고린도전서 1:21-25 하나님의 지혜에 있어서는 이 세상이 자기 지혜로 하나님을 알지 못하는고로 하나님께서 전도의 미련한 것으로 믿

[Barnabas최종대]

.pastor choi: whatsapp NO: 82 10 7228 1115

Translated languages: English, Urdu, Nepali, Telugu, Tamil, Tagalog, Swahili, Spanish, Japanese, and Chinese

고린도전서 1:21-25

하나님의 지혜에 있어서는 이 세상이 자기 지혜로 하나님을 알지 못하는고로 하나님께서 전도의 미련한 것으로 믿는 자들을 구원하시기를 기뻐하셨도다.유대인은 표적을 구하고 헬라인은 지혜를 찾으나 우리는 십자가에 못 박힌 그리스도를 전하니 유대인에게는 거리끼는 것이요 이방인에게는 미련한 것이로되,오직 부르심을 입은 자들에게는 유대인이나 헬라인이나 그리스도는 하나님의 능력이요 하나님의 지혜니라.하나님의 미련한 것이 사람보다 지혜 있고 하나님의 약한 것이 사람보다 강하니라.

*

인간의 지혜로는 하나님을 알 수 없다. 그래서 하나님께서는 전도를 통해 사람들에게 구원의 길을 알게 하신다.

전도란 무엇인가?

예수 그리스도께서 유일한 구원자이시며, 누구든지 예수님을 믿고 죄를 회개하며 주님의 말씀에 순종할 때 구원받는다는 사실을 전하는 것이다.

구약 성경과 신약 성경이 함께 증거하고 결론짓는 것은 오직 예수 그리스도이시다.

유일하신 하나님께서 인류와 천지 만물을 창조하셨고, 인간들이 지켜야 할 말씀을 주셨다. 그러나 인간은 하나님의 뜻을 거역하고 죄 가운데 빠져 멸망의 길로 가게 되었다.

그래서 주님께서 인간의 몸을 입고 이 세상에 오셨고, 십자가에서 죽으셨다. 인간의 몸을 입고 세상에 오신 창조주 하나님이 바로 예수 그리스도이시다.

예수님의 피가 인류의 모든 죄를 대속하셨다. 그러므로 누구든지 예수 그리스도를 유일한 구원자로 믿고 입으로 시인하면, 죄에서 구속함을 받고 하나님의 백성이 되는 것이다. 이것이 복음이다. 그리고 이 복음을 전파하는 것이 전도이다.

그러나 죄 사함을 받고 하나님의 백성이 된 자들에게는 반드시 책임이 따른다. 그 책임은 하나님을 사랑하고 이웃을 사랑하는 것이다. 에덴동산에 있었던 생명과와 선악과는 아담과 하와가 과연 하나님을 사랑하고 순종하는지를 드러내는 기준이었다. 그러나 그들은 하나님의 말씀을 거역하였다.

오늘날도 마찬가지다. 예수님을 구원자로 영접한 모든 사람은 하나님과 이웃을 사랑할 책임을 가진다. 왜냐하면 하나님은 사랑이시기 때문이다.

하나님께서 인간을 창조하신 목적은 사랑의 열매를 맺고 하나님께 영광을 돌리게 하기 위함이다. 그러나 타락한 인간은 스스로 하나님의 뜻을 깨달을 수 없다. 그래서 하나님께서는 전도를 통해 사람들에게 하나님의 존재를 알게 하시고, 하나님의 뜻을 깨닫게 하시는 것이다.

디도서 2:14은 이렇게 말씀한다. “그가 우리를 대신하여 자신을 주심은… 우리로 깨끗하게 하사 선한 일에 열심하는 친 백성이 되게 하려 하심이니라.”

예수님께서 우리를 대신하여 자신을 주신 것은 단지 죄를 용서하시기 위함만이 아니다. 우리를 깨끗하게 하시고, 선한 일에 힘쓰는 하나님의 친 백성이 되게 하시기 위함이다.

출애굽기 19:5-6도 말씀한다. “세계가 다 내게 속하였나니 너희가 내 말을 잘 듣고 내 언약을 지키면 너희는 열국 중에서 내 소유가 되겠고 너희가 내게 대하여 제사장 나라가 되며 거룩한 백성이 되리라.”

하나님의 백성은 하나님의 말씀을 듣고 언약을 지키는 자들이다. 입으로만 하나님의 백성이라고 말하는 것이 아니라, 하나님의 말씀에 순종하는 삶으로 하나님의 백성 됨을 증명해야 한다.

예수님께서도 요한복음 14:15에서 말씀하셨다. “너희가 나를 사랑하면 나의 계명을 지키리라.”

또 요한복음 15:10에서는 이렇게 말씀하셨다. “너희도 내 계명을 지키면 내 사랑 안에 거하리라.”

예수님을 사랑한다는 것은 말로만 고백하는 것이 아니다. 예수님의 계명을 지키고, 주님의 말씀 안에 거하는 것이다.

요한복음 3:36은 더욱 분명하게 말씀한다. “아들을 믿는 자는 영생이 있고 아들을 순종치 아니하는 자는 영생을 보지 못하고 도리어 하나님의 진노가 그 위에 머물러 있느니라.”

예수 그리스도를 믿는다는 것은 결국 하나님과 이웃을 사랑하는 열매로 증명되어야 한다. 믿음은 입술의 고백으로 시작되지만, 그 믿음은 순종과 회개와 사랑의 열매로 나타나야 한다.

물론 우리는 연약하다. 그래서 날마다 회개해야 한다. 회개를 통해 부족함을 용서받고, 다시 하나님의 말씀에 순종하는 길로 돌아가야 한다.

이런 삶이 참된 믿음의 삶이다. 이런 삶이 복음을 받은 자의 삶이다.그리고 이런 삶을 통해 우리는 진정으로 예수 그리스도를 전파하는 자가 되는 것이다.

요청하신 대로 본문을 요약하지 않고 성경 구절(NIV 기준 등)과 내용을 포함하여 지정하신 10개 언어로 명확하게 번역하였습니다. `*` 기호의 위치도 말씀하신 곳에 그대로 유지했습니다.

---

### 1. English (영어)

1 Corinthians 1:21-25

For since in the wisdom of God the world through its wisdom did not know him, God was pleased through the foolishness of what was preached to save those who believe. Jews demand signs and Greeks look for wisdom, but we preach Christ crucified: a stumbling block to Jews and foolishness to Gentiles, but to those whom God has called, both Jews and Greeks, Christ the power of God and the wisdom of God. For the foolishness of God is wiser than human wisdom, and the weakness of God is stronger than human strength.

*

Human wisdom cannot know God. Therefore, God makes the way of salvation known to people through preaching.

What is preaching?

It is proclaiming the fact that Jesus Christ is the only Savior, and that anyone who believes in Jesus, repents of their sins, and obeys the Lord's word will be saved.

It is only Jesus Christ whom the Old Testament and the New Testament testify together and conclude.

The only God created humanity and all things in heaven and earth, and gave words for humans to keep. However, humans disobeyed God's will and fell into sin, leading to the path of destruction.

Therefore, the Lord took on a human body, came into this world, and died on the cross. The Creator God who came into the world in a human body is Jesus Christ.

The blood of Jesus atoned for all the sins of humanity. Therefore, whoever believes in Jesus Christ as the only Savior and confesses with their mouth will be redeemed from sin and become God's people. This is the gospel. And proclaiming this gospel is preaching.

However, those who have received forgiveness of sins and become God's people surely have a responsibility. That responsibility is to love God and love their neighbor. The tree of life and the tree of the knowledge of good and evil in the Garden of Eden were the standards to reveal whether Adam and Eve truly loved and obeyed God. However, they disobeyed God's word.

The same is true today. Everyone who has received Jesus as Savior has a responsibility to love God and their neighbor. Because God is love.

The purpose for which God created humans is to bear the fruit of love and bring glory to God. However, fallen humans cannot understand God's will on their own. Therefore, God makes people know His existence and understand His will through preaching.

Titus 2:14 says: "who gave himself for us to redeem us from all wickedness and to purify for himself a people that are his very own, eager to do what is good."

Jesus giving himself on our behalf was not only to forgive our sins. It was to purify us and make us God's own people who strive to do good works.

Exodus 19:5-6 also says: "Now if you obey me fully and keep my covenant, then out of all nations you will be my treasured possession. Although the whole earth is mine, you will be for me a kingdom of priests and a holy nation."

God's people are those who hear God's word and keep His covenant. One must prove being God's people not just by speaking with the mouth, but by a life of obedience to God's word.

Jesus also said in John 14:15: "If you love me, keep my commands."

And in John 15:10, He said: "If you keep my commands, you will remain in my love."

Loving Jesus is not just confessing with words. It is keeping Jesus' commands and remaining in the Lord's word.

John 3:36 says even more clearly: "Whoever believes in the Son has eternal life, but whoever rejects the Son will not see life, for God’s wrath remains on them."

Believing in Jesus Christ must ultimately be proven by the fruit of loving God and one's neighbor. Faith begins with the confession of the lips, but that faith must appear as the fruit of obedience, repentance, and love.

Of course, we are weak. Therefore, we must repent daily. Through repentance, we are forgiven of our shortcomings and must return to the path of obeying God's word again.

This kind of life is a life of true faith. This is the life of one who has received the gospel. And through this kind of life, we truly become those who proclaim Jesus Christ.

---

### 2. Urdu (우르두어)

1 کرنتھیوں 1:21-25

کیونکہ اس لئے کہ خدا کی حکمت کے مطابق دنیا نے اپنی حکمت سے خدا کو نہ جانا تو خدا کو پسند آیا کہ اس منادی کی حماقت کے وسیلہ سے ایمان لانے والوں کو نجات دے۔ کیونکہ یہودی نشان چاہتے ہیں اور یونانی حکمت ڈھونڈتے ہیں۔ مگر ہم اس مصلوب مسیح کی منادی کرتے ہیں جو یہودیوں کے نزدیک ٹھوکر کا باعث اور غیر قوموں کے نزدیک حماقت ہے۔ مگر ان کے لئے جو بلائے گئے ہیں کیا یہودی کیا یونانی، مسیح خدا کی قدرت اور خدا کی حکمت ہے۔ کیونکہ خدا کی حماقت انسان کی حکمت سے زیادہ دانشمند ہے اور خدا کی کمزوری انسان کے زور سے زیادہ زورآور ہے۔

*

انسان اپنی حکمت سے خدا کو نہیں جان سکتا۔ اس لیے خدا منادی کے ذریعے لوگوں پر نجات کی راہ ظاہر کرتا ہے۔

منادی کیا ہے؟

یہ اس بات کی منادی کرنا ہے کہ یسوع مسیح واحد نجات دہندہ ہیں، اور جو کوئی یسوع پر ایمان لاتا ہے، اپنے گناہوں سے توبہ کرتا ہے اور خداوند کے کلام کی فرمانبرداری کرتا ہے، وہ نجات پائے گا۔

صرف یسوع مسیح ہی ہیں جن کی پرانا عہد نامہ اور نیا عہد نامہ مل کر گواہی دیتے ہیں اور نتیجہ اخذ کرتے ہیں۔

واحد خدا نے نوعِ انسانی اور زمین و آسمان کی تمام چیزوں کو پیدا کیا، اور انسانوں کو عمل کرنے کے لیے کلام دیا۔ لیکن انسان نے خدا کی مرضی کی نافرمانی کی اور گناہ میں گر کر ہلاکت کی راہ پر چل پڑا۔

اس لیے خداوند نے انسانی جسم اختیار کیا، اس دنیا میں آئے، اور صلیب پر جان دی۔ خالق خدا جو انسانی جسم میں دنیا میں آئے، وہی یسوع مسیح ہیں۔

یسوع کے خون نے انسانیت کے تمام گناہوں کا کفارہ دیا۔ اس لیے، جو کوئی یسوع مسیح پر واحد نجات دہندہ کے طور پر ایمان لاتا ہے اور اپنے منہ سے اقرار کرتا ہے، وہ گناہ سے مخلصی پائے گا اور خدا کے لوگ بن جائے گا۔ یہی انجیل ہے۔ اور اس انجیل کی منادی کرنا ہی تبلیغ (منادی) ہے۔

تاہم، جو لوگ گناہوں کی معافی پا کر خدا کے لوگ بن چکے ہیں، ان پر یقیناً ایک ذمہ داری عائد ہوتی ہے۔ وہ ذمہ داری خدا سے محبت کرنا اور اپنے پڑوسی سے محبت کرنا ہے۔ باغِ عدن میں زندگی کا درخت اور نیکی اور بدی کی پہچان کا درخت یہ ظاہر کرنے کے معیار تھے کہ آیا آدم اور حوا واقعی خدا سے محبت کرتے اور اس کی فرمانبرداری کرتے ہیں۔ لیکن انہوں نے خدا کے کلام کی نافرمانی کی۔

آج بھی ایسا ہی ہے۔ ہر وہ شخص جس نے یسوع کو نجات دہندہ کے طور پر قبول کیا ہے، اس کی ذمہ داری ہے کہ وہ خدا اور اپنے پڑوسی سے محبت کرے۔ کیونکہ خدا محبت ہے۔

خدا نے انسان کو جس مقصد کے لیے پیدا کیا وہ یہ ہے کہ وہ محبت کا پھل لائے اور خدا کو جلال دے۔ لیکن گرا ہوا انسان اپنی عقل سے خدا کی مرضی کو نہیں سمجھ سکتا۔ اس لیے خدا منادی کے ذریعے لوگوں کو اپنے وجود سے واقف کراتا ہے اور اپنی مرضی کو سمجھاتا ہے۔

طِطُس 2:14 فرماتا ہے: "جس نے اپنے آپ کو ہمارے واسطے دے دیا تاکہ ہمیں ہر طرح کی بے دینی سے چھڑا لے اور پاک کر کے اپنے لیے ایک ایسی خاص امت بنائے جو نیک کاموں میں سرگرم ہو؟"

یسوع کا ہماری خاطر اپنے آپ کو دینا صرف ہمارے گناہوں کو معاف کرنے کے لیے نہیں تھا۔ یہ ہمیں پاک کرنے اور خدا کے اپنے لوگ بنانے کے لیے تھا جو نیک کاموں کے لیے سرگرم رہیں۔

خروج 19:5-6 بھی فرماتا ہے: "پس اب اگر تم میری بات دل سے سنو اور میرے عہد پر قائم رہو تو سب قوموں میں سے تم میرا خاص مال ٹھہرو گے کیونکہ ساری زمین میری ہے۔ اور تم میرے لیے کاہنوں کی ایک مملکت اور ایک مقدس قوم ہو گے۔"

خدا کے لوگ وہ ہیں جو خدا کا کلام سنتے ہیں اور اس کے عہد پر قائم رہتے ہیں۔ کسی کو صرف منہ سے خدا کے لوگ کہنے سے نہیں، بلکہ خدا کے کلام کی فرمانبرداری کی زندگی سے اپنے خدا کے لوگ ہونے کا ثبوت دینا چاہیے۔

یسوع نے یوحنا 14:15 میں بھی فرمایا: "اگر تم مجھ سے محبت رکھتے ہو تو میرے حکموں پر عمل کرو گے۔"

اور یوحنا 15:10 میں فرمایا: "اگر تم میرے حکموں پر عمل کرو گے تو میری محبت میں قائم رہو گے۔"

یسوع سے محبت کرنے کا مطلب صرف باتوں سے اقرار کرنا نہیں ہے۔ یہ یسوع کے حکموں پر عمل کرنا اور خداوند کے کلام میں قائم رہنا ہے۔

یوحنا 3:36 اس سے بھی زیادہ واضح طور پر فرماتا ہے: "جو بیٹے پر ایمان لاتا ہے ہمیشہ کی زندگی اس کی ہے لیکن جو بیٹے کی نہیں مانتا زندگی کو نہ دیکھے گا بلکہ خدا کا غضب اس پر رہتا ہے۔"

یسوع مسیح پر ایمان لانے کا ثبوت بالآخر خدا اور پڑوسی سے محبت کے پھل سے ہونا چاہیے۔ ایمان ہونٹوں کے اقرار سے شروع ہوتا ہے، لیکن اس ایمان کو فرمانبرداری، توبہ اور محبت کے پھل کے طور پر ظاہر ہونا چاہیے۔

بلاشبہ، ہم کمزور ہیں۔ اس لیے ہمیں روزانہ توبہ کرنی چاہیے۔ توبہ کے ذریعے، ہمیں اپنی کوتاہیوں کی معافی ملتی ہے، اور ہمیں دوبارہ خدا کے کلام کی فرمانبرداری کی راہ پر لوٹنا چاہیے۔

ایسی زندگی ہی سچے ایمان کی زندگی ہے۔ یہ انجیل پانے والے کی زندگی ہے۔ اور ایسی زندگی کے ذریعے، ہم واقعی یسوع مسیح کی منادی کرنے والے بن جاتے ہیں۔

---

### 3. Nepali (네팔어)

१ कोरिन्थी १:२१-२५

किनभने परमेश्वरको ज्ञानमा संसारले आफ्नो ज्ञानद्वारा उहाँलाई चिनेन, यसकारण विश्वास गर्नेहरूलाई प्रचारको मूर्खताद्वारा बचाउन परमेश्वर प्रसन्न हुनुभयो। यहूदीहरू चिन्हहरू माग्छन् र ग्रीकहरू ज्ञान खोज्छन्, तर हामी क्रूसमा टाँगिनुभएका ख्रीष्टको प्रचार गर्छौं: जो यहूदीहरूका निम्ति बाधाको जग र गैर-यहूदीहरूका निम्ति मूर्खता हो, तर बोलाइएकाहरूका निम्ति, चाहे यहूदी होस् वा ग्रीक, ख्रीष्ट परमेश्वरको शक्ति र परमेश्वरको ज्ञान हुनुहुन्छ। किनकि परमेश्वरको मूर्खता मानिसको ज्ञानभन्दा बढी ज्ञानी हुन्छ र परमेश्वरको कमजोरी मानिसको बलभन्दा बढी बलियो हुन्छ।

*

मानिसको ज्ञानले परमेश्वरलाई चिन्न सक्दैन। यसैले, परमेश्वरले प्रचारको माध्यमबाट मानिसहरूलाई मुक्तिको मार्ग थाहा दिनुहुन्छ।

प्रचार भनेको के हो?

येशू ख्रीष्ट नै एक मात्र मुक्तिदाता हुनुहुन्छ, र जसले येशूमा विश्वास गर्छ, आफ्ना पापहरूबाट पश्चात्ताप गर्छ र प्रभुको वचन पालन गर्छ, उसले मुक्ति पाउनेछ भन्ने तथ्य घोषणा गर्नु नै प्रचार हो।

पुरानो नियम र नयाँ नियमले सँगै गवाही दिने र निष्कर्ष निकाल्ने एक मात्र येशू ख्रीष्ट हुनुहुन्छ।

एक मात्र परमेश्वरले मानवता र स्वर्ग र पृथ्वीका सबै थोकहरू सृष्टि गर्नुभयो, र मानिसहरूलाई पालन गर्नका लागि वचन दिनुभयो। तर मानिसले परमेश्वरको इच्छाको उल्लङ्घन गर्यो र पापमा परेर विनाशको मार्गमा लाग्यो।

यसैले प्रभुले मानव शरीर धारण गर्नुभयो, यस संसारमा आउनुभयो र क्रूसमा मर्नुभयो। मानव शरीरमा संसारमा आउनुहुने सृष्टिकर्ता परमेश्वर नै येशू ख्रीष्ट हुनुहुन्छ।

येशूको रगतले मानवताका सबै पापहरुको प्रायश्चित गर्यो। यसैले, जसले येशू ख्रीष्टलाई एक मात्र मुक्तिदाताको रूपमा विश्वास गर्दछ र आफ्नो मुखले स्वीकार गर्दछ, ऊ पापबाट मुक्त हुनेछ र परमेश्वरको प्रजा बन्नेछ। यो नै सुसमाचार हो। र यस सुसमाचारको घोषणा गर्नु नै प्रचार हो।

तर, जसले पापको क्षमा पाएका छन् र परमेश्वरका प्रजा बनेका छन्, तिनीहरूको पक्कै पनि एउटा जिम्मेवारी हुन्छ। त्यो जिम्मेवारी परमेश्वरलाई प्रेम गर्नु र आफ्नो छिमेकीलाई प्रेम गर्नु हो। अदनको बगैँचामा भएको जीवनको रूख र भलो र नराम्रोको ज्ञान दिने रूख आदम र हव्वाले वास्तवमै परमेश्वरलाई प्रेम र आज्ञापालन गरे कि गरेनन् भनेर प्रकट गर्ने मापदण्डहरू थिए। तर तिनीहरूले परमेश्वरको वचनको उल्लङ्घन गरे।

आज पनि त्यस्तै हो। येशूलाई मुक्तिदाताको रूपमा ग्रहण गर्ने प्रत्येक व्यक्तिको परमेश्वर र आफ्नो छिमेकीलाई प्रेम गर्ने जिम्मेवारी छ। किनभने परमेश्वर प्रेम हुनुहुन्छ।

परमेश्वरले मानिसलाई सृष्टि गर्नुभएको उद्देश्य प्रेमको फल फलाउन र परमेश्वरलाई महिमा चढाउनका लागि हो। तर पतित मानिसले आफैं परमेश्वरको इच्छा बुझ्न सक्दैन। यसैले, परमेश्वरले प्रचारको माध्यमबाट मानिसहरूलाई आफ्नो अस्तित्व थाहा दिनुहुन्छ र आफ्नो इच्छा बुझाउनुहुन्छ।

तितस २:१४ ले भन्दछ: "जसले हाम्रो निम्ति आफैलाई दिनुभयो, यसका निम्ति कि उहाँले हामीलाई सबै अधर्मबाट मुक्त गराउनुहोस् र आफ्ना निम्ति एउटा यस्तो खास प्रजाहरूलाई शुद्ध पार्नुहोस्, जो असल कामहरू गर्नमा जोसिला हून्।"

येशूले हाम्रो तर्फबाट आफैलाई दिनुभएको केवल हाम्रा पापहरु क्षमा गर्नका लागि मात्र थिएन। यो हामीलाई शुद्ध पार्न र असल कामहरू गर्न उत्सुक रहने परमेश्वरका आफ्नै प्रजा बनाउनका निम्ति थियो।

प्रस्थान १९:५-६ ले पनि भन्दछ: "यसकारण अब यदि तिमीहरूले मेरो कुरा पूर्ण रूपमा मान्यौ र मेरो करार पालन गर्यौ भने, सबै जातिहरूमध्ये तिमीहरू मेरो बहुमूल्य सम्पत्ति हुनेछौ। सारा पृथ्वी मेरै भए तापनि, तिमीहरू मेरा निम्ति पुजारीहरूको एउटा राज्य र एउटा पवित्र जाति हुनेछौ।"

परमेश्वरका प्रजाहरू ती हुन् जसले परमेश्वरको वचन सुन्छन् र उहाँको करार पालन गर्छन्। मुखले मात्र परमेश्वरको प्रजा हुँ भनेर भन्नु हुँदैन, तर परमेश्वरको वचनप्रतिको आज्ञाकारिताको जीवनद्वारा परमेश्वरको प्रजा भएको प्रमाणित गर्नुपर्छ।

येशूले यूहन्ना १४:१५ मा पनि भन्नुभयो: "यदि तिमीहरू मलाई प्रेम गर्छौ भने, मेरा आज्ञाहरू पालन गर्नेछौ।"

र यूहन्ना १५:१० मा उहाँले भन्नुभयो: "यदि तिमीहरूले मेरा आज्ञाहरू पालन गर्यौ भने, तिमीहरू मेरो प्रेममा रहिरहनेछौ।"

येशूलाई प्रेम गर्नु भनेको शब्दले मात्र स्वीकार गर्नु होइन। यो येशूका आज्ञाहरू पालन गर्नु र प्रभुको वचनमा रहिरहनु हो।

यूहन्ना ३:३६ ले अझ स्पष्ट रूपमा भन्दछ: "जसले पुत्रमाथि विश्वास गर्दछ, त्यससँग अनन्त जीवन हुन्छ, तर जसले पुत्रलाई अस्वीकार गर्दछ, त्यसले जीवन देख्नेछैन, किनभने परमेश्वरको क्रोध त्यसमाथि रहिरहन्छ।"

येशू ख्रीष्टमाथिको विश्वास अन्ततः परमेश्वर र छिमेकीलाई प्रेम गर्ने फलद्वारा प्रमाणित हुनुपर्छ। विश्वास ओठको स्वीकारोक्तिबाट सुरु हुन्छ, तर त्यो विश्वास आज्ञाकारिता, पश्चात्ताप र प्रेमको फलको रूपमा देखा पर्नुपर्छ।

निश्चय पनि, हामी कमजोर छौं। यसैले हामीले दिनहुँ पश्चात्ताप गर्नुपर्छ। पश्चात्तापको माध्यमबाट, हामी हाम्रा कमजोरीहरूको क्षमा पाउँछौं र फेरि परमेश्वरको वचन पालन गर्ने मार्गमा फर्कनुपर्छ।

यस्तो जीवन नै साँचो विश्वासको जीवन हो। यो सुसमाचार प्राप्त गर्नेको जीवन हो। र यस्तो जीवनको माध्यमबाट, हामी वास्तवमै येशू ख्रीष्टको प्रचार गर्नेहरू बन्दछौं।

---

### 4. Telugu (탤루గు어)

1 కొరింథీయులకు 1:21-25

దేవుని జ్ఞానానుసారముగా లోకము తన జ్ఞానముచేత దేవునిని ఎరుగకుండినందున, సువార్త ప్రకటన అను వెర్రితనముచేత నమ్మువారిని రక్షించుట దేవుని దయాపూర్వక సంకల్పమాయెను. యూదులు సూచకక్రియలను అడుగుచున్నారు, గ్రీసుదేశస్థులు జ్ఞానమును వెదకుచున్నారు, అయితే మేము సిలువ వేయబడిన క్రీస్తును ప్రకటించుచున్నాము. ఆయన యూదులకు ఆటంకముగాను అన్యజనులకు వెర్రితనముగాను ఉన్నాడు గాని, పిలువబడినవారికి, యూదులకును గ్రీసుదేశస్థులకును, క్రీస్తు దేవుని శక్తియును దేవుని జ్ఞానమునై యున్నాడు. దేవుని వెర్రితనము మనుష్యుల జ్ఞానముకంటె జ్ఞానముగలది, దేవుని బలహీనత మనుష్యుల బలముకంటె బలమైనది.

*

మానవ జ్ఞానముతో దేవునిని తెలుసుకోలేము. అందువల్ల, దేవుడు సువార్త ప్రకటన ద్వారా ప్రజలకు రక్షణ మార్గాన్ని తెలియజేస్తాడు.

సువార్త ప్రకటన అంటే ఏమిటి?

యేసు క్రీస్తు మాత్రమే ఏకైక రక్షకుడని, ఎవరైతే యేసును నమ్మి, తమ పాపాలను ఒప్పుకొని మారుమనస్సు పొంది, ప్రభువు వాక్యానికి లోబడతారో వారు రక్షించబడతారనే సత్యాన్ని చాటిచెప్పడమే సువార్త ప్రకటన.

పాత నిబంధన మరియు నూతన నిబంధన గ్రంథాలు కలిసి సాక్ష్యమిస్తూ ముగించేది కేవలం యేసు క్రీస్తును గురించే.

అద్వితీయుడైన దేవుడు మానవాళిని, భూమ్యాకాశాలను, సమస్త సృష్టిని సృష్టించాడు మరియు మానవులు పాటించవలసిన వాక్యాన్ని ఇచ్చాడు. అయితే, మానవుడు దేవుని చిత్తాన్ని ధిక్కరించి, పాపములో పడి నాశన మార్గమున వెళ్లాడు.

అందుకే ప్రభువు మానవ శరీరాన్ని ధరించి ఈ లోకంలోకి వచ్చాడు మరియు సిలువపై మరణించాడు. మానవ శరీరాన్ని ధరించి లోకంలోకి వచ్చిన సృష్టికర్త దేవుడే యేసు క్రీస్తు.

యేసు రక్తం మానవాళి పాపాలన్నిటికీ ప్రాయశ్చిత్తం చేసింది. కాబట్టి, ఎవరైతే యేసు క్రీస్తును ఏకైక రక్షకుడిగా నమ్మి, నోటితో ఒప్పుకుంటారో, వారు పాపము నుండి విముక్తి పొంది దేవుని ప్రజలవుతారు. ఇదే సువార్త. ఈ సువార్తను ప్రకటించడమే సువార్త సేవ.

అయితే, పాప క్షమాపణ పొంది దేవుని ప్రజలైన వారికి ఖచ్చితంగా ఒక బాధ్యత ఉంటుంది. ఆ బాధ్యత దేవునిని ప్రేమించడం మరియు పొరుగువారిని ప్రేమించడం. ఏదెను తోటలో ఉన్న జీవవృక్షము మరియు మంచి చెడ్డల తెలివినిచ్చు వృక్షము, ఆదాము హవ్వలు దేవునిని నిజంగా ప్రేమిస్తున్నారా మరియు లోబడుతున్నారా అని నిరూపించే ప్రమాణాలు. కానీ వారు దేవుని వాక్యానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించారు.

ఈ రోజుల్లో కూడా అంతే. యేసును రక్షకుడిగా అంగీకరించిన ప్రతి ఒక్కరికీ దేవునిని, పొరుగువారిని ప్రేమించవలసిన బాధ్యత ఉంది. ఎందుకంటే దేవుడు ప్రేమాస్వరూపి.

దేవుడు మానవుడిని సృష్టించిన ఉద్దేశ్యం ప్రేమ ఫలాలను ఫలించి, దేవునికి మహిమ తీసుకురావడమే. అయితే పతనమైన మానవుడు స్వతహాగా దేవుని చిత్తాన్ని గ్రహించలేడు. అందుకే దేవుడు సువార్త ప్రకటన ద్వారా ప్రజలకు తన ఉనికిని తెలియజేసి, తన చిత్తాన్ని గ్రహించేలా చేస్తున్నాడు.

తీతుకు రాసిన పత్రిక 2:14 ఇలా చెబుతోంది: "ఆయన సమస్తమైన దుర్నీతినుండి మనలను విమోచించి, సత్క్రియలయందు ఆసక్తిగలline లోనైన ప్రజలుగా తనకోసము పవిత్రపరచుకొనుటకు తన్నుతానే మనకొరకు అర్పించుకొనెను."

యేసు మన తరపున తన్ను తాను అర్పించుకోవడం కేవలం మన పాపాలను క్షమించడానికి మాత్రమే కాదు. మనలను పవిత్రపరచి, సత్క్రియలు చేయడానికి ఆసక్తి గల దేవుని స్వంత ప్రజలుగా చేయడానికే.

నిర్గమకాండము 19:5-6 కూడా ఇలా చెబుతోంది: "కాబట్టి మీరు నా మాట శ్రద్ధగా విని నా నిబంధనను గైకొనినయెడల సమస్త భూమియు నాదే గదా, సమస్త ప్రజలలో మీరు నాకు స్వకీయ సంపాద్యమగుదురు. మీరు నాకు యాజక రూపకమైన రాజ్యముగాను పరిశుద్ధమైన జనముగాను ఉందురు."

దేవుని ప్రజలు అంటే దేవుని మాట విని ఆయన నిబంధనను గైకొనేవారు. నోటితో మాత్రమే దేవుని ప్రజలమని చెప్పడం కాదు, దేవుని వాక్యానికి లోబడే జీవితం ద్వారా దేవుని ప్రజలమని నిరూపించుకోవాలి.

యేసు కూడా యోహాను సువార్త 14:15 లో చెప్పారు: "మీరు నన్ను ప్రేమించినయెడల నా ఆజ్ఞలను గైకొందురు."

మరియు యోహాను సువార్త 15:10 లో ఇలా అన్నారు: "నేను నా తండ్రి ఆజ్ఞలు గైకొని ఆయన ప్రేమలో నిలిచియున్న ప్రకారము మీరును నా ఆజ్ఞలు గైకొనినయెడల నా ప్రేమలో నిలిచియుందురు."

యేసును ప్రేమించడం అంటే కేవలం మాటలతో ఒప్పుకోవడం కాదు. యేసు ఆజ్ఞలను పాటించడం మరియు ప్రభువు వాక్యంలో నిలిచి ఉండటం.

యోహాను సువార్త 3:36 ఇంకా స్పష్టంగా చెబుతోంది: "కుమారునియందు విశ్వాసముంచువాడే నిత్యజీవము గలవాడు, కుమారునికి విధేయుడు కానివాడు జీవమును చూడడు గాని దేవుని ఉగ్రత వానిమీద నిలిచియుండును."

యేసు క్రీస్తునందు విశ్వాసముంచడం అనేది అంతిమంగా దేవునిని, పొరుగువారిని ప్రేమించే ఫలాల ద్వారా నిరూపించబడాలి. విశ్వాసం పెదవుల ఒప్పుకోలుతో మొదలవుతుంది, కానీ ఆ విశ్వాసం లోబడటం, మారుమనస్సు మరియు ప్రేమ యొక్క ఫలాలుగా వ్యక్తమవ్వాలి.

నిజమే, మనం బలహీనులం. అందుకే మనం ప్రతిరోజూ మారుమనస్సు పొందాలి. మారుమనస్సు ద్వారా మన లోపాలకు క్షమాపణ పొంది, మళ్లీ దేవుని వాక్యానికి లోబడే మార్గంలోకి మళ్లాలి.

ఇలాంటి జీవితమే నిజమైన విశ్వాస జీవితం. ఇదే సువార్తను పొందుకున్న వాని జీవితం. మరియు ఇటువంటి జీవితం ద్వారానే మనం నిజంగా యేసు క్రీస్తును ప్రకటించేవారము అవుతాము.

---

### 5. Tamil (타밀어)

1 கொரிந்தியர் 1:21-25

தேவஞானத்துக்கேற்றபடி உலகமானது சுயஞானத்தினாலே தேவனை அறியாதிருந்தபடியால், பிரசங்கிக்கப்படுகிற ஞானவீனத்தினாலே விசுவாசிக்கிறவர்களை இரட்சிக்க தேவனுக்குப் பிரியமாயிற்று. யூதர்கள் அடையாளங்களைக் கேட்கிறார்கள், கிரேக்கர்கள் ஞானத்தைத் தேடுகிறார்கள்; நாங்களோ சிலுவையில் அறையப்பட்ட கிறிஸ்துவைப் பிரசங்கிக்கிறோம்; அவர் யூதருக்கு இடறலாகவும், புறஜாதிகளுக்கு ஞானவீனமாகவும் இருக்கிறார். ஆயினும் யூதரானாலும் கிரேக்கரானாலும் எவர்கள் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார்களோ அவர்களுக்கே கிறிஸ்து தேவவல்லமையும் தேவஞானமுமாயிருக்கிறார். தேவனுடைய ஞானவீனம் மனுஷருடைய ஞானத்திலும் அதிக ஞானமாயிருக்கிறது; தேவனுடைய பலவீனம் மனுஷருடைய பலத்திலும் அதிக பலமாயிருக்கிறது.

*

மனுஷனுடைய ஞானத்தினால் தேவனை அறிய முடியாது. எனவே, தேவன் பிரசங்கத்தின் மூலம் இரட்சிப்பின் வழியை மனிதர்களுக்கு வெளிப்படுத்துகிறார்.

பிரசங்கம் என்பது என்ன?

இயேசு கிறிஸ்துவே ஒரே இரட்சகர் என்றும், எவர் இயேசுவை விசுவாசித்து, தங்கள் பாவங்களை அறிக்கை செய்து மனம் மாறி, கர்த்தருடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிகிறார்களோ அவர்கள் இரட்சிக்கப்படுவார்கள் என்ற உண்மையை அறிவிப்பதே பிரசங்கம் ஆகும்.

பழைய ஏற்பாடும் புதிய ஏற்பாடும் இணைந்து சாட்சி கொடுத்து முடிப்பது இயேசு கிறிஸ்துவை மட்டுமே.

ஒரே தேவன் மனிதகுலத்தையும் வானத்தையும் பூமியையும், அதிலுள்ள யாவற்றையும் படைத்தார், மனிதர்கள் கடைப்பிடிப்பதற்கான வார்த்தையைக் கொடுத்தார். ஆனால், மனிதன் தேவனுடைய சித்தத்திற்கு விரோதமாகச் செயல்பட்டு, பாவத்தில் விழுந்து அழிவின் பாதையில் சென்றான்.

எனவே கர்த்தர் மனித உருவெடுத்து இவ்வுலகிற்கு வந்து, சிலுவையில் மரித்தார். மனித உருவில் உலகிற்கு வந்த சிருஷ்டிகராகிய தேவனே இயேசு கிறிஸ்து.

இயேசுவின் இரத்தம் மனிதகுலத்தின் எல்லாப் பாவங்களையும் நிவர்த்தி செய்தது. எனவே, எவர் இயேசு கிறிஸ்துவை ஒரே இரட்சகராக விசுவாசித்து, தன் வாயினால் அறிக்கை செய்கிறாரோ, அவர் பாவத்திலிருந்து மீட்கப்பட்டு தேவனுடைய ஜனமாக மாறுகிறார். இதுவே நற்செய்தி (சுவிசேஷம்). இந்த நற்செய்தியை அறிவிப்பதே பிரசங்கம் ஆகும்.

இருப்பினும், பாவமன்னிப்பு பெற்று தேவனுடைய ஜனமாக மாறியவர்களுக்கு நிச்சயமாக ஒரு பொறுப்பு இருக்கிறது. அந்தப் பொறுப்பு தேவனை அன்பு கூருவதும், பிறனை அன்பு கூருவதுமாகும். ஏதேன் தோட்டத்தில் இருந்த ஜீவவிருட்சமும் நன்மை தீமை அறியத்தக்க விருட்சமும் ஆதாமும் ஏவாளும் உண்மையாகவே தேவனை அன்பு கூர்ந்து கீழ்ப்படிந்தார்களா என்பதை வெளிப்படுத்தும் அளவுகோல்களாக இருந்தன. ஆனால் அவர்கள் தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படியாமல் போனார்கள்.

இன்றும்கூட அப்படித்தான். இயேசுவை இரட்சகராக ஏற்றுக்கொண்ட ஒவ்வொருவருக்கும் தேவனை மற்றும் பிறனை அன்பு கூரும் பொறுப்பு உள்ளது. ஏனென்றால் தேவன் அன்பாகவே இருக்கிறார்.

தேவன் மனிதனைப் படைத்ததன் நோக்கம் அன்பின் கனிகளைத் தந்து, தேவனுக்கு மகிமை செலுத்துவதற்கே ஆகும். ஆனால் வீழ்ச்சியடைந்த மனிதன் சுய அறிவால் தேவனுடைய சித்தத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. எனவே, தேவன் பிரசங்கத்தின் மூலம் மனிதர்களுக்குத் தமது இருப்பை அறியச்செய்து, தமது சித்தத்தைப் புரிந்துகொள்ளச் செய்கிறார்.

தீத்து 2:14 இவ்விதம் கூறுகிறது: "அவர் நம்மைச் சகல அக்கிரமங்களினின்று மீட்டுக்கொண்டு, நற்கிரியைகளைச் செய்ய பக்திவைராக்கியமுள்ள சொந்த ஜனங்களாகத் தமக்குச் சுத்திகரிக்கும்படி, நமக்காகத் தம்மைத்தாமே ஒப்புக்கொடுத்தார்."

இயேசு நமக்காகத் தம்மைத்தாமே ஒப்புக்கொடுத்தது நம்முடைய பாவங்களை மன்னிப்பதற்காக மட்டுமல்ல. நம்மைச் சுத்திகரித்து, நற்கிரியைகளைச் செய்ய ஆர்வமுள்ள தேவனுடைய சொந்த ஜனங்களாக மாற்றுவதற்கே ஆகும்.

யாத்திராகமம் 19:5-6 உம் கூறுகிறது: "இப்பொழுது நீங்கள் என் வாக்குகளைக் கேட்டு, என் உடன்படிக்கையைக் கைக்கொள்வீர்களானால், சகல ஜனங்களிலும் நீங்களே எனக்குச் சொந்தச் சம்பத்தாயிருப்பீர்கள்; பூமியெல்லாம் என்னுடையது. நீங்கள் எனக்கு ஆசாரிய ராஜ்யமும் பரிசுத்த ஜாதியுமாய் இருப்பீர்கள்."

தேவனுடைய ஜனங்கள் என்பவர்கள் தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்டு, அவருடைய உடன்படிக்கையைக் கைக்கொள்பவர்கள் ஆவர். வாயினால் மட்டும் தேவனுடைய ஜனங்கள் என்று சொல்வது போதாது, தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படியும் வாழ்க்கையின் மூலம் நாம் தேவனுடைய ஜனங்கள் என்பதை நிரூபிக்க வேண்டும்.

இயேசுவும் யோவான் 14:15 இல் கூறியுள்ளார்: "நீங்கள் என்னிடத்தில் அன்பாயிருந்தால் என் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள்."

மேலும் யோவான் 15:10 இல் இவ்விதம் கூறியுள்ளார்: "நான் என் பிதாவின் கற்பனைகளைக் கைக்கொண்டு அவருடைய அன்பிலே நிலைத்திருக்கிறதுபோல, நீங்களும் என் கற்பனைகளைக் கைக்கொண்டிருந்தால், என் அன்பிலே நிலைத்திருப்பீர்கள்."

இயேசுவை அன்பு கூருவது என்பது வார்த்தைகளால் மட்டும் அறிக்கை செய்வதல்ல. இயேசுவின் கற்பனைகளைக் கைக்கொண்டு, கர்த்தருடைய வார்த்தையில் நிலைத்திருப்பது ஆகும்.

யோவான் 3:36 இன்னும் தெளிவாகக் கூறுகிறது: "குமாரனிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிறவன் நித்திய ஜீவனை உடையவனாயிருக்கிறான்; குமாரனை விசுவாசியாதவனோ ஜீவனைக் காண்பதில்லை, தேவனுடைய கோபம் அவன்மேல் நிலைநிற்கும்."

இயேசு கிறிஸ்துவில் உள்ள விசுவாசம் இறுதியாக தேவனை மற்றும் பிறனை அன்பு கூரும் கனியினால் நிரூபிக்கப்பட வேண்டும். விசுவாசம் உதடுகளின் அறிக்கையுடன் தொடங்குகிறது, ஆனால் அந்த விசுவாசம் கீழ்ப்படிதல், மனந்திரும்புதல் மற்றும் அன்பின் கனியாக வெளிப்பட வேண்டும்.

நிச்சயமாக நாம் பலவீனமானவர்கள். எனவே நாம் ஒவ்வொரு நாளும் மனம் மாற வேண்டும். மனந்திரும்புதலின் மூலம் நம் குறைகளுக்கு மன்னிப்புப் பெற்று, மீண்டும் தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படியும் பாதைக்குத் திரும்ப வேண்டும்.

இத்தகைய வாழ்க்கையே உண்மையான விசுவாச வாழ்க்கை ஆகும். இது நற்செய்தியைப் பெற்றுக் கொண்டவனின் வாழ்க்கை. மேலும் இத்தகைய வாழ்க்கையின் மூலமே நாம் உண்மையாக இயேசு கிறிஸ்துவை அறிவிப்பவர்களாக மாறுகிறோம்.

---

### 6. Tagalog (타갈로그어)

1 Corinto 1:21-25

Sapagkat yaman sa karunungan ng Diyos ay hindi nakilala ng mundo ang Diyos sa pamamagitan ng kanyang karunungan, kinalugdan ng Diyos na iligtas ang mga naniniwala sa pamamagitan ng kamangmangan ng pangangaral. Ang mga Judio ay humihingi ng mga tanda at ang mga Griego ay naghahanap ng karunungan, ngunit ang ipinangangaral namin ay si Cristo na ipinako sa krus: isang katitisuran sa mga Judio at kamangmangan sa mga Gentil, ngunit sa mga tinawag ng Diyos, maging Judio o Griego, si Cristo ang kapangyarihan ng Diyos at karunungan ng Diyos. Sapagkat ang kamangmangan ng Diyos ay mas marunong kaysa sa karunungan ng tao, at ang kahinaan ng Diyos ay mas malakas kaysa sa lakas ng tao.

*

Hindi kayang kilalanin ng karunungan ng tao ang Diyos. Kaya naman, ipinapaalam ng Diyos ang daan ng kaligtasan sa mga tao sa pamamagitan ng pangangaral.

Ano ang pangangaral?

Ito ay ang pagpapahayag ng katotohanan na si Jesu-Cristo ang tanging Tagapagligtas, at ang sinumang sumampalataya kay Jesus, magsisi sa kanilang mga kasalanan, at sumunod sa salita ng Panginoon ay maliligtas.

Si Jesu-Cristo lamang ang pinatutunayan at binibigyang-konklusyon ng Matandang Tipan at Bagong Tipan nang magkasama.

Ang tanging Diyos ang lumikha sa sangkatauhan at sa lahat ng bagay sa langit at lupa, at nagbigay ng mga salita na dapat sundin ng mga tao. Gayunpaman, sinuway ng tao ang kalooban ng Diyos at nahulog sa kasalanan, na humantong sa landas ng kapahamakan.

Kaya naman, ang Panginoon ay nagkatawang-tao, naparito sa mundong ito, at namatay sa krus. Ang Diyos na Tagapaglikha na naparito sa mundo sa anyong tao ay si Jesu-Cristo.

Ang dugo ni Jesus ang tumubos sa lahat ng kasalanan ng sangkatauhan. Samakaligtas, ang sinumang sumampalataya kay Jesu-Cristo bilang tanging Tagapagligtas at magpahayag sa pamamagitan ng kanyang bibig ay matutubos sa kasalanan at magiging bayan ng Diyos. Ito ang ebanghelyo. At ang pagpapahayag ng ebanghelyong ito ay ang pangangaral.

Gayunpaman, ang mga nakatanggap ng kapatawaran sa kasalanan at naging bayan ng Diyos ay tiyak na may pananagutan. Ang pananagutang iyon ay ang ibigin ang Diyos at ibigin ang kapwa. Ang puno ng buhay at ang puno ng pagkakilala sa mabuti at masama sa Halaman ng Eden ang mga pamantayan upang ihayag kung tunay na iniibig at sinusunod nina Adan at Eba ang Diyos. Gayunpaman, sinuway nila ang salita ng Diyos.

Ganoon din sa kasalukuyan. Ang bawat taong tumanggap kay Jesus bilang Tagapagligtas ay may pananagutan na ibigin ang Diyos at ang kanilang kapwa. Sapagkat ang Diyos ay pag-ibig.

Ang layunin ng paglikha ng Diyos sa tao ay upang magbunga ng pag-ibig at magbigay ng kaluwalhatian sa Diyos. Gayunpaman, ang makasalanang tao ay hindi kayang umunawa sa kalooban ng Diyos sa kanyang sarili. Kaya naman, ipinapaalam ng Diyos sa mga tao ang Kanyang pag-iral at ipinapaunawa ang Kanyang kalooban sa pamamagitan ng pangangaral.

Sinasabi sa Tito 2:14: "na siyang nagkaloob ng kanyang sarili dahil sa atin, upang tayo'y matubos niya sa lahat ng mga kasamaan, at linisin niya para sa kanyang sarili ang isang bayang pag-aaring sarili niya, na masigasig sa mabubuting gawa."

Ang pagbibigay ni Jesus ng Kanyang sarili para sa atin ay hindi lamang upang patawarin ang ating mga kasalanan. Ito ay upang linisin tayo at gawin tayong sariling bayan ng Diyos na nagsisikap na gumawa ng mabubuting gawa.

Sinasabi rin sa Exodo 19:5-6: "Kaya nga, ngayon, kung tunay na susundin ninyo ang aking tinig at iingatan ang aking tipan, kayo nga ang magiging aking natatanging kayamanan sa lahat ng mga bayan; sapagkat ang buong lupa ay akin; at kayo'y magiging isang kaharian ng mga saserdote sa akin, at isang banal na bansa."

Ang bayan ng Diyos ay ang mga nakikinig sa salita ng Diyos at nag-iingat sa Kanyang tipan. Hindi sapat na sabihin lamang ng bibig na tayo ay bayan ng Diyos, kundi dapat nating patunayan ang pagiging bayan ng Diyos sa pamamagitan ng buhay na may pagsunod sa salita ng Diyos.

Sinabi rin ni Jesus sa Juan 14:15: "Kung ako'y inyong iniibig, ay tutuparin ninyo ang aking mga utos."

At sa Juan 15:10, sinabi Niya: "Kung tuparin ninyo ang aking mga utos, ay mananatili kayo sa aking pag-ibig."

Ang pag-ibig kay Jesus ay hindi lamang pagpapahayag sa pamamagitan ng mga salita. Ito ay ang pagtupad sa mga utos ni Jesus at ang pananatili sa salita ng Panginoon.

Sinasabi sa Juan 3:36 nang mas malinaw: "Ang sumasampalataya sa Anak ay may buhay na walang hanggan; ngunit ang hindi tumatalima sa Anak ay hindi makakakita ng buhay, kundi ang poot ng Diyos ay nananatili sa kanya."

Ang pagsampalataya kay Jesu-Cristo ay dapat patunayan sa huli sa pamamagitan ng bunga ng pag-ibig sa Diyos at sa kapwa. Ang pananampalataya ay nagsisimula sa pagpapahayag ng mga labi, ngunit ang pananampalatayang iyon ay dapat makita bilang bunga ng pagsunod, pagsisisi, at pag-ibig.

Siyempre, tayo ay mahina. Kaya naman, dapat tayong magsisi araw-araw. Sa pamamagitan ng pagsisisi, pinapatawad ang ating mga kakulangan, at dapat tayong bumalik sa landas ng pagsunod sa salita ng Diyos muli.

Ang ganitong uri ng buhay ay buhay ng tunay na pananampalataya. Ito ang buhay ng isang nakatanggap ng ebanghelyo. At sa pamamagitan ng ganitong uri ng buhay, tunay tayong nagiging mga nagpapahayag kay Jesu-Cristo.

---

### 7. Swahili (스와힐리어)

1 Wakorintho 1:21-25

Kwa maana katika hekima ya Mungu, dunia kwa hekima yake haikumjua Mungu, Mungu alipenda kuwaokoa wale waaminio kwa upumbavu wa lile neno linalohubiriwa. Kwa sababu Wayahudi wanataka ishara, na Wayunani wanatafuta hekima; bali sisi tunamhubiri Kristo aliyesulibiwa; kwa Wayahudi ni kikwazo, na kwa Wayunani ni upumbavu; bali kwao wanaoitwa, Wayahudi kwa Wayunani, Kristo ni nguvu ya Mungu, na hekima ya Mungu. Kwa sababu upumbavu wa Mungu una hekima zaidi ya wanadamu, na udhaifu wa Mungu una nguvu zaidi ya wanadamu.

*

Hekima ya mwanadamu haiwezi kumjua Mungu. Kwa hiyo, Mungu anawajulisha watu njia ya wokovu kupitia mahubiri.

Mahubiri ni nini?

Ni kutangaza ukweli kwamba Yesu Kristo ndiye Mwokozi pekee, na kwamba mtu yeyote anayemwamini Yesu, akitubu dhambi zake na kutii neno la Bwana, ataokolewa.

Ni Yesu Kristo pekee ambaye Agano la Kale na Agano Jipya yanashuhudia pamoja na kuhitimisha.

Mungu wa pekee aliumba wanadamu na vitu vyote mbinguni na duniani, na akatoa neno kwa wanadamu kulishika. Hata hivyo, mwanadamu aliasi mapenzi ya Mungu na kuanguka katika dhambi, na kuongoza kwenye njia ya maangamizi.

Kwa hiyo, Bwana alitwaa mwili wa mwanadamu, akaja ulimwenguni hapa, akafa msalabani. Mungu Muumbaji aliyekuja ulimwenguni katika mwili wa mwanadamu ndiye Yesu Kristo.

Damu ya Yesu ililipa fidia kwa dhambi zote za wanadamu. Kwa hiyo, kila mtu anayemwamini Yesu Kristo kama Mwokozi pekee na kukiri kwa kinywa chake, atakombolewa kutoka katika dhambi na kuwa watu wa Mungu. Hii ndiyo injili. Na kutangaza injili hii ndio mahubiri.

Hata hivyo, wale waliopokea msamaha wa dhambi na kuwa watu wa Mungu hakika wana wajibu. Wajibu huo ni kumpenda Mungu na kumpenda jirani. Mti wa uzima na mti wa ujuzi wa mema na mabaya katika bustani ya Edeni yalikuwa viwango vya kudhihirisha ikiwa Adamu na Hawa walimpenda na kumtii Mungu kikweli. Hata hivyo, waliasi neno la Mungu.

Ndivyo ilivyo hata leo. Kila mtu aliyempokea Yesu kama Mwokozi ana wajibu wa kumpenda Mungu na jirani yake. Kwa sababu Mungu ni upendo.

Kusudi ambalo Mungu aliumba wanadamu ni kuzaa matunda ya upendo na kumtukuza Mungu. Hata hivyo, mwanadamu aliyeanguka hawezi kuelewa mapenzi ya Mungu peke yake. Kwa hiyo, Mungu anawafanya watu wajue kuwepo Kwake na kuelewa mapenzi Yake kupitia mahubiri.

Tito 2:14 inasema: "ambaye alijitoa nafsi yake kwa ajili yetu, ili atukomboe na maasi yote, na kujisafishia watu wawe mali yake mwenyewe, wale walio na bidii katika matendo mema."

Yesu kujitoa nafsi yake kwa ajili yetu haikuwa tu kwa ajili ya kusamehe dhambi zetu. Ilikuwa ni kwa ajili ya kutusafisha na kutufanya kuwa watu wa Mungu mwenyewe wanaojitahidi kufanya matendo mema.

Kutoka 19:5-6 pia inasema: "Sasa basi, ikiwa mtaitii sauti yangu kwelikweli, na kulishika agano langu, basi mtakuwa tu kito changu cha thamani kuliko mataifa yote; maana dunia yote ni mali yangu. Nanyi mtakuwa kwangu ufalme wa makuhani, na taifa takatifu."

Watu wa Mungu ni wale wanaosikia neno la Mungu na kulishika agano Lake. Mtu lazima athibitishe kuwa mtu wa Mungu sio tu kwa kusema kwa kinywa, bali kwa maisha ya utii kwa neno la Mungu.

Yesu pia alisema katika Yohana 14:15: "Mkinipenda, mtazishika amri zangu."

Na katika Yohana 15:10, alisema: "Mkizishika amri zangu, mtakaa katika pendo langu."

Kumpenda Yesu si kukiri tu kwa maneno. Ni kuzishika amri za Yesu na kukaa katika neno la Bwana.

Yohana 3:36 inasema wazi zaidi: "Amwaminiye Mwana ana uzima wa milele; asiyemwamini Mwana hataona uzima, bali ghadhabu ya Mungu inamkalia."

Kumwamini Yesu Kristo lazima hatimaye kuthibitishwa na tunda la kumpenda Mungu na jirani ya mtu. Imani huanza na ukiri wa midomo, lakini imani hiyo lazima ionekane kama tunda la utii, toba, na upendo.

Bila shaka, sisi ni dhaifu. Kwa hiyo, tunapaswa kutubu kila siku. Kupitia toba, tunasamehewa mapungufu yetu na lazima turudi kwenye njia ya kulitii neno la Mungu tena.

Aina hii ya maisha ni maisha ya imani ya kweli. Haya ndiyo maisha ya mtu aliyepokea injili. Na kupitia aina hii ya maisha, tunakuwa kweli wale wanaomtangaza Yesu Kristo.

---

### 8. Spanish (스페인어)

1 Corintios 1:21-25

Ya que en la sabiduría de Dios, el mundo no conoció a Dios mediante su propia sabiduría, agradó a Dios salvar a los creyentes por la locura de la predicación. Los judíos piden señales y los griegos buscan sabiduría, pero nosotros predicamos a Cristo crucificado: para los judíos ciertamente tropezadero, y para los gentiles locura; mas para los llamados, así judíos como griegos, Cristo es el poder de Dios y la sabiduría de Dios. Porque lo insensato de Dios es más sabio que los hombres, y lo débil de Dios es más fuerte que los hombres.

*

La sabiduría humana no puede conocer a Dios. Por lo tanto, Dios da a conocer el camino de la salvación a las personas a través de la predicación.

¿Qué es la predicación?

Es proclamar el hecho de que Jesucristo es el único Salvador, y que cualquiera que crea en Jesús, se arrepienta de sus pecados y obedezca la palabra del Señor será salvo.

Es solo a Jesucristo a quien el Antiguo Testamento y el Nuevo Testamento testifican juntos y concluyen.

El único Dios creó a la humanidad y todas las cosas en el cielo y en la tierra, y dio palabras para que los humanos las guardaran. Sin embargo, el ser humano desobedeció la voluntad de Dios y cayó en el pecado, lo que lo llevó al camino de la destrucción.

Por lo tanto, el Señor tomó un cuerpo humano, vino a este mundo y murió en la cruz. El Dios Creador que vino al mundo en un cuerpo humano es Jesucristo.

La sangre de Jesús expió todos los pecados de la humanidad. Por lo tanto, cualquiera que crea en Jesucristo como el único Salvador y confiese con su boca, será redimido del pecado y se convertirá en el pueblo de Dios. Este es el evangelio. Y proclamar este evangelio es la predicación.

Sin embargo, aquellos que han recibido el perdón de los pecados y se han convertido en el pueblo de Dios ciertamente tienen una responsabilidad. Esa responsabilidad es amar a Dios y amar al prójimo. El árbol de la vida y el árbol del conocimiento del bien y del mal en el Huerto del Edén eran los estándares para revelar si Adán y Eva realmente amaban y obedecían a Dios. Sin embargo, desobedecieron la palabra de Dios.

Lo mismo ocurre hoy en día. Todos los que han recibido a Jesús como Salvador tienen la responsabilidad de amar a Dios y a su prójimo. Porque Dios es amor.

El propósito por el cual Dios creó a los humanos es para que den frutos de amor y traigan gloria a Dios. Sin embargo, el ser humano caído no puede comprender la voluntad de Dios por sí mismo. Por lo tanto, Dios hace que las personas conozcan Su existencia y comprendan Su voluntad a través de la predicación.

Tito 2:14 dice: "quien se dio a sí mismo por nosotros para redimirnos de toda iniquidad y purificar para sí un pueblo propio, celoso de buenas obras."

El que Jesús se entregara a sí mismo por nosotros no fue solo para perdonar nuestros pecados. Fue para purificarnos y hacernos el pueblo propio de Dios que se esfuerza por hacer buenas obras.

Éxodo 19:5-6 también dice: "Ahora, pues, si diereis oído a mi voz, y guardareis mi pacto, vosotros seréis mi especial tesoro sobre todos los pueblos; porque mía es toda la tierra. Y vosotros me seréis un reino de sacerdotes, y gente santa."

El pueblo de Dios son aquellos que escuchan la palabra de Dios y guardan Su pacto. Uno debe demostrar que es el pueblo de Dios no solo hablando con la boca, sino mediante una vida de obediencia a la palabra de Dios.

Jesús también dijo en Juan 14:15: "Si me amáis, guardad mis mandamientos."

Y en Juan 15:10, dijo: "Si guardareis mis mandamientos, permaneceréis en mi amor."

Amar a Jesús no es solo confesar con palabras. Es guardar los mandamientos de Jesús y permanecer en la palabra del Señor.

Juan 3:36 dice aún más claramente: "El que cree en el Hijo tiene vida eterna; pero el que rehúsa creer en el Hijo no verá la vida, sino que la ira de Dios está sobre él."

El creer en Jesucristo debe demostrarse finalmente con el fruto de amar a Dios y al prójimo. La fe comienza con la confesión de los labios, pero esa fe debe manifestarse como fruto de obediencia, arrepentimiento y amor.

Por supuesto, somos débiles. Por lo tanto, debemos arrepentirnos diariamente. A través del arrepentimiento, somos perdonados de nuestras faltas y debemos regresar al camino de la obediencia a la palabra de Dios nuevamente.

Este tipo de vida es una vida de verdadera fe. Esta es la vida de quien ha recibido el evangelio. Y a través de este tipo de vida, nos convertimos verdaderamente en aquellos que proclaman a Jesucristo.

---

### 9. Japanese (일본어)

コリント人への手紙第一 1:21-25

事実、この世は自分の知恵によって神を知るようになったのではなく、神の知恵においては、宣教の愚かさによって、信じる者を救うことを神はよしとされたのです。ユダヤ人はしるしを要求し、ギリシア人は知恵を求めますが、私たちは十字架につけられたキリストを宣べ伝えています。ユダヤ人にとってはつまずき、異邦人にとっては愚かなことですが、召された者にとっては、ユダヤ人であれギリシア人であれ、キリストは神の力であり、神の知恵なのです。神の愚かさは人よりも賢く、神の弱さは人よりも強いからです。

*

人間の知恵では神を知ることはできません。ですから、神は宣教を通して人々に救いの道を知らせてくださるのです。

宣教とは何でしょうか。

イエス・キリストが唯一の救い主であり、だれでもイエスを信じ、罪を悔い改め、主の言葉に従うときに救われるという事実を伝えることです。

旧約聖書と新約聖書が共に証言し、結論づけているのは、ただイエス・キリストだけです。

唯一の神が人類と天地万物を創造され、人間が守るべき言葉を与えられました。しかし、人間は神の御心に背き、罪の中に陥って滅びの道へと進むことになりました。

そこで主は人間の体をまとってこの世に来られ、十字架で死なれました。人間の体をまとって世に来られた創造主なる神こそが、イエス・キリストです。

イエスの血が人類のすべての罪を贖いました。したがって、だれでもイエス・キリストを唯一の救い主として信じ、口で告白するなら、罪から贖われ、神の民となるのです。これが福音です。そして、この福音を宣べ伝えることが宣教です。

しかし、罪の赦しを得て神の民となった者には、必ず責任が伴います。その責任とは、神を愛し、隣人を愛することです。エデンの園にあった命の木と善悪の知識の木は、アダムとエバが本当に神を愛し従うかどうかを明らかにする基準でした。しかし、彼らは神の言葉に背きました。

今日でも同様です。イエスを救い主として受け入れたすべての人は、神と隣人を愛する責任があります。なぜなら、神は愛だからです。

神が人間を創造された目的は、愛の実を結び、神に栄光を帰すためです。しかし、堕落した人間は自分自身の知恵で神の御心を悟ることはできません。ですから、神は宣教を通して人々に神の存在を知らせ、神の御心を悟らせてくださるのです。

テトスへの手紙 2:14 はこのように語っています。「キリストが私たちのためにご自身を献げられたのは、私たちをすべての不法から贖い出し、良い行いに熱心な、ご自身の特別な民として清めるためでした。」

イエスが私たちのためにご自身を献げられたのは、単に私たちの罪を赦すためだけではありません。私たちを清め、良い行いに励む神の特別な民とするためです。

出エジプト記 19:5-6 にもこうあります。「今、もしあなたがたが確かに私の声に聞き従い、私の契約を守るなら、あなたがたはすべての国々の民の中にあって、私の宝となる。全地は私のものであるからだ。あなたがたは私にとって祭司の王国、聖なる国民となる。」

神の民とは、神の言葉を聞き、その契約を守る者たちのことです。口先だけで神の民であると言うのではなく、神の言葉に従う生き方によって、神の民であることを証明しなければなりません。

イエスもヨハネの福音書 14:15 で言われました。「もしあなたがたが私を愛するなら、私の戒めを守るはずです。」

またヨハネの福音書 15:10 ではこのように言われました。「もしあなたがたが私の戒めを守るなら、あなたがたは私の愛にとどまります。」

イエスを愛するというのは、言葉だけで告白することではありません。イエスの戒めを守り、主の言葉の中にとどまることです。

ヨハネの福音書 3:36 はさらに明確に語っています。「御子を信じる者は永遠の命を持っているが、御子に従わない者は命を見ることもなく、神の怒りがその上にとどまる。」

イエス・キリストを信じるということは、最終的に神と隣人を愛する実によって証明されなければなりません。信仰は唇の告白から始まりますが、その信仰は従順と悔い改め、そして愛の実として現れなければならないのです。

もちろん、私たちは弱い存在です。ですから、日々悔い改めなければなりません。悔い改めを通して足りなさを赦され、再び神の言葉に従う道へと戻らなければなりません。

このような生き方こそが、まことの信仰の生き方です。これが福音を受け入れた者の生き方です。そして、このような生き方を通して、私たちは真にイエス・キリストを宣べ伝える者となるのです。

---

### 10. Chinese (중국어)

哥林多前书 1:21-25

世人凭自己的智慧，既不认识神，神就乐意用人所当作愚拙的道理拯救那些信的人；这就是神的智慧了。犹太人是要神迹，希腊人是求智慧，我们却是传钉十字架的基督，在犹太人为绊脚石，在外邦人为愚拙；但在那蒙召的，无论是犹太人、希腊人，基督总为神的能力，神的智慧。因神的愚拙总比人智慧，神的软弱总比人强壮。

*

凭着人类的智慧是无法认识神的。因此，神通过传道将救赎之路显明给世人。

什么是传道？

传道就是宣告这一事实：耶稣基督是唯一的救主，任何人只要信靠耶稣、悔改罪恶并顺从主的 Bitt 话（话语），就必得救。

旧约圣经和新约圣经共同见证并得出结论的，唯有耶稣基督。

独一的神创造了人类和天地万物，并赐下人类应当遵守的话语。然而，人类违背了神的旨意，陷入罪恶之中，走向了灭亡之路。

因此，主道成肉身来到这个世界，并死在十字架上。这位道成肉身来到世界的创造主神，就是耶稣基督。

耶稣的血赎了人类所有的罪。因此，任何人只要信耶稣基督为唯一的救主并口里承认，就能从罪中得赎，成为神的子民。这就是福音。而传播这福音就是传道。

然而，那些罪得赦免并成为神之子民的人，必然承担着责任。那个责任就是爱神与爱邻舍。伊甸园里的生命树和分别善恶树，是显明亚当和夏娃是否真正爱神并顺从神的标准。然而，他们违背了神的话语。

今天也是如此。所有接受耶稣为救主的人，都有责任去爱神和爱邻舍。因为神就是爱。

神创造人类的目的是为了让人们结出爱的果子，将荣耀归给神。然而，堕落的人类无法靠自己明白神的旨意。因此，神通过传道让人们认识神的存在，并明白神的旨意。

提多书 2:14 这样说：“他为我们舍了自己，要赎我们脱离一切的罪恶，又洁净我们，特作自己的子民，热心为善。”

耶稣代替我们舍了自己，不仅是为了赦免我们的罪。更是为了洁净我们，使我们成为神特作的子民，热心勉励行善。

出埃及记 19:5-6 也说：“如今你们若实在听从我的话，遵守我的约，就要在万民中作我的子民，因为全地都是我的。你们要归我作祭司的国度，为圣洁的国民。”

神的子民是听从神的话并遵守神之约的人。不能仅仅用嘴说自己是神的子民，而必须通过顺从神话语的生活来证明自己是神的子民。

耶稣也在约翰福音 14:15 中说：“你们若爱我，就必遵守我的命令。”

又在约翰福音 15:10 中这样说：“你们若遵守我的命令，就常在我的爱里。”

爱耶稣不仅是用言语宣告。而是遵守耶稣的命令，常在主的话语里。

约翰福音 3:36 说得更加明确：“信子的人有永生；不信子的人得不到永生，神的震怒常在他身上。”

信靠耶稣基督，最终必须通过爱神和爱邻舍的果子来证明。信心始于嘴唇的承认，但那信心必须表现为顺从、悔改和爱的果子。

当然，我们是软弱的。因此，我们必须天天悔改。通过悔改，我们的过错得到赦免，并重新回到顺从神话语的道路上。

这样的生活才是真正充满信心的生活。这是接受福音之人的生活。通过这样的生活，我们才能真正成为传播耶稣基督的人。