|
|
철학사(Histoire de la philosophie),
브레이어(Bréhier, 1876—1952)
- 제5권. 18세기, Le XVIIIe siècle 273-506
제04장, 초기 시기(1700-1740) (연속): 라이프니츠 합리주의의 이어감: 크리스티안 볼프
- Première Période (1700-1740) (suite) : Persistance du rationalisme de Leibniz: Christian Wolff. 318-323
* 인명 및 고유명사.
1679 볼프(Christian (von) Wolff, 1679-1754) 독일 철학자, 법학자, 수학자. 라이프니츠와 칸트 사이에 위치한다. ab 1745 Freiherr von Wolff (in der Encyclopédie Chrétien Wolf)
24. Januar 1679 in Breslau, Fürstentum Breslau 출생.
중고등학교를 마리아-마그달레넨(Maria-Magdalenen-Gymnasium in Breslau: lycée Sainte-Marie-Madeleine de Breslau)에서 공부했다.
1699(스물) 예나(Jena: Iéna) 대학에서 신학을 공부했다.
1702(스물셋) 라이프찌히(Leipzig)대학에서 학위를 하고,
1703(스물넷) 라이프찌히 대학에 강사로 시작했다.
1706(스물일곱), 프러시아 할레 대학(Halle en Prusse)에서 수학과 물리학의 자리를 얻었다.
1713(서른넷) 진리의 인식에서 인간 오성의 힘들과 그것들의 사용에 관한 합리적 사유(Vernünfftige Gedancken von den Kräfften des menschlichen Verstandes und ihrem richtigen Gebrauche in Erkäntniß der Wahrheit (Halle, 1712/13)
프랑스어로 논리학, 즉 진리의 인식에서 인간 오성의 힘들과 그것들의 사용에 관한 반성(Logique, ou Réflexion sur les forces de l'entendement humain et sur leur légitime usage dans la connaissance de la vérité par M. Chrétien Wolff, traduite de l'allemand sur la cinquième édition et revue sur toutes les suivantes, par Jean Deschamps, Berlin, 1736; Lausanne et Genève, 1744;
볼프자신이 라틴어로 Cogitationes rationales de viribus intellectus humani earumque usu legitimo in veritatis cognitione, cum iis qui veritatem amant communicatae et nunc ex sermone germanico in latinum translatae a Christiano Wolfio (Francfort et Leipzig, 1730));
1719(마흔) 신, 세계, 인간의 영혼에 관한 합리적 사유(Vernünftige Gedanken von Gott, der Welt und der Seele des Menschen, 1719)(Francfort et Leipzig).
1720-1740 마르부르크 대학에서 가르쳤다.
1720(마흔하나) 인간의 행복의 추구로 향한 인간 행동과 방임에 관한 합리적 사유(Vernünftige Gedanken von den Menschen Thun und Lassen zur Beförder ihrer Glückseligkeit, 1720)(Halle, 1720);
1721(마흔둘) 「중국인들의 실천적 철학에 관한 담론(Rede über die praktische Philosophie der Chinesen」(Discours sur la philosophie pratique des Chisois) 논문이 나중에 해임사유에 들어간다. 중국인(종교가 없더라도)의 도덕이 종교인보다 낫다(?).
1721(마흔둘) 인간의 사회적 삶에 관한 합리적 사유(Vernünftige Gedanken von dem Gesellischen Leben der Menschen, 1721) (Halle, 1721)
1723(마흔넷) 자연적 사물의 의도에 관한 합리적 사유(Vernünftige Gedanken von den Absichten der natürlischen Dinge, 1723)(Francfort, 1723);
1723(마흔넷) 프리드리히 빌헤름 1세 (Frédéric-Guillaume Ier de Prusse, Friedrich Wilhelm I: 별명 Soldatenkönig (littéralement « le Roi-soldat » « le Roi-sergent »), 1688-1740)에 칙서에 의해, 지역을 48시간 이내 떠났다. 고발자는 경건학파인 동료들(Franke et Lange)이었고, 그를 무신론자로 몰았다.
1728(마흔아홉) 합리적 철학, 즉 논리학(Philosophia rationalis sive Logica (Logica latina). Praemittitur discursus praeliminaris de philosophia in genere(Francfort et Leipzig, 1728)
1730(쉰하나) 제1철학, 즉 존재론(Philosophia prima sive Ontologia(Francfort et Leipzig, 1730).
1731(쉰둘) 일반 천문학(Cosmologia generalis, methodo scientifica pertractata, qua ad solidam, inprimis Dei atque naturae, cognitionem via sternitur, 1731)(Francfort et Leipzig, 1731)
1732(쉰셋) 경험 심리학(Psychologia empirica, 1732)(Francfort et Leipzig, 1732)
1734 합리 심리학(Psychologia empirica, 1734)
1736(쉰일곱) 자연신학 1부(Theologia naturalis. Pars Prior, integrum Systema complectens, qua existentia et attributa Dei a posteriori demonstrantur(Francfort et Leipzig, 1736)
1737(쉰여덟) 자연신학 2부(Theologia naturalis. Pars Posterior qua existentia et attributa Dei ex notione entis perfectissimi et natura animae demonstrantur, et Atheismi, Deismi, Fatalismi, Naturalismi, Spinosismi, aliorumque de Deo errorum fundamenta subvertuntur(Francfort et Leipzig, 1737)
1740(예순하나) 자연법(Jus naturae methodo scientifica pertractatum. Pars prima, in qua obligationes et jura connata ex ipsa hominis essentia atque natura a priori demonstrantur et totius philosophiae moralis omnisque juris reliqui fundamenta solida jaciuntur(Francfort et Leipzig, 1740)
1740(예순하나) 프레데릭 2세(Frédéric II de Prusse, Friedrich der Große: fr. Frédéric le Grand, 1712-1786) 1740년 프러시아 왕으로 취임.
1749(일흔) 이방의 법(Jus gentium methodo scientifica pertractatum, in quo jus gentium naturale ab eo, quod voluntarii, pactitii et consuetudinarii est, accurate distinguitur(Halle, 1749)
1750(일흔하나) 도덕철학 즉 윤리학(Philosophia moralis sive Ethica, methodo scientifica pertractata. Pars prima, in qua agitur de Intellectu et facultatibus ceteris cognoscendi in ministerium ejus perficiendis, atque virtutibus intellectualibus(Halle, 1750)
1750 경제학(Œconomica methodo scientifica pertractata. Pars prima in qua agitur de societatibus minoribus, conjungali, paterna et herili, 1750) (유고 출판 Halle, 1754)
1754(일흔다섯), 할레(9. April 1754 in Halle)에서 세상을 뜨다.
영향: 그의 제자들로서 Georg Bernhard Bilfinger (1693–1750), Johann Christoph Gottsched (1700–1766), Friedrich Christian Baumeister (Frédéric Baumeister), 1709-1785), Alexander Gottlieb Baumgarten, 1714-1762), Gottfried Ploucquet (1716–1790), Jean-Henri Lambert (Johann Heinrich Lambert (1728-1777)가 있다.
*
551 공자(孔子, Confucius, 전 551-전479) 유교의 창시자. 중국 춘추시대의 정치가, 사상가, 교육자. 노나라의 문신, 작가.
04 예수(전04-후33), 나자렛 태생, 유대교를 개혁하고자하며, 로마에 저항한 운동가. - 크리스트라는 칭호는 바울 이후이다.
O.
1596 데카르트(René Descartes 1596-1650), 프랑스 수학자, 물리학자, 철학자.
1632 스피노자(Baruch Spinoza, 1632-1677) 리베리아 반도에서 온 유태인 가계의 출신(세파라드 유대계)으로 네덜란드에서 태어난 철학자. 그는 그리스트교나 유태교가 지닌 유일신의 불변성과 독자적 고유성에 대해 부정하고, 살아있는 자연 즉 신을 주장한다.
1646 라이프니츠(Gottfried Wilhelm Leibniz, 1646-1716) 독일 철학자, 수학자. 그의 책은 라틴어(~40%), 프랑스어(~30%), 독일어(~15%)로 되어 있다.
1663 프랑케(August Hermann Francke, 1663–1727) 독일 루터파 목사, 신학자, 성경학자.
1670 랑게(Johann Joachim Lange, 1670–1744), 독일 프로테스탄트[루터파] 신학자. 철학자. 경건주의자.
1673 뤼디거(Andreas Rüdiger, 1673–1731), 독일 철학자. 진실한 감각과 거짓 감각에 대해(De Sensu veri et falsi(1709, 2 éd. 1722)
1679 볼프(Christian (von) Wolff, 1679-1754) 독일 철학자, 법학자, 수학자. 라이프니츠와 칸트 사이에 위치한다.
1680 콜리어(Arthur Collier, 1680–1732), 영국 성공회 신부, 신학자, 철학자. 보편 열쇄(Clavis Universalis: or, A New Inquiry after Truth. Being a Demonstration of the Non-Existence, or Impossibility, of an External World, 1713(“Universal Key”)
1685 버클리(George Berkeley, 1685-1753), 영국 경험론에서 로크와 흄 사이에 있다.
1688 프리드리히 빌헤름 1세 (Frédéric-Guillaume Ier de Prusse, Friedrich Wilhelm I: 별명 Soldatenkönig (littéralement « le Roi-soldat » « le Roi-sergent »), 1688-1740) 그에 의해 볼프 할레대학에서 해임되다.
1693 빌핑거(Georg Bernhard Bilfinger, 1693–1750), 독일 철학자, 건축가, 수학자, 신학자. 신, 인간영혼, 세계에 관한 철학적 토론(Dilucidationes philosphicae de Deo, anima humana, mundo et generalibus rerum affectionibus, 1725)(Cotta, Tübingen 1725; a discussion of God, the human soul, and the physical world in general (신, 인간영혼, 물리적 세계 일반에 관한 토론)
1694 볼테르(Voltaire, François-Marie Arouet, 1694-1778) 프랑스 대표적인 계몽주의 작가.《캉디드 》
1702 이크슈타트(Johann Adam Ickstatt, ab 1745 Freiherr von Ickstatt, 1702-1776), 마르부르크에서 가르칠 때. 크리스티앙 볼프 제자.
1712 프레데릭 2세(Frédéric II de Prusse, Friedrich der Große: fr. Frédéric le Grand, 1712-1786) 그에 의해 프러시아에서 볼프 복권되다.
1713 디드로(Denis Diderot, 1713-1784), 프랑스의 백과전서파, 계몽주의 철학자, 작가.
1715 꽁디약(Etienne Bonnot de Condillac, 1715-1780) 18세기 프랑스 빛의 시기 활동 철학자. 수도원장이 되었는데, 후에 수사직을 버리고, 탕생 부인, 조프랭 부인의 살롱에 출입하여 퐁트넬, 디드로, 루소와 친하게 되었다.
1724 칸트*(Immanuel Kant, 1724-1804) 현재로는 폴란드보다 더 동쪽에 있는 쾨니히스베르그 출신의 프러시아 공화국의 철학자이다. 인간의 표상적 인식의 조건을 규정하고, 도덕적 이성의 신에게 종속을 요청하고, 미적으로 신의 작업의 숭고함에 경건하게 기도하는 듯이 긍정한 프로테스탄트 철학을 구성하였다.
1880 마르티노(Pierre Martino, 1880-1953) 프랑스 언어학자. L'Orient dans la littérature française aux XVII et XVIIIème siècles (1906)
**
공자: 중국의 철학자(Confucius Sinarum philosophicus, 1687)("Confucius, the Philosopher of the Chinese"): Confucius Sinarum philosophicus, sive Scientia Sinensis
1687에 파리에서 출판되었는데, 인쇄자는 다니엘 호르트멜(Daniel Horthemels)이며, 이 책은 루이 14세에게 헌정되었다.
이 책은 4명의 유럽인 중국선교사들, 꾸쁠레(Philippe Couplet, 1623-1693)(벨), 헤르트리히(Christian Herdtrich, 1625-1684)(오), 인토르케타(Prospero Intorcetta, 1625-1696)(이) 루주몽(Francis Rougemont, 1624-1676)(벨)의 작업이었다. 이들은 two Belgians, an Italian and an Austrian이며 합하여 75년간 중국에 살았다.
이들의 선구자는 루기에리(Michele Ruggieri, 1543-1607)와 마테오 리치(Matteo Ricci, 利玛窦, 이마두, 1552-1610)이다. 이 번역 책은 유럽에 큰 반향을 일으켰으며, 특히 볼프, 볼테르, 라이프니츠 등에게 영향을 주었다.
루기에리(Michele Ruggieri, 1543-1607) 羅明堅 라명견, 이탈리아 제수이트 신부, 중국 선교사 마테오 리치(Matteo Ricci, 1552-1610)와 더불어 중국 선교의 선도자.
마테오 리치(Matteo Ricci, 利玛窦, 이마두, 1552-1610) 로마 가톨릭교회의 사제, 예수회 선교사. 호(號)는 서강(西江), 청태(淸泰), 존칭은 태서유사(泰西儒士)이다.
(4:24, 57NLB)
# 참고문헌Bibliographie 323.
Ed. Zeller(1814-1908), Ueber Wolff Vertreibung aus Halle, Preussische Jahrbücher, X, 1862.
Christian Wolff(1679-1754), Oeuvre (Gesammelte Werke), Aldesheim, 1965.
W. Arnsberger(1871–1902), Wolffs Verhältniss zu Leibniz, Heidelberg, 1897.
J. Bergmann(1839-1904), Wolffs Lehren vom Complementum possibilitatis, Archive für systematische Philosophie, II, 1896.
H. Pichler(1882–1958), Uber Wolffs Ontologie, Leibzig, 1910.
K. G. Ludovici(1707-1778), Kurzer Entwurf einer vollständigen Historie der wolffschen Philosophie, Leibzig, 1736; Ausführlicher Entwurf einer vollständigen Historie der wolffschen Philosophie, Leibzig, 1736-38; Sammlung und Auszüge der sämmtlichen Streitschriften wegen der wolffschen Philosophie, Leibzig, 1738.
M. Campo(1892–1976), Christiano Wolff e il razionalismo precritico, 2. vol., Milan, 1936.
*
1679 볼프(Christian (von) Wolff, 1679-1754) 독일 철학자, 법학자, 수학자. 라이프니츠와 칸트 사이에 위치한다.
1707 루도비치(Carl Günther Ludovici, latinisiert aus Ludewig, 1707-1778), 독일 루터파 복음 철학자. 사서. 사전편찬자. 경제학자.
1814 젤러(Eduard Zeller, 1814-1908) 독일 역사가 철학자. 그리스의 역사 발전에서 그리스철학(Die Philosophie der Griechen in ihrer geschichtlichen Entwicklung (1844-1852).
1839 베르크만(Julius Bergmann, Julius Friedrich Wilhelm Eduard Bergmann, 1839-1904) 독일 철학자.
1871 아른슈페르거(Walther Arnsperger, 1871–1902), 독일 철학자, 대학교수.
1882 피히러(Hans Pichler, 1882–1958), 독일철학자. [독,위키에 항목 없음]
1892 캄포(Mariano Campo, 1892–1976), 이탈리아 카톨릭 사제, 철학자. [이,위키에 항목 없음] (57NKJ)
(5:11, 57NLB)
