로마서 12:12-16 소망 중에 즐거워하며 환난 중에 참으며 기도에 항상 힘쓰며 성도들의 쓸 것을 공급하며 손 대접하기를 힘쓰라. 너

[최종대]

.로마서 12:12-16

소망 중에 즐거워하며 환난 중에 참으며 기도에 항상 힘쓰며 성도들의 쓸 것을 공급하며 손 대접하기를 힘쓰라. 너희를 핍박하는 자를 축복하라. 축복하고 저주하지 말라. 즐거워하는 자들과 함께 즐거워하고 우는 자들과 함께 울라. 서로 마음을 같이 하며 높은 데 마음을 두지 말고 도리어 낮은 데 처하며 스스로 지혜 있는 체하지 말라.

*

천국에서 영원히 살게 될 소망을 바라보며 기뻐하라. 환난 가운데서도 인내하며 항상 기도에 힘쓰라. 환난과 고난은 그리스도인들이 세상의 정욕에 빠지지 않도록 지켜주는 방패와 같다. 육체의 소욕은 끊임없이 우리를 유혹한다. 마음속에서 죄를 품고 회개하지 않으면 결국 행동으로도 죄를 짓게 된다. 이런 상태에 있는 사람이 하나님의 징계를 받을 때 죄악된 생각을 버리고 돌이키게 된다. 지옥을 향해 가던 자가 천국의 길로 방향을 바꾸게 되는 것이다.

사랑의 나라 천국에 들어가기 전에 이 땅에서 사랑의 삶을 연습해야 한다. 사랑의 열매를 맺는 자가 천국에 들어간다. 생활이 어려운 성도들을 돕고, 그들에게 필요한 것을 공급하며, 손님 대접하기를 힘쓰라.

너희를 핍박하는 자를 축복하고 저주하지 말라. 악을 악으로 갚으면 세상은 더욱 악으로 가득 차게 되고, 마치 지옥과 같은 세상이 되고 만다. 그러나 모든 핍박과 악을 선으로 갚을 때 어두운 세상은 밝아지고 하나님의 나라와 의가 나타나게 된다.

이렇게 산다고 해서 손해 보는 것이 아니다. 모든 것을 정확하게 살피시는 하나님께서는 선을 행하는 자에게 풍성한 은혜와 축복으로 갚아 주신다. 또한 세상을 떠날 때까지 순종하며 회개하는 자들을 천국으로 인도하신다.

사랑의 열매를 맺으며 자신의 부족함을 회개하는 그리스도인이 참된 믿음을 가진 사람이다. 반대로 남을 용서하지 못하고 이기적인 삶을 사는 그리스도인은 죽은 믿음을 가진 것이다. 육체가 죽으면 움직일 수 없는 것처럼 영혼이 죽으면 하나님의 뜻을 행할 수 없다. 성경 지식이 아무리 많아도 말씀을 삶 속에서 실천하지 않으면 소용이 없다. 하나님의 말씀을 실천하는 자가 살아 있는 믿음을 가진 사람이다.

높은 데 마음을 두지 말라. 자신을 높이는 마음은 교만에서 비롯된다. 하나님의 말씀보다 자신의 생각을 앞세우는 것이 교만이다. 하나님의 말씀을 버리는 것은 구원의 주님을 버리는 것이며, 천국의 길을 떠나 지옥의 길로 가는 것이다.

이기적인 세상 지혜는 하나님의 지혜가 아니다. 오히려 자신을 낮추고 양보하며 이웃과 화목을 이루는 것이 하나님의 축복을 받는 지혜이다. 그러나 인간은 완전하게 주님의 말씀을 실천할 수 없는 연약한 존재이다. 그러므로 우리는 늘 자신의 부족함을 회개하며 주님의 은혜와 도우심을 의지해야 한다.

-----------------------

### **English**

**Romans 12:12-16:** Rejoice in hope, be patient in tribulation, be constant in prayer. Contribute to the needs of the saints and seek to show hospitality. Bless those who persecute you; bless and do not curse them. Rejoice with those who rejoice, weep with those who weep. Live in harmony with one another. Do not be haughty, but associate with the lowly. Never be wise in your own sight.

Rejoice in the hope of living eternally in heaven. Be patient in the midst of tribulation and always devote yourself to prayer. Tribulations and sufferings are shields that protect Christians from falling into the lusts of the world. The desires of the flesh constantly tempt us. If one harbors sin in the heart without repenting, it eventually leads to sinful actions. When a person in this state receives God's discipline, they abandon sinful thoughts and turn back. It is a change of direction from the path to hell to the path to heaven.

Before entering the kingdom of love, heaven, one must practice a life of love on this earth. Those who bear the fruits of love enter heaven. Help saints who are in need, provide for them, and strive to show hospitality.

Bless those who persecute you and do not curse them. If you repay evil with evil, the world becomes even more filled with evil, becoming like hell itself. However, when we repay all persecution and evil with good, the dark world brightens, and the kingdom and righteousness of God are revealed.

Living this way does not mean you suffer a loss. God, who examines everything accurately, rewards those who do good with abundant grace and blessings. Furthermore, He leads those who obey and repent until they depart from this world into heaven.

A Christian who bears the fruits of love and repents of their own shortcomings is one who has true faith. Conversely, a Christian who cannot forgive others and lives a selfish life has a dead faith. Just as a body cannot move when it is dead, a soul cannot do the will of God if it is dead. No matter how much biblical knowledge one has, it is useless if the Word is not practiced in life. One who practices the Word of God has a living faith.

Do not set your mind on high things. The heart that exalts itself comes from pride. Placing one's own thoughts before the Word of God is pride. To abandon the Word of God is to abandon the Lord of salvation and to leave the path to heaven for the path to hell.

Selfish worldly wisdom is not the wisdom of God. Rather, it is the wisdom of God to humble oneself, yield, and live in harmony with neighbors to receive His blessings. However, humans are weak beings who cannot perfectly practice the Lord's word. Therefore, we must always repent of our shortcomings and rely on the Lord's grace and help.

---

### **Urdu (اردو)**

**رومیوں 12:12-16:** امید میں خوش رہو، مصیبت میں صبر کرو، دعا میں لگے رہو۔ مقدسوں کی ضرورتوں میں مدد کرو اور مہمان نوازی کرنے میں کوشاں رہو۔ اپنے ستانے والوں کو برکت دو؛ برکت دو اور لعنت نہ کرو۔ خوش ہونے والوں کے ساتھ خوش رہو اور رونے والوں کے ساتھ روؤ۔ آپس میں ایک سا اتفاق رکھو۔ مغرور نہ ہو بلکہ فروتنوں کے ساتھ میل ملاپ رکھو۔ اپنے آپ کو عقلمند نہ سمجھو۔

آسمان میں ابدی زندگی کی امید میں خوش رہو۔ مصیبتوں کے درمیان صبر کرو اور ہمیشہ دعا میں مستعد رہو۔ مصیبتیں اور دکھ ان ڈھالوں کی مانند ہیں جو مسیحیوں کو دنیا کی شہوتوں میں گرنے سے محفوظ رکھتی ہیں۔ جسمانی خواہشات مسلسل ہمیں آزماتی ہیں۔ اگر کوئی اپنے دل میں گناہ پالتا ہے اور توبہ نہیں کرتا تو آخرکار وہ گناہ عملی شکل اختیار کر لیتا ہے۔ جب اس حالت میں انسان خدا کی تادیب پاتا ہے تو وہ گناہ آلود خیالات کو ترک کر کے واپس پلٹ آتا ہے۔ یہ جہنم کی طرف جانے والے راستے سے جنت کی طرف مڑنے کا عمل ہے۔

محبت کی بادشاہی یعنی جنت میں داخل ہونے سے پہلے، ہمیں اس زمین پر محبت کی زندگی گزارنے کی مشق کرنی چاہیے۔ جو محبت کے پھل لاتا ہے وہی جنت میں داخل ہوتا ہے۔ ضرورت مند ایمانداروں کی مدد کرو، ان کی ضروریات پوری کرو، اور مہمان نوازی کرنے میں محنت کرو۔

اپنے ستانے والوں کو برکت دو اور لعنت نہ کرو۔ اگر تم برائی کا بدلہ برائی سے دو گے تو دنیا مزید برائی سے بھر جائے گی اور جہنم جیسی بن جائے گی۔ لیکن جب ہم تمام ظلم اور برائی کا بدلہ نیکی سے دیتے ہیں، تو تاریک دنیا روشن ہو جاتی ہے اور خدا کی بادشاہی اور راستبازی ظاہر ہوتی ہے۔

اس طرح جینے کا مطلب نقصان اٹھانا نہیں ہے۔ خدا، جو ہر چیز کو درست طریقے سے دیکھتا ہے، نیکی کرنے والوں کو وافر فضل اور برکات سے نوازتا ہے۔ مزید برآں، وہ ان لوگوں کو جو دنیا سے جانے تک اطاعت کرتے ہیں اور توبہ کرتے ہیں، جنت میں لے جاتا ہے۔

جو مسیحی محبت کے پھل لاتا ہے اور اپنی کوتاہیوں پر توبہ کرتا ہے وہی حقیقی ایمان کا مالک ہے۔ اس کے برعکس، جو مسیحی دوسروں کو معاف نہیں کر سکتا اور خود غرضانہ زندگی گزارتا ہے اس کا ایمان مردہ ہے۔ جس طرح جسم مردہ ہونے پر حرکت نہیں کر سکتا، اسی طرح روح کے مردہ ہونے پر وہ خدا کی مرضی پوری نہیں کر سکتی۔ بائبل کا علم کتنا ہی کیوں نہ ہو، اگر کلام زندگی میں نافذ نہ ہو تو وہ بے کار ہے۔ خدا کے کلام پر عمل کرنے والا ہی زندہ ایمان رکھتا ہے۔

اونچی چیزوں پر اپنا دل نہ لگاؤ۔ خود کو بلند کرنے کا خیال تکبر سے پیدا ہوتا ہے۔ خدا کے کلام سے پہلے اپنے خیالات کو ترجیح دینا تکبر ہے۔ خدا کے کلام کو ترک کرنا نجات دہندہ کو ترک کرنا اور جنت کے راستے کو چھوڑ کر جہنم کے راستے پر چلنا ہے۔

خود غرضانہ دنیاوی حکمت خدا کی حکمت نہیں ہے۔ بلکہ اپنے آپ کو پست کرنا، سمجھوتہ کرنا اور پڑوسیوں کے ساتھ امن سے رہنا خدا کی برکات پانے کی حکمت ہے۔ تاہم، انسان کمزور مخلوق ہے جو مکمل طور پر خداوند کے کلام پر عمل نہیں کر سکتا۔ اس لیے ہمیں ہمیشہ اپنی کوتاہیوں پر توبہ کرنی چاہیے اور خداوند کے فضل اور مدد پر بھروسہ کرنا چاہیے۔

---

### **Nepali (नेपाली)**

**रोमी १२:१२-१६:** आशामा आनन्द गर, कष्टमा धैर्य राख, र प्रार्थनामा लागिरह। पवित्र जनहरूको खाँचो टार्न सहयोग गर र पाहुना सत्कार गर्न तत्पर रहो। तिमीहरूलाई खेदो गर्नेहरूलाई आशिष देओ; आशिष देओ र सराप नदेओ। आनन्द गर्नेहरूसँग आनन्द गर र रुनेहरूसँग रोऊ। आपसमा एकै मनको होऊ। अहङ्कारी नहोऊ, तर नम्र मानिसहरूसँग संगत गर। आफैलाई ज्ञानी नठान।

स्वर्गमा अनन्तकालसम्म जिउने आशामा आनन्दित होऊ। कष्टहरूका बीचमा धैर्य राख र सधैं प्रार्थनामा लागिरह। कष्ट र दुःखहरू ढालहरू हुन् जसले ख्रीष्टियनहरूलाई संसारको वासनामा पर्नबाट जोगाउँछन्। शारीरिक इच्छाले हामीलाई निरन्तर प्रलोभनमा पार्छ। यदि कसैले पश्चात्ताप नगरी हृदयमा पाप पाल्छ भने, अन्ततः यसले पापपूर्ण कार्यहरूमा लैजान्छ। जब यस अवस्थामा रहेको व्यक्तिले परमेश्वरको अनुशासन पाउँछ, तब उसले पापी विचारहरू त्यागेर फर्कन्छ। यो नर्कतर्फ जाने बाटोबाट स्वर्गको बाटोतर्फको मोड हो।

प्रेमको राज्य, स्वर्गमा प्रवेश गर्नुअघि, यस पृथ्वीमा प्रेमको जीवन जिउन अभ्यास गर्नुपर्छ। जसले प्रेमका फलहरू फलाउँछ, उही स्वर्गमा प्रवेश गर्दछ। खाँचोमा परेका विश्वासीहरूलाई मद्दत गर, तिनीहरूको आवश्यकता पूरा गर र पाहुना सत्कार गर्न परिश्रम गर।

तिमीलाई खेदो गर्नेहरूलाई आशिष देओ र सराप नदेओ। यदि तिमीले खराबीको बदला खराबीले दियौ भने, संसार अझ बढी खराबीले भरिनेछ र नर्क जस्तै हुनेछ। तर जब हामी सबै खेदो र खराबीको बदला भलाइले दिन्छौं, तब अन्धकारमय संसार उज्यालो हुन्छ र परमेश्वरको राज्य र धार्मिकता प्रकट हुन्छ।

यसरी जिउनुको अर्थ हानि व्यहोर्नु होइन। सबै कुरालाई सही तरिकाले जाँच्ने परमेश्वरले भलाइ गर्नेहरूलाई प्रशस्त अनुग्रह र आशिषले प्रतिफल दिनुहुन्छ। साथै, उहाँले यस संसारबाट बिदा नहुन्जेलसम्म आज्ञापालन गर्ने र पश्चात्ताप गर्नेहरूलाई स्वर्गमा लैजानुहुन्छ।

प्रेमको फल फलाउने र आफ्नो कमीकमजोरीको लागि पश्चात्ताप गर्ने ख्रीष्टियन नै साँचो विश्वास भएको व्यक्ति हो। यसको विपरीत, जसले अरूलाई क्षमा गर्न सक्दैन र स्वार्थी जीवन जिउँछ, उसको विश्वास मरेको हुन्छ। शरीर मरेपछि चल्न नसकेझैं, आत्मा मरेपछि परमेश्वरको इच्छा पूरा गर्न सकिँदैन। बाइबलको ज्ञान जतिसुकै भए तापनि, यदि वचन जीवनमा लागू भएन भने त्यो व्यर्थ हुन्छ। परमेश्वरको वचन पालन गर्ने व्यक्तिसँग जीवन्त विश्वास हुन्छ।

ठूला कुरामा मन नलाऊ। आफैलाई उच्च पार्ने मन अहंकारबाट आउँछ। परमेश्वरको वचनभन्दा आफ्ना विचारलाई अघि सार्नु अहंकार हो। परमेश्वरको वचन त्याग्नु भनेको मुक्तिको प्रभुलाई त्याग्नु र स्वर्गको बाटो छोडेर नर्कको बाटोमा लाग्नु हो।

स्वार्थी सांसारिक बुद्धि परमेश्वरको बुद्धि होइन। बरु, आफैलाई नम्र बनाउनु, सम्झौता गर्नु र छिमेकीहरूसँग मेलमिलापमा रहनु नै परमेश्वरको आशिष पाउने बुद्धि हो। तथापि, मानिस कमजोर प्राणी हो जसले प्रभुको वचन पूर्ण रूपमा पालन गर्न सक्दैन। तसर्थ, हामीले सधैं आफ्नो कमीकमजोरीको लागि पश्चात्ताप गर्नुपर्छ र प्रभुको अनुग्रह र सहायतामा भर पर्नुपर्छ।

---

### **Telugu (తెలుగు)**

**రోమీయులకు 12:12-16:** నిరీక్షణ కలిగి సంతోషించుడి, శ్రమయందు ఓర్పు గలవారై యుండుడి, ప్రార్థనయందు పట్టుదల కలిగి యుండుడి. పరిశుద్ధుల అవసరములలో పాలివారై యుండుడి; ఆతిథ్యము ఇచ్చుటకు ప్రయత్నము చేయుడి. మిమ్మును హింసించువారిని ఆశీర్వదించుడి, శపించక ఆశీర్వదించుడి. సంతోషించువారితో కూడా సంతోషించుడి, ఏడ్చువారితో కూడా ఏడ్చుడి. ఒకరితో ఒకరు ఏక మనస్కులై యుండుడి. గర్వము గలవారై ఉండక దీనులకు తగినట్టుగా ప్రవర్తించుడి. మీ దృష్టికి మీరే బుద్ధిమంతులమని అనుకొనకుడి.

పరలోకంలో నిత్యం జీవించబోతున్నామనే నిరీక్షణలో ఆనందించండి. శ్రమల మధ్యలో కూడా ఓపిక కలిగి, ప్రార్థనలో నిలకడగా ఉండండి. శ్రమలు, కష్టాలు క్రైస్తవులను లోకపు ఆశలకు బానిసలు కాకుండా కాపాడే కవచాలు. శరీర కోరికలు నిరంతరం మనల్ని శోధిస్తాయి. పశ్చాత్తాపపడకుండా హృదయంలో పాపాన్ని దాచుకుంటే, అది చివరికి పాపపు పనులకు దారితీస్తుంది. ఈ స్థితిలో ఉన్న వ్యక్తికి దేవుని క్రమశిక్షణ లభించినప్పుడు, అతను పాపపు ఆలోచనలను విడిచిపెట్టి తిరిగి వస్తాడు. ఇది నరకానికి వెళ్లే దారి నుండి పరలోకపు మార్గం వైపు మళ్ళే మార్పు.

ప్రేమ సామ్రాజ్యమైన పరలోకంలో ప్రవేశించే ముందు, ఈ భూమిపై ప్రేమపూర్వకమైన జీవితాన్ని జీవించడం అభ్యసించాలి. ప్రేమ ఫలాలను ఫలించే వారే పరలోకంలో ప్రవేశిస్తారు. అవసరంలో ఉన్న విశ్వాసులకు సహాయం చేయండి, వారి అవసరాలను తీర్చండి మరియు అతిథి సత్కారాలు చేయడంలో శ్రద్ధ వహించండి.

మిమ్మల్ని హింసించే వారిని దీవించండి, శపించకండి. మీరు చెడుకు బదులుగా చెడును ఇస్తే, ప్రపంచం మరింత చెడుతో నిండిపోయి నరకంలా మారుతుంది. అయితే, మనం అన్ని హింసలకు, చెడులకు ప్రతిగా మంచితనాన్ని చూపినప్పుడు, చీకటి ప్రపంచం ప్రకాశిస్తుంది మరియు దేవుని రాజ్యం, నీతి వెల్లడి అవుతాయి.

ఇలా జీవించడం వల్ల మీకు కలిగే నష్టం ఏమీ లేదు. ప్రతి విషయాన్ని ఖచ్చితంగా గమనించే దేవుడు, మేలు చేసే వారికి సమృద్ధిగా కృప మరియు ఆశీర్వాదాలతో ప్రతిఫలమిస్తారు. అంతేకాకుండా, ఈ లోకాన్ని విడిచిపెట్టే వరకు విధేయత చూపే వారిని, పశ్చాత్తాపపడే వారిని ఆయన పరలోకానికి నడిపిస్తారు.

ప్రేమ ఫలాలను ఫలించే మరియు తన బలహీనతల కోసం పశ్చాత్తాపపడే క్రైస్తవుడే నిజమైన విశ్వాసం కలిగినవాడు. దీనికి విరుద్ధంగా, ఇతరులను క్షమించలేని మరియు స్వార్థపూరితమైన జీవితాన్ని గడిపే క్రైస్తవుడికి ఉన్నది మృత విశ్వాసం. శరీరం చనిపోతే ఎలాగైతే కదలలేదో, ఆత్మ చనిపోతే దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చలేదు. బైబిల్ జ్ఞానం ఎంత ఉన్నా, వాక్యాన్ని జీవితంలో ఆచరించకపోతే అది వ్యర్థం. దేవుని వాక్యాన్ని ఆచరించే వారే సజీవ విశ్వాసం కలిగి ఉంటారు.

ఉన్నతమైన వాటిపై మనస్సు ఉంచకండి. గర్వం తనను తాను హెచ్చించుకోవడంలోనే మొదలవుతుంది. దేవుని వాక్యం కంటే సొంత ఆలోచనలను గొప్పగా భావించడం గర్వం. దేవుని వాక్యాన్ని విస్మరించడం అంటే రక్షకుడైన ప్రభువును విస్మరించడమే మరియు పరలోక మార్గాన్ని వదిలి నరక మార్గంలో నడవడమే.

స్వార్థపూరితమైన లోకజ్ఞానం దేవుని జ్ఞానం కాదు. దేవుని ఆశీర్వాదాలను పొందే జ్ఞానం ఏమిటంటే, తనను తాను తగ్గించుకోవడం, సర్దుకుపోవడం మరియు పొరుగువారితో శాంతిగా ఉండటం. అయితే, మానవులు దేవుని వాక్యాన్ని పరిపూర్ణంగా ఆచరించలేని బలహీనులు. అందుకే, మనం ఎల్లప్పుడూ మన బలహీనతల కోసం పశ్చాత్తాపపడుతూ, దేవుని కృపపై మరియు సహాయంపై ఆధారపడాలి.

---

### **Tamil (தமிழ்)**

**ரோமர் 12:12-16:** நம்பிக்கையிலே சந்தோஷமாயிருங்கள்; உபத்திரவத்திலே பொறுமையாயிருங்கள்; ஜெபத்திலே உறுதியாயிருங்கள். பரிசுத்தவான்களுடைய குறைவுகளில் அவர்களுக்கு உதவிசெய்யுங்கள்; அந்நியரை உபசரிக்க நாடுங்கள். உங்களைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களை ஆசீர்வதியுங்கள்; ஆசீர்வதிக்கிறதேயன்றி சபிக்கவேண்டாம். சந்தோஷப்படுகிறவர்களோடே சந்தோஷப்படுங்கள்; அழுகிறவர்களோடே அழுங்கள். ஒருவரையொருவர் குறித்த சிந்தையுள்ளவர்களாயிருங்கள்; பெருமையானவைகளை நினையாமல், தாழ்மையானவர்களுக்கு இணங்குங்கள்; உங்களை நீங்களே ஞானிகளென்று எண்ணாதிருங்கள்.

பரலோகத்தில் என்றென்றும் வாழப்போகிறோம் என்ற நம்பிக்கையில் மகிழ்ச்சியாக இருங்கள். துன்பங்களுக்கு மத்தியிலும் பொறுமையைக் கடைப்பிடித்து, ஜெபத்தில் எப்போதும் உறுதியாக இருங்கள். துன்பங்களும் சோதனைகளும் கிறிஸ்தவர்களை உலக ஆசைகளுக்கு அடிமையாகாமல் காக்கும் கவசங்கள். உடலின் இச்சைகள் தொடர்ந்து நம்மை சோதிக்கின்றன. ஒருவர் மனம் வருந்தாமல் பாவத்தை இதயத்தில் சுமந்தால், அது இறுதியில் பாவம் செய்வதற்கு வழிவகுக்கும். இந்த நிலையில் உள்ள ஒரு நபர் தேவனுடைய சிட்சையைப் பெறும்போது, அவர் பாவம் நிறைந்த எண்ணங்களை கைவிட்டுத் திரும்பி வருகிறார். இது நரகத்தை நோக்கிச் செல்லும் பாதையிலிருந்து பரலோகப் பாதையை நோக்கித் திரும்புவதாகும்.

அன்பின் ராஜ்யமான பரலோகத்திற்குள் நுழைவதற்கு முன், இந்த பூமியில் அன்பான வாழ்க்கையை வாழப் பழக வேண்டும். அன்பின் கனிகளைக் கொடுப்பவர்களே பரலோகத்தில் நுழைவார்கள். கஷ்டத்தில் இருக்கும் விசுவாசிகளுக்கு உதவுங்கள், அவர்களுக்குத் தேவையானவற்றை வழங்குங்கள், விருந்தோம்பலில் கடினமாக உழையுங்கள்.

உங்களைத் துன்புறுத்துபவர்களை ஆசீர்வதியுங்கள், சபிக்காதீர்கள். நீங்கள் தீமைக்குத் தீமை செய்தால், உலகம் இன்னும் தீமையால் நிறைந்து நரகமாக மாறிவிடும். ஆனால், நாம் எல்லா துன்பங்களுக்கும் தீமைகளுக்கும் பதிலாக நன்மையைச் செய்யும்போது, இருண்ட உலகம் பிரகாசமடையும் மற்றும் தேவனுடைய ராஜ்யமும் நீதியும் வெளிப்படும்.

இப்படி வாழ்வதால் உங்களுக்கு எந்த இழப்பும் இல்லை. எல்லாவற்றையும் சரியாகக் கவனிக்கும் தேவன், நன்மை செய்பவர்களுக்குப் பரிபூரண கிருபையையும் ஆசீர்வாதங்களையும் அளிக்கிறார். மேலும், இந்த உலகத்தை விட்டுச் செல்லும் வரை கீழ்ப்படிந்து, மனஸ்தாபப்படுபவர்களை அவர் பரலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறார்.

அன்பின் கனிகளைப் பெற்று, தன் குறைகளுக்காக வருந்தும் கிறிஸ்தவனே உண்மையான விசுவாசம் கொண்டவன். மாறாக, மற்றவர்களை மன்னிக்க முடியாமல் சுயநலமான வாழ்க்கையை வாழும் கிறிஸ்தவனுக்கு இருப்பது செத்த விசுவாசம். உடல் இறந்தால் இயங்க முடியாதது போல, ஆன்மா இறந்தால் தேவனுடைய சித்தத்தை நிறைவேற்ற முடியாது. எவ்வளவு பைபிள் அறிவு இருந்தாலும், வார்த்தையை வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்கவில்லை என்றால் அது பயனற்றது. தேவனுடைய வார்த்தையைப் பின்பற்றுபவர்களே ஜீவனுள்ள விசுவாசம் கொண்டவர்கள்.

உயர்ந்த காரியங்களில் மனதை வைக்காதீர்கள். தன்னைத்தானே உயர்த்திக்கொள்ளும் மனநிலை பெருமையிலிருந்து உருவாகிறது. தேவனுடைய வார்த்தையை விட சொந்த எண்ணங்களுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பது பெருமையாகும். தேவனுடைய வார்த்தையைத் தள்ளிவிடுவது என்பது இரட்சகராகிய ஆண்டவரைத் தள்ளிவிடுவதற்குச் சமம், அது பரலோகப் பாதையை விட்டுவிட்டு நரகப் பாதையில் நடப்பதாகும்.

சுயநலமான உலக ஞானம் தேவனுடைய ஞானம் அல்ல. மாறாக, தன்னைத் தாழ்த்திக்கொள்வதும், விட்டுக்கொடுத்து நடப்பதும், அண்டை வீட்டாருடன் சமாதானமாக இருப்பதுமே தேவனுடைய ஆசீர்வாதத்தைப் பெறும் ஞானமாகும். இருப்பினும், மனிதர்கள் பலவீனமானவர்கள், அவர்கள் தேவனுடைய வார்த்தையை முழுமையாகப் பின்பற்ற முடியாது. எனவே, நாம் எப்போதும் நம்முடைய குறைகளுக்காக வருந்தி, தேவனுடைய கிருபையையும் உதவியையும் நம்பியிருக்க வேண்டும்.

---

### **Tagalog (Tagalog)**

**Roma 12:12-16:** Magalak sa pag-asa, matiyaga sa kapighatian, matatag sa panalangin. Tumulong sa pangangailangan ng mga banal at magsikap sa pagpapakita ng mabuting pakikitungo. Pagpalain ang mga umuusig sa inyo; pagpalain at huwag sumpain. Makigalak sa mga nagagalak, at makipagluhaan sa mga tumatangis. Magkaroon ng pagkakaisa sa isa't isa. Huwag magmataas, kundi makisama sa mga aba. Huwag magmarunong sa inyong sariling paningin.

Magalak sa pag-asa na mabuhay nang walang hanggan sa langit. Maging matiyaga sa gitna ng kapighatian at laging magsumikap sa panalangin. Ang mga kapighatian at paghihirap ay mga kalasag na nagpoprotekta sa mga Kristiyano upang hindi mahulog sa mga pita ng sanlibutan. Ang mga pita ng laman ay patuloy na tumutukso sa atin. Kung ang isang tao ay nagkikimkim ng kasalanan sa puso nang hindi nagsisisi, hahantong ito sa mga makasalanang gawa. Kapag ang taong nasa ganitong kalagayan ay tumanggap ng disiplina ng Diyos, tatalikuran niya ang mga makasalanang kaisipan at magbabalik-loob. Ito ay pagbabago ng direksyon mula sa daan patungo sa impiyerno patungo sa daan patungo sa langit.

Bago pumasok sa kaharian ng pag-ibig, ang langit, dapat nating sanayin ang buhay ng pag-ibig dito sa lupa. Ang mga nagbubunga ng pag-ibig ang papasok sa langit. Tulungan ang mga mananampalatayang nahihirapan, ibigay ang kanilang kailangan, at magsikap sa pagpapakita ng mabuting pakikitungo.

Pagpalain ang mga umuusig sa inyo at huwag silang sumpain. Kung gagantihan ninyo ng masama ang masama, ang mundo ay lalong mapupuno ng kasamaan at magiging parang impiyerno. Ngunit kapag ginantihan natin ng mabuti ang lahat ng pag-uusig at kasamaan, ang madilim na mundo ay magliliwanag at ang kaharian at katuwiran ng Diyos ay mahahayag.

Hindi nangangahulugan na lugi ka kung ganito ka mamuhay. Ang Diyos, na sumusuri sa lahat nang may katumpakan, ay gagantimpalaan ang mga gumagawa ng mabuti ng saganang biyaya at pagpapala. Bukod dito, pinapatnubayan Niya ang mga sumusunod at nagsisisi hanggang sa kanilang pag-alis sa mundong ito patungo sa langit.

Ang Kristiyanong nagbubunga ng pag-ibig at nagsisisi sa kanyang mga pagkukulang ay ang taong may tunay na pananampalataya. Sa kabilang banda, ang isang Kristiyanong hindi marunong magpatawad at namumuhay nang makasarili ay may patay na pananampalataya. Kung paanong hindi makakilos ang katawang patay, hindi rin magagawa ng kaluluwang patay ang kalooban ng Diyos. Gaano man karami ang kaalaman sa Bibliya, walang silbi ito kung hindi isinasabuhay ang Salita. Ang nagsasabuhay ng Salita ng Diyos ay may buhay na pananampalataya.

Huwag maghangad ng matataas na bagay. Ang pagmamataas ay nagmumula sa pag-iisip na higit tayo sa iba. Ang pag-uuna sa sariling kaisipan kaysa sa Salita ng Diyos ay pagmamataas. Ang pagtalikod sa Salita ng Diyos ay pagtalikod sa Panginoon ng kaligtasan, at pag-alis sa landas patungo sa langit patungo sa landas ng impiyerno.

Ang makasariling karunungan ng mundo ay hindi karunungan ng Diyos. Sa halip, ang karunungang nagdadala ng pagpapala ng Diyos ay ang pagpapakumbaba, pagpaparaya, at pakikipagpayapaan sa kapwa. Gayunpaman, ang tao ay mahinang nilalang na hindi kayang isabuhay nang perpekto ang Salita ng Panginoon. Samakatuwid, dapat tayong laging magsisi sa ating mga pagkukulang at umasa sa biyaya at tulong ng Panginoon.

---

### **Swahili (Swahili)**

**Warumi 12:12-16:** Furahini katika tumaini, subirini katika dhiki, dumueni katika sala. Wasaidieni watakatifu wenye mahitaji, na mshughulike kuwaonyesha ukarimu. Wabarikini wale wanaowaudhi; barikini wala msiwalaani. Furahini pamoja na wale wafurahio, na lieni pamoja na wale waliao. Kuweni na nia moja ninyi kwa ninyi. Msiwe na kiburi, bali jishughulisheni na watu wanyenyekevu. Msiwe wenye hekima machoni penu wenyewe.

Furahini katika tumaini la kuishi milele mbinguni. Subirini katikati ya dhiki na dumueni katika sala daima. Dhiki na mateso ni ngao zinazowalinda Wakristo wasianguke katika tamaa za dunia. Tamaa za mwili hutujaribu daima. Ikiwa mtu atafuga dhambi moyoni bila kutubu, hatimaye hupelekea matendo maovu. Mtu aliye katika hali hii anapopokea nidhamu ya Mungu, huacha mawazo maovu na kurejea. Hii ni mabadiliko ya mwelekeo kutoka njia ya kwenda jehanamu kuelekea njia ya kwenda mbinguni.

Kabla ya kuingia katika ufalme wa upendo, yaani mbinguni, ni lazima tujizoeze kuishi maisha ya upendo hapa duniani. Wale wazao matunda ya upendo ndio wanaoingia mbinguni. Wasaidieni waamini wenye shida, wapeni mahitaji yao, na mshughulike kuonyesha ukarimu.

Wabarikini wale wanaowaudhi na msiwalaani. Ikiwa mtalipa uovu kwa uovu, ulimwengu utajaa uovu zaidi na kuwa kama jehanamu. Lakini tunapolipa kila mateso na uovu kwa wema, ulimwengu wenye giza huangaza na ufalme wa Mungu na haki yake hudhihirika.

Kuishi hivi hakumaanishi unapata hasara. Mungu, ambaye huchunguza kila kitu kwa usahihi, huwapa watendao mema neema na baraka tele. Zaidi ya hayo, yeye huwaongoza wale wanaotii na kutubu hadi wanapoondoka katika ulimwengu huu kuelekea mbinguni.

Mkristo azaye matunda ya upendo na kutubu mapungufu yake ndiye aliye na imani ya kweli. Kinyume chake, mkristo ambaye hawezi kusamehe na kuishi maisha ya ubinafsi ana imani iliyokufa. Kama mwili usioweza kusonga ukiwa umekufa, roho iliyokufa haiwezi kutenda mapenzi ya Mungu. Hata uwe na maarifa mengi ya Biblia, ni bure ikiwa Neno halitekelezwi maishani. Yule anayelifuata Neno la Mungu ana imani hai.

Usiweke nia yako katika mambo makuu. Nia ya kujikweza hutokana na kiburi. Kutanguliza mawazo yako mwenyewe kuliko Neno la Mungu ni kiburi. Kuacha Neno la Mungu ni kumwacha Bwana wa wokovu na kuacha njia ya mbinguni na kufuata njia ya jehanamu.

Hekima ya kibinafsi ya dunia si hekima ya Mungu. Badala yake, hekima inayopokea baraka za Mungu ni kujinyenyekesha, kujitoa, na kuishi kwa amani na jirani. Hata hivyo, wanadamu ni viumbe dhaifu wasioweza kutekeleza Neno la Bwana kikamilifu. Kwa hiyo, ni lazima tutubu daima kwa ajili ya mapungufu yetu na kutegemea neema na msaada wa Bwana.

---

### **Español (Español)**

**Romanos 12:12-16:** Gozosos en la esperanza; sufridos en la tribulación; constantes en la oración. Compartiendo para las necesidades de los santos; practicando la hospitalidad. Bendecid a los que os persiguen; bendecid, y no maldigáis. Gozaos con los que se gozan; llorad con los que lloran. Unánimes entre vosotros; no altivos, sino asociándoos con los humildes. No seáis sabios en vuestra propia opinión.

Regocíjate en la esperanza de vivir eternamente en el cielo. Sé paciente en medio de la tribulación y dedícate siempre a la oración. Las tribulaciones y sufrimientos son escudos que protegen a los cristianos de caer en las pasiones del mundo. Los deseos de la carne nos tientan constantemente. Si alguien alberga pecado en su corazón sin arrepentirse, finalmente conduce a acciones pecaminosas. Cuando una persona en este estado recibe la disciplina de Dios, abandona los pensamientos pecaminosos y se arrepiente. Es un cambio de dirección desde el camino hacia el infierno hacia el camino al cielo.

Antes de entrar en el reino del amor, el cielo, uno debe practicar una vida de amor en esta tierra. Quienes dan frutos de amor entran al cielo. Ayuda a los creyentes que están pasando dificultades, provee sus necesidades y esfuérzate por mostrar hospitalidad.

Bendice a quienes te persiguen y no los maldigas. Si pagas el mal con el mal, el mundo se llena aún más de maldad y se vuelve como el propio infierno. Pero cuando pagamos todas las persecuciones y maldades con el bien, el mundo oscuro se ilumina y el reino y la justicia de Dios se revelan.

Vivir de esta manera no significa que sufras una pérdida. Dios, quien examina todo con precisión, recompensa a quienes hacen el bien con abundante gracia y bendiciones. Además, guía hacia el cielo a aquellos que obedecen y se arrepienten hasta que parten de este mundo.

El cristiano que da frutos de amor y se arrepiente de sus deficiencias es quien tiene una fe verdadera. Por el contrario, un cristiano que no puede perdonar a los demás y vive una vida egoísta tiene una fe muerta. Así como un cuerpo no puede moverse cuando está muerto, un alma no puede hacer la voluntad de Dios si está muerta. No importa cuánto conocimiento bíblico se tenga, es inútil si la Palabra no se practica en la vida. Quien practica la Palabra de Dios tiene una fe viva.

No pongas tu mente en cosas altivas. El corazón que se exalta a sí mismo proviene del orgullo. Anteponer los propios pensamientos a la Palabra de Dios es orgullo. Abandonar la Palabra de Dios es abandonar al Señor de la salvación y dejar el camino al cielo para ir por el camino al infierno.

La sabiduría egoísta del mundo no es la sabiduría de Dios. Más bien, la sabiduría que recibe las bendiciones de Dios es humillarse, ceder y vivir en armonía con el prójimo. Sin embargo, los seres humanos son seres débiles que no pueden practicar perfectamente la palabra del Señor. Por lo tanto, debemos arrepentirnos siempre de nuestras deficiencias y confiar en la gracia y la ayuda del Señor.

---

### **日本語 (Japanese)**

**ローマ人への手紙 12:12-16:** 望みを抱いて喜び、患難に耐え、絶えず祈りなさい。聖徒たちの必要のためにささげ、親切にするよう努めなさい。あなたがたを迫害する者を祝福しなさい。祝福しなさい、呪ってはなりません。喜ぶ人たちと共に喜び、泣く人たちと共に泣きなさい。互いに一つ心になり、高ぶらず、低い者に親しみ、自分を賢い者と思わないようにしなさい。

天国で永遠に生きるという希望を抱いて喜びなさい。患難の中でも忍耐し、絶えず祈りに励みなさい。患難や苦難は、クリスチャンが世の情欲に陥らないように守ってくれる盾のようなものです。肉の欲は絶えず私たちを誘惑します。悔い改めずに心の中に罪を抱いていれば、最終的には行動として罪を犯すことになります。このような状態にある人が神の懲らしめを受けると、罪深い考えを捨てて立ち返ります。これは地獄へ向かう道から天国への道へと方向を変えることです。

愛の国である天国に入る前に、この地上で愛の生活を練習しなければなりません。愛の実を結ぶ者が天国に入ります。生活の苦しい聖徒たちを助け、彼らに必要なものを供給し、親切にするよう努めなさい。

あなたを迫害する者を祝福し、呪ってはなりません。悪を悪で返せば、世はさらに悪で満たされ、まるで地獄のような世の中になってしまいます。しかし、すべての迫害と悪を善で返すとき、暗い世は明るくなり、神の国と義が現れます。

このように生きるからといって、損をするわけではありません。すべてを正確に察しておられる神は、善を行う者に豊かな恵みと祝福で報いてくださいます。また、この世を去るまで従順であり、悔い改める者たちを天国へと導いてくださいます。

愛の実を結び、自分の不足を悔い改めるクリスチャンこそ、真の信仰を持つ人です。逆に、他人を許せず利己的な人生を送るクリスチャンは、死んだ信仰を持っているのです。肉体が死ねば動けないように、魂が死ねば神の御心を行うことはできません。聖書の知識がどれほど多くても、御言葉を生活の中で実践しなければ意味がありません。神の御言葉を実践する者こそ、生きた信仰を持つ人です。

高い所に心をおかないようにしなさい。自分を高める心は高慢から始まります。神の御言葉よりも自分の考えを優先させることは高慢です。神の御言葉を捨てることは救いの主を捨てることであり、天国への道を離れて地獄の道へ行くことです。

利己的な世の知恵は神の知恵ではありません。むしろ、自分を低くし、譲り合い、隣人と和睦することが神の祝福を受ける知恵です。しかし、人間は主の御言葉を完全に実践することはできない弱い存在です。したがって、私たちは常に自分の不足を悔い改め、主の恵みと助けを頼らなければなりません。

---

### **中文 (Chinese)**

**罗马书 12:12-16:** 在指望中要喜乐，在患难中要忍耐，祷告要恒切。圣徒缺乏要帮补，客要一味地款待。逼迫你们的，要给他们祝福；只要祝福，不可咒诅。与喜乐的人要同乐，与哀哭的人要同哭。要彼此同心，不要志气高大，倒要俯就卑微的人。不要自以为聪明。

怀着在天国永生的希望而喜乐。在患难中也要忍耐，恒切祷告。患难和苦难如同盾牌，保护基督徒不陷入世俗的私欲。肉体的私欲不断地诱惑我们。如果不悔改而心怀罪念，最终会导致犯罪的行为。当处在这种状态下的人受到神的管教时，他会放弃罪恶的念头并回转。这是从通往地狱之路转向通往天国之路的改变。

在进入充满爱的国度——天国之前，必须在地上练习爱的生活。结出爱的果子的人才能进入天国。帮助生活困难的圣徒，供给他们的需要，并竭力款待客旅。

要祝福逼迫你们的人，不可咒诅。如果以恶报恶，世界将充满更多的罪恶，变得如同地狱。但当我们以善报恶，以善报一切逼迫时，黑暗的世界就会变亮，神的国度和公义就会显现。

这样生活并不意味着吃亏。洞察一切的神，必以丰盛的恩典和祝福赏赐行善的人。此外，祂会带领那些直到离世都顺服并悔改的人进入天国。

结出爱的果子并为自己的不足悔改的基督徒，才是拥有真信心的人。相反，不能饶恕他人且过着自私生活的基督徒，拥有的是死信心。如同身体死了就不能动，灵魂死了就不能行神的旨意。无论圣经知识多么丰富，若不在生活中实践神的话语，都是徒劳。实践神话语的人，才拥有活的信心。

不要心高气傲。自高自大的心源于骄傲。将自己的想法置于神的话语之上就是骄傲。离弃神的话语就是离弃救赎的主，离开通往天国的路，走上通往地狱的路。

自私的世俗智慧并非神的智慧。相反，谦卑自己、退让并与邻舍和睦相处，才是获取神祝福的智慧。然而，人类是软弱的，无法完美地践行主的道。因此，我们必须时刻为自己的不足悔改，依靠主的恩典和帮助。