로마서 3:29-31 하나님은 홀로 유대인의 하나님 뿐이시뇨 또 이방인의 하나님은 아니시뇨 진실로 이방인의 하나님도 되시느니라 할례자도

[최종대]

.로마서 3:29-31

하나님은 홀로 유대인의 하나님 뿐이시뇨 또 이방인의 하나님은 아니시뇨 진실로 이방인의 하나님도 되시느니라 할례자도 믿음으로 말미암아 또는 무할례자도 믿음으로 말미암아 의롭다 하실 하나님은 한 분이시니라 그런즉 우리가 믿음으로 말미암아 율법을 폐하느뇨 그럴 수 없느니라 도리어 율법을 굳게 세우느니라

*

창조주 하나님은 유대인과 이방인 모두에게 유일한 하나님이 되십니다. 모든 인간 모든 만물이 오직 하나님을 통해서 창조되었기 때문이다.

구약 때 유대인들은 하나님의 특별한 선민으로 인정되었고 할례받음을 통해 이방인들과 구분되었다. 그러나 이런 제도는 일시적이었고 예수님께서 세상에 태어나시기 위한 준비 조치였던 것이다.

구약 때 유대인들만 하나님께 제사드렸다, 어린양의 피를 제단에 뿌려 그들의 죄를 사함받았다. 이는 장차 예수님께서 세상에 오시어 피를 뿌리시고 그 피로 인해 온 인류가 죄사함을 받는다는 것을 예표하셨습니다.

예수님이 오신 이후로는 유대인이든 이방인이든 오직 예수의 피를 통해서만 죄사함 받고 구원받는 것이다.

구약 때는 유대인들에게 십계명이 주어졌다. 그들은 십계명을 중심으로 생활했고, 이를 어겼을 때는 어린양의 피를 뿌려 죄사함을 받아야 그들의 생명을 보존하였다.

그러나 이젠 유대인과 이방인 구분되지 않고 오직 예수를 통해서만 죄사함받고, 구원받는 것이다.

신약 시대는 예수를 구원자로 고백하므로 죄에서 구속함을 받고, 믿는 자들에게 주어진 사랑의 계명을 지켜야 하는 것이다.

구약의 십계명과 신약의 사랑의 계명은 같은 맥락을 가집니다. 둘은 모두 하나님과 이웃을 사랑하는 계명입니다.

그러나 차이점 있다, 신약은 죄를 용서받는 방법이 구약과 달라진 것이다, 짐승의 피의 제사는 사라졌다, 오직 예수 그리스도의 피를 통해만 용서받는 것이다.

구약의 십계명은 주로 인간들의 눈에 보이는 인간들의 죄를 지적하고 고치고 회개시켰다.

하지만 예수 그리스도의 계명은 인간들의 외적인 활동뿐만 아니라 인간들의 마음에서 일어나는 모든 죄들을 다루고 회개시키는 것입니다.

믿음의 완성은 예수를 구원자로 고백할 뿐만 아니라, 예수의 사랑의 계명을 지키는 것입니다. 그러나 100% 지키는 자가 없기 때문에 모두가 죄를 회개하면서 하나님과 이웃을 사랑하는 계명을 열심히 지켜야 하는 것이다.

인간의 교리는 예수그리스도를 한 번만 고백하면 미래의 죄까지 완전히 사라진다고 주장한다. 이것은 예수 그리스도의 사랑의 계명을 무시하고 멸망하는 길이다.

예수그리스도를 주님으로 고백한 자는 예수의 사랑의 계명을 지켜며 부족함이 있을 때마다 회개해야 그 믿음이 완성되는 것이다.

요한일서 2장 3–5절

우리가 그의 계명을 지키면 이로써 우리가 그를 아는 줄로 알 것이요 그를 아노라 하고 그의 계명을 지키지 아니하는 자는 거짓말하는 자요 진리가 그 속에 있지 아니하되 누구든지 그의 말씀을 지키는 자는 하나님의 사랑이 참으로 그 속에서 온전하게 되었나니 이로써 우리가 그의 안에 있는 줄을 아노라

---------------------

**Romans 3:29–31**

Is God the God of the Jews only? Is He not also the God of the Gentiles? Yes, of the Gentiles also, since there is one God who will justify the circumcised by faith and the uncircumcised through that same faith. Do we then nullify the law by this faith? Certainly not! Rather, we uphold the law.

*

The Creator God becomes the one and only God for both Jews and Gentiles. This is because all humanity and all creation were made only through God.

In the Old Testament, the Jews were recognized as God’s chosen people, and they were distinguished from the Gentiles through circumcision. However, this system was temporary and served as a preparatory measure for the coming of Jesus into the world.

In the Old Testament, only the Jews offered sacrifices to God. They sprinkled the blood of a lamb on the altar and received forgiveness of their sins. This foreshadowed that Jesus would come into the world, shed His blood, and through that blood all humanity would receive forgiveness of sins.

After Jesus came, whether Jew or Gentile, forgiveness of sins and salvation come only through the blood of Jesus.

In the Old Testament, the Ten Commandments were given to the Jews. They lived centered on the Ten Commandments, and when they broke them, they had to receive forgiveness by sprinkling the blood of a lamb in order to preserve their lives.

But now, there is no distinction between Jew and Gentile; only through Jesus can one receive forgiveness of sins and be saved.

In the New Testament era, by confessing Jesus as Savior, one is redeemed from sin, and those who believe must keep the commandment of love that has been given.

The Ten Commandments of the Old Testament and the commandment of love in the New Testament share the same essence. Both are commandments to love God and to love one’s neighbor.

However, there is a difference: in the New Testament, the way of receiving forgiveness of sins has changed from the Old Testament. The sacrifice of the blood of animals has disappeared; forgiveness now comes only through the blood of Jesus Christ.

The Ten Commandments of the Old Testament mainly pointed out visible sins of human beings, corrected them, and led people to repentance.

But the commandments of Jesus Christ deal not only with outward actions, but also with all the sins that arise in the human heart, leading people to repentance.

The completion of faith is not only to confess Jesus as Savior, but also to keep the commandment of His love. However, since no one keeps it perfectly, everyone must repent of their sins and diligently keep the commandments to love God and neighbor.

Human doctrines claim that if one confesses Jesus Christ once, even future sins are completely removed. This ignores the commandment of love of Jesus Christ and leads to destruction.

Those who confess Jesus Christ as Lord must keep His commandment of love, and whenever they fall short, they must repent—only then is their faith made complete.

**1 John 2:3–5**

We know that we have come to know Him if we keep His commands. Whoever says, “I know Him,” but does not do what He commands is a liar, and the truth is not in that person. But if anyone obeys His word, love for God is truly made complete in them. This is how we know we are in Him.

---------------------

## 🇵🇰 우르두어 (Urdu)

**رومیوں 3:29–31**

کیا خدا صرف یہودیوں کا خدا ہے؟ کیا وہ غیر قوموں کا بھی خدا نہیں؟ ہاں، یقیناً وہ غیر قوموں کا بھی خدا ہے، کیونکہ خدا ایک ہی ہے جو ختنہ والوں کو ایمان کے وسیلہ سے اور بے ختنہ والوں کو بھی اسی ایمان کے وسیلہ سے راستباز ٹھہراتا ہے۔ تو کیا ہم ایمان کے وسیلہ سے شریعت کو کالعدم کرتے ہیں؟ ہرگز نہیں! بلکہ ہم شریعت کو قائم کرتے ہیں۔

*

خالق خدا یہودیوں اور غیر قوموں دونوں کے لیے واحد خدا ہے۔ کیونکہ تمام انسان اور تمام مخلوقات صرف خدا کے ذریعے پیدا کی گئی ہیں۔

پرانے عہد نامے میں یہودیوں کو خدا کے خاص چنے ہوئے لوگ مانا گیا، اور ختنہ کے ذریعے وہ غیر قوموں سے الگ کیے گئے۔ لیکن یہ نظام عارضی تھا اور یسوع مسیح کے دنیا میں آنے کی تیاری تھا۔

پرانے عہد نامے میں صرف یہودی خدا کے لیے قربانیاں پیش کرتے تھے۔ وہ برّہ کے خون کو قربان گاہ پر چھڑکتے اور اپنے گناہوں کی معافی پاتے تھے۔ یہ اس بات کی علامت تھی کہ یسوع مسیح آئیں گے، اپنا خون بہائیں گے، اور اس کے ذریعے تمام انسانوں کو گناہوں کی معافی ملے گی۔

یسوع کے آنے کے بعد، چاہے یہودی ہوں یا غیر قوم، صرف یسوع کے خون کے ذریعے ہی گناہوں کی معافی اور نجات ملتی ہے۔

پرانے عہد نامے میں دس احکام یہودیوں کو دیے گئے تھے۔ وہ انہی کے مطابق زندگی گزارتے تھے، اور جب وہ ان کو توڑتے تھے تو برّہ کے خون کے ذریعے معافی پاتے تھے تاکہ ان کی زندگی برقرار رہے۔

لیکن اب نہ یہودی اور نہ غیر قوم میں فرق رہا؛ صرف یسوع کے ذریعے ہی گناہوں کی معافی اور نجات ہے۔

نئے عہد نامے کے زمانے میں، یسوع کو نجات دہندہ ماننے سے انسان گناہوں سے آزاد ہوتا ہے، اور ایمان رکھنے والوں کو محبت کے حکم پر چلنا چاہیے۔

پرانے عہد نامے کے دس احکام اور نئے عہد نامے کا محبت کا حکم ایک ہی مقصد رکھتے ہیں: خدا اور پڑوسی سے محبت کرنا۔

لیکن فرق یہ ہے کہ نئے عہد نامے میں گناہوں کی معافی کا طریقہ بدل گیا ہے۔ جانوروں کی قربانی ختم ہو گئی ہے؛ اب صرف یسوع مسیح کے خون کے ذریعے ہی معافی ملتی ہے۔

پرانے عہد نامے کے احکام زیادہ تر ظاہری گناہوں کو ظاہر کرتے اور اصلاح و توبہ کی طرف لے جاتے تھے۔

لیکن یسوع کے احکام نہ صرف ظاہری اعمال بلکہ دل کے اندر کے گناہوں کو بھی ظاہر کرتے اور توبہ کی طرف لے جاتے ہیں۔

ایمان کی تکمیل صرف یسوع کو نجات دہندہ ماننا نہیں بلکہ اس کی محبت کے حکم پر چلنا بھی ہے۔ لیکن چونکہ کوئی بھی اسے کامل طور پر نہیں مانتا، اس لیے سب کو توبہ کرتے ہوئے خدا اور پڑوسی سے محبت کے حکم پر چلنا چاہیے۔

انسانی تعلیمات کہتی ہیں کہ ایک بار یسوع کو مان لینے سے آئندہ کے گناہ بھی ختم ہو جاتے ہیں۔ یہ تعلیم یسوع کے محبت کے حکم کو نظرانداز کرتی ہے اور ہلاکت کی طرف لے جاتی ہے۔

جو یسوع کو خداوند مانتے ہیں، انہیں اس کے محبت کے حکم پر چلنا چاہیے، اور جب بھی کمی ہو توبہ کرنی چاہیے—تبھی ان کا ایمان مکمل ہوتا ہے۔

**1 یوحنا 2:3–5**

ہمیں معلوم ہوتا ہے کہ ہم اسے جانتے ہیں اگر ہم اس کے حکموں پر عمل کریں۔ جو کہتا ہے کہ میں اسے جانتا ہوں لیکن اس کے حکموں پر عمل نہیں کرتا وہ جھوٹا ہے اور سچائی اس میں نہیں۔ لیکن جو اس کے کلام پر عمل کرتا ہے، اس میں خدا کی محبت کامل ہو گئی ہے۔ اسی سے ہم جانتے ہیں کہ ہم اس میں ہیں۔

---

## 🇳🇵 네팔어 (Nepali)

**रोमी 3:29–31**

के परमेश्वर केवल यहूदीहरूको मात्र परमेश्वर हुनुहुन्छ? के उहाँ अन्यजातिहरूका पनि परमेश्वर हुनुहुन्न र? हो, निश्चय नै उहाँ अन्यजातिहरूका पनि परमेश्वर हुनुहुन्छ। किनकि एउटै परमेश्वर हुनुहुन्छ जसले खतना भएकाहरूलाई विश्वासद्वारा र खतना नभएकाहरूलाई पनि त्यही विश्वासद्वारा धर्मी ठहराउनुहुन्छ। के त्यसोभए हामी विश्वासद्वारा व्यवस्थालाई रद्द गर्छौं? कदापि होइन! बरु हामी व्यवस्थालाई दृढ बनाउँछौं।

*

सृष्टिकर्ता परमेश्वर यहूदी र अन्यजाति दुवैका लागि एकमात्र परमेश्वर हुनुहुन्छ। किनकि सबै मानिसहरू र सबै सृष्टि केवल परमेश्वरद्वारा सिर्जना गरिएका हुन्।

पुरानो नियममा यहूदीहरूलाई परमेश्वरका विशेष चुनिएका मानिसहरू मानिन्थ्यो, र खतनाद्वारा उनीहरू अन्यजातिहरूबाट छुट्याइन्थ्यो। तर यो व्यवस्था अस्थायी थियो र येशू ख्रीष्टको आगमनको तयारी थियो।

पुरानो नियममा केवल यहूदीहरूले परमेश्वरलाई बलि चढाउँथे। उनीहरूले थुमाको रगत वेदीमा छर्केर पापको क्षमा पाउँथे। यसले देखाउँथ्यो कि येशू आउनुहुनेछ, उहाँको रगत बगाइनेछ, र त्यसद्वारा सबै मानिसहरूले पापको क्षमा पाउनेछन्।

येशू आएपछि, यहूदी वा अन्यजाति जोसुकै भए पनि, केवल येशूको रगतद्वारा नै पापको क्षमा र मुक्ति पाइन्छ।

पुरानो नियममा दस आज्ञा यहूदीहरूलाई दिइएको थियो। उनीहरूले ती अनुसार जीवन बिताउँथे, र जब उनीहरूले उल्लंघन गर्थे, थुमाको रगतद्वारा क्षमा पाउँथे।

अब भने यहूदी र अन्यजाति बीच कुनै भेद छैन; केवल येशूद्वारा नै मुक्ति पाइन्छ।

नयाँ नियममा, येशूलाई मुक्तिदाता मानेर पापबाट छुटकारा पाइन्छ, र विश्वास गर्नेहरूले प्रेमको आज्ञा पालन गर्नुपर्छ।

पुरानो नियमका दस आज्ञा र नयाँ नियमको प्रेमको आज्ञा एउटै अर्थ राख्छन्: परमेश्वर र छिमेकीलाई प्रेम गर्नु।

तर फरक के हो भने नयाँ नियममा पाप क्षमाको तरिका बदलिएको छ। जनावरको रगतको बलि समाप्त भएको छ; अब केवल येशू ख्रीष्टको रगतद्वारा क्षमा पाइन्छ।

पुरानो नियमका आज्ञाहरूले मुख्य रूपमा बाहिरी पापहरू देखाउँथे र पश्चात्ताप गराउँथे।

तर येशूका आज्ञाहरूले मानिसको हृदयभित्रका पापहरूलाई पनि देखाउँछन् र पश्चात्ताप गराउँछन्।

विश्वासको पूर्णता केवल येशूलाई स्वीकार गर्नु मात्र होइन, उहाँको प्रेमको आज्ञा पालन गर्नु पनि हो। तर कसैले पनि पूर्ण रूपमा पालन गर्न सक्दैन, त्यसैले सबैले पश्चात्ताप गर्दै परमेश्वर र छिमेकीलाई प्रेम गर्नुपर्छ।

मानव शिक्षा भन्छ कि एकपटक येशूलाई स्वीकार गरेपछि भविष्यका पापहरू पनि मेटिन्छन्। यो शिक्षाले येशूको प्रेमको आज्ञालाई बेवास्ता गर्छ र विनाशतर्फ लैजान्छ।

येशूलाई प्रभु स्वीकार गर्नेहरूले उहाँको प्रेमको आज्ञा पालन गर्नुपर्छ र कमी हुँदा पश्चात्ताप गर्नुपर्छ—त्यसरी मात्र विश्वास पूरा हुन्छ।

**1 यूहन्ना 2:3–5**

हामी उहाँलाई चिन्छौं भनेर हामी जान्दछौं यदि हामी उहाँका आज्ञाहरू पालन गर्छौं। जसले भन्छ “म उहाँलाई चिन्छु” तर पालन गर्दैन, त्यो झूटो हो। तर जसले उहाँको वचन पालन गर्छ, त्यसमा परमेश्वरको प्रेम पूर्ण हुन्छ। यसरी हामी जान्दछौं कि हामी उहाँमा छौं।

---

## 🇮🇳 텔루구어 (Telugu)

**రోమీయులకు 3:29–31**

దేవుడు యూదుల దేవుడేనా? అన్యజనుల దేవుడు కాదా? అవును, ఆయన అన్యజనుల దేవుడుకూడా. ఎందుకంటే ఒకే దేవుడు ఉన్నాడు; ఆయన విశ్వాసమువలన సున్నతి పొందినవారిని మరియు సున్నతి పొందని వారిని నీతిమంతులుగా ప్రకటిస్తాడు. మరి విశ్వాసమువలన ధర్మశాస్త్రాన్ని రద్దు చేస్తున్నామా? అసలు కాదు! దానిని స్థిరపరుస్తున్నాము.

*

సృష్టికర్త దేవుడు యూదులకూ అన్యజనులకూ ఒకే దేవుడు. ఎందుకంటే సమస్త మనుష్యులూ సమస్త సృష్టియు దేవునిచేతనే సృష్టించబడ్డాయి।

పాత నిబంధనలో యూదులు దేవుని ప్రత్యేక ప్రజలుగా గుర్తింపబడ్డారు; సున్నతి ద్వారా వారు అన్యజనుల నుండి వేరుపడ్డారు. కానీ ఇది తాత్కాలికమైనది మరియు యేసు రావడానికి సిద్ధపరిచిన ఏర్పాటే।

పాత నిబంధనలో యూదులే దేవునికి బలులు అర్పించారు। వారు గొఱ్ఱెపిల్ల రక్తాన్ని బలిపీఠంపై చల్లుకొని పాపములకు క్షమ పొందారు। ఇది యేసు వచ్చి తన రక్తాన్ని చల్లి సమస్త మానవులకు క్షమ ఇస్తాడని సూచించింది।

యేసు వచ్చిన తరువాత యూదుడైనా అన్యజనుడైనా యేసు రక్తమువలన మాత్రమే క్షమ మరియు రక్షణ పొందుతాడు।

పాత నిబంధనలో పది ఆజ్ఞలు యూదులకు ఇవ్వబడ్డాయి। వారు వాటి ప్రకారం జీవించారు; ఉల్లంఘించినప్పుడు గొఱ్ఱెపిల్ల రక్తం ద్వారా క్షమ పొందారు।

ఇప్పుడు యూదుడు, అన్యజనుడు అనే భేదం లేదు; యేసు ద్వారా మాత్రమే రక్షణ।

కొత్త నిబంధనలో యేసును రక్షకునిగా ఒప్పుకోవడం ద్వారా పాపముల నుండి విమోచనం, మరియు విశ్వాసులు ప్రేమ ఆజ్ఞను పాటించాలి।

పాత నిబంధన పది ఆజ్ఞలు మరియు కొత్త నిబంధన ప్రేమ ఆజ్ఞ ఒకే సారాంశం: దేవునిని మరియు పొరుగువానిని ప్రేమించుట।

కానీ తేడా ఏమిటంటే క్షమాపణ విధానం మారింది; జంతు బలి అంతమైంది; యేసు క్రీస్తు రక్తమే మార్గం।

పాత ఆజ్ఞలు బయటి పాపాలను చూపించాయి। కానీ యేసు ఆజ్ఞలు హృదయపు పాపాలను కూడా చూపిస్తాయి।

విశ్వాస సంపూర్ణత యేసును ఒప్పుకోవడం మాత్రమే కాదు, ప్రేమ ఆజ్ఞను పాటించుట కూడా। ఎవ్వరూ సంపూర్ణంగా చేయలేరు కాబట్టి అందరూ పశ్చాత్తాపంతో ప్రేమ ఆజ్ఞను పాటించాలి।

ఒక్కసారి యేసును ఒప్పుకుంటే భవిష్యత్తు పాపాలన్నీ పోతాయని చెప్పే బోధ తప్పు।

యేసును ప్రభువుగా ఒప్పుకున్నవారు ప్రేమ ఆజ్ఞను పాటిస్తూ లోపం వచ్చినప్పుడు పశ్చాత్తాపం చేయాలి।

**1 యోహాను 2:3–5**

మనం ఆయన ఆజ్ఞలను పాటిస్తే ఆయనను తెలిసినవారమని తెలుసుకుంటాము… దేవుని ప్రేమ సంపూర్ణమవుతుంది।

---

## 🇮🇳 타밀어 (Tamil)

**ரோமர் 3:29–31**

தேவன் யூதர்களுக்கே தேவனா? அந்நியஜாதிகளுக்கும் தேவன் அல்லவா? ஆம், அவர் அந்நியஜாதிகளுக்கும் தேவன். ஏனெனில் ஒரே தேவன் இருக்கிறார்; அவர் விசுவாசத்தினால் சுன்னத்துக்காரரையும் சுன்னத்தில்லாதவர்களையும் நீதிமான்களாக்குகிறார். ஆகையால் நாம் விசுவாசத்தினால் நியாயப்பிரமாணத்தை நீக்குகிறோமா? இல்லை! மாறாக அதை நிலைநிறுத்துகிறோம்।

*

சிருஷ்டிகர்த்தா தேவன் யூதர்களுக்கும் அந்நியஜாதிகளுக்கும் ஒரே தேவன். எல்லா மனிதரும் எல்லா சிருஷ்டியும் தேவனால் உண்டாக்கப்பட்டது।

பழைய ஏற்பாட்டில் யூதர்கள் தேவனுடைய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனமாகக் கருதப்பட்டார்கள்; சுன்னத்தால் அவர்கள் வேறுபடுத்தப்பட்டார்கள். இது தற்காலிக ஏற்பாடாக இருந்தது।

அவர்கள் ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தை பலிபீடத்தில் தெளித்து பாவமன்னிப்பு பெற்றார்கள்; இது இயேசுவின் இரத்தத்தை முன்னறிவித்தது।

இயேசுவுக்குப் பிறகு யாராக இருந்தாலும் அவருடைய இரத்தத்தினால் மட்டுமே இரட்சிப்பு।

இப்போது யூதர், அந்நியஜாதி வேறுபாடு இல்லை।

புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசுவை இரட்சகராக ஒப்புக்கொண்டு அன்புக் கட்டளையை காக்க வேண்டும்।

பத்து கட்டளைகளும் அன்புக் கட்டளையும் ஒரே சாரம்: தேவனையும் அயலானையும் அன்பு செய்வது।

வேறுபாடு: மிருக இரத்த பலி இல்லை; இயேசுவின் இரத்தம் மட்டும்।

இயேசுவின் கட்டளைகள் மனத்தின் பாவங்களையும் கையாளுகின்றன।

விசுவாசத்தின் நிறைவு அன்புக் கட்டளையை காக்குவதில் உள்ளது।

ஒருமுறை ஒப்புக்கொண்டால் எல்லாப் பாவமும் நீங்கும் என்ற போதனை தவறு।

ஒப்புக்கொண்டவர்கள் அன்புக் கட்டளையை காக்கவும் குறைபாடுகளில் மனந்திரும்பவும் வேண்டும்।

**1 யோவான் 2:3–5**

அவருடைய கட்டளைகளை நாம் காக்கிறோம் என்றால் அவரை அறிந்திருக்கிறோம்… தேவனுடைய அன்பு முழுமை பெறுகிறது।

--------------------

## 🇹🇿 스와힐리어 (Swahili)

**Warumi 3:29–31**

Je, Mungu ni Mungu wa Wayahudi tu? Je, si Mungu wa watu wa mataifa mengine pia? Ndiyo, Yeye ni Mungu wa watu wa mataifa mengine pia, kwa kuwa Mungu ni mmoja ambaye atawahesabia haki waliotahiriwa kwa imani na pia wasiotahiriwa kwa imani hiyo hiyo. Basi je, tunaibatilisha sheria kwa imani hii? La hasha! Badala yake, tunaithibitisha sheria.

*

Mungu Muumba ndiye Mungu wa pekee kwa Wayahudi na watu wa mataifa yote. Kwa sababu wanadamu wote na viumbe vyote viliumbwa kupitia Mungu pekee.

Katika Agano la Kale, Wayahudi walitambuliwa kama watu maalum wa Mungu, na walitofautishwa na mataifa mengine kwa tohara. Lakini mfumo huu ulikuwa wa muda na ulikuwa maandalizi kwa ajili ya kuja kwa Yesu duniani.

Katika Agano la Kale, Wayahudi pekee walimtolea Mungu dhabihu. Walinyunyiza damu ya mwana-kondoo juu ya madhabahu na kupokea msamaha wa dhambi zao. Hili lilikuwa ni kivuli cha kuja kwa Yesu, ambaye angemwaga damu yake ili wanadamu wote wapate msamaha wa dhambi.

Baada ya Yesu kuja, awe Myahudi au mtu wa mataifa mengine, msamaha wa dhambi na wokovu hupatikana tu kwa damu ya Yesu.

Katika Agano la Kale, Amri Kumi zilitolewa kwa Wayahudi. Waliishi kulingana nazo, na walipovunja walihitaji kupokea msamaha kwa damu ya mwana-kondoo ili maisha yao yaendelee.

Lakini sasa hakuna tofauti kati ya Myahudi na mtu wa mataifa mengine; ni kupitia Yesu pekee mtu hupokea msamaha na wokovu.

Katika Agano Jipya, kwa kumkiri Yesu kuwa Mwokozi, mtu anaokolewa kutoka dhambini, na waumini wanapaswa kushika amri ya upendo.

Amri Kumi za Agano la Kale na amri ya upendo ya Agano Jipya zina maana moja: kumpenda Mungu na kumpenda jirani.

Lakini tofauti ni hii: katika Agano Jipya njia ya msamaha imebadilika. Dhabihu ya damu ya wanyama imekwisha; msamaha hupatikana tu kupitia damu ya Yesu Kristo.

Amri za Agano la Kale zilionyesha hasa dhambi zinazoonekana na kuwaongoza watu katika toba.

Lakini amri za Yesu zinashughulikia si tu matendo ya nje bali pia dhambi zote zinazotokea moyoni, zikileta toba.

Ukamilifu wa imani si tu kumkiri Yesu kama Mwokozi, bali pia kushika amri ya upendo. Lakini kwa kuwa hakuna anayeweza kuishika kikamilifu, wote wanapaswa kutubu na kwa bidii kushika amri ya kumpenda Mungu na jirani.

Mafundisho ya wanadamu yanasema kwamba mtu akimkiri Yesu mara moja, hata dhambi za baadaye zinaondolewa kabisa. Hili linapuuza amri ya upendo ya Yesu na linaongoza kwenye upotevu.

Wale wanaomkiri Yesu kama Bwana wanapaswa kushika amri ya upendo, na wanapopungukiwa wanapaswa kutubu—ndipo imani yao inakamilika.

**1 Yohana 2:3–5**

Tunajua kwamba tumemjua ikiwa tunashika amri zake… upendo wa Mungu unakamilika ndani yake.

---

## 🇪🇸 스페인어 (Spanish)

**Romanos 3:29–31**

¿Es Dios solamente Dios de los judíos? ¿No es también Dios de los gentiles? Sí, también de los gentiles, porque Dios es uno, y Él justificará por la fe a los circuncisos y por medio de esa misma fe a los incircuncisos. Entonces, ¿anulamos la ley por la fe? ¡De ninguna manera! Más bien, confirm‎amos la ley.

*

El Dios Creador es el único Dios tanto para judíos como para gentiles. Porque toda la humanidad y toda la creación fueron hechas solo por medio de Dios.

En el Antiguo Testamento, los judíos fueron reconocidos como el pueblo escogido de Dios, y fueron separados de los gentiles por la circuncisión. Pero este sistema era temporal y servía como preparación para la venida de Jesús al mundo.

En el Antiguo Testamento, solo los judíos ofrecían sacrificios a Dios. Rociaban la sangre de un cordero sobre el altar y recibían el perdón de sus pecados. Esto prefiguraba que Jesús vendría, derramaría su sangre, y por medio de ella toda la humanidad recibiría el perdón de los pecados.

Después de la venida de Jesús, tanto judíos como gentiles reciben el perdón y la salvación solo por medio de la sangre de Jesús.

En el Antiguo Testamento, los Diez Mandamientos fueron dados a los judíos. Ellos vivían conforme a ellos, y cuando los quebrantaban, debían recibir perdón mediante la sangre de un cordero.

Pero ahora no hay distinción entre judíos y gentiles; solo por medio de Jesús se recibe perdón y salvación.

En el Nuevo Testamento, al confesar a Jesús como Salvador, uno es redimido del pecado, y los creyentes deben guardar el mandamiento del amor.

Los Diez Mandamientos del Antiguo Testamento y el mandamiento del amor del Nuevo Testamento tienen el mismo significado: amar a Dios y amar al prójimo.

Sin embargo, hay una diferencia: el método de perdón ha cambiado. El sacrificio de sangre de animales ha desaparecido; el perdón viene solo por la sangre de Jesucristo.

Los mandamientos del Antiguo Testamento trataban principalmente con pecados visibles.

Pero los mandamientos de Jesús también tratan los pecados del corazón.

La plenitud de la fe no es solo confesar a Jesús, sino también guardar su mandamiento de amor.

La enseñanza humana dice que una vez que uno confiesa a Jesús, incluso los pecados futuros son eliminados completamente. Esto ignora el mandamiento del amor y lleva a la perdición.

Los que confiesan a Jesús como Señor deben guardar su mandamiento de amor y arrepentirse cuando fallen—entonces su fe es completa.

**1 Juan 2:3–5**

Sabemos que lo conocemos si guardamos sus mandamientos… el amor de Dios se perfecciona en él.

---

## 🇯🇵 일본어 (Japanese)

**ローマ人への手紙 3:29–31**

神はユダヤ人だけの神でしょうか。異邦人の神でもあるのではありませんか。そうです、異邦人の神でもあります。神は唯一であり、割礼のある者を信仰によって、また割礼のない者をも同じ信仰によって義とされるからです。それでは、私たちは信仰によって律法を無効にするのでしょうか。決してそうではありません。むしろ律法を確立するのです。

*

創造主である神は、ユダヤ人にも異邦人にも唯一の神です。すべての人とすべての被造物は神によって造られたからです。

旧約では、ユダヤ人は神に選ばれた民とされ、割礼によって異邦人と区別されました。しかしこれは一時的な制度であり、イエスの到来の準備でした。

旧約ではユダヤ人だけが神にいけにえをささげ、子羊の血によって罪の赦しを受けました。これはイエスが来てその血によって全人類に赦しを与えることの予表でした。

イエスの後は、ユダヤ人でも異邦人でも、ただイエスの血によってのみ赦しと救いが与えられます。

旧約では十戒が与えられ、それに従って生き、違反すると子羊の血によって赦されました。

しかし今は区別はなく、イエスによってのみ救いがあります。

新約では、イエスを救い主として告白することで救われ、信じる者は愛の戒めを守るべきです。

十戒と愛の戒めは同じ本質を持ちます。

違いは、赦しの方法が変わったことです。動物のいけにえはなくなり、イエスの血のみです。

イエスの戒めは心の罪も扱います。

信仰の完成は愛の戒めを守ることです。

一度の告白で未来の罪まで消えるという教えは誤りです。

主と告白した者は悔い改め続ける必要があります。

**ヨハネの手紙一 2:3–5**

私たちはその戒めを守るなら神を知っていることが分かります…神の愛はその人のうちに完成されます。

---

## 🇨🇳 중국어 (Chinese)

**罗马书 3:29–31**

神只作犹太人的神吗？不也是外邦人的神吗？是的，也是外邦人的神。因为神只有一位，他要因信称受割礼的为义，也要因信称未受割礼的为义。这样，我们因信废了律法吗？断乎不是！反倒坚固律法。

*

创造主神是犹太人和外邦人唯一的神，因为一切人类和万物都是借着神创造的。

在旧约中，犹太人被认为是神的选民，并通过割礼与外邦人区分。但这制度是暂时的，是为耶稣的降临作准备。

旧约中只有犹太人献祭，他们把羊的血洒在祭坛上，得蒙赦罪。这预表耶稣将来流血，使全人类得赦免。

耶稣来以后，无论犹太人或外邦人，只有通过耶稣的血才能得赦免和救恩。

旧约中十诫赐给犹太人，他们遵守这些诫命，违背时用羊血赎罪。

如今不再有分别，只有通过耶稣得救。

新约时代，承认耶稣为救主，就从罪中得赎，信的人要遵守爱的诫命。

十诫与爱的诫命本质相同。

不同之处在于赦罪方式改变了：不再有动物献祭，只有基督的血。

耶稣的诫命不仅处理外在行为，也处理内心的罪。

信心的完全不仅是承认耶稣，也要遵守爱的诫命。

一次认信就完全除去未来罪的教导是错误的。

承认主的人要不断悔改，信心才得完全。

**约翰一书 2:3–5**

我们若遵守他的诫命，就知道是认识他…神的爱在他里面得以完全。