그리하여 온 유대와 갈릴리와 사마리아 교회가 평안하여 든든히 서 가고 주를 경외함과 성령의 위로로 진행하여 수가 더 많아지니라 때에 베

[최종대]

.사도행전 9:31-35

그리하여 온 유대와 갈릴리와 사마리아 교회가 평안하여 든든히 서 가고 주를 경외함과 성령의 위로로 진행하여 수가 더 많아지니라 때에 베드로가 사방으로 두루 행하다가 룻다에 사는 성도들에게도 내려갔더니 거기서 애니아라 하는 사람을 만나매 그가 중풍병으로 상 위에 누운지 팔년이라 베드로가 가로되 애니아야 예수 그리스도께서 너를 낫게 하시니 일어나 네 자리를 정돈하라 한대 곧 일어나니 룻다와 사론에 사는 사람들이 다 그를 보고 주께로 돌아가니라

*

무자비하게 교회를 핍박했던 사울이 예수를 만나고 그때부터 예수의 복음을 증거하는 자로 변화되었다. 이로 인해 모든 교회들이 든든히 서 가고, 평안해졌다. 성도들이 주님을 경외하며 성령의 위로 가운데 신앙생활한 것이다.

사도바울이 예수를 만나기 전에 교회들을 엄청나게 핍박하였다, 하나님께서 그런 고난을 교인들에게 허락하셨던 이유가 있습니다.

그 고난을 통해 교인들이 하나님의 살아계심을 깨닫고 순종함을 배우는 것이다.

고난은 예수를 믿고 하나님을 경외하는 훈련이다.

하나님을 경외한다는 것은 죄를 회개하고 주님의 말씀에 순종하는 것이다.

이웃의 허물을 용서하고 서로 양보하며 화목을 이루는 것이 참된 믿음인 것이다.

누구나 처음 예수를 만났을 때 약간의 삶의 변화가 일아난다,

그러나 완전한 변화가 아니다. 세상 것을 더 우선시 하고, 세상 쾌락과 명예를 더 사랑하는 마음이 남아있는 것이다. 이것이 죄악의 쓴 뿌리다.

그러나 환난과 고난이 다가올 때 교만과 죄악의 뿌리가 사라지는 것이다.

초대교회 성도들이 많은 환난과 고난을 통과하면서 하나님 경외하기를 배운 것이다. 그럴 때 하나님의 평안과 성령의 위로가 그들에게 넘치도록 임하였다.

그때 베드로가 활기차게 복음을 사방에 전파하였다.

베드로가 주님의 지시를 받고 기도했을 때 한 중풍병자가 치료되었다.

그것은 베드로 자신의 능력이 아니다, 주님의 능력이었습니다.

회개하고 순종하기를 배우는 백성들에게 천국 가는 믿음을 더하기 위해 주님께서 그 중풍병자를 본보기로 치료하신 것입니다.

하나님께서는 분명한 목적을 가지고 그리스도인들에게 질병을 주시기도 하고, 치료하기도 하십니다.

고난과 질병은 우리로 죄를 회개하고 순종케 하게 만드는 징계의 도구입니다.

베드로가 인간의 의지로 그 중풍병자를 치료한 것 아니고, 주님의 명령 따라 행한 것이다.

그 중풍병자가 베드로를 통해 주시는 생명의 말씀을 받아들였을 때 주님께서 그를 질병에서 해방시켜 주신 것입니다.

은사와 능력과 예언을 하나님의 말씀보다 앞세우지 않아야 한다.

처음 한 두 번은 가능할 수 있다, 그러나 계속 되는 것이 아니다. 주님의 말씀에 순종하는 믿음으로 돌아올 때 모든 문제들이 해결되는 것이다.

---------------

Acts 9:31-35 (NIV)

Thus the church throughout all Judea, Galilee, and Samaria enjoyed peace, was built up, and walked in the fear of the Lord and in the comfort of the Holy Spirit, and multiplied. Now Peter went from place to place, and came down also to the saints who were at Lydda. There he found a certain man named Aeneas, who had been bedridden with a fever for eight years. Peter said to him, “Aeneas, Jesus Christ heals you.” He said, “Aeneas, Jesus Christ heals you. Get up and make your bed.” And immediately he got up. And many who saw him in Lydda and Sharon turned to the Lord.

*

Saul, who had mercilessly persecuted the church, met Jesus and was transformed into a witness for the gospel of Jesus from that moment on. Because of this, all the churches were strengthened and became peaceful. The saints lived their faith in reverence for the Lord and in the comfort of the Holy Spirit.

Before meeting Jesus, the Apostle Paul persecuted the churches intensely. There is a reason God permitted such suffering for the believers.

Through that suffering, the believers came to realize God's living presence and learned obedience.

Suffering is training to believe in Jesus and fear God.

To fear God means to repent of sin and obey the Lord's word.

Forgiving neighbors' faults, yielding to one another, and achieving harmony is true faith.

When anyone first meets Jesus, some change occurs in their life,

but it is not a complete transformation. A heart that still prioritizes worldly things, loving worldly pleasures and honor more, remains. This is the bitter root of sin.

However, when trials and tribulations come, the roots of pride and sin disappear.

The saints of the early church learned to fear God as they passed through many trials and tribulations. At such times, God's peace and the Holy Spirit's comfort overflowed upon them.

Then Peter energetically proclaimed the gospel in every direction.

When Peter prayed at the Lord's instruction, a paralytic was healed.

This was not Peter's own power, but the Lord's power.

The Lord healed that paralytic as an example to add faith for heaven to the people learning repentance and obedience.

God gives sickness to Christians and also heals them, with a clear purpose.

Suffering and sickness are instruments of discipline, leading us to repent of sin and obey.

Peter did not heal the paralytic by human will, but acted according to the Lord's command.

When the paralytic received the word of life given through Peter, the Lord freed him from his sickness.

We must not place gifts, power, and prophecy above God's Word.

It may be possible once or twice, but it is not sustainable. When we return to faith that obeys the Lord's Word, all problems are resolved.

-----------------

1. 우르두어 (Urdu)

اعمال 9:31-35 (NIV)

پس تمام یہودیہ اور گلیل اور سامریہ میں کلیسیا کو چین ملا اور وہ ترقی کرتی گئی اور خداوند کے خوف اور روح القدس کی تسلی میں چل کر بڑھتی گئی۔ اور ایسا ہوا کہ پطرس ہر جگہ پھرتا ہوا ان مقدسوں کے پاس بھی گیا جو لدہ میں رہتے تھے۔ وہاں اسے اینیاس نام ایک آدمی ملا جو آٹھ برس سے فالج کے مارے بستر پر پڑا تھا۔ پطرس نے اس سے کہا، "اے اینیاس! یسوع مسیح تجھے شفا دیتا ہے۔ اٹھ اور اپنا بچھونا بچھا۔" وہ اسی وقت اٹھ کھڑا ہوا۔ اور لدہ اور شارون کے سب رہنے والے اسے دیکھ کر خداوند کی طرف پھر گئے۔

*ساؤل نے، جو بے رحمی سے کلیسیا کو ستاتا تھا، یسوع سے ملاقات کی اور اسی لمحے سے یسوع کی انجیل کا گواہ بن گیا۔ اس کی وجہ سے تمام کلیسیائیں مضبوط ہوئیں اور پرامن ہو گئیں۔ مقدسین نے خداوند کے خوف اور روح القدس کی تسلی میں اپنی ایمانی زندگی گزاری۔

یسوع سے ملنے سے پہلے، رسول پولس نے کلیسیاؤں کو شدید اذیت دی۔ ایک وجہ ہے کہ خدا نے مومنین کے لیے ایسی تکلیف کی اجازت دی۔

اس تکلیف کے ذریعے، مومنین خدا کی زندہ موجودگی کا ادراک کرنے لگے اور فرمانبرداری سیکھی۔

تکلیف یسوع پر ایمان لانے اور خدا سے ڈرنے کی تربیت ہے۔

خدا سے ڈرنے کا مطلب ہے گناہ سے توبہ کرنا اور خداوند کے کلام کی اطاعت کرنا۔

پڑوسیوں کی غلطیوں کو معاف کرنا، ایک دوسرے کے لیے دستبردار ہونا، اور ہم آہنگی حاصل کرنا حقیقی ایمان ہے۔

جب کوئی پہلی بار یسوع سے ملتا ہے، تو ان کی زندگی میں کچھ تبدیلی آتی ہے، لیکن یہ مکمل تبدیلی نہیں ہوتی۔ وہ دل جو اب بھی دنیاوی چیزوں کو ترجیح دیتا ہے، دنیاوی لذتوں اور عزت سے زیادہ محبت کرتا ہے، باقی رہتا ہے۔ یہ گناہ کی کڑوی جڑ ہے۔

تاہم، جب آزمائشیں اور مصیبتیں آتی ہیں، تو غرور اور گناہ کی جڑیں غائب ہو جاتی ہیں۔

ابتدائی کلیسیا کے مقدسین نے بہت سی آزمائشوں اور مصیبتوں سے گزرتے ہوئے خدا سے ڈرنا سیکھا۔ ایسے وقت میں، خدا کا اطمینان اور روح القدس کی تسلی ان پر کثرت سے نازل ہوئی۔

پھر پطرس نے ہر طرف جوش و خروش سے انجیل کی منادی کی۔

جب پطرس نے خداوند کی ہدایت پر دعا کی، تو ایک مفلوج شفا پا گیا۔

یہ پطرس کی اپنی طاقت نہیں تھی، بلکہ خداوند کی طاقت تھی۔

خداوند نے اس مفلوج کو ان لوگوں کے لیے ایک مثال کے طور پر شفا دی جو توبہ اور فرمانبرداری سیکھ رہے تھے تاکہ ان کے آسمانی ایمان میں اضافہ ہو۔

خدا مسیحیوں کو بیماری دیتا ہے اور انہیں شفا بھی دیتا ہے، ایک واضح مقصد کے ساتھ۔

تکلیف اور بیماری نظم و ضبط کے آلات ہیں، جو ہمیں گناہ سے توبہ کرنے اور اطاعت کرنے کی طرف لے جاتے ہیں۔

پطرس نے مفلوج کو انسانی مرضی سے شفا نہیں دی، بلکہ خداوند کے حکم کے مطابق عمل کیا۔

جب مفلوج نے پطرس کے ذریعے دیا گیا زندگی کا کلام حاصل کیا، تو خداوند نے اسے اس کی بیماری سے آزاد کر دیا۔

ہمیں عطیات، قدرت اور نبوت کو خدا کے کلام سے اوپر نہیں رکھنا چاہیے۔

یہ ایک یا دو بار ممکن ہو سکتا ہے، لیکن یہ پائیدار نہیں ہے۔ جب ہم اس ایمان کی طرف لوٹتے ہیں جو خداوند کے کلام کی اطاعت کرتا ہے، تو تمام مسائل حل ہو جاتے ہیں۔

2. 네팔어 (Nepali)

प्रेरित ९:३१-३५ (NIV)

यसरी सारा यहूदिया, गालील र सामरियाभरि मण्डलीले शान्ति पायो र मण्डली सुदृढ भयो। प्रभुको भय र पवित्र आत्माको सान्त्वनामा हिँड्दै मण्डलीको संख्या बढ्दै गयो। पत्रुस ठाउँ-ठाउँमा घुम्दै गर्दा लिड्डामा बस्ने सन्तहरूकहाँ पनि पुगे। त्यहाँ उनले एनियास नाम गरेका एकजना मानिसलाई भेटे, जो पक्षाघातका कारण आठ वर्षदेखि ओछ्यान परेका थिए। पत्रुसले तिनलाई भने, "एनियास, येशू ख्रीष्टले तिमीलाई निको पार्नुहुन्छ। उठ र आफ्नो ओछ्यान मिलाऊ।" तिनी तुरुन्तै उठे। लिड्डा र शारोनमा बस्ने सबैले तिनलाई देखे र तिनीहरू प्रभुतिर फर्के।

*सावल, जसले निर्दयी भई मण्डलीलाई सताएका थिए, उनले येशूलाई भेटे र त्यसै क्षणदेखि येशूको सुसमाचारको साक्षीमा परिवर्तन भए। यसकारण, सबै मण्डलीहरू बलिया भए र शान्तिपूर्ण बने। सन्तहरूले प्रभुको श्रद्धा र पवित्र आत्माको सान्त्वनामा आफ्नो विश्वासको जीवन बिताए।

येशूलाई भेट्नुअघि प्रेरित पावलले मण्डलीहरूलाई कडा सतावट दिएका थिए। परमेश्वरले विश्वासीहरूका लागि यस्तो कष्ट अनुमति दिनुको एउटा कारण छ।

त्यस कष्टद्वारा विश्वासीहरूले परमेश्वरको जीवित उपस्थितिलाई महसुस गरे र आज्ञाकारिता सिके।

कष्ट भनेको येशूमा विश्वास गर्ने र परमेश्वरको भय राख्ने प्रशिक्षण हो।

परमेश्वरको भय राख्नु भनेको पापबाट पश्चात्ताप गर्नु र प्रभुको वचनको पालन गर्नु हो।

छिमेकीका गल्तीहरू क्षमा गर्नु, एकअर्कालाई मान्नु र सद्भाव कायम गर्नु नै साँचो विश्वास हो।

जब कोही पहिलो पटक येशूलाई भेट्छ, उसको जीवनमा केही परिवर्तन आउँछ, तर यो पूर्ण रूपान्तरण होइन। संसारिक कुराहरूलाई प्राथमिकता दिने, संसारिक सुख र सम्मानलाई बढी प्रेम गर्ने हृदय अझै बाँकी रहन्छ। यो पापको तीतो जरा हो।

तर, जब परीक्षाहरू र कष्टहरू आउँछन्, तब अहंकार र पापका जराहरू हराउँछन्।

आदिम मण्डलीका सन्तहरूले धेरै परीक्षाहरू र कष्टहरू भोग्दै परमेश्वरको भय राख्न सिके। त्यस्तो समयमा परमेश्वरको शान्ति र पवित्र आत्माको सान्त्वना उनीहरूमा प्रशस्त भयो।

त्यसपछि पत्रुसले जोसका साथ चारैतिर सुसमाचार प्रचार गरे।

जब पत्रुसले प्रभुको निर्देशनमा प्रार्थना गरे, तब एकजना पक्षाघाती निको भए।

यो पत्रुसको आफ्नै शक्ति थिएन, तर प्रभुको शक्ति थियो।

पश्चात्ताप र आज्ञाकारिता सिक्दै गरेका मानिसहरूमा स्वर्गको विश्वास थप्नका लागि प्रभुले ती पक्षाघातीलाई एउटा उदाहरणको रूपमा निको पार्नुभयो।

परमेश्वरले क्रिस्चियनहरूलाई बिरामी दिनुहुन्छ र निको पनि पार्नुहुन्छ, एउटा स्पष्ट उद्देश्यका साथ।

कष्ट र बिरामी अनुशासनका साधनहरू हुन्, जसले हामीलाई पापबाट पश्चात्ताप गर्न र आज्ञापालन गर्न डोऱ्याउँछन्।

पत्रुसले मानिसको इच्छाले पक्षाघातीलाई निको पारेनन्, तर प्रभुको आज्ञा अनुसार काम गरे।

जब पक्षाघातीले पत्रुसद्वारा दिइएको जीवनको वचन प्राप्त गरे, प्रभुले उनलाई बिरामीबाट मुक्त गर्नुभयो।

हामीले वरदान, शक्ति र अगमवाणीलाई परमेश्वरको वचनभन्दा माथि राख्नु हुँदैन।

यो एक वा दुई पटक सम्भव होला, तर यो टिकाउ हुँदैन। जब हामी प्रभुको वचन पालन गर्ने विश्वासमा फर्कन्छौं, तब सबै समस्याहरू समाधान हुन्छन्।

3. 타밀어 (Tamil)

அப்போஸ்தலர் 9:31-35 (NIV)

அப்பொழுது யூதேயா கலிலேயா சமாரியா நாடுகளெங்கும் சபைகள் சமாதானம் பெற்று, பக்திவிருத்தியடைந்து, கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற பயத்தோடும், பரிசுத்த ஆவியின் ஆறுதலோடும் நடந்து பெருகின. பேதுரு எல்லா இடங்களிலும் சுற்றித்திரிந்து, லித்தா ஊரில் குடியிருக்கிற பரிசுத்தவான்களிடத்திற்கும் போனான். அங்கே எட்டு வருஷமாய்ப் படுக்கையில் கிடந்த பக்கவாதக்காரனாகிய ஐனேயா என்னும் ஒரு மனுஷனைக் கண்டான். பேதுரு அவனை நோக்கி: ஐனேயாவே, இயேசுகிறிஸ்து உன்னைச் சொஸ்தமாக்குகிறார்; நீ எழுந்து, உன் படுக்கையை நீயே சரிபண்ணு என்றான். உடனே அவன் எழுந்தான். லித்தாவிலும் சாரோனிலும் குடியிருந்தவர்களெல்லாரும் அவனைக் கண்டு, கர்த்தரிடத்தில் திருப்பினார்கள்.

*சபையை இரக்கமின்றித் துன்புறுத்திய சவுல், இயேசுவைச் சந்தித்து, அந்த நொடயிலிருந்து இயேசுவின் சுவிசேஷத்திற்குச் சாட்சியாக மாறினான். இதன் காரணமாக, எல்லாச் சபைகளும் பலப்பட்டு அமைதியடைந்தன. பரிசுத்தவான்கள் கர்த்தருக்குப் பயப்படும் பயத்திலும், பரிசுத்த ஆவியின் ஆறுதலிலும் தங்கள் விசுவாச வாழ்க்கையை வாழ்ந்தார்கள்.

இயேசுவைச் சந்திப்பதற்கு முன்பு, அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் சபைகளைக் கடுமையாகத் துன்புறுத்தினார். விசுவாசிகளுக்கு அத்தகைய துன்பங்களை தேவன் அனுமதித்ததற்கு ஒரு காரணம் உண்டு.

அந்தத் துன்பத்தின் மூலமாக, விசுவாசிகள் தேவனுடைய உயிருள்ள பிரசன்னத்தை உணர்ந்து கீழ்ப்படிதலைக் கற்றுக்கொண்டார்கள்.

துன்பம் என்பது இயேசுவை விசுவாசிக்கவும் தேவனுக்குப் பயப்படவும் எடுக்கப்படும் பயிற்சியாகும்.

தேவனுக்குப் பயப்படுவது என்பது பாவத்திற்காக மனந்திரும்பி கர்த்தருடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிவதாகும்.

பிறருடைய குற்றங்களை மன்னிப்பதும், ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக் கொடுப்பதும், நல்லிணக்கத்தை அடைவதுமே உண்மையான விசுவாசம்.

யாராவது முதன்முதலில் இயேசுவைச் சந்திக்கும்போது, அவர்கள் வாழ்க்கையில் சில மாற்றங்கள் ஏற்படும், ஆனால் அது முழுமையான மாற்றமல்ல. உலக காரியங்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் இதயம், உலக இன்பங்களையும் புகழையும் அதிகமாக நேசிக்கும் இதயம் இன்னும் எஞ்சியிருக்கும். இது பாவத்தின் கசப்பான வேர்.

இருப்பினும், சோதனைகளும் உபத்திரவங்களும் வரும்போது, பெருமை மற்றும் பாவத்தின் வேர்கள் மறைந்துவிடும்.

ஆதிச்சபைப் பரிசுத்தவான்கள் பல சோதனைகள் மற்றும் உபத்திரவங்கள் வழியாகச் செல்லும்போது தேவனுக்குப் பயப்படக் கற்றுக்கொண்டார்கள். அத்தகைய நேரங்களில், தேவனுடைய சமாதானமும் பரிசுத்த ஆவியின் ஆறுதலும் அவர்கள் மீது வழிந்தோடியது.

பின்னர் பேதுரு எல்லா திசைகளிலும் சுவிசேஷத்தை உற்சாகத்துடன் அறிவித்தார்.

கர்த்தருடைய கட்டளையின்படி பேதுரு ஜெபித்தபோது, ஒரு பக்கவாதக்காரன் குணமடைந்தான்.

இது பேதுருவின் சொந்த வல்லமை அல்ல, கர்த்தருடைய வல்லமை.

மனந்திரும்புதலையும் கீழ்ப்படிதலையும் கற்றுக்கொள்ளும் மக்களுக்குப் பரலோக விசுவாசத்தை அதிகரிக்கச் செய்யும் ஒரு உதாரணமாக கர்த்தர் அந்தப் பக்கவாதக்காரனைக் குணமாக்கினார்.

தேவன் கிறிஸ்தவர்களுக்கு நோயைக் கொடுக்கிறார், மேலும் அவர்களை ஒரு தெளிவான நோக்கத்துடன் குணமாக்குகிறார்.

துன்பமும் நோயும் ஒழுக்கத்தின் கருவிகளாகும், அவை நம்மைப் பாவத்திலிருந்து மனந்திரும்பவும் கீழ்ப்படியவும் வழிநடத்துகின்றன.

பேதுரு மனித விருப்பத்தால் பக்கவாதக்காரனைக் குணமாக்கவில்லை, ஆனால் கர்த்தருடைய கட்டளையின்படி செயல்பட்டார்.

பேதுருவின் மூலம் கொடுக்கப்பட்ட ஜீவ வார்த்தையை அந்தப் பக்கவாதக்காரன் ஏற்றுக்கொண்டபோது, கர்த்தர் அவனை நோயிலிருந்து விடுவித்தார்.

நாம் வரங்களையும், வல்லமையையும், தீர்க்கதரிசனத்தையும் தேவனுடைய வார்த்தைக்கு மேலாக வைக்கக்கூடாது.

இது ஒருமுறை அல்லது இருமுறை சாத்தியமாக இருக்கலாம், ஆனால் அது நிலைக்காது. கர்த்தருடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படியும் விசுவாசத்திற்கு நாம் திரும்பும்போது, எல்லாப் பிரச்சினைகளும் தீர்க்கப்படும்.

4. 텔루구어 (Telugu)

అపొస్తలుల కార్యములు 9:31-35 (NIV)

కావున యూదయ గలిలయ సమరయ దేశములందంతటను సంఘము క్షేమాభివృద్ది నొందుచు సమాధానముగా ఉండెను; మరియు ప్రభువునందు భయభక్తులు కలిగి, పరిశుద్ధాత్మ ఆదరణను పొందుచు విస్తరించుచుండెను. పేతురు అన్ని ప్రాంతములలో సంచరించుచు, లుద్దలో నివసించుచున్న పరిశుద్ధుల యొద్దకును వచ్చెను. అక్కడ ఎనిమిది ఏండ్లనుండి పక్షవాయువు పట్టి మంచము మీద పడియున్న ఐనెయ అను ఒక మనుష్యుని చూచెను. పేతురు—ఐనెయా, యేసుక్రీస్తు నిన్ను స్వస్థపరచుచున్నాడు; నీవు లేచి నీ పక్కను నీవే సర్దుకొనుమని అతనితో చెప్పగా, వెంటనే అతడు లేచెను. లుద్దలోను షారోనులోను నివసించిన వారందరు అతనిని చూచి ప్రభువు తట్టు తిరిగారు.

*సంఘాన్ని కనికరం లేకుండా హింసించిన సౌలు, యేసును కలుసుకున్నాడు మరియు ఆ క్షణం నుండి యేసు సువార్తకు సాక్షిగా మారిపోయాడు. దీని కారణంగా, అన్ని సంఘాలు బలపడి ప్రశాంతంగా మారాయి. పరిశుద్ధులు ప్రభువు పట్ల భయభక్తులతో మరియు పరిశుద్ధాత్మ ఆదరణతో తమ విశ్వాస జీవితాన్ని గడిపారు.

యేసును కలుసుకోకముందు, అపొస్తలుడైన పౌలు సంఘాలను తీవ్రంగా హింసించాడు. విశ్వాసులకు దేవుడు అటువంటి శ్రమలను అనుమతించడానికి ఒక కారణం ఉంది.

ఆ శ్రమల ద్వారా, విశ్వాసులు దేవుని సజీవ సన్నిధిని గ్రహించి విధేయతను నేర్చుకున్నారు.

శ్రమ అనేది యేసును నమ్మడానికి మరియు దేవునికి భయపడటానికి ఒక శిక్షణ.

దేవునికి భయపడటం అంటే పాపం గురించి పశ్చాత్తాపపడి ప్రభువు వాక్యానికి లోబడటం.

పొరుగువారి తప్పులను క్షమించడం, ఒకరికొకరు వదులుకోవడం మరియు సామరస్యాన్ని సాధించడం నిజమైన విశ్వాసం.

ఎవరైనా మొదట యేసును కలుసుకున్నప్పుడు, వారి జీవితంలో కొంత మార్పు వస్తుంది, కానీ అది పూర్తి రూపాంతరం కాదు. ఇప్పటికీ లోక విషయాలకు ప్రాధాన్యత ఇచ్చే హృదయం, లోక సుఖాలను మరియు గౌరవాన్ని ఎక్కువగా ప్రేమించే హృదయం మిగిలి ఉంటుంది. ఇది పాపం యొక్క చేదు వేరు.

అయినప్పటికీ, శ్రమలు మరియు కష్టాలు వచ్చినప్పుడు, గర్వం మరియు పాపం యొక్క వేర్లు అదృశ్యమవుతాయి.

ఆదిమ సంఘ పరిశుద్ధులు అనేక శ్రమలు మరియు కష్టాల గుండా వెళుతూ దేవునికి భయపడటం నేర్చుకున్నారు. అటువంటి సమయాల్లో, దేవుని సమాధానం మరియు పరిశుద్ధాత్మ ఆదరణ వారిపై పొంగిపొర్లాయి.

అప్పుడు పేతురు అన్ని దిశలలో ఉత్సాహంగా సువార్తను ప్రకటించాడు.

ప్రభువు నిర్దేశం మేరకు పేతురు ప్రార్థించినప్పుడు, ఒక పక్షవాయువు గలవాడు స్వస్థత పొందాడు.

ఇది పేతురు స్వంత శక్తి కాదు, ప్రభువు శక్తి.

పశ్చాత్తాపం మరియు విధేయతను నేర్చుకుంటున్న ప్రజలకు పరలోక విశ్వాసాన్ని జోడించడానికి ప్రభువు ఆ పక్షవాయువు గలవాడిని ఒక ఉదాహరణగా స్వస్థపరిచాడు.

దేవుడు క్రైస్తవులకు అనారోగ్యాన్ని ఇస్తాడు మరియు వారిని స్వస్థపరుస్తాడు, దీనికి ఒక స్పష్టమైన ఉద్దేశ్యం ఉంది.

శ్రమలు మరియు అనారోగ్యం క్రమశిక్షణ యొక్క సాధనాలు, ఇవి మనలను పాపం నుండి పశ్చాత్తాపపడేలా మరియు లోబడేలా నడిపిస్తాయి.

పేతురు మానవ ఇష్టానుసారం పక్షవాయువు గలవాడిని స్వస్థపరచలేదు, కానీ ప్రభువు ఆజ్ఞ ప్రకారం వ్యవహరించాడు.

పేతురు ద్వారా ఇవ్వబడిన జీవ వాక్యాన్ని పక్షవాయువు గలవాడు స్వీకరించినప్పుడు, ప్రభువు అతడిని అనారోగ్యం నుండి విడిపించాడు.

మనం కృపావరాలను, శక్తిని మరియు ప్రవచనాన్ని దేవుని వాక్యం కంటే పైన ఉంచకూడదు.

ఇది ఒకటి లేదా రెండుసార్లు సాధ్యం కావచ్చు, కానీ ఇది శాశ్వతం కాదు. ప్రభువు వాక్యానికి లోబడే విశ్వాసానికి మనం తిరిగి వచ్చినప్పుడు, అన్ని సమస్యలు పరిష్కరించబడతాయి.

5. 스와힐리어 (Swahili)

Matendo 9:31-35 (NIV)

Basi kanisa likapata amani katika Uyahudi wote na Galilaya na Samaria, likajengwa, likaenda katika kicho cha Bwana na faraja ya Roho Mtakatifu, likiongezeka. Hata Petro alipokuwa akizunguka-zunguka pande zote, akawashukia watakatifu waliokaa Lida pia. Huko akamkuta mtu mmoja jina lake Enea, aliyekuwa amelala kitandani miaka minane, maana alikuwa na kifafa. Petro akamwambia, "Enea, Yesu Kristo akuponya; inuka, utandike kitanda chako." Mara akainuka. Na watu wote waliokaa Lida na Sharoni wakamwona, wakageuka kwa Bwana.

*Sauli, aliyekuwa akilidhulumu kanisa bila huruma, alikutana na Yesu na kugeuzwa kuwa shahidi wa injili ya Yesu tangu wakati huo. Kwa sababu hiyo, makanisa yote yalitiwa nguvu na kuwa na amani. Watakatifu waliishi imani yao katika kumcha Bwana na katika faraja ya Roho Mtakatifu.

Kabla ya kukutana na Yesu, Mtume Paulo aliyatesa makanisa sana. Kuna sababu iliyomfanya Mungu kuruhusu mateso kama hayo kwa waumini.

Kupitia mateso hayo, waumini walikuja kutambua uwepo wa Mungu ulio hai na wakajifunza utii.

Mateso ni mafunzo ya kumwamini Yesu na kumcha Mungu.

Kumcha Mungu maana yake ni kutubu dhambi na kutii neno la Bwana.

Kusamehe makosa ya majirani, kuvumiliana, na kufikia maelewano ni imani ya kweli.

Mtu anapokutana na Yesu kwa mara ya kwanza, mabadiliko fulani hutokea katika maisha yake, lakini si mabadiliko kamili. Moyo ambao bado unatanguliza mambo ya kidunia, ukipenda anasa na heshima ya kidunia zaidi, unabaki. Hii ndiyo mizizi michungu ya dhambi.

Hata hivyo, majaribu na dhiki zinapokuja, mizizi ya kiburi na dhambi hupotea.

Watakatifu wa kanisa la kwanza walijifunza kumcha Mungu walipopita katika majaribu na dhiki nyingi. Wakati kama huo, amani ya Mungu na faraja ya Roho Mtakatifu viliwafurikia.

Kisha Petro akatangaza injili kwa nguvu kila upande.

Petro alipoomba kwa maelekezo ya Bwana, mtu aliyepooza aliponywa.

Hii haikuwa nguvu ya Petro mwenyewe, bali nguvu ya Bwana.

Bwana alimponya yule aliyepooza kama mfano wa kuongeza imani ya mbinguni kwa watu wanaojifunza toba na utii.

Mungu huwapa Wakristo ugonjwa na pia huwaponya, akiwa na kusudi la wazi.

Mateso na magonjwa ni vyombo vya nidhamu, vinavyotuongoza kutubu dhambi na kutii.

Petro hakumponya yule aliyepooza kwa mapenzi ya kibinadamu, bali alitenda kulingana na amri ya Bwana.

Yule aliyepooza alipopokea neno la uzima lililotolewa kupitia kwa Petro, Bwana alimweka huru na ugonjwa wake.

Hatupaswi kuweka karama, nguvu, na unabii juu ya Neno la Mungu.

Inaweza kuwezekana mara moja au mbili, lakini si endelevu. Tunaporudi kwenye imani inayotii Neno la Bwana, matatizo yote yanatatuliwa.

---------------------

6. 스페인어 (Español)

Hechos 9:31-35 (NIV)

Entonces las iglesias tenían paz por toda Judea, Galilea y Samaria; y eran edificadas, andando en el temor del Señor, y se acrecentaban fortalecidas por el Espíritu Santo. Aconteció que Pedro, visitando a todos, vino también a los santos que habitaban en Lida. Y halló allí a uno que se llamaba Eneas, que hacía ocho años que estaba en cama, pues era paralítico. Y le dijo Pedro: "Eneas, Jesucristo te sana; levántate, y haz tu cama". Y en seguida se levantó. Y le vieron todos los que habitaban en Lida y en Sarón, los cuales se convirtieron al Señor.

*Saulo, que había perseguido despiadadamente a la iglesia, se encontró con Jesús y se transformó en un testigo del evangelio de Jesús desde ese momento. Debido a esto, todas las iglesias se fortalecieron y se volvieron pacíficas. Los santos vivieron su fe en reverencia al Señor y en el consuelo del Espíritu Santo.

Antes de conocer a Jesús, el apóstol Pablo persiguió intensamente a las iglesias. Hay una razón por la cual Dios permitió tal sufrimiento para los creyentes.

A través de ese sufrimiento, los creyentes llegaron a darse cuenta de la presencia viva de Dios y aprendieron la obediencia.

El sufrimiento es un entrenamiento para creer en Jesús y temer a Dios.

Temer a Dios significa arrepentirse del pecado y obedecer la palabra del Señor.

Perdonar las faltas de los vecinos, ceder unos a otros y lograr la armonía es la verdadera fe.

Cuando alguien conoce a Jesús por primera vez, ocurre algún cambio en su vida, pero no es una transformación completa. Permanece un corazón que todavía prioriza las cosas del mundo, amando más los placeres y el honor mundanos. Esta es la raíz amarga del pecado.

Sin embargo, cuando vienen las pruebas y tribulaciones, las raíces del orgullo y del pecado desaparecen.

Los santos de la iglesia primitiva aprendieron a temer a Dios al pasar por muchas pruebas y tribulaciones. En esos momentos, la paz de Dios y el consuelo del Espíritu Santo se desbordaron sobre ellos.

Entonces Pedro proclamó enérgicamente el evangelio en todas direcciones.

Cuando Pedro oró siguiendo las instrucciones del Señor, un paralítico fue sanado.

Este no fue el propio poder de Pedro, sino el poder del Señor.

El Señor sanó a ese paralítico como un ejemplo para añadir fe en el cielo a las personas que aprenden el arrepentimiento y la obediencia.

Dios da enfermedad a los cristianos y también los sana, con un propósito claro.

El sufrimiento y la enfermedad son instrumentos de disciplina, que nos llevan a arrepentirnos del pecado y a obedecer.

Pedro no sanó al paralítico por voluntad humana, sino que actuó de acuerdo con el mandato del Señor.

Cuando el paralítico recibió la palabra de vida dada a través de Pedro, el Señor lo liberó de su enfermedad.

No debemos poner los dones, el poder y la profecía por encima de la Palabra de Dios.

Puede ser posible una o dos veces, pero no es sostenible. Cuando volvemos a la fe que obedece a la Palabra del Señor, todos los problemas se resuelven.

7. 일본어 (日本語)

使徒の働き 9:31-35 (NIV)

こうして教会は、ユダヤ、ガリラヤ、サマリアの全地にわたり、平和を保ち、基礎が固まり、主を恐れ、聖霊の慰めを受けて歩み、信者の数が増えていった。さて、ペテロは至る所を巡り歩き、ルダに住んでいる聖徒たちのところへも下って行った。そこで彼は、八年前から床についていたアイネヤという名の男に出会った。彼は中風（麻痺）であった。ペテロは彼に言った。「アイネヤ、イエス・キリストがあなたを癒やしてくださる。立ち上がりなさい。そして自分で床を整えなさい。」すると、彼は直ちに立ち上がった。ルダとシャロンに住む人々は皆、彼を見て、主に立ち返った。

*容赦なく教会を迫害していたサウロは、イエスと出会い、その瞬間からイエスの福音の証人へと変えられました。このため、すべての教会は強められ、平和になりました。聖徒たちは、主を敬い、聖霊の慰めの中で信仰生活を送りました。

イエスに出会う前、使徒パウロは教会を激しく迫害しました。神が信者たちにそのような苦しみをお許しになったのには理由があります。

その苦しみを通して、信者たちは神の生ける臨在に気づき、従順を学びました。

苦しみはイエスを信じ、神を恐れるための訓練です。

神を恐れるとは、罪を悔い改め、主の言葉に従うことを意味します。

隣人の過ちを許し、互いに譲り合い、調和を成し遂げることが真の信仰です。

誰でも初めてイエスに出会うとき、人生に何らかの変化が起こりますが、それは完全な変容ではありません。依然として世俗的なものを優先し、世の快楽や名誉をより愛する心が残っています。これが罪の苦い根です。

しかし、試練や患難が来るとき、高慢と罪の根は消え去ります。

初代教会の聖徒たちは、多くの試練や患難を通り抜ける中で、神を恐れることを学びました。そのようなとき、神の平和と聖霊の慰めが彼らの上に溢れました。

それから、ペテロはあらゆる方向へ精力的に福音を宣べ伝えました。

ペテロが主の指示に従って祈ったとき、一人の麻痺した人が癒やされました。

これはペテロ自身の力ではなく、主の力でした。

主は、悔い改めと従順を学んでいる人々に天への信仰を加えるための模範として、その麻痺した人を癒やされました。

神は明確な目的を持って、クリスチャンに病を与え、また癒やされます。

苦しみと病は規律の道具であり、私たちを罪の悔い改めと従順へと導きます。

ペテロは人間の意志によって麻痺した人を癒やしたのではなく、主の命令に従って行動しました。

麻痺した人がペテロを通して与えられた命の言葉を受け取ったとき、主は彼を病から解放されました。

私たちは賜物や力、預言を神の言葉の上に置いてはなりません。

一度や二度は可能かもしれませんが、それは持続可能ではありません。主の言葉に従う信仰に戻るとき、すべての問題は解決されます。

-----------------------

8. 중국어 (中文 - 간체)

使徒行传 9:31-35 (NIV)

那时，犹太、加利利、撒马利亚各处的教会皆得平安，被建立；凡事敬畏主，蒙圣灵的安慰，人数就增多了。彼得周游四方的时候，也下到住吕大的圣徒那里；在那里遇见一个人，名叫以尼雅，得了瘫痪，在褥子上躺卧八年。彼得对他说：“以尼雅，耶稣基督医好你了；起来！收拾你的褥子。”他就立刻起来了。凡住吕大和沙仑的人都看见了他，就归服了主。

*曾残忍迫害教会的扫罗遇见了耶稣，从那一刻起转变为耶稣福音的见证人。正因为如此，所有的教会都得以强健并变得平安。圣徒们在敬畏主和圣灵的安慰中度过信仰生活。

在遇见耶稣之前，使徒保罗曾激烈地迫害教会。神允许信徒遭受这样的苦难是有原因的。

通过那样的苦难，信徒们开始意识到神活生生的同在，并学会了顺服。

苦难是为了让人相信耶稣和敬畏神的训练。

敬畏神意味着为罪悔改并顺从主的话语。

宽容邻居的过错，彼此让步，达成和谐，才是真正的信仰。

当任何人初次遇见耶稣时，生活都会发生一些变化，但这并不是完全的转变。那颗仍然优先考虑世俗事物、更爱世俗享乐和荣誉的心依然存在。这就是罪的苦毒根源。

然而，当试炼和患难来临时，骄傲和罪的根源就会消失。

初代教会的圣徒在经历许多试炼和患难中学会了敬畏神。在那样的时候，神的平安和圣灵的安慰满溢在他们身上。

随后，彼得在各个方向积极地传扬福音。

当彼得按照主的指示祈祷时，一名瘫痪病人痊愈了。

这并非彼得自身的能力，而是主的能力。

主医治那名瘫痪病人，是为了给那些正在学习悔改和顺服的人们树立榜样，增加他们对天国的信心。

神让基督徒生病，也医治他们，这有着明确的目的。

苦难和疾病是管教的工具，引导我们为罪悔改并顺服。

彼得不是凭着人的意愿医治瘫痪病人的，而是按照主的命令行动。

当瘫痪病人领受了通过彼得传达的生命之道时，主便将他从疾病中释放了出来。

我们绝不能将恩赐、能力和预言置于神的话语之上。

一两次或许可能，但这是不可持续的。当我们回归到顺从主话语的信仰时，所有问题都会迎刃而解。