고린도전서 2:6-10 그러나 우리가 온전한 자들 중에서 지혜를 말하노니 이는 이 세상의 지혜가 아니요 또 이 세상의 없어질 관원의

[최종대]

.pastor choi: whatsapp NO: 82 10 7228 1115

Translated languages: English, Urdu, Nepali, Telugu, Tamil, Tagalog, Swahili, Spanish, Japanese, and Chinese

고린도전서 2:6-10

그러나 우리가 온전한 자들 중에서 지혜를 말하노니 이는 이 세상의 지혜가 아니요 또 이 세상의 없어질 관원의 지혜도 아니요 오직 비밀한 가운데 있는 하나님의 지혜를 말하는 것이니 곧 감취었던 것인데 하나님이 우리의 영광을 위하사 만세 전에 미리 정하신 것이라 이 지혜는 이 세대의 관원이 하나도 알지 못하였나니 만일 알았더면 영광의 주를 십자가에 못 박지 아니하였으리라 기록된바 하나님이 자기를 사랑하는 자들을 위하여 예비하신 모든 것은 눈으로 보지 못하고 귀로도 듣지 못하고 사람의 마음으로도 생각지 못하였다 함과 같으니라 오직 하나님이 성령으로 이것을 우리에게 보이셨으니 성령은 모든 것 곧 하나님의 깊은 것이라도 통달하시느니라.

*

하나님의 지혜는 세상의 지혜나 인간의 생각으로 깨달을 수 없습니다. 세상의 어떤 관원이나 유명한 철학자도 하나님께서 예비하신 구원의 비밀을 알지 못합니다.

하나님께서는 자기 자녀들의 영광을 위해 예수 그리스도를 예비하셨습니다. 또한 하나님의 영광을 위해 그의 백성을 창조하셨습니다. 그러나 인간들은 타락하여 멸망의 길로 갔고, 하나님의 말씀보다 육신의 정욕을 더 섬기게 되었습니다. 하나님의 정하신 뜻을 버리는 것이 곧 타락이며, 그 결과는 지옥의 형벌입니다.

하나님께서는 멸망하는 인간들을 구원하시기 위해 친히 육신을 입고 세상에 오셨습니다. 영이신 하나님께서 인간의 육체를 입고 오셨을 때, 그 이름이 하나님의 아들이요 예수 그리스도입니다.

이 구원의 계획은 타락한 인간들이 스스로 깨달을 수 없습니다. 오직 성령께서 깨닫게 하실 때 알 수 있습니다. 예수 그리스도께서는 하나님의 자녀 된 영광을 잃어버린 인간들에게 처음의 영광을 다시 찾게 하십니다.

하나님의 영광을 위해 창조된 인간은 하나님 다음으로 영광스러운 존재입니다. 그러나 죄로 인해 인간들은 그 자격을 상실했습니다. 그때 하나님의 풍성하신 긍휼이 나타났습니다. 하나님께서 친히 인간의 형벌을 담당하시고, 인간들을 죄와 형벌에서 자유롭게 하신 것입니다.

이 일은 인간들의 요청에 의해 이루어진 것이 아닙니다. 하나님께서는 인간들을 창조하실 때, 만일 그들이 타락한다면 그들을 구원하실 계획까지 미리 세워 놓으셨습니다. 만약 인간들이 타락하지 않았다면 예수 그리스도께서 세상에 오실 필요가 없었습니다.

인간들이 자원하여 하나님을 섬기고 이웃을 사랑하는 것이 하나님을 영광스럽게 하는 일입니다. 하나님께서는 이 목적을 기대하시며 인간들을 창조하셨습니다. 그러나 첫 사람은 이 뜻을 어겼고, 그 후손들은 죄 가운데 태어나게 되었습니다.

하나님께서 인간을 타락하도록 유도하신 것이 아닙니다. 인간들이 스스로 욕심을 부리고 타락한 것입니다. 하나님께서는 인간들에게 완전한 자유를 주셨습니다. 인간들은 그 자유를 통해 하나님을 사랑하고 이웃을 사랑해야 했습니다. 그것이 인간에게 주어진 영광스러운 직분을 지키는 길이었습니다.

인간들은 스스로 타락하여 멸망의 길로 갔습니다. 그러나 하나님께서는 죄인들에게 다시 자유를 주시고, 영광의 길을 걷게 하십니다. 구원받은 자들이 성령의 인도를 따라 회개와 순종의 삶을 살 때, 우리는 주님께서 주신 영광의 길을 항상 지키게 됩니다.

------------

1 Corinthians 2:6-10

However, we speak wisdom among those who are mature, yet not the wisdom of this world, nor of the rulers of this world, who are passing away. But we speak the wisdom of God in a mystery, the hidden wisdom, which God ordained before the ages for our glory. None of the rulers of this age knew this wisdom; for if they had known it, they would not have crucified the Lord of glory. As it is written, “No eye has seen, no ear has heard, and no human heart has imagined what God has prepared for those who love Him.” But God has revealed these things to us by His Spirit, for the Spirit searches all things, even the deep things of God.

*

The wisdom of God cannot be understood by the wisdom of the world or by human thoughts. No ruler of the world and no famous philosopher can know the mystery of salvation that God has prepared.

God prepared Jesus Christ for the glory of His children. He also created His people for the glory of God. But human beings fell and went down the path of destruction, and they came to serve the desires of the flesh more than the Word of God. To abandon the will that God has determined is the very meaning of the fall, and the result is the punishment of hell.

In order to save perishing human beings, God Himself came into the world in the flesh. When God, who is Spirit, came clothed in human flesh, His name was the Son of God, Jesus Christ.

This plan of salvation cannot be understood by fallen human beings on their own. It can be known only when the Holy Spirit gives understanding. Jesus Christ restores the original glory to human beings who had lost the glory of becoming God’s children.

Human beings, who were created for the glory of God, are glorious beings next to God. But because of sin, human beings lost that qualification. At that time, the abundant mercy of God appeared. God Himself bore the punishment of human beings and set them free from sin and punishment.

This work was not accomplished because human beings requested it. When God created human beings, He had already made a plan to save them if they should fall. If human beings had not fallen, Jesus Christ would not have needed to come into the world.

When human beings willingly serve God and love their neighbors, this glorifies God. God created human beings while expecting this purpose. But the first man violated this will, and his descendants came to be born in sin.

God did not lead human beings to fall. Human beings became greedy and fell by themselves. God gave human beings complete freedom. Through that freedom, human beings were to love God and love their neighbors. That was the way to keep the glorious duty given to human beings.

Human beings fell by themselves and went down the path of destruction. But God gives freedom again to sinners and causes them to walk the path of glory. When those who are saved live a life of repentance and obedience according to the guidance of the Holy Spirit, we always keep the path of glory that the Lord has given us.

--------------

## Urdu / اردو

**1 کرنتھیوں 2:6-10**

تاہم ہم بالغ لوگوں کے درمیان حکمت کی بات کرتے ہیں، لیکن یہ اس دنیا کی حکمت نہیں ہے، اور نہ ہی اس دنیا کے مٹ جانے والے حاکموں کی حکمت ہے۔ بلکہ ہم راز میں چھپی ہوئی خدا کی حکمت بیان کرتے ہیں، وہ حکمت جو پوشیدہ تھی، جسے خدا نے ہماری جلال کے لیے زمانوں سے پہلے مقرر کیا تھا۔ اس زمانے کے حاکموں میں سے کسی نے بھی اس حکمت کو نہ جانا، کیونکہ اگر وہ جانتے تو جلال کے خداوند کو صلیب پر نہ چڑھاتے۔ چنانچہ لکھا ہے، “جو کچھ خدا نے اپنے محبت رکھنے والوں کے لیے تیار کیا ہے، نہ آنکھ نے دیکھا، نہ کان نے سنا، اور نہ انسان کے دل میں خیال آیا۔” لیکن خدا نے یہ باتیں اپنے روح کے وسیلہ سے ہم پر ظاہر کیں، کیونکہ روح سب باتوں کو، بلکہ خدا کی گہری باتوں کو بھی جانچتا ہے۔

*

خدا کی حکمت دنیا کی حکمت یا انسانی سوچ کے ذریعے سمجھ میں نہیں آ سکتی۔ دنیا کا کوئی حاکم یا مشہور فلسفی بھی خدا کے تیار کیے ہوئے نجات کے راز کو نہیں جان سکتا۔

خدا نے اپنے فرزندوں کے جلال کے لیے یسوع مسیح کو تیار کیا۔ اس نے اپنی قوم کو بھی خدا کے جلال کے لیے پیدا کیا۔ لیکن انسان گناہ میں گر گئے اور ہلاکت کے راستے پر چل پڑے، اور وہ خدا کے کلام سے زیادہ جسمانی خواہشات کی خدمت کرنے لگے۔ خدا کی مقرر کی ہوئی مرضی کو چھوڑ دینا ہی زوال ہے، اور اس کا نتیجہ جہنم کی سزا ہے۔

خدا نے ہلاک ہونے والے انسانوں کو بچانے کے لیے خود جسم اختیار کرکے دنیا میں آنا پسند کیا۔ جب خدا، جو روح ہے، انسانی جسم پہن کر آیا، تو اس کا نام خدا کا بیٹا، یعنی یسوع مسیح تھا۔

نجات کا یہ منصوبہ گرے ہوئے انسان خود سے نہیں سمجھ سکتے۔ یہ صرف اس وقت سمجھ میں آتا ہے جب روح القدس سمجھ عطا کرتا ہے۔ یسوع مسیح ان انسانوں کو، جنہوں نے خدا کے فرزند بننے کا جلال کھو دیا تھا، دوبارہ ابتدائی جلال عطا کرتا ہے۔

انسان، جو خدا کے جلال کے لیے پیدا کیا گیا، خدا کے بعد نہایت جلالی مخلوق ہے۔ لیکن گناہ کے سبب انسانوں نے یہ اہلیت کھو دی۔ اسی وقت خدا کی بھرپور رحمت ظاہر ہوئی۔ خدا نے خود انسانوں کی سزا کو اپنے اوپر لیا اور انسانوں کو گناہ اور سزا سے آزاد کیا۔

یہ کام انسانوں کی درخواست پر نہیں ہوا۔ جب خدا نے انسانوں کو پیدا کیا، اسی وقت اگر وہ گناہ میں گر جائیں تو انہیں بچانے کا منصوبہ بھی پہلے سے بنا رکھا تھا۔ اگر انسان گناہ میں نہ گرتے تو یسوع مسیح کو دنیا میں آنے کی ضرورت نہ ہوتی۔

جب انسان اپنی مرضی سے خدا کی خدمت کرتے اور اپنے پڑوسیوں سے محبت کرتے ہیں، تو یہ خدا کو جلال دینا ہے۔ خدا نے اسی مقصد کی امید رکھتے ہوئے انسانوں کو پیدا کیا۔ لیکن پہلے انسان نے اس مرضی کی نافرمانی کی، اور اس کی نسلیں گناہ میں پیدا ہونے لگیں۔

خدا نے انسان کو گناہ میں گرنے کے لیے نہیں اکسایا۔ انسانوں نے خود لالچ کیا اور خود گر گئے۔ خدا نے انسانوں کو مکمل آزادی دی۔ انسانوں کو اسی آزادی کے ذریعے خدا سے محبت کرنی اور اپنے پڑوسیوں سے محبت کرنی تھی۔ یہی انسان کو دیے گئے جلالی منصب کو محفوظ رکھنے کا راستہ تھا۔

انسان خود گناہ میں گر کر ہلاکت کے راستے پر چلے گئے۔ لیکن خدا گنہگاروں کو دوبارہ آزادی دیتا ہے اور انہیں جلال کے راستے پر چلنے دیتا ہے۔ جب نجات پانے والے لوگ روح القدس کی رہنمائی کے مطابق توبہ اور فرمانبرداری کی زندگی گزارتے ہیں، تو ہم ہمیشہ اس جلال کے راستے کو محفوظ رکھتے ہیں جو خداوند نے ہمیں دیا ہے۔

---

## Nepali / नेपाली

**१ कोरिन्थी २:६-१०**

तर हामी परिपक्वहरूका बीचमा बुद्धि बोल्दछौँ। यो यस संसारको बुद्धि होइन, न त नाश भएर जाने यस संसारका शासकहरूको बुद्धि हो। तर हामी रहस्यमा लुकेको परमेश्वरको बुद्धि बोल्दछौँ, त्यो बुद्धि जो लुकाइएको थियो, जसलाई परमेश्वरले हाम्रो महिमाका लागि युगहरूभन्दा अघि नै ठहराउनुभएको थियो। यस युगका शासकहरू मध्ये कसैले पनि यो बुद्धि जानेनन्। यदि तिनीहरूले जानेका भए, तिनीहरूले महिमाका प्रभुलाई क्रूसमा टाँग्ने थिएनन्। जसरी लेखिएको छ, “परमेश्वरलाई प्रेम गर्नेहरूका लागि उहाँले तयार गर्नुभएको कुरा न आँखाले देखेको छ, न कानले सुनेको छ, न मानिसको हृदयमा सोचेको छ।” तर परमेश्वरले यी कुराहरू आफ्नो आत्माद्वारा हामीलाई प्रकट गर्नुभएको छ, किनकि आत्माले सबै कुरा, यहाँसम्म कि परमेश्वरका गहिरा कुराहरू पनि खोजी गर्नुहुन्छ।

*

परमेश्वरको बुद्धि संसारको बुद्धि वा मानिसको विचारद्वारा बुझ्न सकिँदैन। संसारको कुनै शासक वा प्रसिद्ध दार्शनिकले पनि परमेश्वरले तयार गर्नुभएको मुक्तिको रहस्य जान्न सक्दैन।

परमेश्वरले आफ्ना सन्तानहरूको महिमाका लागि येशू ख्रीष्टलाई तयार गर्नुभयो। साथै परमेश्वरले आफ्नो महिमाका लागि आफ्ना मानिसहरूलाई सृष्टि गर्नुभयो। तर मानिसहरू पतन भए र विनाशको बाटोमा लागे, अनि परमेश्वरको वचनभन्दा शरीरका अभिलाषाहरूलाई बढी सेवा गर्न थाले। परमेश्वरले ठहराउनुभएको इच्छालाई त्याग्नु नै पतन हो, र त्यसको परिणाम नरकको दण्ड हो।

विनाशतर्फ गइरहेका मानिसहरूलाई बचाउन परमेश्वर आफैं शरीर धारण गरेर संसारमा आउनुभयो। आत्मा हुनुभएका परमेश्वर मानिसको शरीर धारण गरेर आउनुहुँदा उहाँको नाम परमेश्वरका पुत्र, अर्थात् येशू ख्रीष्ट भयो।

मुक्तिको यो योजना पतित मानिसहरूले आफैं बुझ्न सक्दैनन्। यो केवल पवित्र आत्माले बुझाउनुहुँदा मात्र जान्न सकिन्छ। येशू ख्रीष्टले परमेश्वरका सन्तान हुने महिमा गुमाएका मानिसहरूलाई सुरुको महिमा फेरि प्राप्त गराउनुहुन्छ।

परमेश्वरको महिमाका लागि सृष्टि गरिएको मानिस परमेश्वरपछि महिमायुक्त अस्तित्व हो। तर पापका कारण मानिसहरूले त्यो योग्यता गुमाए। त्यस बेला परमेश्वरको प्रशस्त कृपा प्रकट भयो। परमेश्वर आफैंले मानिसहरूको दण्ड बोक्नुभयो र मानिसहरूलाई पाप र दण्डबाट स्वतन्त्र गर्नुभयो।

यो काम मानिसहरूको अनुरोधले भएको होइन। परमेश्वरले मानिसहरूलाई सृष्टि गर्नुहुँदा, यदि तिनीहरू पतन भए भने तिनीहरूलाई बचाउने योजना पनि पहिले नै तयार गर्नुभएको थियो। यदि मानिसहरू पतन नभएका भए, येशू ख्रीष्ट संसारमा आउनु आवश्यक हुने थिएन।

मानिसहरूले स्वेच्छाले परमेश्वरको सेवा गर्नु र छिमेकीलाई प्रेम गर्नु परमेश्वरलाई महिमा दिने काम हो। परमेश्वरले यही उद्देश्यको अपेक्षा गर्दै मानिसहरूलाई सृष्टि गर्नुभयो। तर पहिलो मानिसले यो इच्छा तोड्यो, र उसका सन्तानहरू पापमा जन्मिन थाले।

परमेश्वरले मानिसलाई पतन हुन प्रेरित गर्नुभएको होइन। मानिसहरू आफैं लोभी भए र पतन भए। परमेश्वरले मानिसहरूलाई पूर्ण स्वतन्त्रता दिनुभयो। मानिसहरूले त्यो स्वतन्त्रताद्वारा परमेश्वरलाई प्रेम गर्न र छिमेकीलाई प्रेम गर्नुपर्ने थियो। यही मानिसलाई दिइएको महिमायुक्त पदलाई जोगाउने बाटो थियो।

मानिसहरू आफैं पतन भएर विनाशको बाटोमा गए। तर परमेश्वरले पापीहरूलाई फेरि स्वतन्त्रता दिनुहुन्छ र महिमाको बाटोमा हिँडाउनुहुन्छ। जब उद्धार पाएकाहरू पवित्र आत्माको अगुवाइअनुसार पश्चात्ताप र आज्ञाकारिताको जीवन जिउँछन्, तब हामी प्रभुले दिनुभएको महिमाको बाटोलाई सधैं जोगाएर राख्छौँ।

---

## Telugu / తెలుగు

**1 కొరింథీయులకు 2:6-10**

అయితే పరిపక్వులైన వారిమధ్య మేము జ్ఞానాన్ని మాట్లాడుతున్నాము. కానీ అది ఈ లోకపు జ్ఞానం కాదు, అంతరించిపోవు ఈ లోకపు అధికారుల జ్ఞానం కూడా కాదు. మేము రహస్యములో దాచబడిన దేవుని జ్ఞానాన్ని మాట్లాడుతున్నాము. అది దాచబడిన జ్ఞానం; దేవుడు మన మహిమ కొరకు యుగాలకు ముందు దానిని నియమించాడు. ఈ యుగపు అధికారులలో ఎవ్వరూ ఈ జ్ఞానాన్ని తెలుసుకోలేదు. వారు తెలుసుకొని ఉంటే మహిమగల ప్రభువును సిలువ వేయరు. వ్రాయబడినట్లుగా, “దేవుడు తనను ప్రేమించువారి కొరకు సిద్ధపరచినవి కన్ను చూడలేదు, చెవి వినలేదు, మనిషి హృదయంలోనికి రాలేదు.” అయితే దేవుడు తన ఆత్మ ద్వారా వాటిని మనకు బయలుపరచాడు. ఎందుకంటే ఆత్మ సమస్తమును, దేవుని లోతైన సంగతులను కూడ పరిశోధిస్తాడు.

*

దేవుని జ్ఞానం లోకపు జ్ఞానముచేత గాని, మానవ ఆలోచనలచేత గాని గ్రహింపబడదు. లోకంలోని ఏ అధికారి గాని, ప్రసిద్ధ తత్వవేత్త గాని దేవుడు సిద్ధపరచిన రక్షణ రహస్యాన్ని తెలుసుకోలేడు.

దేవుడు తన పిల్లల మహిమ కొరకు యేసు క్రీస్తును సిద్ధపరచాడు. అలాగే దేవుని మహిమ కొరకు తన ప్రజలను సృష్టించాడు. కానీ మనుష్యులు పతనమై నాశన మార్గంలోకి వెళ్లారు. వారు దేవుని వాక్యముకన్నా శరీర వాంఛలకు ఎక్కువగా సేవ చేయడం ప్రారంభించారు. దేవుడు నిర్ణయించిన చిత్తాన్ని విడిచిపెట్టడమే పతనం; దాని ఫలితం నరక శిక్ష.

నశించిపోతున్న మనుష్యులను రక్షించుటకు దేవుడే స్వయంగా శరీరధారిగా లోకములోకి వచ్చాడు. ఆత్మయైన దేవుడు మానవ శరీరాన్ని ధరించి వచ్చినప్పుడు, ఆయన పేరు దేవుని కుమారుడు, యేసు క్రీస్తు.

ఈ రక్షణ ప్రణాళికను పతనమైన మనుష్యులు తమంతట తాముగా గ్రహించలేరు. పరిశుద్ధాత్మ గ్రహింపజేసినప్పుడు మాత్రమే తెలుసుకోగలరు. యేసు క్రీస్తు దేవుని పిల్లలుగా ఉండే మహిమను కోల్పోయిన మనుష్యులకు మొదటి మహిమను తిరిగి పొందేలా చేస్తాడు.

దేవుని మహిమ కొరకు సృష్టించబడిన మనిషి, దేవుని తర్వాత మహిమగల సృష్టి. కానీ పాపం వలన మనుష్యులు ఆ అర్హతను కోల్పోయారు. అప్పుడు దేవుని సమృద్ధియైన కరుణ ప్రత్యక్షమైంది. దేవుడు స్వయంగా మనుష్యుల శిక్షను భరించాడు, మరియు వారిని పాపం మరియు శిక్ష నుండి విముక్తి చేశాడు.

ఈ కార్యం మనుష్యుల అభ్యర్థన వలన జరగలేదు. దేవుడు మనుష్యులను సృష్టించినప్పుడు, వారు పతనమైతే వారిని రక్షించడానికి కూడా ముందుగానే ప్రణాళికను సిద్ధం చేశాడు. మనుష్యులు పతనము కాలేదయితే, యేసు క్రీస్తు లోకములోకి రావలసిన అవసరం ఉండేది కాదు.

మనుష్యులు స్వచ్ఛందంగా దేవునిని సేవించి పొరుగువారిని ప్రేమించడం దేవునికి మహిమ కలిగించే పని. ఈ ఉద్దేశ్యాన్ని ఆశిస్తూ దేవుడు మనుష్యులను సృష్టించాడు. కానీ మొదటి మనిషి ఈ చిత్తాన్ని అతిక్రమించాడు. అతని సంతానము పాపములో జన్మించసాగింది.

దేవుడు మనిషిని పతనమయ్యేలా ప్రేరేపించలేదు. మనుష్యులే స్వయంగా ఆశపడి పతనమయ్యారు. దేవుడు మనుష్యులకు సంపూర్ణ స్వేచ్ఛను ఇచ్చాడు. ఆ స్వేచ్ఛ ద్వారా మనుష్యులు దేవునిని ప్రేమించి పొరుగువారిని ప్రేమించవలసింది. అదే మనిషికి ఇవ్వబడిన మహిమగల బాధ్యతను కాపాడే మార్గం.

మనుష్యులు స్వయంగా పతనమై నాశన మార్గంలోకి వెళ్లారు. కానీ దేవుడు పాపులకు మళ్లీ స్వేచ్ఛను ఇస్తాడు, మహిమ మార్గంలో నడిచేలా చేస్తాడు. రక్షింపబడినవారు పరిశుద్ధాత్మ నడిపింపును అనుసరించి పశ్చాత్తాపం మరియు విధేయతతో కూడిన జీవితాన్ని జీవించినప్పుడు, ప్రభువు మనకు ఇచ్చిన మహిమ మార్గాన్ని మనము ఎల్లప్పుడూ కాపాడుకుంటాము.

---

## Tamil / தமிழ்

**1 கொரிந்தியர் 2:6-10**

ஆனால் முதிர்ச்சியடைந்தவர்களிடையே நாங்கள் ஞானத்தைப் பேசுகிறோம். அது இவ்வுலக ஞானமல்ல; அழிந்துபோகும் இவ்வுலக ஆட்சியாளர்களின் ஞானமும் அல்ல. மாறாக, மறைவில் இருக்கும் தேவனுடைய ஞானத்தையே நாங்கள் பேசுகிறோம். அது மறைக்கப்பட்ட ஞானம்; தேவன் நமது மகிமைக்காக யுகங்களுக்கு முன்பே அதை நிர்ணயித்திருந்தார். இந்த யுகத்தின் ஆட்சியாளர்களில் ஒருவரும் இந்த ஞானத்தை அறியவில்லை. அவர்கள் அறிந்திருந்தால் மகிமையின் ஆண்டவரை சிலுவையில் அறையமாட்டார்கள். எழுதப்பட்டிருக்கிறதுபோல், “தேவன் தம்மை நேசிப்பவர்களுக்காக ஆயத்தம் செய்தவை கண் காணாததும், காது கேளாததும், மனிதன் இருதயத்தில் தோன்றாததும் ஆகும்.” ஆனால் தேவன் தமது ஆவியினால் இவற்றை நமக்கு வெளிப்படுத்தினார். ஏனெனில் ஆவி எல்லாவற்றையும், தேவனுடைய ஆழமான காரியங்களையும் கூட ஆராய்கிறார்.

*

தேவனுடைய ஞானத்தை உலக ஞானத்தாலும் மனித சிந்தனையாலும் புரிந்துகொள்ள முடியாது. உலகத்தின் எந்த ஆட்சியாளனும், புகழ்பெற்ற எந்த தத்துவஞானியும், தேவன் ஆயத்தம் செய்த இரட்சிப்பின் மறையுண்மையை அறிய முடியாது.

தேவன் தமது பிள்ளைகளின் மகிமைக்காக இயேசு கிறிஸ்துவை ஆயத்தம் செய்தார். மேலும் தேவனுடைய மகிமைக்காக தமது ஜனங்களைப் படைத்தார். ஆனால் மனிதர்கள் வீழ்ச்சியடைந்து அழிவின் பாதைக்கு சென்றார்கள். அவர்கள் தேவனுடைய வார்த்தையைவிட மாம்ச ஆசைகளை அதிகமாகச் சேவிக்கத் தொடங்கினார்கள். தேவன் நிர்ணயித்த சித்தத்தை விட்டு விலகுவது தான் வீழ்ச்சி; அதன் முடிவு நரகத் தண்டனை.

அழிவிற்குச் சென்று கொண்டிருக்கும் மனிதர்களை இரட்சிக்க தேவனே தாமாக மாம்சம் தரித்து உலகிற்கு வந்தார். ஆவியான தேவன் மனித உடலைத் தரித்து வந்தபோது, அவருடைய பெயர் தேவனுடைய குமாரன், இயேசு கிறிஸ்து ஆகும்.

இந்த இரட்சிப்பின் திட்டத்தை வீழ்ந்த மனிதர்கள் தாமாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. பரிசுத்த ஆவியானவர் உணர்த்தும்போது மட்டுமே அதை அறிய முடியும். தேவனுடைய பிள்ளைகளாகும் மகிமையை இழந்த மனிதர்களுக்கு இயேசு கிறிஸ்து ஆரம்ப மகிமையை மீண்டும் பெறச் செய்கிறார்.

தேவனுடைய மகிமைக்காக படைக்கப்பட்ட மனிதன், தேவனுக்குப் பின்பு மகிமைமிக்க இருப்பாக இருக்கிறான். ஆனால் பாவத்தினால் மனிதர்கள் அந்த தகுதியை இழந்தார்கள். அப்போது தேவனுடைய நிறைந்த இரக்கம் வெளிப்பட்டது. தேவனே மனிதர்களின் தண்டனையை ஏற்றுக்கொண்டு, மனிதர்களை பாவத்திலிருந்தும் தண்டனையிலிருந்தும் விடுவித்தார்.

இந்த செயல் மனிதர்களின் வேண்டுகோளால் நிகழ்ந்ததல்ல. தேவன் மனிதர்களைப் படைத்தபோது, அவர்கள் வீழ்ந்தால் அவர்களை இரட்சிப்பதற்கான திட்டத்தையும் முன்கூட்டியே அமைத்திருந்தார். மனிதர்கள் வீழ்ச்சியடையாமல் இருந்திருந்தால், இயேசு கிறிஸ்து உலகிற்கு வர வேண்டிய அவசியம் இருக்காது.

மனிதர்கள் சுயமனத்துடன் தேவனைச் சேவித்து அயலானை நேசிப்பது தேவனை மகிமைப்படுத்தும் செயல். இந்த நோக்கத்தை எதிர்பார்த்து தேவன் மனிதர்களைப் படைத்தார். ஆனால் முதல் மனிதன் இந்த சித்தத்தை மீறினான். அதன் பின்பு அவன் சந்ததியினர் பாவத்தில் பிறக்கத் தொடங்கினர்.

தேவன் மனிதரை வீழ்ச்சியடைய தூண்டவில்லை. மனிதர்களே தாமாக ஆசைப்பட்டு வீழ்ந்தார்கள். தேவன் மனிதர்களுக்கு முழு சுதந்திரத்தைக் கொடுத்தார். அந்த சுதந்திரத்தின் மூலம் மனிதர்கள் தேவனை நேசிக்கவும் அயலானை நேசிக்கவும் வேண்டியவர்கள். அதுவே மனிதனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட மகிமையான பொறுப்பை காக்கும் வழி.

மனிதர்கள் தாமாகவே வீழ்ந்து அழிவின் பாதைக்கு சென்றார்கள். ஆனால் தேவன் பாவிகளுக்கு மீண்டும் சுதந்திரத்தை அளித்து, மகிமையின் பாதையில் நடக்கச் செய்கிறார். இரட்சிக்கப்பட்டவர்கள் பரிசுத்த ஆவியின் வழிநடத்துதலைப் பின்பற்றி மனந்திரும்பலும் கீழ்ப்படிதலும் நிறைந்த வாழ்க்கையை வாழும்போது, ஆண்டவர் நமக்கு கொடுத்த மகிமையின் பாதையை நாம் எப்போதும் காக்கிறோம்.

---

## Tagalog / Filipino

**1 Corinto 2:6-10**

Gayunman, nagsasalita kami ng karunungan sa gitna ng mga may sapat na gulang sa pananampalataya. Ngunit hindi ito karunungan ng sanlibutang ito, ni karunungan ng mga pinuno ng sanlibutang ito na lilipas. Sa halip, sinasalita namin ang karunungan ng Diyos na nasa hiwaga, ang nakatagong karunungan na itinalaga ng Diyos bago pa ang mga kapanahunan para sa ating kaluwalhatian. Wala sa mga pinuno ng kapanahunang ito ang nakaalam ng karunungang ito, sapagkat kung nalaman nila ito, hindi nila sana ipinako sa krus ang Panginoon ng kaluwalhatian. Gaya ng nasusulat, “Ang mga bagay na inihanda ng Diyos para sa mga umiibig sa Kanya ay hindi nakita ng mata, hindi narinig ng tainga, at hindi pumasok sa puso ng tao.” Ngunit ipinahayag ito ng Diyos sa atin sa pamamagitan ng Kanyang Espiritu, sapagkat sinasaliksik ng Espiritu ang lahat ng bagay, maging ang malalalim na bagay ng Diyos.

*

Ang karunungan ng Diyos ay hindi mauunawaan sa pamamagitan ng karunungan ng sanlibutan o ng pag-iisip ng tao. Walang sinumang pinuno sa sanlibutan at walang tanyag na pilosopo ang makaaalam ng hiwaga ng kaligtasang inihanda ng Diyos.

Inihanda ng Diyos si Jesu-Cristo para sa kaluwalhatian ng Kanyang mga anak. Nilikha rin Niya ang Kanyang bayan para sa kaluwalhatian ng Diyos. Ngunit ang mga tao ay nahulog sa kasalanan at tumahak sa daan ng kapahamakan, at mas pinaglingkuran nila ang mga pagnanasa ng laman kaysa sa Salita ng Diyos. Ang pagtalikod sa itinakdang kalooban ng Diyos ang siyang tunay na pagkahulog, at ang bunga nito ay kaparusahan sa impiyerno.

Upang iligtas ang mga taong napapahamak, ang Diyos mismo ay naparito sa sanlibutan na nagkatawang-tao. Nang ang Diyos, na Espiritu, ay dumating na may katawang-tao, ang Kanyang pangalan ay Anak ng Diyos, si Jesu-Cristo.

Ang planong ito ng kaligtasan ay hindi mauunawaan ng mga taong nahulog sa kasalanan sa kanilang sariling kakayahan. Mauunawaan lamang ito kapag ipinauunawa ng Espiritu Santo. Ipinapanumbalik ni Jesu-Cristo sa mga taong nawala ang kaluwalhatian ng pagiging mga anak ng Diyos ang unang kaluwalhatian.

Ang tao, na nilikha para sa kaluwalhatian ng Diyos, ay isang nilalang na maluwalhati kasunod ng Diyos. Ngunit dahil sa kasalanan, nawala ng mga tao ang karapatang iyon. Noon nahayag ang masaganang awa ng Diyos. Ang Diyos mismo ang pumasan ng kaparusahan ng mga tao at pinalaya sila mula sa kasalanan at kaparusahan.

Ang gawaing ito ay hindi nangyari dahil sa kahilingan ng mga tao. Nang likhain ng Diyos ang mga tao, inihanda na Niya nang una ang plano upang iligtas sila kung sila ay mahuhulog sa kasalanan. Kung hindi nahulog ang mga tao sa kasalanan, hindi na kailangang pumarito si Jesu-Cristo sa sanlibutan.

Kapag ang mga tao ay kusang-loob na naglilingkod sa Diyos at umiibig sa kanilang kapwa, ito ang gawaing nagbibigay-kaluwalhatian sa Diyos. Nilikha ng Diyos ang mga tao habang inaasahan ang layuning ito. Ngunit sinuway ng unang tao ang kaloobang ito, at ang kanyang mga lahi ay ipinanganak sa kasalanan.

Hindi ang Diyos ang nag-udyok sa tao upang mahulog sa kasalanan. Ang mga tao mismo ang naging sakim at nahulog. Binigyan ng Diyos ang mga tao ng ganap na kalayaan. Sa pamamagitan ng kalayaang iyon, dapat nilang ibigin ang Diyos at ibigin ang kanilang kapwa. Iyon ang daan upang ingatan ang maluwalhating tungkuling ibinigay sa tao.

Ang mga tao ay nahulog sa kasalanan sa kanilang sarili at tumahak sa daan ng kapahamakan. Ngunit muling nagbibigay ang Diyos ng kalayaan sa mga makasalanan at pinapalakad sila sa daan ng kaluwalhatian. Kapag ang mga naligtas ay namumuhay sa pagsisisi at pagsunod ayon sa patnubay ng Espiritu Santo, lagi nating na-iingatan ang daan ng kaluwalhatiang ibinigay sa atin ng Panginoon.

------------

## Swahili / Kiswahili

**1 Wakorintho 2:6-10**

Hata hivyo, tunanena hekima kati ya wale waliokomaa. Lakini hekima hii si hekima ya dunia hii, wala si hekima ya watawala wa dunia hii wanaopita. Bali tunanena hekima ya Mungu iliyo katika siri, hekima iliyofichwa, ambayo Mungu aliikusudia tangu milele kwa ajili ya utukufu wetu. Hakuna hata mmoja wa watawala wa kizazi hiki aliyeijua hekima hii. Kwa maana kama wangeijua, wasingalimsulubisha Bwana wa utukufu. Kama ilivyoandikwa, “Mambo ambayo Mungu amewaandalia wale wampendao, jicho halijayaona, sikio halijayasikia, wala moyo wa mwanadamu haujayawaza.” Lakini Mungu ametufunulia mambo haya kwa Roho wake, kwa maana Roho huchunguza mambo yote, hata mambo ya ndani sana ya Mungu.

*

Hekima ya Mungu haiwezi kueleweka kwa hekima ya dunia au kwa mawazo ya mwanadamu. Hakuna mtawala yeyote wa dunia wala mwanafalsafa maarufu anayeweza kujua siri ya wokovu ambayo Mungu ameandaa.

Mungu alimwandaa Yesu Kristo kwa ajili ya utukufu wa watoto wake. Pia aliwaumba watu wake kwa ajili ya utukufu wa Mungu. Lakini wanadamu walianguka na wakaenda katika njia ya uharibifu, nao wakaanza kutumikia tamaa za mwili kuliko Neno la Mungu. Kuacha mapenzi ambayo Mungu ameyakusudia ndiko kuanguka, na matokeo yake ni adhabu ya kuzimu.

Ili kuwaokoa wanadamu wanaoangamia, Mungu mwenyewe alikuja duniani akiwa amevaa mwili. Mungu ambaye ni Roho alipokuja akiwa amevaa mwili wa mwanadamu, jina lake lilikuwa Mwana wa Mungu, Yesu Kristo.

Mpango huu wa wokovu hauwezi kueleweka na wanadamu walioanguka kwa uwezo wao wenyewe. Unaweza kujulikana tu wakati Roho Mtakatifu anapowapa ufahamu. Yesu Kristo huwarudishia wanadamu waliopoteza utukufu wa kuwa watoto wa Mungu utukufu wao wa kwanza.

Mwanadamu aliyeumbwa kwa ajili ya utukufu wa Mungu ni kiumbe mwenye utukufu baada ya Mungu. Lakini kwa sababu ya dhambi, wanadamu walipoteza sifa hiyo. Wakati huo rehema nyingi za Mungu zilidhihirika. Mungu mwenyewe alibeba adhabu ya wanadamu na kuwaweka huru kutoka katika dhambi na adhabu.

Kazi hii haikufanyika kwa sababu ya ombi la wanadamu. Mungu alipowaumba wanadamu, tayari alikuwa ameweka mpango wa kuwaokoa ikiwa wangeanguka. Kama wanadamu wasingeanguka, Yesu Kristo asingehitaji kuja duniani.

Wanadamu wanapomtumikia Mungu kwa hiari na kuwapenda jirani zao, hiyo ndiyo kazi inayomtukuza Mungu. Mungu aliwaumba wanadamu akitarajia kusudi hili. Lakini mtu wa kwanza alikiuka mapenzi haya, na wazao wake wakaanza kuzaliwa katika dhambi.

Mungu hakuwasukuma wanadamu waanguke. Wanadamu wenyewe walitamani kwa tamaa zao na wakaanguka. Mungu aliwapa wanadamu uhuru kamili. Kupitia uhuru huo, wanadamu walipaswa kumpenda Mungu na kuwapenda jirani zao. Hiyo ndiyo njia ya kulinda kazi tukufu waliyopewa wanadamu.

Wanadamu walianguka kwa hiari yao wenyewe na wakaenda katika njia ya uharibifu. Lakini Mungu huwapa wenye dhambi uhuru tena na kuwafanya watembee katika njia ya utukufu. Wale waliopokea wokovu wanapoishi maisha ya toba na utii kwa kufuata uongozi wa Roho Mtakatifu, sisi daima tunailinda njia ya utukufu ambayo Bwana ametupa.

---

## Spanish / Español

**1 Corintios 2:6-10**

Sin embargo, hablamos sabiduría entre los que son maduros; pero no es la sabiduría de este mundo, ni la sabiduría de los gobernantes de este mundo, que perecen. Más bien, hablamos la sabiduría de Dios en misterio, la sabiduría escondida, la cual Dios predestinó antes de los siglos para nuestra gloria. Ninguno de los gobernantes de este siglo conoció esta sabiduría; porque si la hubieran conocido, no habrían crucificado al Señor de gloria. Como está escrito: “Cosas que ojo no vio, ni oído oyó, ni han subido al corazón del hombre, son las que Dios ha preparado para los que le aman.” Pero Dios nos las reveló por medio de su Espíritu, porque el Espíritu escudriña todas las cosas, aun las profundidades de Dios.

*

La sabiduría de Dios no puede ser comprendida por la sabiduría del mundo ni por los pensamientos humanos. Ningún gobernante del mundo ni ningún filósofo famoso puede conocer el misterio de la salvación que Dios ha preparado.

Dios preparó a Jesucristo para la gloria de sus hijos. También creó a su pueblo para la gloria de Dios. Pero los seres humanos cayeron y fueron por el camino de la destrucción, y comenzaron a servir los deseos de la carne más que la Palabra de Dios. Abandonar la voluntad determinada por Dios es precisamente la caída, y su resultado es el castigo del infierno.

Para salvar a los seres humanos que perecen, Dios mismo vino al mundo vestido de carne. Cuando Dios, que es Espíritu, vino vestido de cuerpo humano, su nombre fue el Hijo de Dios, Jesucristo.

Este plan de salvación no puede ser comprendido por los seres humanos caídos por sí mismos. Solo puede conocerse cuando el Espíritu Santo da entendimiento. Jesucristo hace que los seres humanos que perdieron la gloria de ser hijos de Dios recuperen la gloria original.

El ser humano, creado para la gloria de Dios, es un ser glorioso después de Dios. Pero por causa del pecado, los seres humanos perdieron esa dignidad. Entonces apareció la abundante misericordia de Dios. Dios mismo cargó con el castigo de los seres humanos y los liberó del pecado y del castigo.

Esta obra no fue realizada por petición de los seres humanos. Cuando Dios creó a los seres humanos, ya había preparado de antemano un plan para salvarlos si llegaban a caer. Si los seres humanos no hubieran caído, Jesucristo no habría necesitado venir al mundo.

Cuando los seres humanos sirven voluntariamente a Dios y aman a sus prójimos, eso glorifica a Dios. Dios creó a los seres humanos esperando este propósito. Pero el primer hombre desobedeció esta voluntad, y sus descendientes llegaron a nacer en pecado.

Dios no indujo al ser humano a caer. Los seres humanos se volvieron codiciosos por sí mismos y cayeron. Dios les dio a los seres humanos una libertad completa. Por medio de esa libertad, los seres humanos debían amar a Dios y amar a sus prójimos. Ese era el camino para guardar el glorioso oficio dado al ser humano.

Los seres humanos cayeron por sí mismos y fueron por el camino de la destrucción. Pero Dios vuelve a dar libertad a los pecadores y hace que caminen por el camino de la gloria. Cuando los salvos viven una vida de arrepentimiento y obediencia siguiendo la guía del Espíritu Santo, siempre guardamos el camino de gloria que el Señor nos ha dado.

---

## Japanese / 日本語

**コリント人への第一の手紙 2章6-10節**

しかし、私たちは成熟した者たちの間では知恵を語ります。けれども、それはこの世の知恵ではなく、また滅びゆくこの世の支配者たちの知恵でもありません。むしろ、奥義のうちにある神の知恵、すなわち隠されていた知恵を語るのです。それは、神が私たちの栄光のために、世の始まる前からあらかじめ定めておられたものです。この時代の支配者たちは、だれ一人としてこの知恵を知りませんでした。もし知っていたなら、栄光の主を十字架につけることはなかったでしょう。聖書に書かれているとおりです。「神を愛する者たちのために神が備えられたものは、目が見たこともなく、耳が聞いたこともなく、人の心に思い浮かんだこともない。」しかし、神はこれを御霊によって私たちに示してくださいました。御霊はすべてのこと、すなわち神の深いことまでも探られるからです。

*

神の知恵は、この世の知恵や人間の考えによって悟ることはできません。世のどの支配者も、有名な哲学者も、神が備えられた救いの奥義を知ることはできません。

神は、ご自分の子どもたちの栄光のためにイエス・キリストを備えられました。また、神の栄光のためにご自分の民を創造されました。しかし人間は堕落し、滅びの道へ進み、神の御言葉よりも肉の欲望に仕えるようになりました。神が定められた御心を捨てることが、まさに堕落であり、その結果は地獄の刑罰です。

神は、滅びゆく人間を救うために、ご自身が肉体をまとってこの世に来られました。霊であられる神が人間の肉体をまとって来られたとき、その御名が神の御子、イエス・キリストです。

この救いの計画は、堕落した人間が自分の力で悟ることはできません。ただ聖霊が悟らせてくださるときに知ることができます。イエス・キリストは、神の子どもとされる栄光を失った人間に、初めの栄光を再び取り戻させてくださいます。

神の栄光のために創造された人間は、神の次に栄光ある存在です。しかし罪のために、人間はその資格を失いました。そのとき、神の豊かなあわれみが現れました。神ご自身が人間の刑罰を担われ、人間を罪と刑罰から自由にされたのです。

このことは、人間の願いによって成し遂げられたのではありません。神は人間を創造されるとき、もし彼らが堕落するなら彼らを救うという計画までも、あらかじめ立てておられました。もし人間が堕落しなかったなら、イエス・キリストがこの世に来られる必要はありませんでした。

人間が自ら進んで神に仕え、隣人を愛することが、神に栄光を帰すことです。神はこの目的を期待して人間を創造されました。しかし最初の人はこの御心に背き、その子孫は罪の中に生まれるようになりました。

神が人間を堕落するように導かれたのではありません。人間が自ら欲を抱き、堕落したのです。神は人間に完全な自由を与えられました。人間はその自由によって、神を愛し、隣人を愛すべきでした。それが、人間に与えられた栄光ある務めを守る道でした。

人間は自ら堕落し、滅びの道へ進みました。しかし神は罪人に再び自由を与え、栄光の道を歩ませてくださいます。救われた者たちが聖霊の導きに従って、悔い改めと従順の生活を送るとき、私たちは主が与えてくださった栄光の道をいつも守ることになります。

---

## Chinese / 中文

**哥林多前书 2:6-10**

然而，我们在成熟的人中间讲智慧；但这不是这世界的智慧，也不是这世界将要灭亡的掌权者的智慧。我们所讲的，乃是在奥秘中神的智慧，就是那隐藏的智慧；这智慧是神在万世以前，为我们的荣耀预先定下的。这世代的掌权者没有一个知道这智慧；他们若知道，就不会把荣耀的主钉在十字架上了。正如经上所记：“神为爱祂的人所预备的，是眼睛未曾看见、耳朵未曾听见、人心也未曾想到的。”但神借着祂的灵向我们显明了这些事，因为圣灵参透万事，连神深奥的事也参透了。

*

神的智慧不能靠世界的智慧或人的思想来明白。世上的任何掌权者，或任何著名的哲学家，都不能知道神所预备的救恩奥秘。

神为了祂儿女的荣耀预备了耶稣基督。祂也为了神的荣耀创造了祂的百姓。然而，人类堕落了，走上了灭亡的道路，并且开始比神的话语更加服事肉体的私欲。丢弃神所定的旨意，就是堕落；其结果就是地狱的刑罚。

为了拯救走向灭亡的人类，神亲自披戴肉身来到世上。神是灵；当祂披戴人的肉身来到世上时，祂的名就是神的儿子，耶稣基督。

这个救恩的计划，堕落的人类无法靠自己明白。只有当圣灵使人明白的时候，人才可以知道。耶稣基督使那些失去了成为神儿女荣耀的人，重新找回起初的荣耀。

为神的荣耀被造的人类，是在神之后荣耀的存在。然而，因为罪，人类失去了这个资格。那时，神丰盛的怜悯显明出来了。神亲自担当了人类的刑罚，使人类从罪和刑罚中得释放。

这事并不是因人类的请求而成就的。神创造人类的时候，已经预先设立了计划：如果他们堕落，就要拯救他们。如果人类没有堕落，耶稣基督就没有必要来到世上。

人类甘心服事神，并爱邻舍，这就是荣耀神的事。神怀着这个目的创造了人类。然而，第一个人违背了这个旨意，之后他的后代便生在罪中。

不是神引导人类堕落。是人类自己起了贪欲，自己堕落了。神给了人类完全的自由。人类应当借着这自由爱神，并爱邻舍。这就是守住赐给人类的荣耀职分的道路。

人类自己堕落，走上了灭亡的道路。然而，神再次赐给罪人自由，使他们行走荣耀的道路。得救的人若顺从圣灵的引导，过悔改和顺服的生活，我们就会一直守住主赐给我们的荣耀道路。