로마서 2:24-29 기록된 바와 같이 하나님의 이름이 너희로 인하여 이방인 중에서 모독을 받는도다 네가 율법을 행한즉 할례가 유익하나

[최종대]

.로마서 2:24-29

기록된 바와 같이 하나님의 이름이 너희로 인하여 이방인 중에서 모독을 받는도다 네가 율법을 행한즉 할례가 유익하나 만일 율법을 범한즉 네 할례가 무할례가 되었느니라 그런즉 무할례자가 율법의 제도를 지키면 그 무할례를 할례와 같이 여길것이 아니냐 또한 본래 무할례자가 율법을 온전히 지키면 의문과 할례를 가지고 율법을 범하는 너를 판단치 아니하겠느냐 대저 표면적 유대인이 유대인이 아니요 표면적 육신의 할례가 할례가 아니라 오직 이면적 유대인이 유대인이며 할례는 마음에 할찌니 신령에 있고 의문에 있지 아니한 것이라 그 칭찬이 사람에게서가 아니요 다만 하나님에게서니라

*

하나님의 말씀에 불순종하는 그리스도인들은 거룩하신 하나님의 이름을 이방인들 가운데서 모독을 받게 한다, “ 예수 믿는 자들이 어찌 저를 수 있는가? 차라리 예수 안 믿는 것이 더 낫다” 그리스도인이 이방인들에게 이런 말 듣는 것은 결국 하나님의 이름을 모독받게 하는 것이다.

여기서 율법은 구약 시대 제사 율법이 아니다, 에수 그리스도가 우리에게 명하신 사랑의 계명을 의미하는 것이다.

사랑의 계명은 이웃의 허물을 용서해주고, 악한 언행을 버리며 선한 삶을 추구하는 것이다, 이를 통해 하나님의 나라와 의를 이땅에 이루는 것이다. 다툼이 있는 곳에 그리스도인들이 들어가면 화합과 평화가 이뤄져야 한다.

남에게 해를 끼치는 그리스도인들은 그가 믿는 하나님의 이름을 욕되게 만드는 것이다.

할례는 오늘날 세례와 같다. 세례받은 그리스도인이 사람들 사이에 분쟁을 일으키고 화목을 깨뜨린다면 그의 세례는 무효가 된다.

세례받지 않았어도 주님의 말씀을 따라 이웃을 용서하고 사랑하면 그의 믿음은 세례받고 불순종하는 자보다 주님께 더 인정을 받는 것이다.

구원은 종교적 행위를 통해 받는 것 아니다, 주님의 말씀에 순종하고 죄를 회개하는 믿음을 통해 받는 것이다.

물세례와 성찬식 이런 종교 행사는 그리스도인들로 하여금 주님의 말씀을 한 번 더 생각나게 하고, 순종과 회개 삶을 이루도록 하는 것이다.

종교 행사가 직접 우리를 구원하지 못한다, 단지 우리로 더 순종하고 회개하여 구원받게 하는 믿음을 증진 시키는 보조 수단인 것이다.

종교 행사는 믿음이 아니다, 우리를 구원하는 참된 믿음은 주님의 말씀을 따라 회개하고 순종하는 살아있는 믿음이다.

그때 유대인들은 회개와 순종의 삶을 버린 채 오직 종교행사에 치중하다가 멸망하였다. 그들의 멸망을 거울삼아 우리는 그렇게 믿지 않아야 한다.

표면적 유대인이 천국에 가는 것 아니고, 오직 이면적 유대인이 천국에 가는 것이다. 이는 표면적 종교 행사와 외식적 행위에 치중하는 것 아니다, 마음이 변화되어 진정으로 회개와 순종을 이루는 삶이다.

이젠 육신의 할례를 그치고, 마음의 할레를 이뤄야 한다.

이는 인간의 마음을 덮고 있는 완악하고 이기적이고 교만한 생각과 습관을 벗어버리고, 이웃을 용서하고 화목을 이루는 따뜻한 마음으로 변화되는 것이다.

-------------------

**Romans 2:24–29**

As it is written: “God’s name is blasphemed among the Gentiles because of you.”

If you obey the law, your circumcision has value; but if you break the law, you have become as though you had not been circumcised. So then, if those who are not circumcised keep the law’s requirements, will they not be regarded as though they were circumcised? The one who is not circumcised physically and yet obeys the law will condemn you who, even though you have the written code and circumcision, are a lawbreaker.

A person is not a Jew who is one only outwardly, nor is circumcision merely outward and physical. No, a person is a Jew who is one inwardly; and circumcision is circumcision of the heart, by the Spirit, not by the written code. Such a person’s praise is not from other people, but from God.

*

Christians who disobey God’s word cause the holy name of God to be blasphemed among the Gentiles. “How can those who believe in Jesus live like that? It would be better not to believe in Jesus.” When Christians hear such words from unbelievers, it ultimately leads to the blasphemy of God’s name.

Here, the law does not refer to the sacrificial laws of the Old Testament era, but to the commandment of love that Jesus Christ has given us.

The commandment of love is to forgive the faults of our neighbors, to abandon evil words and actions, and to pursue a good life. Through this, we establish the kingdom and righteousness of God on this earth. Wherever there is conflict, when Christians enter, reconciliation and peace should be established.

Christians who harm others bring dishonor to the name of the God they believe in.

Circumcision today is like baptism. If a baptized Christian causes division among people and breaks peace, then his baptism becomes meaningless.

Even if one is not baptized, if he follows the Lord’s word, forgives his neighbor, and loves others, his faith is more acknowledged by the Lord than that of one who is baptized but disobedient.

Salvation is not received through religious acts, but through faith that obeys the Lord’s word and repents of sin.

Religious practices such as water baptism and the Lord’s Supper remind Christians once more of the Lord’s word and lead them to a life of obedience and repentance.

Religious rituals themselves cannot save us; they are only supportive means that strengthen the faith through which we are saved by helping us obey and repent more.

Religious rituals are not faith. The true faith that saves us is a living faith that repents and obeys according to the Lord’s word.

At that time, the Jews were destroyed because they abandoned a life of repentance and obedience and focused only on religious rituals. Taking their destruction as a lesson, we must not believe in such a way.

It is not the outward Jew who enters heaven, but the inward Jew. This does not mean focusing on outward religious rituals and hypocritical actions, but living a life in which the heart is transformed and true repentance and obedience are accomplished.

Now we must stop the circumcision of the flesh and accomplish the circumcision of the heart.

This means casting off the hardened, selfish, and prideful thoughts and habits that cover the human heart, and being transformed into a warm heart that forgives others and brings about peace.

---------------------

**رومیوں 2:24-29**

جیسا کہ لکھا ہے: “تمہاری وجہ سے غیر قوموں میں خدا کے نام کی توہین کی جاتی ہے۔”

اگر تم شریعت پر عمل کرو تو تمہارا ختنہ فائدہ مند ہے، لیکن اگر تم شریعت کو توڑتے ہو تو تمہارا ختنہ گویا نامختون ہو گیا۔ پس اگر نامختون شریعت کے احکام پر عمل کرے تو کیا اس کی نامختونی ختنہ نہ سمجھی جائے گی؟ اور جو فطری طور پر نامختون ہو کر بھی شریعت کو پورا کرتا ہے، کیا وہ تمہیں، جو لکھے ہوئے حکم اور ختنہ رکھتے ہوئے بھی شریعت کے خلاف چلتے ہو، مجرم نہ ٹھہرائے گا؟

کیونکہ وہی یہودی نہیں جو ظاہر میں ہے، اور نہ وہ ختنہ ختنہ ہے جو جسم میں ظاہر ہے، بلکہ وہی یہودی ہے جو باطن میں ہے، اور ختنہ دل کا ہے، روح میں ہے نہ کہ حرف میں؛ اور اس کی تعریف انسانوں کی طرف سے نہیں بلکہ خدا کی طرف سے ہوتی ہے۔

*

وہ مسیحی جو خدا کے کلام کی نافرمانی کرتے ہیں، وہ غیر قوموں کے درمیان خدا کے مقدس نام کی توہین کا سبب بنتے ہیں۔ “جو لوگ یسوع پر ایمان رکھتے ہیں وہ ایسے کیسے جی سکتے ہیں؟ بہتر ہے کہ یسوع پر ایمان ہی نہ لایا جائے۔” جب مسیحی غیر ایمان والوں سے ایسے الفاظ سنتے ہیں، تو آخرکار یہ خدا کے نام کی توہین کا سبب بنتا ہے۔

یہاں شریعت سے مراد عہدِ قدیم کے قربانی کے قوانین نہیں، بلکہ وہ محبت کا حکم ہے جو یسوع مسیح نے ہمیں دیا ہے۔

محبت کا حکم یہ ہے کہ ہم اپنے پڑوسی کی خطاؤں کو معاف کریں، بُرے قول و فعل کو ترک کریں، اور نیک زندگی اختیار کریں۔ اس کے ذریعے ہم اس زمین پر خدا کی بادشاہی اور راستبازی کو قائم کرتے ہیں۔ جہاں جھگڑا ہو، وہاں جب مسیحی داخل ہوں تو میل ملاپ اور امن قائم ہونا چاہیے۔

جو مسیحی دوسروں کو نقصان پہنچاتے ہیں وہ اپنے ماننے والے خدا کے نام کو بدنام کرتے ہیں۔

ختنہ آج کے زمانے میں بپتسمہ کے مانند ہے۔ اگر کوئی بپتسمہ یافتہ مسیحی لوگوں کے درمیان اختلاف پیدا کرے اور صلح کو توڑے تو اس کا بپتسمہ بے معنی ہو جاتا ہے۔

اگرچہ کوئی بپتسمہ نہ لیا ہو، لیکن اگر وہ خداوند کے کلام کے مطابق اپنے پڑوسی کو معاف کرے اور محبت کرے، تو اس کا ایمان خداوند کے نزدیک اس شخص سے زیادہ مقبول ہے جو بپتسمہ لے کر بھی نافرمان ہے۔

نجات مذہبی اعمال کے ذریعے حاصل نہیں ہوتی، بلکہ خداوند کے کلام کی فرمانبرداری اور گناہوں سے توبہ کرنے والے ایمان کے ذریعے ملتی ہے۔

بپتسمہ اور عشائے ربانی جیسے مذہبی اعمال مسیحیوں کو خداوند کے کلام کی یاد دلاتے ہیں اور انہیں فرمانبرداری اور توبہ کی زندگی کی طرف لے جاتے ہیں۔

مذہبی رسومات خود ہمیں نجات نہیں دیتیں؛ یہ صرف ایسے ذرائع ہیں جو ہمیں زیادہ فرمانبردار اور توبہ کرنے والا بنا کر اس ایمان کو مضبوط کرتے ہیں جس کے ذریعے ہم نجات پاتے ہیں۔

مذہبی رسومات ایمان نہیں ہیں؛ وہ حقیقی ایمان جو ہمیں نجات دیتا ہے وہ زندہ ایمان ہے جو خداوند کے کلام کے مطابق توبہ اور فرمانبرداری کرتا ہے۔

اس وقت یہودیوں نے توبہ اور فرمانبرداری کی زندگی کو چھوڑ کر صرف مذہبی رسومات پر زور دیا، اور وہ ہلاک ہو گئے۔ ان کی ہلاکت کو مثال بنا کر ہمیں ایسا ایمان نہیں رکھنا چاہیے۔

ظاہری یہودی آسمان کی بادشاہی میں داخل نہیں ہوتا، بلکہ باطنی یہودی داخل ہوتا ہے۔ اس کا مطلب یہ نہیں کہ ظاہری مذہبی رسومات اور ریاکاری پر زور دیا جائے، بلکہ دل کی تبدیلی کے ساتھ سچی توبہ اور فرمانبرداری کی زندگی گزاری جائے۔

اب ہمیں جسمانی ختنہ کو چھوڑ کر دل کا ختنہ حاصل کرنا چاہیے۔

اس کا مطلب ہے کہ ہم اپنے دل کو ڈھانپنے والی سختی، خود غرضی اور تکبر کو چھوڑ دیں، اور ایک ایسا نرم دل حاصل کریں جو دوسروں کو معاف کرے اور صلح قائم کرے۔

---

**రోమీయులకు 2:24-29**

వ్రాయబడియున్నట్లుగా: “మీ వల్ల అన్యజనులలో దేవుని నామము నిందింపబడుచున్నది.”

నీవు ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించినయెడల నీ సున్నతి ప్రయోజనకరమైనది; కానీ ధర్మశాస్త్రమును ఉల్లంఘించినయెడల నీ సున్నతి అసున్నతిగా మారింది. కాబట్టి అసున్నతి గలవాడు ధర్మశాస్త్ర నియమములను పాటించినయెడల, అతని అసున్నతి సున్నతిగా ఎంచబడదా? సహజముగా అసున్నతిగలవాడు ధర్మశాస్త్రమును పూర్తిగా ఆచరించినయెడల, వ్రాయబడిన ధర్మశాస్త్రమును మరియు సున్నతిని కలిగియుండి కూడా ధర్మశాస్త్రమును ఉల్లంఘించే నిన్ను తీర్పుచేయడు గదా?

బయటకు యూదుడైయుండుట యూదత్వము కాదు; శరీరమందలి సున్నతి నిజమైన సున్నతి కాదు. అంతరంగములో యూదుడైయుండువాడే యూదుడు; సున్నతి హృదయమందలి సున్నతి, ఆత్మలోనిదే గాని అక్షరములోనిది కాదు; అటువంటి వానికి ప్రశంస మనుష్యుల నుండి కాక దేవుని నుండి కలుగును.

*

దేవుని వాక్యమునకు అవిధేయులైన క్రైస్తవులు అన్యజనులలో దేవుని పవిత్ర నామమును నిందింపజేస్తారు. “యేసునందు విశ్వసించువారు ఇలా ఎలా జీవించగలరు? యేసునందు విశ్వసించకపోవడమే మేలే.” క్రైస్తవులు అన్యుల నుండి ఇలాంటి మాటలు వినుట వలన చివరికి దేవుని నామము నిందింపబడుతుంది.

ఇక్కడ ధర్మశాస్త్రము అనగా పాత నిబంధన యజ్ఞ విధానము కాదు, యేసు క్రీస్తు మనకు ఆజ్ఞాపించిన ప్రేమ ఆజ్ఞ.

ప్రేమ ఆజ్ఞ అనగా పొరుగువారి తప్పులను క్షమించుట, చెడు మాటలు మరియు క్రియలను విడిచిపెట్టుట, మంచి జీవనమును అనుసరించుట. దీని ద్వారా ఈ భూమిమీద దేవుని రాజ్యము మరియు నీతిని స్థాపించబడును. కలహము ఉన్న చోట క్రైస్తవులు ప్రవేశించినప్పుడు ఐక్యత మరియు శాంతి కలుగవలెను.

ఇతరులకు హాని చేయు క్రైస్తవులు తాము విశ్వసించే దేవుని నామమును అవమానపరుస్తారు.

సున్నతి నేడు బాప్తిస్మముతో సమానము. బాప్తిస్మము పొందిన క్రైస్తవుడు మనుష్యుల మధ్య కలహమును కలిగించి శాంతిని భంగపరచినయెడల, అతని బాప్తిస్మము వ్యర్థమవుతుంది.

బాప్తిస్మము పొందకపోయినను ప్రభువు వాక్యమును అనుసరించి పొరుగువారిని క్షమించి ప్రేమించినయెడల, అతని విశ్వాసము బాప్తిస్మము పొంది అవిధేయుడైనవాని కంటే ప్రభువుచే ఎక్కువగా ఆమోదింపబడును.

రక్షణ మతాచారముల ద్వారా రాదు; ప్రభువు వాక్యమునకు విధేయతతో మరియు పాపములనుండి పశ్చాత్తాపముతో కలిగిన విశ్వాసముచే లభిస్తుంది.

బాప్తిస్మము మరియు ప్రభువుభోజనము వంటి మతాచారములు క్రైస్తవులకు ప్రభువు వాక్యమును గుర్తుచేసి విధేయత మరియు పశ్చాత్తాప జీవనమునకు నడిపిస్తాయి.

మతాచారములు మనలను రక్షించవు; అవి కేవలం మనము మరింత విధేయులమై పశ్చాత్తాపము చేసి రక్షణ పొందునట్లు విశ్వాసమును బలపరచు సహాయక సాధనములు.

మతాచారములు విశ్వాసము కావు; మనలను రక్షించు నిజమైన విశ్వాసము ప్రభువు వాక్యమును అనుసరించి పశ్చాత్తాపము చేసి విధేయత చూపు సజీవ విశ్వాసము.

ఆ కాలములో యూదులు పశ్చాత్తాపము మరియు విధేయత జీవనమును విడిచిపెట్టి కేవలం మతాచారములపై దృష్టి పెట్టి నశించారు. వారి నాశనమును ఉదాహరణగా తీసుకొని మనము అలా నమ్మకూడదు.

బయటి యూదుడు పరలోకమునకు వెళ్లడు; అంతరంగ యూదుడే వెళ్లును. ఇది బయటి మతాచారములకే ప్రాధాన్యత ఇవ్వుట కాదు, హృదయములో మార్పుతో నిజమైన పశ్చాత్తాపము మరియు విధేయతతో జీవించుట.

ఇప్పుడు శరీర సున్నతిని విడిచి హృదయ సున్నతిని సాధించవలెను.

అది మన హృదయమును కప్పి ఉన్న కఠినత్వము, స్వార్థము, అహంకారమును విడిచిపెట్టి, ఇతరులను క్షమించి శాంతిని కలుగజేయు స్నేహపూర్వక హృదయముగా మారుట.

---

**ரோமர் 2:24-29**

எழுதப்பட்டதுபோல: “உங்களினால் அயலினங்களில் தேவனுடைய நாமம் நிந்திக்கப்படுகிறது.”

நீ சட்டத்தின்படி நடந்தால் உன் சூனத்துக்கு பயன் உண்டு; ஆனால் நீ சட்டத்தை மீறினால், உன் சூனம் அசூனமாகிறது. ஆகையால் அசூனத்திலிருப்பவன் சட்டத்தின் கட்டளைகளை கைக்கொண்டால், அவன் அசூனம் சூனமாக எண்ணப்படாதோ? இயற்கையாக அசூனனாக இருந்து சட்டத்தை நிறைவேற்றுகிறவன், எழுத்தையும் சூனத்தையும் உடையிருந்தும் சட்டத்தை மீறும் உன்னை நியாயந்தீர்க்காதோ?

வெளிப்படையாக யூதன் என்பது யூதன் அல்ல; வெளிப்படையான மாம்ச சூனம் உண்மையான சூனம் அல்ல. ஆனால் உள்ளார்ந்த யூதனே யூதன்; சூனம் இருதயத்தில், ஆவியினால் உண்டானது, எழுத்தினால் அல்ல; அவனுடைய புகழ் மனிதர்களிடமிருந்து அல்ல, தேவனிடமிருந்தே வருகிறது.

*

தேவனுடைய வார்த்தைக்கு கீழ்ப்படையாத கிறிஸ்தவர்கள் அயலினங்களுக்குள் தேவனுடைய பரிசுத்த நாமம் நிந்திக்கப்படுவதற்கு காரணமாகிறார்கள். “யேசுவை நம்புகிறவர்கள் இப்படிச் எப்படி வாழ்கிறார்கள்? நம்பாதிருப்பதே நன்று.” இத்தகைய வார்த்தைகள் இறுதியில் தேவனுடைய நாமத்தை நிந்திக்கச் செய்கின்றன.

இங்கு சட்டம் என்பது பழைய ஏற்பாட்டின் பலியிடும் சட்டம் அல்ல; இயேசு கிறிஸ்து கொடுத்த அன்பின் கட்டளை.

அன்பின் கட்டளை என்பது அயலானின் குறைகளை மன்னித்தல், தீய செயல்களையும் வார்த்தைகளையும் விட்டு நன்மையான வாழ்க்கையை நாடுதல். இதன்மூலம் பூமியில் தேவனுடைய ராஜ்யமும் நீதியும் நிலைபெறும். சண்டை இருக்கும் இடத்தில் கிறிஸ்தவர்கள் சென்றால் சமாதானமும் ஒற்றுமையும் ஏற்பட வேண்டும்.

மற்றவர்களுக்கு தீங்கு செய்கிற கிறிஸ்தவர்கள் தாங்கள் நம்பும் தேவனுடைய நாமத்தை அவமதிக்கிறார்கள்.

சூனம் இன்றைக்கு நன்னீராட்டு (பாப்திசம்) போன்றது. நன்னீராட்டு பெற்ற கிறிஸ்தவர் மனிதர்களிடையே சச்சரவுகளை உண்டாக்கி சமாதானத்தை குலைத்தால், அவரது நன்னீராட்டு அர்த்தமற்றதாகிறது.

நன்னீராட்டு பெறாதவராயினும் கர்த்தருடைய வார்த்தையைப் பின்பற்றி அயலானை மன்னித்து அன்பு செலுத்தினால், அவரது விசுவாசம் நன்னீராட்டு பெற்றும் கீழ்ப்படையாதவரை விட கர்த்தரால் அதிகமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது.

ரட்சிப்பு மதச்சடங்குகளால் கிடைக்காது; கர்த்தருடைய வார்த்தைக்கு கீழ்ப்படிந்து பாவத்தை மனந்திரும்பும் விசுவாசத்தினால் கிடைக்கும்.

நன்னீராட்டு மற்றும் கர்த்தரின் இராப்போஜனம் போன்ற மதச்சடங்குகள் கிறிஸ்தவர்களுக்கு கர்த்தருடைய வார்த்தையை நினைவூட்டுகின்றன மற்றும் கீழ்ப்படிதலும் மனந்திரும்புதலும் நிறைந்த வாழ்க்கைக்கு வழிநடத்துகின்றன.

மதச்சடங்குகள் தாமாகவே நம்மை ரட்சிக்காது; அவை நம்மை மேலும் கீழ்ப்படியவும் மனந்திரும்பவும் உதவி செய்து, ரட்சிக்கும் விசுவாசத்தை வலுப்படுத்தும் உதவிச் சாதனங்கள்.

மதச்சடங்குகள் விசுவாசம் அல்ல; நம்மை ரட்சிக்கும் உண்மையான விசுவாசம் கர்த்தருடைய வார்த்தையைப் பின்பற்றி மனந்திரும்பி கீழ்ப்படையும் உயிருள்ள விசுவாசம்.

அந்த காலத்தில் யூதர்கள் மனந்திரும்புதலும் கீழ்ப்படிதலும் நிறைந்த வாழ்க்கையை விட்டு மதச்சடங்குகளில் மட்டும் ஈடுபட்டு அழிந்தார்கள். அவர்களின் அழிவை எடுத்துக்காட்டாகக் கொண்டு நாம் அப்படிச் செய்யக்கூடாது.

வெளிப்படையான யூதன் சொர்க்கத்திற்கு செல்லமாட்டான்; உள்ளார்ந்த யூதனே செல்லுவான். இது வெளிப்படையான மதச்சடங்குகளிலும் போலித்தனத்திலும் அல்ல, இருதய மாற்றத்துடன் உண்மையான மனந்திரும்புதலும் கீழ்ப்படிதலும் உள்ள வாழ்க்கை.

இப்போது மாம்ச சூனத்தை விட்டுவிட்டு இருதய சூனத்தை அடைய வேண்டும்.

இதன் பொருள் கடினம், சுயநலம், அகந்தை ஆகியவற்றை விட்டுவிட்டு, பிறரை மன்னித்து சமாதானத்தை ஏற்படுத்தும் மென்மையான இருதயமாக மாறுவது.

---

**रोमी 2:24-29**

जसरी लेखिएको छ: “तिमीहरूका कारण अन्यजातिहरूमा परमेश्वरको नाम निन्दा गरिन्छ।”

यदि तिमी व्यवस्था पालन गर्छौ भने तिम्रो खतना उपयोगी हुन्छ; तर यदि तिमी व्यवस्था उल्लङ्घन गर्छौ भने तिम्रो खतना अंखतना भएको जस्तै हुन्छ। त्यसैले यदि अंखतना भएको मानिसले व्यवस्थाका नियमहरू पालन गर्छ भने, के उसको अंखतना खतना जस्तै गणना गरिँदैन र? स्वभावतः अंखतना भएको भएर पनि व्यवस्था पूरा गर्नेले, लिखित व्यवस्था र खतना हुँदाहुँदै पनि व्यवस्था उल्लङ्घन गर्ने तिमीलाई दोषी ठहराउने छैन र?

किनकि बाहिरबाट देखिने यहूदी नै यहूदी होइन, र शरीरमा बाहिर देखिने खतना नै साँचो खतना होइन। तर भित्रको यहूदी नै यहूदी हो; र खतना हृदयको हो, आत्माद्वारा हुने, अक्षरद्वारा होइन; त्यस्ता व्यक्तिको प्रशंसा मानिसबाट होइन, परमेश्वरबाट हुन्छ।

*

परमेश्वरको वचनको अवज्ञा गर्ने ख्रीष्टियनहरूले अन्यजातिहरूका बीच परमेश्वरको पवित्र नाम निन्दित गराउँछन्। “येशूमा विश्वास गर्नेहरू यस्ता कसरी बाँच्न सक्छन्? बरु विश्वास नगर्नु नै राम्रो।” यस्ता शब्दहरूले अन्ततः परमेश्वरको नाम निन्दित बनाउँछन्।

यहाँ व्यवस्था भन्नाले पुरानो करारको बलिदानसम्बन्धी व्यवस्था होइन, तर येशू ख्रीष्टले दिनुभएको प्रेमको आज्ञा हो।

प्रेमको आज्ञा भनेको छिमेकीका दोषहरू क्षमा गर्नु, खराब व्यवहार र बोली त्याग्नु, र असल जीवन पछ्याउनु हो। यसद्वारा हामी पृथ्वीमा परमेश्वरको राज्य र धार्मिकता स्थापना गर्छौं। जहाँ झगडा हुन्छ, त्यहाँ ख्रीष्टियनहरू पुगेपछि मेलमिलाप र शान्ति हुनुपर्छ।

अरूलाई हानि पुर्‍याउने ख्रीष्टियनहरूले आफूले विश्वास गर्ने परमेश्वरको नामलाई अपमानित गर्छन्।

खतना आज बप्तिस्मा जस्तै हो। यदि बप्तिस्मा लिएको ख्रीष्टियनले मानिसहरूबीच झगडा ल्याउँछ र शान्ति भङ्ग गर्छ भने, उसको बप्तिस्मा निरर्थक हुन्छ।

बप्तिस्मा नलिएको भए पनि यदि कसैले प्रभुको वचन अनुसार छिमेकीलाई क्षमा गर्छ र प्रेम गर्छ भने, उसको विश्वास बप्तिस्मा लिएर पनि अवज्ञा गर्नेभन्दा प्रभुको दृष्टिमा बढी मान्य हुन्छ।

उद्धार धार्मिक कर्महरूद्वारा प्राप्त हुँदैन, तर प्रभुको वचनको आज्ञापालन र पापबाट पश्चात्ताप गर्ने विश्वासद्वारा प्राप्त हुन्छ।

बप्तिस्मा र प्रभुको भोजजस्ता धार्मिक कर्महरूले ख्रीष्टियनहरूलाई प्रभुको वचन सम्झाउँछन् र आज्ञापालन तथा पश्चात्तापको जीवनतर्फ डोर्याउँछन्।

धार्मिक कर्महरूले आफैंमा हामीलाई उद्धार गर्दैनन्; ती केवल सहायक साधनहरू हुन् जसले हामीलाई अझ आज्ञाकारी र पश्चात्तापी बनाउँदै उद्धार दिने विश्वासलाई बलियो बनाउँछन्।

धार्मिक कर्महरू विश्वास होइनन्; हामीलाई उद्धार गर्ने साँचो विश्वास भनेको प्रभुको वचनअनुसार पश्चात्ताप र आज्ञापालन गर्ने जीवित विश्वास हो।

त्यस समयमा यहूदीहरूले पश्चात्ताप र आज्ञापालनको जीवन त्यागेर केवल धार्मिक कर्महरूमा ध्यान दिए, र तिनीहरू नष्ट भए। तिनीहरूको विनाशलाई उदाहरण बनाएर हामीले त्यसरी विश्वास गर्नु हुँदैन।

बाहिरी यहूदी स्वर्गमा जाँदैन; भित्री यहूदी मात्र जान्छ। यसको अर्थ बाहिरी धार्मिक कर्म र कपटमा होइन, तर हृदय परिवर्तन भएर साँचो पश्चात्ताप र आज्ञापालनको जीवन हो।

अब हामीले शरीरको खतना त्यागेर हृदयको खतना गर्नुपर्छ।

यसको अर्थ हाम्रो हृदयलाई ढाक्ने कठोरता, स्वार्थ र घमण्ड त्यागेर अरूलाई क्षमा गर्ने र मेलमिलाप ल्याउने कोमल हृदयमा परिवर्तन हुनु हो।

----------------------

**Warumi 2:24–29**

Kama ilivyoandikwa: “Kwa sababu yenu, jina la Mungu linakufuriwa kati ya Mataifa.”

Kwa maana ukilishika torati, tohara yako ina faida; lakini ukiivunja torati, tohara yako imekuwa kana kwamba huna tohara. Basi ikiwa asiye na tohara anashika maagizo ya torati, je, kutokutahiriwa kwake hakutahesabiwa kuwa tohara? Na yule ambaye si mwenye tohara kwa asili lakini anatimiza torati, atakuhukumu wewe ambaye una maandiko na tohara lakini unavunja torati.

Kwa maana si Myahudi yule aliye nje tu, wala tohara si ile ya nje katika mwili; bali Myahudi ni yule aliye ndani, na tohara ni ya moyo, kwa Roho, si kwa andiko; sifa yake haitoki kwa wanadamu bali kwa Mungu.

*

Wakristo wasiotii neno la Mungu husababisha jina takatifu la Mungu kukufuriwa kati ya Mataifa. “Wanaomwamini Yesu wanawezaje kuishi hivyo? Afadhali kutomwamini Yesu.” Wakristo wanaposikia maneno kama haya kutoka kwa wasioamini, hatimaye jina la Mungu linakufuriwa.

Hapa torati haimaanishi sheria za sadaka za Agano la Kale, bali amri ya upendo aliyotupa Yesu Kristo.

Amri ya upendo ni kusamehe makosa ya jirani, kuacha maneno na matendo mabaya, na kufuata maisha mema. Kwa njia hii tunasimamisha ufalme na haki ya Mungu hapa duniani. Mahali palipo na migogoro, Wakristo wanapoingia, lazima kuwe na upatanisho na amani.

Wakristo wanaowadhuru wengine wanaleta aibu kwa jina la Mungu wanayemwamini.

Tohara leo ni kama ubatizo. Ikiwa Mkristo aliyebatizwa anasababisha migogoro kati ya watu na kuvunja amani, ubatizo wake unakuwa bure.

Hata kama mtu hajabatizwa, lakini anafuata neno la Bwana, anasamehe jirani yake na anapenda wengine, imani yake inakubalika zaidi mbele za Bwana kuliko ya yule aliyebatizwa lakini asiye na utii.

Wokovu haupatikani kwa matendo ya kidini, bali kwa imani inayotii neno la Bwana na kutubu dhambi.

Matendo ya kidini kama ubatizo wa maji na Meza ya Bwana huwafanya Wakristo wakumbuke tena neno la Bwana na kuwaongoza katika maisha ya utii na toba.

Matendo ya kidini yenyewe hayawezi kutuokoa; ni njia za kusaidia tu zinazotuimarisha katika imani kwa kutusaidia kutii zaidi na kutubu.

Matendo ya kidini si imani; imani ya kweli inayotuokoa ni imani hai inayotubu na kutii kulingana na neno la Bwana.

Wakati huo Wayahudi waliharibiwa kwa sababu waliacha maisha ya toba na utii na wakazingatia tu matendo ya kidini. Tukichukua kuangamia kwao kama somo, hatupaswi kuamini kwa namna hiyo.

Si Myahudi wa nje anayeingia mbinguni, bali Myahudi wa ndani. Hii haimaanishi kuzingatia matendo ya nje ya kidini na unafiki, bali maisha yenye moyo uliobadilishwa unaoleta toba ya kweli na utii.

Sasa tunapaswa kuacha tohara ya mwili na kufikia tohara ya moyo.

Hii ina maana ya kuacha ugumu, ubinafsi na kiburi kinachofunika mioyo yetu, na kubadilishwa kuwa moyo wa upole unaosamehe wengine na kuleta amani.

---

**Romanos 2:24–29**

Como está escrito: “El nombre de Dios es blasfemado entre los gentiles por causa de vosotros.”

Si obedeces la ley, tu circuncisión tiene valor; pero si quebrantas la ley, tu circuncisión viene a ser incircuncisión. Por lo tanto, si el incircunciso guarda las ordenanzas de la ley, ¿no será considerada su incircuncisión como circuncisión? Y el que físicamente es incircunciso pero cumple la ley, te juzgará a ti, que teniendo la letra de la ley y la circuncisión, eres transgresor de la ley.

Porque no es judío el que lo es exteriormente, ni es la circuncisión la que se hace exteriormente en la carne; sino que es judío el que lo es en lo interior, y la circuncisión es la del corazón, en espíritu, no en letra; la alabanza de tal persona no proviene de los hombres, sino de Dios.

*

Los cristianos que desobedecen la palabra de Dios hacen que el santo nombre de Dios sea blasfemado entre los gentiles. “¿Cómo pueden vivir así los que creen en Jesús? Sería mejor no creer en Jesús.” Cuando los cristianos escuchan tales palabras de los incrédulos, finalmente el nombre de Dios es blasfemado.

Aquí la ley no se refiere a las leyes de sacrificio del Antiguo Testamento, sino al mandamiento del amor que Jesucristo nos dio.

El mandamiento del amor es perdonar las faltas del prójimo, abandonar palabras y acciones malas, y buscar una vida buena. Por medio de esto, establecemos el reino y la justicia de Dios en esta tierra. Donde hay conflicto, cuando los cristianos entran, debe haber reconciliación y paz.

Los cristianos que dañan a otros deshonran el nombre del Dios en quien creen.

La circuncisión hoy es como el bautismo. Si un cristiano bautizado causa conflictos entre las personas y rompe la paz, su bautismo se vuelve inútil.

Aunque alguien no esté bautizado, si sigue la palabra del Señor, perdona a su prójimo y ama a los demás, su fe es más reconocida por el Señor que la de aquel que está bautizado pero es desobediente.

La salvación no se obtiene por actos religiosos, sino por la fe que obedece la palabra del Señor y se arrepiente del pecado.

Los actos religiosos como el bautismo en agua y la Cena del Señor hacen que los cristianos recuerden nuevamente la palabra del Señor y los guían a una vida de obediencia y arrepentimiento.

Los rituales religiosos no pueden salvarnos por sí mismos; solo son medios auxiliares que fortalecen la fe mediante la cual somos salvos, ayudándonos a obedecer y arrepentirnos más.

Los rituales religiosos no son fe; la fe verdadera que nos salva es una fe viva que se arrepiente y obedece según la palabra del Señor.

En aquel tiempo, los judíos fueron destruidos porque abandonaron la vida de arrepentimiento y obediencia y se enfocaron solo en rituales religiosos. Tomando su destrucción como ejemplo, no debemos creer de esa manera.

No es el judío exterior el que entra al cielo, sino el judío interior. Esto no significa enfocarse en rituales externos y acciones hipócritas, sino vivir una vida en la que el corazón es transformado y se logra un verdadero arrepentimiento y obediencia.

Ahora debemos dejar la circuncisión de la carne y lograr la circuncisión del corazón.

Esto significa desechar la dureza, el egoísmo y el orgullo que cubren el corazón humano, y ser transformados en un corazón cálido que perdona a los demás y trae paz.

---

**ローマ人への手紙 2:24–29**

「あなたがたのゆえに、神の名が異邦人の中で冒瀆されている」と書いてあるとおりである。

もしあなたが律法を守るなら、あなたの割礼は有益である。しかし、もし律法を破るなら、あなたの割礼は無割礼となってしまう。だから、無割礼の者が律法の規定を守るなら、その無割礼は割礼とみなされるのではないか。生まれながら無割礼であっても律法を完全に守る者は、文字と割礼を持ちながら律法を破るあなたを裁くであろう。

外見上のユダヤ人がユダヤ人なのではなく、また外見上の肉の割礼が割礼なのでもない。むしろ内面のユダヤ人こそユダヤ人であり、割礼とは文字によるものではなく、御霊による心の割礼である。その人の称賛は人からではなく、神から来るのである。

*

神の御言葉に従わないクリスチャンは、異邦人の間で神の聖なる御名が冒瀆される原因となる。「イエスを信じる者がどうしてそのように生きられるのか。むしろ信じないほうがよい。」クリスチャンがこのような言葉を聞くと、結局神の御名が冒瀆されることになる。

ここで言う律法とは旧約時代のいけにえの律法ではなく、イエス・キリストが与えられた愛の戒めを意味する。

愛の戒めとは、隣人の過ちを赦し、悪い言葉や行いを捨て、善い生き方を追い求めることである。これによって、この地に神の国と義が実現される。争いのあるところにクリスチャンが入るとき、和解と平和がもたらされなければならない。

他人に害を与えるクリスチャンは、自分が信じる神の御名を辱めるのである。

割礼は今日では洗礼にたとえられる。洗礼を受けたクリスチャンが人々の間に争いを起こし、平和を壊すなら、その洗礼は無意味となる。

たとえ洗礼を受けていなくても、主の御言葉に従い、隣人を赦し愛するなら、その人の信仰は洗礼を受けながら従わない者よりも主に認められる。

救いは宗教的行為によって得られるのではなく、主の御言葉に従い、罪を悔い改める信仰によって得られる。

水の洗礼や聖餐のような宗教的行為は、クリスチャンに主の御言葉を思い起こさせ、従順と悔い改めの生活へと導く。

宗教的儀式そのものは私たちを救うことはできない。それらは、私たちがより従順になり、悔い改めることによって救われる信仰を強める補助的な手段にすぎない。

宗教的儀式は信仰ではない。私たちを救う真の信仰とは、主の御言葉に従い、悔い改める生きた信仰である。

当時のユダヤ人は悔い改めと従順の生活を捨て、ただ宗教的儀式に専念したために滅びた。その滅びを教訓として、私たちはそのように信じてはならない。

外面的なユダヤ人が天国に入るのではなく、内面的なユダヤ人が入るのである。それは外面的な宗教行為や偽善に重きを置くことではなく、心が変えられ、真の悔い改めと従順を実現する生活である。

今や私たちは肉の割礼をやめ、心の割礼を成し遂げなければならない。

それは、人の心を覆っている頑なさ、自己中心、傲慢を捨て、他人を赦し、平和をもたらす温かい心へと変えられることである。

---

**罗马书 2:24–29**

正如经上所记：“神的名因你们在外邦人中受了亵渎。”

你若遵行律法，你的割礼才有益处；但你若违犯律法，你的割礼就变成未受割礼了。所以那未受割礼的人，若遵守律法的条例，他虽然未受割礼，岂不算为受割礼吗？而且那本来未受割礼、却能完全遵行律法的人，岂不是要审判你这有字句和割礼却违犯律法的人吗？

因为外面作犹太人的，不是真犹太人；外面肉身的割礼，也不是真割礼。惟有里面作的，才是真犹太人；真割礼是在心里的，在乎灵，不在乎字句；这人的称赞不是从人来的，乃是从神来的。

*

那些不顺从神话语的基督徒，使神圣洁的名在外邦人中被亵渎。“信耶稣的人怎么可以这样生活？倒不如不信。”当基督徒从不信的人那里听到这样的话时，最终就是使神的名被亵渎。

这里的律法并不是旧约时代的献祭律法，而是耶稣基督赐给我们的爱的诫命。

爱的诫命就是饶恕邻舍的过错，弃绝恶言恶行，追求良善的生活。借此，我们在这地上建立神的国和义。哪里有纷争，基督徒进入那里，就应当带来和睦与平安。

伤害他人的基督徒，使他所信的神的名蒙羞。

割礼在今天就如同洗礼。如果一个受了洗的基督徒在人群中制造纷争，破坏和平，那么他的洗礼就变得毫无意义。

即使没有受洗，如果人遵行主的话，饶恕邻舍、爱人如己，他的信心在主面前比那受了洗却不顺从的人更被认可。

救恩不是通过宗教行为获得的，而是通过顺从主的话并悔改罪恶的信心获得的。

水洗和圣餐这样的宗教仪式，是让基督徒再次记念主的话，并引导他们进入顺从和悔改的生活。

宗教仪式本身不能拯救我们；它们只是辅助的方式，帮助我们更加顺从和悔改，从而坚固使我们得救的信心。

宗教仪式不是信心；拯救我们的真实信心，是按照主的话悔改并顺从的活的信心。

当时的犹太人因放弃悔改和顺从的生活，只专注于宗教仪式而灭亡。以他们的灭亡为鉴，我们不可那样相信。

不是外面的犹太人进入天国，而是里面的犹太人进入。这并不是注重外在的宗教行为和虚伪，而是内心改变、真正活出悔改与顺从的生命。

如今我们当停止肉体的割礼，成就心里的割礼。

这就是脱去遮盖人心的刚硬、自私和骄傲，转变为一个饶恕他人、带来和平的温柔之心。