が切り落とされるように、神の御心に背いて実を結ばずに生きる者は捨てられることになります。

しかし、不正な管理人は遅まきながらも自分の状況を悟りました。彼は、自分に委ねられたものが永遠に自分のものではないという事実を知ったのです。このように、人間も自分に与えられた命と財産が自分のものではなく、神のものであることを認めなければなりません。

これまで物惜しみして生きてきたなら、これからは他人に施す生き方へと変わらなければなりません。必死になって自分の利益だけを貪っていた生き方を捨て、他者と和解するために自分のものを譲歩できる人へと変わらなければなりません。

このように悟って立ち返る人を、主は褒められます。そして、その人が世を去るとき、主はその人を天国へと導いてくださいます。

ルカによる福音書 16:9-13

「わたしはあなたがたに言うが、不正の富で友達を作りなさい。そうすれば、富がなくなるとき、彼らがあなたがたを永遠の住まいに迎えてくれる。ごく小さな事に忠実な者は、大きな事にも忠実であり、ごく小さな事に不義な者は、大きな事にも不義である。だから、あなたがたが不正の富に忠実でなかったなら、だれが本物の富を任せるだろうか。また、あなたがたが他人のものに忠実でなかったなら、だれがあなたがたのものを与えてくれるだろうか。

どんな従僕も二人の主人に仕えることはできない。一方を憎んで他方を愛するか、一方を重んじて他方を軽んじるかのどちらかである。あなたがたは、神と富とに同時に仕えることはできない。」

神のものを自分のものとみなすことが不正な考えです。しかし、すべての人の心が本来このようなレベルにとどまっています。だからこそ、主はこの世の財産を「不正の富」と表現されたのです。

人が持っているすべてのものは、最初から自分のものではありません。命も神のものであり、財産も神のものであり、時間や才能も神のものです。したがって、人間は神のものを任された管理人にすぎません。

主は、他人のものに忠実な者に本物のものを任せると言われました。ここで他人のものとは、神のものを意味します。神のものに忠実な者に、神は本当の所有、すなわち天国を与えてくださるのです。

従僕が二人の主人に仕えることができないように、クリスチャンも神と富を共に仕えることはできません。富を愛すれば神を失い、神を愛すれば富を神の御心の通りに使用するようになります。

したがって、私たちは財産を自分の欲や世の楽しみのために使うのではなく、神の国と神の義のために使用しなければなりません。また、隣人に仕え、許し、施し、和解を成し遂げるために使用しなければなりません。

これが、不正の富で友達を作りなさいという主の御心です。世の富はしばらくすると消えてしまいますが、その富を神の御心の通りに使用した実は、永遠の住まいにおいて報いを受けることになります。

---

### 10. Chinese (중국어)

路加福音 16:1-8

耶稣又对门徒说：“有一个财主，他有一个管家，有人向他告发这人浪费主人的财物。主人就把他叫来，对他说：‘我听见关于你的事，是怎么回事？把你管理家务的账目交代清楚，因为你不能再作管家了。’那管家心里说：‘主人要免去我管家的职务，我该做什么呢？锄地呢，没有力气；讨饭呢，怕羞。我知道该怎么做了，好叫人们在自我被解雇之后，接我到他们家里去。’于是，他把欠他主人债的人，一个一个地叫了来。对第一个说：‘你欠我主人多少？’他说：‘一百篓橄榄油。’管家对他说：‘拿你的账单，快坐下写五十。’又对另一个说：‘你欠多少？’他说：‘一百石麦子。’管家对他说：‘拿你的账单写八十。’主人就夸奖这不义的管家做事聪明。因为今世之子在应付自己的世代上，比光明之子更加聪明。”

*

管家浪费主人财物的说法，意味着基督徒正将神所托付的生命和财富，用于自己的骄傲和世俗的享乐。

主人终止管家的职务，预示着神要收回人的生命。虽然一个人看起来似乎还有正常的寿命，但有时突然生病或遇到事故，死亡就会逼近。这是主在警告那个人生命的终点近了，意思是让他预备死后的世界。

神创造世界和人类的目的，是为了成就神的国和神的义。然而，许多人错误地使用了从神那里接受的生命和财产。这样的人活着不再有存在于世的价值，因为他们的生活与神的目的背道而驰。正如不结果子的葡萄树枝子被剪掉一样，那些违背神的旨意、活着没有果子的人将会被抛弃。

然而，这个不义的管家虽然醒悟得晚，但还是看清了自己的处境。他知道托付给他的东西永远不属于他。同样，人类也必须承认，赐予他们的生命和财产不属于自己，而是属于神的。

如果直到现在你还过着吝啬的生活，那么从现在起，你的生活必须转变为向他人施予的生活。必须放弃那种只顾自己利益的自私生活，转变为一个为了与他人和睦而愿意让出自己东西的人。

主称赞这样醒悟并回转的人。当那个人离开世界时，主会引导他进入天国。

路加福音 16:9-13

“我告诉你们：要借着那不义的钱财结交朋友，到了钱财用尽的时候，他们可以接你们到永远的住处去。在极小的事上忠心的，在大事上也忠心；在极小的事上不义的，在大事上也不义。你们若是在不义的钱财上不忠心，谁还把真实的钱财托付你们呢？你们若是在别人的东西上不忠心，谁还把你们自己的东西给你们呢？

一个仆人不能事奉两个主人。他不是恶这个爱那个，就是重这个轻那个。你们不能又事奉神，又事奉钱财。”

将神的东西视为自己的，这是一种不义的想法。然而，所有人的心原本都停留在这个层面上。因此，主将这世上的财富形容为“不义的钱财”。

人所拥有的一切，从一开始就不是自己的。生命是神的，财富是神的，时间和才能也是神的。因此，人只是受托管理神之物的管家。

主说，祂要把真实的东西托付给那些在别人的东西上忠心的人。在这里，“别人的东西”指的是神的东西。对于那些对神的东西忠心的人，神会赐予他们真正的产业，即天国。

正如一个仆人不能事奉两个主人一样，基督徒也不能同时事奉神和财富。如果你爱财富，就会失去神；如果你爱神，就会按照神的旨意去使用财富。

因此，我们不应该为了自己的贪心和世俗的享乐去使用财富，而应该为了神的国和神的义去使用。此外，还应该将其用于服事邻舍、饶恕、施予和成就和睦。

这就是主所说的“借着不义的钱财结交朋友”的旨意。世俗的财富转眼就会消失，但按照神的旨意使用财富所结出的果子，将在永远的住处得到回报。

[나의생명 예수님]

아멘